چقدر چسبید کتابش. تلخی و خشونتش تا مغز استخون نفوذ میکنه.
بنظرم کسایی که به کتاب این ایراد رو میگیرن که خیلی تهران اون موقع رو تاریک و بد نشون داده، این کتاب رو تاریخی در نظر گرفتن. در صورتی که خود یزدانی خرم جایی گفته «"من منچستریونایتد را دوست دارم" اثری است در هجو زمان و جعل تاریخ.»
خوندنش به ذهن های مریض به شدت توصیه میشه. درغیر اینصورت، کتاب رو ببندید و به جای دوری پرتش کنین :)