Ντάσταρ

by Μάρα Μεϊμαρίδη

Τροία Τουρκίας, 1853.

Ένα βρέφος με χρυσά μαλλιά και βιολετιά μάτια βρίσκεται στο Σκάμανδρο ποταμό, ανάμεσα σε δυο χωριά: ένα ελληνοχώρι κι ένα τουρκοχώρι που μισούνται αιώνες. Είναι η Ντάσταρ, η θεά της αρχαίας Τροίας, που ξανάρθε στη ζωή αναζητώντας το χαμένο έρωτά της. Η Ντάσταρ μεγαλώνει στα φτωχόσπιτα των αγροτών –μαζί με τη Ρωμιά Κλειτώ, την Τουρκάλα Χαττούσα, τη βαβογριά μάγισσα που διαβάζει το μέλλον και βλέπει στο παρελθόν– και στα αρχοντικά των λεβαντίνων γαιοκτημόνων της Τρωάδος. Πλησιάζει τους πιο διάσημους αρχαιολόγους της εποχής, τον Ερρίκο Σλήμαν, τον Φρανκ Καλβέρ και τον Τζίμυ Μέλαρτ, και τους καθοδηγεί, προκειμένου ο αρχαίος θησαυρός να ξαναβγεί στο φως από τα ερείπια της Τροίας.

Μια ιστορία αγάπης τριών χιλιάδων χρόνων περνά σαν στρόβιλος από τις σελίδες του βιβλίου. Μια περιπέτεια που οδηγεί όλες και όλους σε πάθη ακραία. Μια συναρπαστική αλληγορία για τη διαχρονικότητα του έρωτα.

576 pages, Paperback

First published December 5, 2011

About the author

Η Μάρα Μεϊμαρίδη είναι Ανθρωπολόγος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καστέλλα και σαν πρώτο Πανεπιστήμιο τελείωσε την Φιλοσοφική Αθηνών. Ως φοιτήτρια πήρε μέρος σε αρχαιολογικές ανασκαφές σε μυκηναϊκά νεκροταφεία. Παράλληλα αποφοίτησε τη Σχολή Ξεναγών του ΕΟΤ. Συγχρόνως με τις μεταπτυχιακές της σπουδές Αρχαιολογίας (Sorbonne I) στο Παρίσι, ξεκίνησε νέα κατεύθυνση βασικών σπουδών, στρεφόμενη προς την Βιολογία, Ιατρική Ανθρωπολογία (Jussieu-Ecole de Medecine de st Peres) απ'όπου αποφοίτησε με άριστα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, πήρε μέρος σε ανασκαφές στα Άβδηρα, μελετώντας το σκελετικό υλικό. Εργάστηκε επί σειρά ετών στην έρευνα για την Υγεία του Παιδιού στο Ι.Υ.Π.- Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία - Τομέας Κοινωνικής Παιδιατρικής, πάνω σε θέματα φυσιολογίας και αυξολογίας. Ήταν κύρια ερευνήτρια της έρευνας "Εθνικά Πρότυπα Ανάπτυξης Ελληνοπαίδων" που χρησιμοποιείται σήμερα σε όλα τα βιβλιάρια Υγείας των παιδιών και έκανε την διατριβή της με θέμα "Αυξολογικά Χαρακτηριστικά Ελληνοπαίδων, Ακτινοδιαγνωστική Μελέτη" στο Εργαστήριο Ακτινολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πολλές εργασίες της έχουν δημοσιευθεί σε αντίστοιχα ιατρικά περιοδικά. Τα τελευταία χρόνια δημοσιογραφεί στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο σε θέματα κυρίως διατροφής και συγχρόνως φοιτά σε νέο κύκλο σπουδών Αστροφυσικής και Κοσμολογίας (UMD American University).
Οι Μάγισσες της Σμύρνης είναι το πρώτο της λογοτεχνικό βιβλίο.

Reviews

[Αnastasia Neraidoni · Rating 4 out of 5]

η συγγραφέας παντρεύει υπέροχα τις παρυφές της ιστορίας/αρχαιολογίας με την υπνωτιστικη μυθολογία των μαγισσών. Κατανοω τους υπόλοιπους αναγνωστες που το βρήκαν κουραστικό καθώς μπλέκει πολλά πρόσωπα και παράλληλες ιστορίες αλλά αυτό είναι και το συναρπαστικό της γραφής της. Επίσης απ'τα σημαντικοτερα κομμάτια είναι οι παραπομπές στις τελευταίες σελιδες του βιβλίου. Πράγμα που σημαίνει οτι εχει κάνει πολύ καλά την έρευνα της και σου δίνει την αίσθηση της αληθοφανειας στο μυθιστορημα. Αλλωστε αυτο ειναι κι η τεχνη του μαγικού ρεαλισμου. Αν γυρευετε λοιπόν ενα βιβλίο να σας ταξιδέψει σε διαφορετικες εποχες και σκηνικά και συγχρόνως να σας εμφυτευσει το σπόρο της ερευνας, η Ντασταρ είναι το καταλληλο.

[Bagia · Rating 1 out of 5]

Αχταρμάς το στόρι, αγανάκτησα μέχρι φτάσω στο τέλος !

[Giota Spiliopoulou · Rating 2 out of 5]

2 αστερακια απο μενα.Οχι γιατι η υποθεση ηταν κακη,αλλα γιατι τραβηξα τον ΑΛΟΙΜΟΝΟ μεχρι να το ξεμπερδεψω.

[Katerina · Rating 5 out of 5]

Miss Mara has once again delivered a literary marvel.

From The Witches to Katina, Rachel, and now Dastar, her storytelling continues to enchant—seamlessly weaving imagination with unflinching truths.

The universe she has crafted is both expansive and intricate, steeped in a profound understanding of archaeology and world history. Her knowledge doesn’t simply inform the narrative—it elevates it, grounding fantasy in the richness of human civilization.

Yet what lingers most are her portrayals of human connection—unvarnished, poignant, and achingly real. Her characters breathe with emotional honesty, their relationships as layered and fragile as the past she so vividly evokes.

This is not merely storytelling; it is a masterful synthesis of intellect, myth, and soul. A rare and wondrous blend.

[Maria Fanouraki · Rating 5 out of 5]

Διαφορετικό από τις Μαγισσες της Σμύρνης εννοειται και καλά έκανε. Διότι ακουσα καποιες να λένε οτι δεν τους αρεσε γιατι δεν ηταν σαν τις Μαγισσες. Μα γιατί να είναι σαν τις Μαγισσες;;; Οτι επαναλαμβάνεται κουράζει κάποτε. Η Ντασταρ είναι εξαιρετικό γιατι σε πάει κάπου διαφορετικά. Πλέκει με μαεστρία τη μυθολογια τη φαντασία και τη πραγματικότητα. Απλά εξαιρετική Μειμαρίδη. Έχει λείψει η γραφή της.

[Vasso Chatzimanoli · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τις Μάγισσες της Σμύρνης. Αναφέρεται στην δημιουργία της μάνας Ατάρτης και των θυγατερων της...μας ταξιδεύει πίσω στην Τροία του Ομήρου αλλά και στον πολιτισμό που χτίστηκε από πάνω της...δένει πολύ όμορφα το ιστορικό με το υπερφυσικό και αν είσαι λάτρης του είδους δεν θα σε απογοητεύσει

[Yiorgos · Rating 5 out of 5]

Αυτό το παραγνωρισμένο διαμαντάκι, το οποίο αποτελεί κάτι σαν ιντερλούδιο ανάμεσα στα δύο βιβλία των Μαγισσών (άλλωστε το αφηγείται η Κατίνα στα παιδιά της), διακρίνεται για δύο πράγματα: την ακατέργαστη γραφή και την χαοτική πλοκή, χαρακτηριστικά τα οποία εγώ θεωρώ προτερήματα, όταν ούτως ή άλλως το βιβλίο έχει ενέργεια και δύναμη. Μάλιστα ήμουν έτοιμος να φτιάξω λίστα με τις αστοχίες στην απόδοση κάποιων ονομασιών και να την στείλω στον επιμελητή και εκδότη, αλλά μετά σκέφτηκα: ποιός νοιάζεται; όσο προχωρούσα την ανάγνωση, τόσο πιο ωραία περνούσα. Ήταν σαν να βρισκόμουν στην Τρωάδα εκατό και τρεις χιλιάδες χρόνια πριν. Ιδιαίτερη μνεία πηγαίνει στην ιστορία με το κυνήγι ενός παράνομου ζευγαριού από τις συμπεθέρες - μια ιστορία με ευτυχή κατάληξη για όλους τους εμπλεκόμενους που αφήνει μια γλυκιά και νοσταλγική γεύση. Αν έχω κάποια ένσταση, αυτή αφορά στο δεύτερο μισό του βιβλίου: ξέρουμε ότι ο Σλήμαν ήταν ένας γελοίος χρυσοθήρας, αλλά ήταν ανάγκη κυρία Μάρα μου να πρωτοστατήσει τόσο πολύ στην αφήγηση;

[Anisa · Rating 5 out of 5]

Ανακάλυψα την Ντάσταρ από ένα δημοφιλές βιβλίο της συγγραφέας, Οι Μάγγισες της Σμύρνης. Η Ντάσταρ έχει ένα πολυ ωραίο ξεκίνημα το οποίο με ώθησε να το συνεχίσω. Πράγματι είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο με τους χαρακτήρες της να είναι είτε φανταστικοί είτε πραγματικοί. Ιστορία και μαγεία αναμειγνύονται και αυτό μου αρέσει περισσότερα απο όλα. Γελάς και συγκινήσε ειδικά με το τέλος που με άφησε με μερικά δάκρυα χαράς αλλά και ενός αλλου συναισθήματος που δεν μπορώ να αναγνωρίσω. Πραγματικά ήταν ένα βιβλίο που το ευχαριστήθηκα μέχρι τέλους. Ακόμη και που το σκέφτομαι με γεμίζει με καλά συναισθήματα ξέροντας οτι πέρασα τον χρόνο μου με κάτι που άξιζε.

[Penelope · Rating 2 out of 5]

2.5-3 αστεράκια
Ήταν απογοήτευση μετά τις "Μάγισσες της Σμύρνης". Ένιωσα οτι η Μεϊμαρίδη απλά έπρεπε να γράψει ένα βιβλίο. Η πλοκή μέτρια κ το τέλος δε με "γέμισε". Είχε ωστόσο κάποια ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία.

[Marina · Rating 3 out of 5]

Not as good as "Magisses tis Smyrnis", but a suitable book to read before going to bed.