Study of a Woman

La Comédie Humaine #12

by Honoré de Balzac

The Marquise de Listomere is one of those young women who have been brought up in the spirit of the Restoration. She has principles, she fasts, takes the sacrament, and goes to balls and operas very elegantly dressed; her confessor permits her to combine the mundane with sanctity. Always in conformity with the Church and with the world, she presents a living image of the present day, which seems to have taken the word "legality" for its motto. The conduct of the marquise shows precisely enough religious devotion to attain under a new Maintenon to the gloomy piety of the last days of Louis XIV., and enough worldliness to adopt the habits of gallantry of the first years of that reign, should it ever be revived. At the present moment she is strictly virtuous from policy, possibly from inclination. Married for the last seven years to the Marquis de Listomere, one of those deputies who expect a peerage, she may also consider that such conduct will promote the ambitions of her family. Some women are reserving their opinion of her until the moment when Monsieur de Listomere becomes a peer of France, when she herself will be thirty-six years of age, - a period of life when most women discover that they are the dupes of social laws.

Genres: Fiction, Classics, French Literature, France, Short Stories, Literature, 19th Century

18 pages, ebook

First published February 1, 1830

About the author

French writer Honoré de Balzac (born Honoré Balzac), a founder of the realist school of fiction, portrayed the panorama of society in a body of works, known collectively as La comédie humaine .

Honoré de Balzac authored 19th-century novels and plays. After the fall of Napoléon in 1815, his magnum opus, a sequence of almost a hundred novels and plays, entitled, presents life in the years.

Due to keen observation of fine detail and unfiltered representation, European literature regards Balzac. He features renowned multifaceted, even complex, morally ambiguous, full lesser characters. Character well imbues inanimate objects; the city of Paris, a backdrop, takes on many qualities. He influenced many famous authors, including the novelists Marcel Proust, Émile Zola, Charles John Huffam Dickens, Gustave Flaubert, Henry James, and Jack Kerouac as well as important philosophers, such as Friedrich Engels. Many works of Balzac, made into films, continue to inspire.

An enthusiastic reader and independent thinker as a child, Balzac adapted with trouble to the teaching style of his grammar. His willful nature caused trouble throughout his life and frustrated his ambitions to succeed in the world of business. Balzac finished, and people then apprenticed him as a legal clerk, but after wearying of banal routine, he turned his back on law. He attempted a publisher, printer, businessman, critic, and politician before and during his career. He failed in these efforts From his own experience, he reflects life difficulties and includes scenes.

Possibly due to his intense schedule and from health problems, Balzac suffered throughout his life. Financial and personal drama often strained his relationship with his family, and he lost more than one friend over critical reviews. In 1850, he married Ewelina Hańska, his longtime paramour; five months later, he passed away.

Reviews

[Το Άθχημο γατί του θενιόρ Γκουαναμίρου · Rating 4 out of 5]

Αυτό εδώ το σύντομο διηγηματάκι, μοιάζει με εκείνα τα κομψά και χαριτωμένα μενταγιόν που μέσα τους κρύβουν το μικροσκοπικό πορτραίτο μιας ωραίας από κάποια περασμένη εποχή. Χωρίς να πρόκειται για τίποτε σπουδαίο, είναι χαριτωμένο. Η Satiat το αποκαλεί "κοσμική κωμωδιούλα" (Μπαλζάκ ή η μανία της γραφής σελ. 171) και παρουσιάζει ένα ευτράπελο που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην ωραία αλλά απλησίαστη και ενάρετη Μαρκησία de Listomère και στον νεαρό Eugène de Rastignac.

Αυτό που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον κατά τη γνώμη μου είναι πως τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας μαζί με τον γιατρό Horace (είναι ο αφηγητής εν προκειμένω) και την κυρία Nucingen (η οποία δεν έχει καμία ενεργή συμμετοχή στη ιστορία, αλλά είναι εκείνη που αποτελεί την πηγή της όλης παρεξήγησης) είναι μορφές που θα εξελιχθούν, στη συνέχεια, στα κατοπινά έργα του συγγραφέα. Προσπαθώ να ακολουθήσω την χρονολογική σειρά που γράφτηκαν, γιατί παράλληλα διαβάζω τη βιογραφία του και προσπαθώ με αυτόν τον τρόπο να κατανοήσω καλύτερα το έργο του, μαθαίνοντας παράλληλα για τη ζωή του.

Το συγκεκριμένο διήγημα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό κυριών "La Mode" στις 20 Μαρτίου 1830. Προφανώς, στην πορεία ο συγγραφέας το κατέταξε τόσο στις φιλοσοφικές διηγήσεις του (contes philosophiques) όσο και στις μελέτες ηθών (Études de mœurs) αλλά στις σκηνές της ιδιωτικής ζωής (Scènes de la vie privée). Δεν κατάφερα να βρω την αρχική του εκδοχή του έτσι ώστε να μπορέσω να κάνω μια στοιχειώδη σύγκριση με το κείμενο που διάβασα.

Μου κάνει εντύπωση ο τρόπος που αρχίζει να συγκροτεί, μέσα από τέτοιες ναΐφ ιστοριούλες, τους ήρωες του "ανθρώπινου" θιάσου του, έχω την αίσθηση πως όλα αυτά τα πρόσωπα μέσα στο νου και τη φαντασία του αρχίζουν να αποκτούν σάρκα και οστά.

Είναι σπουδαίο πράγμα να πλάθει κανείς ενδιαφέροντες λογοτεχνικούς χαρακτήρες. Αλλά μου φαίνεται πως ο συγγραφέας πρώτα "ζούσε" τους ήρωές του κι έπειτα τους κατέγραφε. Αυτό για την ώρα είναι μια υποψία, μια υπόθεση εργασίας. Καθώς θα συνεχίσω να προχωράω μέσα στα βιβλία του, ελπίζω να καταφέρω να ξεδιαλύνω τον γρίφο.

Και είναι τόσο απολαυστική η γραφή του. Με τον Balzac αισθάνομαι πάντα σαν να επιστρέφω σε ένα τόπο γνώριμο και αγαπημένο. Είναι το είδος της γραφής, ρεαλιστικής και προσγειωμένης που δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας. Μέσα στην κάμαρά του, ο Rastignac (τον αναφέρει ως Baron de Rastignac), καταπιάνεται να γράψει ένα ραβασάκι και η φωτιά στο τζάκι του, πυροδοτεί στον αφηγητή μια σειρά από αισθήματα και στοχασμούς:

"Ξέχασε ακόμα και να συνδαυλίσει τη φωτιά. Μέγα λάθος! Δεν είναι μήπως μια απο τις μεγαλύτερες απολαύσεις το να παίζουμε με τη φωτιά, όταν σκεφτόμαστε τις γυναίκες; Το μυαλό μας φτιάχνει λέξεις για εκείνες τις μικρές, γαλάζιες φλόγες που ξαφνικά αναδύονται και κοχλάζουν μέσα στην εστία. Ερμηνεύουμε κατά το κέφι μας τη σκληρή και απότομη γλώσσα ενός βουργουνδικού (σσ: bourguignon, στο πρωτότυπο).

Στο σημείο αυτό πρέπει να κάνω μια παύση, για να εξηγήσω σε όλους όσους δεν γνωρίζουν τη σημασία αυτής της λέξης, όπως μου την αποκάλυψε ένας διακεκριμένος ετυμολόγος, που επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος.

"Βουργουνδικό" είναι η ονομασία που δόθηκε από την εποχή του Καρόλου του 6ου σε εκείνες τις θορυβώδεις εκρήξεις που έχουν ως αποτέλεσμα να πετάγεται σε ένα χαλί ή σε ένα ρούχο ένα μικροσκοπικό κομμάτι κάρβουνου, ένα ελάχιστο στοιχείο φωτιάς. Λένε, πως η φλόγα απελευθερώνει μια φυσαλίδα αέρα, την οποία έχει δημιουργήσει στο διάβα του ένα από εκείνα τα σκουλήκια που κατατρώγουν το ξύλο. Inde amor, inde burgundus (σσ. Όπως ο έρωτας έτσι και το βουργουνδικό).

Τρομάζουμε, όταν βλέπουμε τα φλογισμένα κάρβουνα που με τόση προσοχή είχαμε στερεώσει ανάμεσα σε δυο αναμμένα κούτσουρα να κατρακυλούν σαν χιονοστοιβάδα. Ω! Το να αναδεύεις τη φωτιά όντας ερωτευμένος είναι σαν να δίνεις μια υλική υπόσταση στις σκέψεις σου!"

un petit médaillon d'or!

Update 18/10/17

Επειδή με έτρωγε η περιέργεια έψαξα στον ηλεκτρονικό κατάλογο της gallica να βρω μια από τις πρώτες εκδόσεις που περιλαμβάνουν το συγκεκριμένο διήγημα.

Κυρίως αυτό που ήθελα να διαπιστώσω είναι, αν η έκδοση που διάβασα εγώ (όταν διαβάζω γαλλική λογοτεχνία χρησιμοποιώ, συνήθως, μια αγγλική μετάφραση κι από δίπλα το γαλλικό πρωτότυπο, διαφορετικά δυσκολεύομαι πολύ) περιέχει ακριβώς το ίδιο κείμενο, στην μορφή όπως αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό κυριών "La Mode" στα 1830. Είχα ήδη αντλήσει από την καταχώρηση της γαλλικής wiki την πληροφορία πως το κείμενο είχε υποστεί κάποια επιμέλεια και πως μεταγενέστερα είχε δημοσιευτεί και με διαφορετικό τίτλο ως "Profil de marquise".

Ανακάλυψα λοιπόν μια έκδοση του 1832 με τίτλο: Contes philosophiques, par M. de Balzac" που περιέχει τα εξής διηγήματα: Sarasine, La Comédie du diable, L'Enfant maudit, El Verdugo και στο τέλος το Étude de femme.

Σε αυτήν την έκδοση περιλαμβάνεται το κείμενο έτσι όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό. Και το ενδιαφέρον είναι πως τα πρόσωπα δεν είναι τα ίδια με εκείνα των μεταγενέστερων εκδόσεων. Το όνομα της ηρωίδας δεν είναι marquise de Listomère αλλά αποσιωπάται και δηλώνεται απλώς ως comtesse de***. Ο Rastignac ομοίως παρουσιάζεται ως Ernest de M..., η Delphine de Nucingen είναι η vicomtesse de B... Το κειμενάκι με την ετυμολογία του bourguignon παρουσιάζεται ως υποσημείωση και όχι ως κανονική παράγραφος ενσωματωμένη στο κείμενο και ως ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης αναφέρεται ο Φλεβάρης του 1830.

Αυτό σημαίνει πως η ιδέα και το όραμα ενός πανοράματος της ανθρώπινης κοινωνίας, οι ήρωες που επανεμφανίζονται συχνά μέσα σε διαφορετικά έργα, αποτελούν προϊόν μιας αδιάκοπης επεξεργασίας η οποία προέκυψε, λογικά, μέσα από την πρόθεση του συγγραφέα να προσδώσει μια ενότητα στο έργο του. Όταν φτάνει στο σημείο εκείνο της λογοτεχνικής του παραγωγής, όπου καταφέρνει να δημιουργήσει έναν ενδιαφέροντα ήρωα τον εξελίσσει, δίνοντάς του μια συνέχεια, και συνάμα, επιστρέφει στα πρώιμα κείμενά του και τον τοποθετεί εκεί, εξασφαλίζοντας μια ομοιογένεια.

Η "Ανθρώπινη Κωμωδία" αποτελεί ένα ενδιαφέρον παράδειγμα "έργου σε εξέλιξη" και η ανάγκη του συγγραφέα να συνθέσει ένα πολυπρόσωπο ενιαίο αφήγημα με πολλά παρακλάδια, αιτιολογεί τέτοιου είδους κειμενικές παρεμβάσεις, ακριβώς επειδή κάτι τέτοιο προέκυψε στην πορεία.

Σε μικρότερο βαθμό κάτι ανάλογο συναντούμε και στον Zola, με τον Jacques Lantier (κεντρικός ήρωας στο La Bête humaine) ο οποίος προστίθεται μεταγενέστερα στο γενεαλογικό δέντρο των Rougon-Macquart, ωστόσο ο Zola δεν επιστρέφει στα προγενέστερα έργα του για να τον συμπεριλάβει ως τμήμα της αρχικής του αφήγησης.

[Mela · Rating 3 out of 5]

As the title says, it was a short study of a woman, but a woman seen by Honoré de Balzac. So, it was not a nice view. I don't say he hadn't had right, I am pretty sure he knew women of the French upper class in the 30ties of the XIX century well.

It told me nothing new but reminded me how witty and sharp was de Balzac's pen.

[Catherine Vamianaki · Rating 3 out of 5]

A very short story. Only 18 pages. It is all about a Marquise and a young man Eugene and a misunderstanding. Although I love Balzac's works this one did not reach up to my expectation. If you have time to spare read this one.

[Leslie · Rating 4 out of 5]

Read in my Kindle omnibus edition of "The Human Comedy" from Project Gutenberg.

I found this short story very amusing! Perhaps it was all the funnier for me having just listened to the abridged audiobook of "Dangerous Liaisons" as the Marquise de Listomere was so similar to Madame de Tourvel. Unfortunately for her, Eugene de Rastignac isn't another Valmont and the love letter he sent her was meant for another woman!!

[Juan Carlos · Rating 3 out of 5]

Una lectura muy simpática sobre los malos entendidos

[Laura · Rating 3 out of 5]

Written probably in February 1830, this tale was published in the periodical Mode in March of the same year, signed as: "The author of the Physiologie du marriage." It has suffered largely the same avatars as Madame Firmiani: October 1831 included in the novels and Romans et Contesand stayed in Scenes de la vie parisienne in 1835, under the title of Profil de marquise, and in 1842, with its title in the Scenes de la vie privee.

The English version can be found at Gutenberg Project.

The original French text at La Bibliothèque électronique du Québec.

And the audio version in French at Literature audio.com.

3* La maison du Chat-qui-pelote (1830)
3* Le bal de Sceaux (1830)
3* La Bourse (1830)
4* La Vendetta (1830)
3* Madame Firmiani (1832)
3* Une Double Famille (1830)
4* La paix du ménage (1830)
3* La Fausse Maîtresse (1842)
3* Étude de femme (1830)

[Bernhardina Hörnstein · Rating 2 out of 5]

A short story. About a misunderstanding. Too short.

Balzac did a fine job showing French society in all its shades and details. His style is trying to be objective, if that's ever possible. This read passes you by. It is not bad, it is not good, it just is. But a lot of things just are as they are in life, and in some works of art, that is the point.

[Domitylle (can only update books rn. sorry) · Rating 3 out of 5]

Not as bad as I feared it would be. Not amazing either. And honestly, I wouldn't be able to give you a résumé of it.
Good if you want to enlarge your French classics culture and don't want to spend too much time on it (it's just 30 pages long).
Have a great day, take care <3

[Classic reverie · Rating 5 out of 5]

In this short story I come away wondering if both Eugene and the Marquise are kidding themselves. I suppose he meant it that way?

I didn't read this edition but from my Delphi Collection of his works which had the synopsis of the story in short below.

"This 1830 short story features the responsible and conservative Marquise de Listomere, who goes to confession and communion regularly as she waits for her dull husband to progress in the ranks under Louis XVIII. The story also introduces the character Eugene de Rastignac, who falls for the Marquise and inadvertently sends her a love letter, with humorous consequences."


💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢 SPOILER ALERT 💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢

I think they both love but refuse to admit it.

[Ana Bugalho · Rating 2 out of 5]

The book offers a sharp portrait of a woman through the lens of Honoré de Balzac, reflecting his views on French upper-class women in the 1830s. It's not a flattering portrayal, but likely based on his firsthand knowledge. It's a short story, making it a decent choice for expanding your knowledge of French classics, namely Balzac, without investing too much time.

[Lisa · Rating 3 out of 5]

This barely counts as a short story, never mind a book.
It is a sketch of Madame de Listomere, a stiff and starchy 'perfect' woman, and the rascal Rastignac, who toys with the idea of paying court to her.
It backfires, and they both end up humiliated.

[Catalina BT · Rating 2 out of 5]

Un texte fait de bric ou de broc ou s'entrelacent autour d'une soirée mondaine, des récits des convives autour d'un sujet aussi central que vertigineux : celui de la femme, ou plutôt "de la femme comme il faut".

Différentes histoires se succèdent sans grand lien. La construction de ce récit laisse plutôt croire à des notes de brouillon.

S'y l'on s'attarde sur son contenu, il est à lire avec la philosophie de l'époque, le changement des mœurs qui passe inévitablement par celui du statut de la femme.
La où les convives y voient un désenchantement, d'autres y voit une libération.

La femme recluse, dépendante se voit devenir charmante, désireuse, volatile et tente de se faire un chemin pour rompre avec les dictats du "devoir conjugal".

C'est un texte où l'on peine à comprendre le fil conducteur, peut être parce qu'il n'en a pas. L'auteur laisse finalement le lecteur se faire guider par les personnages.

[Jaime Fernández Garrido · Rating 3 out of 5]

En esta, la séptima y cortísima novela de "La comedia humana", Balzac nos cuenta la historia de una mujer, todo honor y pundonor, que recibe una misiva que no va dirigida a ella, y aunque en principio le repugna el tono, luego se sentirá frustrada porque esté escrita para otra mujer.

Es curioso que, a pesar del título, la protagonista no sea la mujer, sino aquel que escribe las cartas, un tal Eugène, al que el propio narrador admira y envidia como demuestra en frases como: "¡Oh! Tener los pies sobre una barra bruñida que une las dos figuras de grifo de un guardafuegos...". Envidia, que como se ve, no es tanto por el personaje en sí, como por su actitud hedonista ante la vida.

Es deliciosa la manera que tiene Balzac de describir pequeños detalles y su manera de lanzar frases para engatusar al lector y llevarle a pensar cosas que jamás habría pensado, como "¿No constituye un placer muy vivo enredar en el fuego mientras se piensa en las mujeres?", o "A través de aquella forma indecisa se adivina un alma".

[Michael Milde · Rating 2 out of 5]

Sehr sehr kurz, aber eine sprachlich anspruchsvolle Lektüre für einen Nicht-Muttersprachler. Die verheiratete und tugendhafte Marquise de Listomère lernt auf einem Ball Eugène de Rastignac kennen. Am nächsten Tag erhält sie von diesem einen glühenden Liebesbrief. Dies entsetzt sie. Nach ein paar Tgen bemerkt Rastignac, dass der Brief fälschlich an die Marquise adressiert wurde, er sei für Madame de Nucingen bestimmt gewesen. Daraufhin besucht er die Marquise, diese lässt sich aber abwesend melden. Als er gerade fahren will, kommt der Marquis und führt ihn zu seiner Frau. Rastignac klärt den (vermeintlichen?) Irrtum auf, was dazu führt, dass die sich begehrt gefühlte Marquise für die nächsten Tage krank melden lässt und nicht in Gesellschaft geht. Gekränkte Eitelkeit…

[Miles Smith · Rating 4 out of 5]

One of the shorter works in Le Comedie humaine but vastly entertaining. Balzac seems interested in questioning the supposition of morality he initially and somewhat dubiously hints about the Marquise de Listrome. The grandest aspect of *Étude de femme* is its remarkable concision. In 12-18 pages--depending on the type--he tells a morality tale that leaves the reader satisfied yet still curious. Although not among the first rank of Balzac's novels, this one is yet very good.

[Alex-Mot-à-Mots · Rating 3 out of 5]

Où apparaissent Horace Bianchon, un médecin personnage récurrent et Eugène, baron de Rastignac dont on fera un nom commun.
Le récit se centre sur Mme la marquise de Listomère, éternellement fidèle à son mari qu’une étourderie de Rastignac met en difficulté.

Une très courte nouvelle sur le comportement hautement loyale d’une femme de la Bonne Société.

https://www.alexmotamots.fr/la-comedi...

[Mariam Hovhannesyan · Rating 4 out of 5]

Some women are reserving their opinion of her until the moment when Monsieur de Listomere becomes a peer of France, when she herself will be thirty-six years of age,—a period of life when most women discover that they are the dupes of social laws.

[Sreeharsha Jonnalagadda · Rating 2 out of 5]

Short and immemorabke

I choose this book thinking i would read something memorable. But sadly it doesn't reach up to any expectation. Will soon be forgotten except for the half hour spent reading, hoping something will unfold.

[Christina Widmann · Rating 4 out of 5]

compte rendu sur mon blog

[Kaveh Rezaie · Rating 4 out of 5]

“شناخت زن” رفتار رندانه‌ی زنی به ظاهر مذهبی و مردی جوان و جاه‌طلب را روایت می‌کند. در این داستان “راستینیاک” مشهور، همان جوان هوس‌باز است.

[Enzo Cypriani · Rating 3 out of 5]

Ao "estudo de mulher", 4 estrelas.
Ao "outro estudo de mulher", 3 estrelas.

[Lucy · Rating 1 out of 5]

I feel almost ashamed to add this to my 'read' list, it is so short, so trivial, so silly, but at least I didn't waste much time over it.

[David Bisset · Rating 3 out of 5]

A short story which involves a misdirected love letter.

[Claudia · Rating 3 out of 5]

El relato de una confusión y un final tratando de salvar el orgullo, todo al modo Balzac.

[myriam kisfaludi · Rating 4 out of 5]

Court, concis et superbement bien écrit

[Alice Kirouac Nascimento · Rating 2 out of 5]

Honnêtement, je m'attendais à mieux. C'est très court comme texte mais le personnage de la marquise est tout simplement ennuyant

[Youssef Abbes · Rating 4 out of 5]

Je voulais commencer à lire Balzac et cette petite nouvelle me semblais un bon point de départ pour cerner son style et sa thématique.
pour le moment j'aime bien; l'histoire est certes courte mais elle est remplie de lignes tranchantes soupoudré d'un humour auquel je ne m'attendait pas et que j'apprécie beaucoup, rendant la lecture beaucoup mons difficile que j'imagnais.
l'histoire n'a certe rien d'extraordinaire mais j'ai hâte de découvrir ses autres écrits !
donc un bon départ en somme !

[Gláucia Renata · Rating 3 out of 5]

O título da obra passa a impressão de tratar de uma obra complexa e profunda sobre a mente feminina mas é apenas um conto de 17 páginas na edição da Biblioteca Azul. Mesmo assim Balzac aborda, através da participação da honrada marquesa de Listomère e Eugene de Rastignac, a vaidade feminina.
Quem nos narra o episódio é o bem humorado Horace Bianchon, médico da CH que figurará em vários outros títulos e, segundo consta, aquele a quem Balzac teria confiado sua saúde de olhos fechados. Certamente, devido ao caráter íntimo de sua profissão, guarda muitos segredos de seus inúmeros pacientes.


Histórico de leitura

50% (26 de 52)

"Oh! Desculpai o marquês. Um marido, por melhor que seja, raramente atinge a perfeição."


17% (9 de 52)

"A marquesa de Listomère é uma dessas jovens senhoras educadas no espírito da Restauração. Tem princípios, jejua, comunga, e vai muito enfeitada aos bailes, aos Bouffons, à Ópera; seu diretor espiritual permiti-lhe aliar o profano ao sagrado."

[Prasidh Ramson · Rating 4 out of 5]

A short story of how a letter written by Rastignac, meant for his mistress, is wrongfully delivered to the Marquise de Listomere leading to much embarrassment for the both of them.

Despite being 18 pages long, Balzac paints a quirky and intriguing picture of romantic endeavors in 1800's Paris. Apart from describing women with detail (“her eyes, far from being dulled like those of so many Parisian women, have a gentle glow which becomes quite magical if, by chance, she is animated.”), he also makes social commentary on their position (“when she herself will be thirty-six years of age,—a period of life when most women discover that they are the dupes of social laws.”)

Sparsely written, but a brief, comic and engaging read.