โอ้ใจเอย

by เอื้องอลิน

อนุตดา – อดีตนักข่าวของฟรีทีวีแห่งหนึ่ง เพิ่งออกจากงานเพราะมีปัญหากับเจ้านายใหม่ เป็นคนตรง มีอารมณ์ขัน ยังไม่คิดหางานใหม่เพราะอยากเที่ยวเล่นบ้างหลังเหนื่อยมานาน งานอดิเรกคือถ่ายรูป ตรัย – CEO ของบริษัทใหญ่ ลูกชายคนที่สามของครอบครัวเชื้อสาวจีน เคยทำงานเป็นข้าราชการกระทรวงการต่างประเทศ แต่ต้องออกมาสืบทอดงานแทนพี่ชายคนโตที่เสียไป ชอบถ่ายรูปและมีความสามารถในการเป่าแซ็กโซโฟน รู้จักนักดนตรีและคนวงในเยอะ ทั้งคู่พบกันที่ฝรั่งเศสและสนิทสนมกันแบบพี่น้อง แต่ทุกคนคิดว่า “กิ๊ก” กันอยู่ เมื่อกลับมาที่เมืองไทย เจ้าแมวสีขาวที่ทั้งคู่ให้เป็น “ลูก” ก็ยิ่งทำให้หลายคนเข้าใจอย่างนั้น แต่ผู้หญิงกับผู้ชาย ยากที่จะเป็นเพื่อน หรือพี่น้องกัน นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์วุ่นๆ

Genres: Contemporary

356 pages, Paperback

First published February 1, 2011

Reviews

[Ning · Rating 3 out of 5]

ออกตัวก่อนว่า..

ส่วนตัวเป็นคน "อคติ" กับคำนำนะคะ
เวลาที่ผู้เขียน เขียนคำนำโดยเกริ่นไว้ประมาณว่า
.. อยากอ่านหนังสือตลก แต่หาตามท้องตลาดไม่ได้เลยแต่งเอง .. (แล้วไง มันขำมั้ย???)
หรือ หนังสือสมัยนี้ต้อง ซาตาน ตบจูบ เท่านั้นเหรอ อยากแตกต่าง ..(แล้วต่างหรือเปล่า???)

เช่นเดียวกับหนังสือเล่มนี้
ที่ผู้เขียนสงสัยว่า ทำไม นิยายหลายเล่ม ละครหลายเรื่อง ที่ตัวละครต่างที่มาที่ไป
ถึงได้มีความคิดคล้าย ๆ กัน เหมือน ๆ กันไปหมด ทั้ง ๆ ที่ต่างสภาวะแวดล้อม ..

เธอก็เลยจับให้ตัวละครหลาย ๆ ตัวของเธอ ให้มีนิสัย+ความคิด เหมือนกันซะหมด
..เพราะว่ามันอยู่ในสภาวะแวดล้อมเดียวกัน ... เหรอ???

ตัวละครของเธอ มีความขำขันคล้ายกันไปหมด ผลัดกันยิงมุก ไม่ว่าจะวัยรุ่น หรือ สูงอายุ ครอบครัวนางเอก ครอบครัวพระเอก .. รวมไปถึงเพือน ๆ พระเอก
ตัวละครของเธอ รัก-ชอบ-เอ็นดูนางเอกทั้งนั้น และ ตั้งแต่แรกพบ!! ด้วย (อย่าไปรวมตัวร้าย 2 ตัวนะ)
ตัวละครของเธอ พร้อมใจกันกลั่นแกล้งพระเอกอย่างพร้อมเพรียงกัน
ตัวละครของเธอ ทุกตัวต่างโทษว่าพระเอกเป็นฝ่ายผิด.. (ทั้งที่นักอ่านอย่างดิฉันนี่ล่ะ ที่ว่านางเอกก็โค ตะระ ผิดเหมือนกัน) ... สิ่งที่นางเอกทำ แถวบ้านดิฉันเรียกว่า "อ่อย" ค่ะ..

แต่ถึงอย่างไร
เล่มนี้ก็อ่านได้สนุกดีค่ะ
เพลิน ๆ ปนขำ ๆ เป็นระยะ ๆ

มีสะดุดกับฉาก และ บทสนทนาบ้างนิดหน่อย
มันเหมือนจัดฉาก วางบท มากเกินไป
บทพูดบางคำ นึกภาพไม่ออกว่า คนปกติเค้าจะพูดกันเหรอแบบนี้
และดูเหมือนว่าโลกในหนังสือ เป็นสีชมพูซะเหลือเกิน

อ่านเบา ๆ ไม่คิดอะไร มันก็เพลิน ๆ สนุกดี
และถ้าไม่ชิงไปอคติ กับคำนำนักเขียนซะก่อนหน้าน่ะ น่าจะสนุกกว่านี้
ให้ 3.5 ดาวค่ะ

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

***3+4สิ่งที่อยากบอกให้ใครๆรู้หลังอ่านจบ***
(1)...ชอบมากกกกกกกกชอบค่ดๆชอบท่วมท้น...ขำมากกกกฮาที่สุดฮาระเบิดระเบ้อนั่งขำตอนตี2ตอนนี้นึกถึงก็ขำอยู่5555
(2).หลังอ่านจบคือยิ้มค้างรู้สึกตกหลุมรัก(...อีกแล้ว)จากนั้นไปที่คอมแล้วตัดเพลงCANTALOOPของUS3เป็นริงโทน
(3).♥พระเอกคุณตรัย...ดูเป็น"คน"จริงคือไม่ได้มีด้านเดียวคือหล่อมากกกกกก รวยมากกกกก การศึกษาเลิศ มีเลนส์เทพ เป่าsaxเก่งเล่นเปียโนได้ ร้องเพลงเพราะ รักครอบครัว รักสัตว์ขับรถเล็กๆซั่ดๆ(LX570)ทำอาหารเก่งรีดผ้าได้เป็นผู้ชายน่ารักน่าค้นหา...แต่มีแง่มุมมืดมนดาร์คๆดูเลวดูเห็นแก่ตัวซุกซ่อนอยู่และบางทีก็มีมุม..น่าเตะมากกกๆด้วย=_=
(4).ตัวละครในเรื่องทุกคนน่ารัก♥ตั้งแต่คุณย่าพระเอก พ่อแม่ทั้งคู่ แกงค์เพื่อนพระเอก,นางเอก หมาแมวเม่นไปจนถึงยามหน้าคอนโดพระเอก....แต่หลงสุดคือคุณ4ขาและนางมี่...โผล่มาทีไรฮาระเบิด ส่วนนางร้ายของเรื่องนี้คือน่าสงสารสุด5555
(5).นางเอกหนูแพนคือความดีงามของเรื่องนี้ หน้าตาดี หุ่นดี ปากดี ชีวิตดี อัธยาศัยดีมาก-มากที่สุด!EQดีเลิศแต่แอบเป็นไมเกรน เป็นนางเอกแสนดีจิตใจดีใจเด็ดและสู้คน ไปไหนใครๆก็รักใคร่ใยดี....ที่สำคัญ**..คัพDครับพี่น้อง♥o♥
(6).เสน่ห์ของเรื่องนี้อีกอย่างคือภาษา...ล้ำมากๆและฮาระเบิดคุณเอื้องอลินช่างยูนีคเก๋ไก๋ยิ่งนัก นับถือนับถือ♥
(7).ถ้าไปที่คอนโดคุณตรัยแล้วเจอผู้ชายหน้าตี๋มีพริกติดฟันนั่งจกส้มตำปลาร้าและมีหนูตัวขาวๆยาวๆแทะปูเค็มอยู่ใกล้ๆ....อย่าได้คิดดูแคลนเค้าเชียว...นั่นน่ะเจ้าของคอนโด..จบกฏหมายHARVARDรวยมากและเพี้ยนมากด้วย5555
รีวิวด้วยความรัก♥และความฮาค่ะ^0^

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

ตามมาจาก วิรัลพัทธ์ ดุจเรือนใจ

ถึงทีของพี่ใหญ่คนที่สามของบ้าน ตรัย อดีตนักการทูตกระทรวงการต่างประเทศวัย 37 โสดสนิท (แต่แรดหลบใน?🤣) ต้องออกจากราชการเพื่อมาบริหารบริษัทของครอบครัว วันหนึ่งได้ติดตามแม่ไปเที่ยวฝรั่งเศสจนได้เจอ อนุตดา (แพน) สาวที่ถูกอัธยาศัยแม่เขา พอพบว่าชอบอะไรคล้ายๆกันเลยคบกันเป็นพี่น้องเรื่อยมา แหมแต่น้องสาวอะไรจะต้องตามติดเข้านอกออกในครอบครัวถึงเนื้อถึงตัวกันขนาดนั้นล่ะ แล้วคนที่กว่าจะรู้ใจตัวเองเมื่อเกือบจะสายเกินไปจะทำยังไง

อ่านไปหน่วงไปกับ ความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจนของพระนาง แต่ชอบนะคะที่เรื่องนี้ไม่ใช่รักแรกพบ ไม่ต้องมีโมเมนต์ประหลาดในการพบกันครั้งแรกของเรา แต่แบบว่าเป็นการลุ้นที่เหนื่อยเกินไปก็ว่าได้ ซึ่งก็อาจจะเป็นชีวิตเป็นความสัมพันธ์เรียลๆของใครหลายคนที่ไม่ได้เรียงเป็นชุดตัวเลขแบบ 1 2 3 4 จีบ คบ เลิก ดีกัน แล้วแต่งงาน happy ending

ค่อนข้างงกับตรรกะความคิดของพระเอก ในเรื่องการไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเอง ไม่แน่ใจในตัวเอง และกับนิยามคำว่า “แฟน” ทั้งที่แทงกั๊ก แสดงออกอะไรออกไปมากมาย ดูเป็นคนที่เห็นแก่ตัวเลยล่ะ เก็บเขาไว้สนุกสนานข้างตัว ถึงเนื้อถึงตัวไม่ให้เกียรติ ชอบที่เป็นแบบนี้ มีเธอเวลาเหงากลับมาบ้านเวลาเหนื่อย เจอสาวอื่นพี่ก็อาจจะลืมนึกถึงบ้าง แต่เธอก็เป็นได้แค่น้องนะ อะไรที่มากกว่านี้พี่คงให้ไม่ได้ ☹️☹️☹️☹️☹️☹️ไม่เข้าใจว่าพระเอกมีปมอะไรนักหนาในเมื่อตัวเองก็เคยใช้คำนี้กับเหล่าสาวๆในอดีตทั้งหลาย แต่ทำไมมาเป็นเฉพาะเจาะจงเอากับนางเอกหว่า ไม่เก็ตค่ะ!!!!!!

จุดพีคของเรื่อง ...นข.ก็ทำได้เก๋ดีนะคะ ใช้สังคมโซเชียลมาเล่นนึกถึงกระทู้พันทิปดังๆเลยค่ะ แหมแต่คิดว่าพระนางเขาจะคุยกันลงลึกในอารมณ์ กระเทาะเปลือก เคลียร์กันให้ชัดเจนกว่านี้ซะหน่อยคงจะอินได้กว่านี้ค่ะ เพราะหลังจากนี้ก็กลายเป็นบทบรรยายเรื่องทั่วๆไปเป็นบุคคลที่สามซะมากกว่าจนจบเรื่องลามไปจนตอนพิเศษ อ้อ ก็พอจะให้อภัยกับคลิปสารภาพพร้อมน้ำตาหลั่งรินของอิพี่ตรัยได้หน่อยๆละค่ะ สม!! ก็ทำตัวแย่ๆไว้ตั้งมากมาย🤣

ทั้งเรื่องอย่างที่บอกว่าเหนื่อยกับการลุ้นพระนาง แบบว่าเหนื่อยไปละ ช่วยเคลียร์ๆกันซะทีเถอะค่ะ
⚫️เรามักจะเห็นความรู้สึกของพระเอกซะมากกว่า ว่าอยากได้เขานะ แต่ถ้าเป็นแฟน หรือแต่งงานคงไม่ใช่ แต่บางทีก็ทำเราสับสนมากๆว่าอิพี่นี่ต้องการอะไรกันแน่ หมั่นไส้มากๆ อยากให้โดนนางเอกเทไปแรงๆเลยค่ะ ☹️☹️☹️☹️☹️☹️☹️ปรี๊ดแตกอยากกระชากหัวมากมาย 🤣🤣 แต่เหมือนจะเข้าใจพระเอกนะก็ไม่ได้เป็นอะไรกับนางเอกไง แค่พี่น้อง นางเอกจะมาหึงหวงทวงสิทธิ์ก็ไม่ถนัดไปอี้ก ทั้งคู่ยังโสด!! จะทำไรก็ได้ค่ะ😂
⚫️ในส่วนของนางเอกอาจจะมีบางครั้งที่เราสงสัยในการกระทำ การยอมอยู่ข้างๆอยู่เฉยๆตลอดมา มีบ้างที่นข.ยอมเผยๆความรู้สึกของนางออกมาบ้างว่าอาจจะคิดอะไรกับพระเอก แต่บางทีก็เหมือนจะไม่แน่ใจอีก สับฉากหลอกเอาเรื่องเครียดที่ทำงานมาให้เรางงซะอย่างงั้นว่าตกลงนางเอกนี่ยังไงวะ คราวนี้พอจะสงสารก��ไม่สุดไปอีก🤔ก็นางเอาแต่ยิ้มดี๊ด๊าเหมือนไม่เป็นอะไรมาเกือบครึ่งค่อนเรื่องน่ะซิ

ข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้
ถึงพี่ตรัยจะเป็นพระเอกงานดีมากกกก หล่อ รวย ครอบครัวอบอุ่น อายุได้ จบโทฮาวาร์ด ชอบถ่ายรูป มีดนตรีแจ๊สในหัวใจ แต่การกระทำไม่ชัดเจน เหมือนไม่ให้เกียรติสาวที่ให้สถานะเป็นน้องคนสนิทครอบครัวรับรู้เรื่อยมา กั๊กสาวไว้ข้างตัวแต่จะไม่ให้อะไรมากกว่านั้น นักอ่านสายนางเอกอย่างเราก็อยากจะเทไปเหมือนกันค่ะ🤣

สรุปว่า
ชอบกับความหน่วงพอประมาณนะคะ แต่ลุ้นไปกับความสัมพันธ์พระนางมากเกินไปจนรู้สึกเหนื่อยไปหน่อยค่ะ กว่าจะเคลียร์กันได้ก็เกือบจบเล่ม แอบคาดหวังจุดพีคมากกว่านี้ แต่เอาจริงๆอยากให้ตอนจบพระเอกโดนนางเอกเทยาวๆไปเลยนะ ชิ จะสมน้ำหน้า เป็นเรื่องแรกเลยที่อยากให้จบแบบ bad ending นางเอกไม่เอา พระเอกชีช้ำใจตายไปเลย🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

ปล. อยากอ่านเรื่องเพื่อนนางเอกเลยค่ะ “ตำนานคู่รักแห่ง ER” เมื่อคุณหมอหนุ่มผู้ได้เย็บพุงให้นักข่าวสาว ท่าจะฟิน😍

[Breezy Riz · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่อ่านสนุกมากค่ะ มีมุกตลกให้ได้ขำตลอดทั้งเรื่อง
แต่ในขณะที่เราขำมุกตลกที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อหานั้น
ก็ยังรู้สึกหน่วง ๆ กับความรู้สึกที่ไม่ชัดเจนของตัวละครในเวลาเดียวกัน
ถ้าให้ธีมของเรื่องนี้เป็นสี เราคงให้เป็นสีเดียวกับปก
เป็นสีชมพูอมม่วงแล้วไล่สีไปจนเป็นสีน้ำเงินเข้ม
คือเวลาอ่านแม้จะรู้สึกได้ถึงความรัก แต่ด้วยความไม่ชัดเจนของพระเอกมันทำให้
เรื่องนี้เป็นนิยายรักที่อ่านแล้วหน่วง ๆ อยู่ตลอด

[Elizabeth · Rating 3 out of 5]

เราตามtwitterของนักเขียนคนนี้มาได้สักพักนึงแล้วค่ะ จากที่ตามอ่านในtwitterเขามีความคิดมุมมองที่ค่อนข้างเปิดกว้างต่อสถานการณ์ต่างๆทำให้เราคิดว่านิยายเขาคงออกมาแตกต่างจากท้องตลาด (มโนเองหมด==) จึงตัดสินใจลองซื้อหลังซื้อมาอ่านดู ทั้งหมดสามเล่ม ถือว่าเป็นการซื้อแบบเสี่ยงดวงมาก

เรื่อง'โอ้ใจเอย'เริ่มต้นของพระนางด้วยคำว่าเพื่อนโดยต่างคนต่างไม่คิดอะไรต่อกัน นางเอกเป็นที่รักของครอบครัวพระเอกมาก ทุกคนเอ็นดูนางเอกตั้งแต่แรกเห็น พระเอกก็ถูกใจนางเอกที่มีบุคลิกนิสัยงานอดิเรกเข้ากันได้ จึงคบเป็นเพื่อนกันต่อไป การดำเนินเรื่องค่อนข้างเรื่อยๆเนื่อยๆ ออกแนวฉันพาไปเที่ยวไปหน่อย เราอ่านไปเราก็มีจุดข้องใจค่อนข้างเยอะ เราไม่ได้พยายามจับผิดนะ แต่บางจุดมันสะดุดใจจริงๆ

ค่อนข้างงงที่ทำไมทุกคนในชีวิตพระเอกถึงชอบนางเอกขนาดนั้น ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอด้วยซ้ำไป ตอนเราอ่านเราค่อนข้างตกใจว่านางเอกทำไมพูดล้อเล่นมากมายต่อหน้าผู้ใหญ่ที่เจอกันครั้งแรกขนาดนี้ ทำไมครอบครัวพระเอกถึงยังชอบ? เรามองว่านางเอกไม่ค่อยรู้กาลเทศะเท่าไหร่ ยังไม่ค่อยสนิท ควรมีมารยาทบ้าง โอเคผู้ใหญ่บ้านี้เขาไม่ถึง เราก็ทำใจข้ามไป

ทำไมตัวละครทุกตัวร่ำรวยมุขตลกกันจังเลย ขยันปล่อยมุขกันใหญ่ มันเศร้าตรงส่วนใหญ่มันไม่ค่อยขำนี่สิแถมเล่นมุขเดิมบ่อยอีกตังหาก =__=

เรามีความรู้สึกว่านางเอกทำตัวเกาะติดกับครอบครัวพระเอกมากเกินไป พอเข้าใจว่าเขาเอ็นดู แต่แฟนก็ไม่ใช่ มันไม่ต้องทำติดสอยห้อยเกี่ยวไปทุกงานก็ได้มั้ง ทำแบบนี้หวั่นไหวกันไปข้างนึง ไปๆมาๆอ้าวเสร็จกันไปแล้วหรอ? ฮาาา

ตัวร้ายที่เข้ามายังค่อนข้างเป็นตัวร้ายสำเร็จรูปไปหน่อย ตอนอ่านแอบหวังว่าจะมีอะไรที่แปลกใหม่กว่านี้ซะอีก

เราขอจบท้ายด้วยสำนวนนักเขียน เอื้องอลินเป็นคนที่มีสำนวนการเขียนที่ดีนะ แต่บางส่วนที่ทำให้เราอ่านแล้วไม่ค่อยชินคือ บทสนทนาทุกคนมักจะห้วนๆ ไม่ค่อยพูดเป็นประโยคแต่พูดเป็นคำๆแทน และภาษาเก่าทั้งหลายในเรื่องทำให้เรารู้แปลกๆ // อย่างไรก็ดี เราจะลองอ่านเรื่องหน้าดู คาดหวังว่าคงประทับใจเรามากกว่านี้

[Panjiw Chiw · Rating 3 out of 5]

ชอบตัวเนื้อเรื่องเอามากๆ โดยเฉพาะตอนพิเศษตอนท้าย แต่ไม่ชอบแนวการเขียนจนถอดใจจะอ่านไม่จบหลายครั้งดีกว่าตอนท้ายๆ ฉุดขึ้นมาได้

[P. · Rating 5 out of 5]

ดีมากกกกกกกก อ่านซ้ำไปซ้ำมา รักทุกอย่างในเรื่องนี้ เอื้องอลินแต่งออกมาได้ดีมาก นิยายfeel goodที่หนึ่งในใจ

[Nonnin · Rating 5 out of 5]

5/5 ความพิเศษที่ไม่หวือหวา ความ (ไม่) ธรรมดาที่แสนอบอุ่น

[Aamukahvi · Rating 2 out of 5]

เราตามหาหนังสือเล่มนี้มานาน เพราะอยากอ่านนิยายที่มีความ slow burn พูดถึงความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกที่มีความกำกวมจนทำให้มีความรู้สึกหน่วง ๆ ตามมา
จุดเด่นของเรื่อง
1. คาแรคเตอร์ของนางเอก เราชอบกนางเอกที่มีความตลก มีความเข้มแข็งแต่ในขณะเดียวกันก็มีความอ่อนไหวอยู่ภายใน
2. ความสัมพันธ์ของพระเอกและนางเอก ที่ต่างจากนิยายทั่ว ๆ ไป ให้ความรู้สึกว่า คนสองคนที่ชอบอะไรคล้าย ๆ กัน อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจจะเป็นอย่างไร
จุดด้อยของเรื่อง
1. เส้นเรื่องที่ไม่น่าใส่เข้ามา เรื่องของแฟนเก่าพระเอก เราว่ามันทำให้เรื่องนี้ดรอปลงมาจากความดีงามมากลายเป็นธรรมดาไปเลย สุดท้ายมันก็ยังลงแบบเดิมกับตัวร้ายที่มาแบบงง ๆ ร้ายแบบเว่อร์ ๆ มีจุดจบแบบไม่สมจริงและไม่สมควร มันทำให้มู้ดของเรื่องนี้เสียไปหมดเลยสำหรับเรา
2. พัฒนาการของตัวละครและความสัมพันธ์ มันฉุกละหุกไปหมดเลย กลายเป็นว่าตอนจะรักกันทุกสิ่งทุกอย่างมันรวบรัดกันไปหมด ทั้ง ๆ ที่ก่อนที่จะรักกันมันมีการ build up ที่ดีของมันอยู่ แต่เหมือนถูกเร่งรวบรัดไปในที่สุด

[Kanyawan · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องของเฮียตรัย อดีตข้าราชการกระทรวงต่างประเทศที่ผันมารับช่วงต่อกิจการครอบครัวเป็นนักธุรกิจหนุ่มเนื้อหอม เล่นกล้อง เป่าแซก รักดนตรีแจซ...นี่คือผู้ชายที่หลุดออกมาจากฝันชัดๆ 555 ประทับใจคาแรกเตอร์ของเฮียตรัยมาก แต่มาตกม้าตายเอาตอน ไม่เคยรู้หัวใจตัวเองนี่แหละค่ะ กว่าจะรู้ก็เกือบจะสาย

ส่วนแพน นางเอกของเรา นิสัยน่ารัก เข้ากับคนเก่ง ทันคน
และที่รักมากๆ คือ ตัวประกอบที่เกือบจะเด่นกว่าพระเอก คือ อีสี่ 5555 น้องชายของเฮียตรัย คือ มีความยูนิคมาก ชอบบบบบ และเป็นกองเชียร์บวกตัวช่วยให้คู่พระนางของเราสมหวัง

เป็นนิยายที่สนุกมาก จนทำให้ไปตามหางานอื่นๆ ของเอื้องอลินมาอ่านต่อ ชอบคาแรกเตอร์พระเอก ชอบตัวประกอบทุกตัว :)

[Mimna · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้อ่านได้เรื่อยๆค่ะ ไม่หวือหวาตื่นเต้น

ในความคิดเรา นางเอกเรื่องนี้รุกเร็วเหลือเกิน
ทั้งการไปเกาะติดบ้านพระเอก ทั้งอุปโลกตัวเองเป็นแม่ของลูก
ทั้งไปอยู่อพา์ร์ตเม้นท์พระเอกกันสองต่อสอง

จะว่าสนุกก็สนุกเพราะนางเอกไม่ได้นิสัยนางเอ๊กนางเอก
บางครั้งออกห้าว บางครั้งขี้เม้าท์ บางครั้งอ่อนไหว(แบบแปลกๆ)
บางครั้งหมกมุ่นเเต่เรื่องตัวเอง จนคนอ่านงง

ช่วงสุดท้ายพัลวันพัลเกเล็กน้อยตอนที่ตรัยประกาศความรักในเว็บ
โดยส่วนตัวคิดว่าพระเอกทั้งที่เป็นผู้ใหญ่แต่ทำตัววัยสะรุ่นไปหน่อยที่เลือกใช้วิธีการบอกรักแบบนั้น
เหมือนคนเขียนตั้งใจป่าวประกาศถึงความรักอันยิ่งใหญ่

[I'm not the moon · Rating 5 out of 5]

ชอบค่ะ โดยเฉพาะเวลาตอบโต้ผ่านออนไลน์กันืสนุกมากกกกก

[NeungZy Arisara · Rating 2 out of 5]

ไม่รู้ทำไม อ่านแล้วไม่อินค่ะ ใช้เวลาอ่านนานมาก