Pas vdekjes së mamasë, Meri filloi punë, sepse familja e saj ishte shumë e varfër. Vëllai i Merit, Albi shiste gjëra të vjedhura dhe një ditë atë e kapi policia. Kurse babai i saj vinte i dehur ne shtëpi. Meri bënte të gjitha punët dhe nuk kishte kohë për të mësuar. Ajo kishte një shok të ngushtë, që quhej Sidi. Me kalimin e kohës filloi të bënte shoqëri me një vajzë me emrin Klara dhe me shokët e saj, Aldon edhe Gencin. Ato do të shkonin në Greqi edhe donin të merrnin me vete edhe Merin. Prindërit e kishin ndaluar Sidin të shoqërohej me Merin sepse e konsideronin shoqëri të keqe. Një ditë, Meri doli nga shtëpia edhe aty erdhi Aldo me makinë dhe e futi brenda. Ai e kapi atë prej fyti e Meri filloi të qante. Pastaj ajo ndodhej në spital. Sidi i kishte thënë prindërve të tij të ndihmonin babin e Merit të hiqte dorë nga alkooli. Dhe ato e ndihmuan atë. Më pas çdo gjë shkoi mirë edhe Meri filloi të mësonte më shumë dhe ato nuk ishin më të varfër.
Canosinaj lindi në maj të vitit 1960 në qytetin e Vlorës, ku banonte dhe familja e tij. Në vitin 1965 familja e tij transferohet në qytetin e Durrësit, ku shkrimtari kaloi fëmijërinë dhe rininë. Pasi kreu studimet e larta për gjuhë-letërsi shqipe në vitin 1984, Viktor Canosinaj punoi si mësues letërsie në shkollën e mesme të Shupenzës në rrethin e Dibrës deri në vitin 1990, me një shkëputje prej një viti, kur ndoqi kursin pasuniversitar për Kritikë Letrare. Pas një përvoje të shkurtër në kinostudio, ai fillon punë si gazetar dhe editor lajmesh, pjesën më të madhe të kohës në ATSH. Aktualisht punon redaktor gjuhësor pranë Parlamentit shqiptar.
Canosinaj is born in 1960 in Vlora city close to the Sazani island where his family lived at that time. His father was serving there from 1953 at a naval military base. In 1965 the author’s family moved to Durrës the main port of Albania and the second biggest city where the author spent his childhood and part of his adulthood. After universitary studies for Albanian language and literature in 1984 Viktor Canosinaj worked as a teacher in the grammar school of Shupenza, Dibra district until 1990 with a one year interruption period to follow post-university studies in literary critics. During 1990-2000 he worked as a journalist and news editor, most of the time at the Albanian News Service, a state-run agency. Currently he is working at the Albanian Parliament as editor.
E kam rilexuar këtë libër disa herë në jetën time dhe çdo herë më dukej si hera e parë. Mbase duhet t'i jem mirënjohëse këtij libri sepse prej tij nisi dashuria ime për librat. Meriyll është një vajzë e mitur rreth të 14ve, të cilën jeta e ka detyruar të piqet para kohe. E mbetur pa nënë në moshë të re, asaj i lind detyra të kujdeset për vëllain dhe motrën e saj më të vogël dhe sikur të mos mjaftonte kjo, Merit i duhet të jetë zonjë shtëpie dhe në ato net të gjata kur i ati tashmë i dorëzuar para fatit të zi harrohej pijetoreve duke u shkaktuar jo pak drama. Megjithatë, mes kësaj zymtësie dhe trishtimi, Meri ka Sidin, të vetmin mik që nuk ia kthen kurrë shpinën, duke i dhënë sado pak ngjyra jetës së saj. Sa e vështirë është të mos dalësh nga shinat në një moshë pothuajse të njomë kur bota shpesh të ofron të kundërtën? Meriyll është simbol i shumë vajzave me të cilat jeta shpesh nuk është treguar bujare, ama ato kanë gjetur forcën të shohin atë dritën qoftë edhe të dobët, në fund të tunelit, duke i bërë të shpresojnë se nuk do të jetë përherë kështu dhe se ditë më të mira do të vijnë. Meriyll është një dramë kaq reale dhe e prekshme në jetë saqë zor se nuk e gjen veten brenda njërit prej personazheve. Aty rrëfehet brishtësia por në të njëjtën kohë forca e shpirtit njerëzor. Sa peshë mund të të mbajnë supet kur jeta nuk të lë shumë zgjedhje? Një libër ikonë i brezit tonë.
where to start? teachers in my school made it seem like this book was the best thing ever, so i couldn’t wait to start it. i thought i would enjoy this, but to be honest, i was relieved when it ended.
The writing style first let’s talk about the writing style. the author didn’t let you connect with the moment, but instead skipped parts like they didn’t even matter. there were times when the author told us what happened in one month just with one paragraph, writing short and vague sentences. it seemed more like a newspaper article than a dialogue. what i admire though us that he could build suspence. that is great, or else i feel like i would’ve thrown this book out of the window.
here is some of my criticism.
The dialogue omfg how much i despise that dialogue. and i don’t even have to explain it to you, just look at this: -Nga e dije që do të të merrja? -Po prisja. Kisha një parandjenjë. -Meri, unë… nuk e di… më ka marrë malli… -Edhe mua. -Si po ia kalon andej? -Çka. Po ti? -Edhe unë çka. (Translation: -Where did you know I would call you? -I was waiting. I had a feeling. -Meri, I… I don’t know… I missed you… -Me too. -How are you in there? -Fine. You? -Me too.) you get the point. i think the author was running out of ink so he wrote the books dialogue in the most rushed way.
The characters while the characters were somewhat likable, they lacked depth, especially Meriyll, which is ironic because she’s the main character. seriously did that girl even have a personality? all i knew about her was that she’s poor and she likes Sid. what’s her favorite color? her hobby? her fears, her flaws, her angers, things that made her happy? that’s right. none of these are mentioned, because as i said, the author doesn’t like you to connect with his book *facepalms*. being one-dimensional wasn’t exclusive to Meriyll though. Sid is tall and likes basketball. that’s it. Klara likes fashion and is irresponsible (the author’s description of her was also kind of misogynist but we’ll get into that later). that’s it. Meriylll’s father is drunk and beats his kids. did Meriyll’s little sister Nora even have a line of dialogue? why was she even in the book?
The handling of smoking and alcohol addiction i found it unrealistic how the father just someday thought “oh, alcohol and smoking is really bad. maybe i should just leave it” and immediately left it, which don’t get me wrong, it is amazing, but this isn’t how addiction works. does the author think people with addiction don’t know what they’re doing is harmful? of course they do, but stopping addiction is a slow process, not something that you can immediately do. i wish it was like that, but unfortunately it isn’t.
The misogyny as I previously said Klara’s description and the way she was handled as a character was really irritating to me. the author kept rambling on how her clothes were too short and how she had too much make-up and how she was a fifteen year old girl who looked thirty, and i’m like… sir? there was also a part in the end where the teacher announced that 🚨 *SPOILER ALERT* 🚨
Klara has been sexually trafficked in Greece, and do you know what the teacher who told that to Meriyll said? - Per fat të keq… Klara u tregua shumë mendjelehtë. (Translation: Unfortunately… Klara was very foolish.) ah yes! because her being sexually trafficked is definitely her fault for being “foolish” and not that trafficker’s fault for being a pos! the teacher also said: - Të papjekurit bien gjithmonë viktima, bashkë me më të dobëtit e të pambrojturit. (Translation: Immature people are always victims, alongside with the weak and unprotected.) oh wow! the fifteen year old is immature?! who would’ve guessed/s and no, this didn’t happen because Klara was immature. this happened because she was groomed. stop implying that people are sexually trafficked because they were “immature” or “foolish”. this is victim blaming and it’s harmful and disgusting.
i won’t give this book one star, because there were some stuff i liked about the book, for example some jokes were good and the writing style (while lazy) was straightforward, which i like in a book. i liked the description of Tirana and Albania overall, it felt familiar and authentic. i also felt that the story, while poorly executed, had quite potential, and i get that the author was trying to portray how life was in Albania in the 90s.
but while there are positive aspects about it, this book has much to fix.
Kam shumë për të thënë. Kur e fillova romanin s’kisha shpresë fare, autori nuk është i madh si Kadare për shembull. E fillova vetëm pse e kisha librin në shtëpi edhe desha me praktikuar çikë leximin e gjuhës. Më vjen shumë përshtypje sepse për me qenë një roman “shkollor”, trajton disa tematika sociale me një mënyrë të thellë që nuk e prisja fare. Po edhe bën një gjë akoma më të veçantë, sepse tregon realitetin e Shqipërisë në vitet nëntëdhjetë, varfërinë në Shqipëri mbas komunizmit, mentalitetin edhe shoqërinë e shqiptarëve, shpresën e rinisë, dëshirën për emigrimin në një vend tjetër, idealizimin e Amerikës, Italisë ose të Greqisë.
Besoj që majoriteti i njerëzve që e kanë lexuar këtë roman nuk e kanë në mend që jashtë Shqipërisë gati asnjeri s’ka ide si Shqipëria ose shoqëria shqiptare funksionon. Unë e lexoj si një person “jashtë”, pse e di shqipen po prindërit e mi nuk e kanë jetuar Shqipërinë mbas komunizmit, po nuk kam vajtur shumë në Shqipëri, edhe kam gjetur shumë shumë elemente që vërtet janë të veçanta të kulturës shqiptare që edhe nuk mund t’i shpjegoj njëqind përqind.
Gjithkush mundet me qenë Meri, pse Meri jeton në një lagje të Tiranës që është si një lagje normale në çdo qytet të Shqipërisë, ajo edhe fillon me punuar në një byrektore, si mundet të ketë në çdo vend, duhet të kujdeset për shtëpinë vetëm edhe për vëllezërit edhe babin. Meri vetëm është një vajzë që ka vuajtur cirkumstancat e jetës si kanë pas shumë në Shqipëri në ato vite.
Gjëja është që këto elemente për shembull unë asnjëherë i kam gjetur në romanet e huaja që kam lexuar. Këtu vjen pyetja edhe dëshira ime: pse ky roman nuk mundet me qenë përkthyer edhe në gjuhë të tjera? Pse nuk mundemi të tregojmë edhe jashtë si ishte jeta në Shqipëri në ato vite? Kam shumë besim në faktin që ky roman nuk ka asnjë gjë mangut nga romanet evropiane të tjera, sidomos nga romanet ballkanike që kam lexuar. Edhe forca e tij është që trama e romanit edhe ambientacioni janë të dyja shumë të forta, për mua nuk kanë asnjë mungesë.
Ndoshta një ditë do të luftoj për përkthimin e këtij romani, kush e di.
Must read by teenager and parents! The message of this book is worth. Parents should learn a lot from this book on how to treat their childrens. Lots of lessons to learn! Thank you for this great book.
-- Nje liber qe duhet lexuar nga prinder dhe adoleshente. Mendoj se nuk duhet lexuar vetem si nje roman, por duhet perfituar mesazhi nga historite qe ndodhin ne liber. Prinderit duhet ti rrine prane femijeve, pavarsisht halleve, sado te medha te jene. Tek ky roman shihet qarte mesazhi se cfare ndodh me femijet, kur prinderit nuk i kushtojne kohe qendrimt me femijet. Faleminderit autorit per kete liber
In my opinion, it is an amazing depiction of the hardships of teenage life. It is a walkthrough of a teenage girl growing up in a world full of problems. The story pulled on my heart strings. You need to read 5-10 pages to really be invested in it. Recommend.
this is one of my favorite albanian books, with a strong female lead and vivid depiction of albania and its capital during the mid-90's! reading it made me bawl my eyes out in an instant, i must say!