De verteller van Margaret Atwoods onvergetelijke roman Oryx en Crake noemt zichzelf Sneeuwman. Als het verhaal begint, rouwt hij om het verlies van zijn geliefde Oryx en zijn beste vriend Crake. Hij is alleen overgebleven en probeert te overleven in een gebied dat ooit door mensen werd bewoond, maar dat inmiddels onbewoonbaar is geworden. Hoe heeft alles zo snel uiteen kunnen vallen? Op indrukwekkende wijze beschrijft Margaret Atwood in Oryx en Crake een onvoorstelbare, maar tegelijk volkomen geloofwaardige wereld, die wordt bewoond door onvergetelijke personages.
De roman Het Jaar van de Vloed schetst een navrant beeld van de lijdzame mens in een wereld die wij maar al te goed herkennen. De tijden en de soorten zijn in snel tempo veranderd en de sociale samenhang is net zo broos geworden als het milieu. De leider van de Hoveniers van de Heer, een sekte die wordt gekenmerkt door de versmelting van wetenschap en religie en ijvert voor het behoud van elk plantaardig en dierlijk leven, heeft een natuurramp voorspeld die de Aarde voorgoed zal veranderen. Die ramp vindt inderdaad plaats en roeit bijna de gehele mensheid uit. Twee vrouwen overleven het: een jonge trapezedanseres die opgesloten zit in de chique seksclub waarin ze werkt en een Hovenier van de Heer die zichzelf heeft gebarricadeerd in een luxueuze spa waar de meeste schoonheidsmiddeltjes eetbaar zijn. Maar zijn er nog meer overlevenden? Het Jaar van de Vloed is afwisselend inktzwart, gevoelig, diepzinnig, spannend en verontrustend hilarisch.
Margaret Atwood was born in 1939 in Ottawa and grew up in northern Ontario, Quebec, and Toronto. She received her undergraduate degree from Victoria College at the University of Toronto and her master's degree from Radcliffe College.
Throughout her writing career, Margaret Atwood has received numerous awards and honourary degrees. She is the author of more than thirty-five volumes of poetry, children’s literature, fiction, and non-fiction and is perhaps best known for her novels, which include The Edible Woman (1970), The Handmaid's Tale (1983), The Robber Bride (1994), Alias Grace (1996), and The Blind Assassin, which won the prestigious Booker Prize in 2000. Atwood's dystopic novel, Oryx and Crake, was published in 2003. The Tent (mini-fictions) and Moral Disorder (short stories) both appeared in 2006. Her most recent volume of poetry, The Door, was published in 2007. Her non-fiction book, Payback: Debt and the Shadow Side of Wealth in the Massey series, appeared in 2008, and her most recent novel, The Year of the Flood, in the autumn of 2009. Ms. Atwood's work has been published in more than forty languages, including Farsi, Japanese, Turkish, Finnish, Korean, Icelandic and Estonian. In 2004 she co-invented the Long Pen TM.
Margaret Atwood currently lives in Toronto with writer Graeme Gibson.
Associations: Margaret Atwood was President of the Writers' Union of Canada from May 1981 to May 1982, and was President of International P.E.N., Canadian Centre (English Speaking) from 1984-1986. She and Graeme Gibson are the Joint Honourary Presidents of the Rare Bird Society within BirdLife International. Ms. Atwood is also a current Vice-President of PEN International.
Ik lees niet veel science fiction en kan dus moeilijk vergelijken. Maar het toekomstbeeld dat Margaret Atwood steeds weer weet op te roepen is toch wel heel grimmig. Eén positief punt: mensen blijven mensen en dus ook menselijk, in wat voor maatschappij ze ook leven. Veel originele neologismen gespot. Het eerste deel krijgt van mij de volle vijf sterren. Wat er gebeurt wordt heel mysterieus en geheimzinnig beschreven, je begrijpt er heel weinig van. Hier en daar licht Atwood een tip van de sluier op zodat je vol verwachting en geïnteresseerd blijft doorlezen. Het eerste deel eindigt met een cliffhanger van formaat. Je denkt dat deel twee de verduidelijking zal bieden en dat doet het ook, maar pas na 500 extra, vrij religieuze pagina’s. De bijfiguren in deel 1 worden hoofdfiguren in deel 2. Dat deel vind ik iets minder sterk, dus drie sterren. En samen maakt dat vier.
I read an English version, had to choose this so Goodreads would count it as unless something has changed, Goodreads, does not count a re-read, you have to choose a different version. I never get tired of this Trilogy, this is my third read through.....Love it!
Verbazingwekkend en boeiend geschreven. Zwaar onder de indruk.
De wereld is fictief maar gebaseerd op de realiteit. Ik ben verbaasd hoe nauwkeurig en met hoeveel kennis beide boeken zijn geschreven. Zoals bijvoorbeeld het geval van de bijensterfte. Atwood beschrijft in haar boek lang voor haar tijd voordat het hier een echt issue was dat veel bijenvolken zijn verdwenen door pesticiden of een ziekte of een combinatie. Daar moet je toch wel echt kennis en inzicht voor hebben. Petje af.
Oryx en Crake vond ik wat toegankelijker. Het jaar van de vloed wat lastiger, waarschijnlijk omdat het beschreven was vanuit een sekte, wat mij normaalgesproken niet aanstaat. Wat ik me af vroeg zou Suzanne Collins deze boeken als voorbeeld hebben gebruikt voor de hongerspelen?