من منچستریونایتد را دوست دارم

by مهدی یزدانی خرم

رومل آمده. فیلد مارشال اسطوره‌ای ارتشِ آلمان در یک زمستان پرسوزِ لعنتیِ اولین سال‌های دههٔ سی شمسی، وارد تهران شده و توی خیابان استامبول بالای سردر ورودی هتل – کافهٔ نادری با یونیفرم و کلاه و دستکش نشسته و آرام پاهایش را تکان داده. رومل لم داده کنار روح شاعرِ آزادی‌خواهی که دیگر عادت فرانسه حرف زدن از سرش افتاده بوده و با ارواح به همان زبان مشترک حرف می‌زده. رومل با کلی تأخیر وارد تهران شده و ارواح صد افسر وفادار اِس‌اِس سیاه‌پوش مقابل در کافهٔ نادری خیره به فرمانده بزرگ و روح دیوانه‌ای بوده‌اند که سعی می‌کرده خودش را به رومل نزدیک‌تر کند. ارواح افسران اِس‌اِس اصلاً خوش‌شان نمی‌آمده که ملت از توی دل‌وروده‌شان رد می‌شده‌اند، ولی اعتراضی نمی‌کرده‌اند و منتظر ایستاده بوده‌اند تا فرمانده حرکتی کند. این‌طور بوده که فیلد مارشالِ اروین رومل وارد تهران شده و از سربازانش سان دیده…

Genres: Novels, Fiction, Historical, Literature

225 pages, Paperback

First published April 20, 2012

About the author

مهدی یزدانی خرم همسر مریم حسینیان در دوم شهریور سال ۱۳۵۸ در تهران متولد شده. او فارغ‌التحصیل رشته زبان و ادبیات فارسی در مقطع لیسانس از دانشگاه تهران است. یزدانی خرم از اواسط دهه هفتاد در صفحات ادبی مطبوعات ایران مقالات، گفت‌وگوها و یادداشت‌هایی را منتشر کرده‌است. اما عمده شهرتش در این حوزه به نقدهای ادبی او باز می‌گردد.
او سپس با مجله نافه نیز به عنوان عضو شورای دبیران و دبیر ادبیات همکاری کرده و همراه گروه همیشگی‌شان یعنی محمد قوچانی، محسن آزرم، حسین یاغچی و… چهار شماره در این مجله فعالیت داشت. یزدانی‌خرم سردبیر مجله «تجربه» است که به صورت ماهنامه در تهران منتشر می‌شوند.

Reviews

[Shervin R]

نوشتار كتاب برام جالب بود و نو
اما از يه جايى به بعد ، وقتى فهميدم كتاب داستان مشخصى نداره و شخصيت اولى در كار نيست ، برام خسته كننده شد.
اما در مجموع خوب بود

[Soheila]

تلخ!تلخ مثه زهر...زهری که نویسنده مثه آب، روون و آرووم به خوردت میده!

خیلی خیلی خیلی پیشنهاد میشه...برا آشنایی با اوضاع مزخرف اون دوره از ایران.

[Ali Nili]

چقدر چسبید کتابش. تلخی و خشونتش تا مغز استخون نفوذ میکنه.
بنظرم کسایی که به کتاب این ایراد رو میگیرن که خیلی تهران اون موقع رو تاریک و بد نشون داده، این کتاب رو تاریخی در نظر گرفتن. در صورتی که خود یزدانی خرم جایی گفته «"من منچستریونایتد را دوست دارم" اثری است در هجو زمان و جعل تاریخ.»

خوندنش به ذهن های مریض به شدت توصیه میشه. درغیر اینصورت، کتاب رو ببندید و به جای دوری پرتش کنین :)

[Maryam]

یه داستان سورئال و هذیان وار که حول سال 1320 می گذره

[Nova nazari]

.
هميشه فكر ميكردم خدا چطور از اون بالا اينهمه داستان و زندگي مختلف رو ميبينه و چه حسي داره ديدن اينهمه آدم همزمان؟
خوندن اين كتاب دقيقا مثل فهميدن همين حس بود!
واقعا كتاب ساختار روايي قوي اي داره و تورو با خودش ميكشه و ميبره و تا به خودت بياي ميبيني يه چاقو هم به دل تو زده! دلت خون ميشه از ديدن و شنيدن همه اون آدم ها ،اون دوران،شرايط...
كتاب فوق العاده است!هر روز دارم با نويسنده هاي ايراني و قدرت قلم شون شوكه ميشم.ممنونم از آقاي يزداني خرم كه انقدر قشنگ تاريخي رو بيان كرد كه من هيچ كششي بهش حس نمي كردم اما الان درگيرشم! و الان ديگه من هم منچستر يونايتد را دوست دارم...🙏🏻👌🏻🌸(البته كتابش رو!)
.
.
.
.
پ.ن:بهترين نقد و معرفي راجع به اين كتاب رو تو پيج آقاي @hamidreza_pournajafian خوندم.بسيار عالي نوشتن🙏🏻
.
.
.
#مهدي_يزداني_خرم #من_منچستر_یونایتد_را_دوست_دارم #رمان_ایرانی #نويسنده_ايراني #قفسه_آبي #نشرچشمه #روايت_تاريخي #مصدق #رضاشاه #ايران #تاريخ_ايران #كتاب_خوب #برنده_جايزه #كتابخواني #مطالعه_کنیم #توصيه_ميشود #معرفي_كتاب #پيشنهاد_كتاب #لذتبخش #تجربه_کن #ادبيات_معاصر

[Mohsen.khan72]

خوب بود فکر نمی کردم اینقدر جالب باشه این کتاب توي خدمت خوندمش.

[Tahmineh Dehbozorgi]

كتابي بسيار با محتوا و قوي و تجلي تاريخ تاريك و سياه روزهاي اشغال متفقين كه تا حد زيادي به واقعيت نزديك است. داستان از داستان هاي سمبوليك محسوب مي شود و با موتيف "خون توي رگ ها" شروع مي شود و اين تصوير را تا آخر جلوي چشم خواننده مي گذارد. اول داستان به دانشجوي تاريخ با شلوار جين ٢٥ هزار توماني اشاره كرد كه نمايانگر غرب زدگي و از خود بيگانگي، حتي در قشر تحصيل كرده در رشته هاي علوم انساني، است.
در خلال داستان، ارواحي كه بر فرا شهر تهران پرواز مي كردند، اندكي به داستلن تلخ و تاريك جنبه ي طنز داده بودند و نويسنده با متصل كردن شخصيت ها به وسيله ي عناصر مختلف از جمله تابلوي مرد با كت شلوار در پراگ و توصيفات زيبا و دقيق و نزديك به ذهن، سبك جديدي رو پيش گرفت.
اين كتاب در زمره كتب ادبيات فاشيستي قرار دارد كه در اصل هدف آن زورگويي به خواننده است كه نوسينده اين كتاب به خوبي از پس آن برآمده!

[Tahmineh Baradaran]

عادت بد بی دلیلی دارم . وقتی کتابی خیلی مطرح میشود ، حس امتناع برای خواندنش درمن ایجادمیشود .مثلن کتابهای مطرح عباس معروفی وزویاپیرزاد راکه به چاپ چندم رسیده اند هنوز نخوانده ام. این کتاب هم درزمان اولین انتشارش به این سرنوشت دچارشد. اولین کتاب یزدانی خرم که خواندم ، "خون خورده " بود که آخرین کتابش است ودوست داشتم .حتی چندروزپیش پس از کشتن قاسم سلیمانی و فاجعه هواپیما ، بی اختیار یادآن کتاب افتادم .
این کتاب با واگویه دانشجوی تاریخ مبتلا به سرطان خون آغازمی شود وبااوتمام میشود ..شخصیتهای پیاپی ، حتی یک لاکپشت هم داستانی دارند که به سرعت اززبان دانای کل روایت میشود و پیش میرود..ازدهه بیست شمسی ، حضورنیروهای خارجی تا پایان نخست وزیری مصدق ..نمی شودگفت داستانی تاریخی است بلکه نوعی زیروروکردن زندگی تیپ های مختلف جامعه دربرشی کوتاه ولی بسیاردقیق وحتی گاهی کالبدشکافانه است .برای من مثل این بودکه سوارجاروی سحرآمیزجادوگران شده ام ودرتهران تاریخی گشت میزنم . شرح کشتار ، قتل ، خونریزی ، تعفن و...تلخی . کتابی متفاوت وخوش خوان با ریزبینی هایی که به تصورم آن راواجد شرایط ساخت فیلم اقتباسی میکند.اشکالی که گاهی درآن میدیدم نمایش اغراق آمیز برخی داستانها بودکه به سریالهای تاریخی مثل اغراقهای سریال "شهرزاد "شباهت پیدامیکرد . " خون خورده " رابیشتردوست دارم.

[Paria]

این کتاب به سبک کاملا متفاوتی نوشته شده. داستان‌های متوالی و تو‌در‌تو درمورد افراد مختلف که ممکنه درمورد هر شخصیت و حادثه‌ی کتاب فقط چند خط نوشته شده باشه و درنهایت آدم‌ها و حوادث متفاوتی به‌طور زنجیروار به هم مرتبط شدن. کتاب، حوادث دهه ۲۰ و ۳۰ ایران رو به تصویر میکشه. از اشغال ایران توسط متفقین تا نخست‌وزیری مصدق و کودتای ۲۸ مرداد. فضای جامعه در اون سال‌ها به تصویر کشیده شده. از سلطنت‌طلب‌ها گرفته تا شیفتگان هیتلر تا روشن‌فکران و روزنامه‌نگاران و ... فضای تیره و تاریک و خشن اون سال‌ها و جو حاکم بر جامعه خیلی خوب نمایش داده شده.

نظر دادن درمورد این کتاب یه کم سخته. نمیتونم بگم دقیقا چه حسی نسبت بهش داشتم چون هم سبک خاصی داره و هم برهه زمانی خاصی رو روایت میکنه.
۲۵ خرداد ۹۸. قبل از امتحان سیستمیک ۲

[Ayda]

در واقع ۳.۵
اخت‌گیری با قلمش سخت بود اما روند و داستان شبیه مرگ‌نامه‌ای است در روایت مرگ‌های مختلف که همین جذابیت داستان بود در عین یک کمدی سیاه! که من گاهی با صدای بلند میخندیدم و بعد، ناراحت میشدم از خنده‌ی چنین بلندی برای چنین شخصیت‌هایی :)

[Abolfazl Sheybani]

ناتمام ...
خوشحالم كه خون خورده رو قبل از اين كتاب خونده بودم ؛ چون اگر اين كتاب رو اول ميخوندم ، مطمئنا به سراغ هيچ كدوم از اثار يزدانى خرم نمى رفتم .

[مجیدی‌ام]

بعد از خوندنش کاملا یادم اومد که چرا یکبار کتاب رو نصفه رها کرده بودم!
چرا اینقدر همه چیز سیاهه تو این کتاب؟؟ چرا؟؟

[Hamid]

کتاب مثل یک دریای مواج پیش می‌رود. شخصیت‌ها مرتب دست به دست می‌شوند. در این داستان هیچ شخصیتی اسم ندارد، بلکه همه شخصیت‌ها با خصوصیتشان نام برده می‌شوند. مثل پسرک واکسی، مرد چاق، زن قد بلند، ستوان ایرانی سیاه پوش و ....
تعداد شخصیت‌ها بسیار زیاد است ولی انگار همه آنها را می‌شناسی. هیچ نامی را فراموش نمی‌کنی چرا که اصلاً نامی وجود ندارد.
داستان سیال و مثل زندگی جاریست
۲۷ آبان ۱۴۰۴
جزیره سیری

[Mehrdad Mahdavi]

بر خلاف عادت همیشگی ما ایرانی ها که هرچیزی که خارجی باشه، از لوازم آشپزخانه تا فیلم و کتاب رو به نوع وطنیش ترجیح میدیم، این کتاب با قلم واقعا قوی نویسنده شما رو مجذوب و مبهوت خودش میکنه و با خودش میکشونه. ممنون از آقای یزدانی خرم با این کتاب زیباشون که به ما نشون دادن نویسنده های جوان و معاصر هم نسل ما هم خیلی حرف ها واسه گفتن دارن.

[Hatice Çakır]

Avangard okumaktan hoşlanırım fakat bu kitapta umduğumu bulamadım. Tarihsel kişilerle kurgunun iç içe geçtiği roman 2000'li yıllarda Tahran'ın işlek bir caddesinde kırmızı ışıkta bekleyen yayalara odaklanarak başlıyor. Her birinin üzerinde taşıdıkları eşyalar ya da gidecekleri yerler İran'ın geçmişiyle bağlantılı. Yazar buradan yola çıkarak 2.Dünya Savaşı'nda ve savaş sonrasının siyasi çalkantılarıyla dolu yıllarında yaşanmış yüzlerce öykü anlatıyor. Çeşitli sebeplerle ölmüşlerin ruhlarının da eşlik ettiği bu öykülerde derin bir acı, yarım kalmışlık ve kara mizah var. Bu anlatı tekrar günümüze dönülerek bitse de bir yerden sonra kaldıramadım; karakterlerin çokluğu da olay örgüsünü takip etmemde sıkıntı yarattı.

Kitabın adı ise son bölümde yeşil ışık yanınca karşıya geçen yayaların dev ekrandaki bir maçı görüp konuşmalarıyla ilişkili. Seyredenler arasında Manchester United'i sevenler varmış. Yazar da son sözünde karate sporunda siyah kuşak sahibi ve futbol tutkunu olduğunu belirtiyor. Gözden geçirilecek kimi yerler dışında çeviri fena değil. Dipnotlarla İran'ın siyasi geçmişinde yer alan kişi ve partiler hakkında bilgiler verilmesi iyi bir referans olmuş.

[مهشید]

من منچستر یونایتد را دوست دارم. آخرین کتابی که تو سال نود و نه خوندم و از خوندنش لذت بردم. قبل از این از یزدانی خرم رمان سرخ سفید رو خونده بودم و در یک کلمه به نظرم رمان عجیبی بود. خاص بودن نویسنده منو میخکوب کرد. حالا با خوندن این کتاب که البته کار قدیمی‌تری از نویسنده هست، به معنای واقعی معنای عجیب بودن رو فهمیدم. یادمه یه بار یکی بهم گفت برای اینکه نویسنده خوبی بشی بی رحم باش. تو خدای شخصیتاتی اونا رو وارد کن و دلت نیاد که بکشیشون و از ماجرا خارجشون کنی. و این موضوع تو رمان یزدانی خرم به من ثابت شد. داستان سرتاسر خشونته از یه مرگ به مرگ دیگه میره. از خشونتی به خشونت دیگه. نویسنده با جسارت، بیرحمی برهه ای از تاریخ معاصر رو به تصویر کشیده. ماجرای داستان به هرج و مرجهای بعد از ملی شدن نفت تا کودتای بیست و هشت مرداد میپردازه. اما با دیدی خاص و منحصر به فرد. نویسنده دست به مستند نگاری زده. با مهارت صدها شخصیت خلق کرده و با بی‌رحمی و خلاقیت، سر وقت و سریع شخصیت ها رو از داستان حذف کرده. انگار دوربینی رو دوشش گذاشته و به دل تاریخ رفته. روایتی پرحادثه از تاریخ رو نقل کرده. به دل ماجرا رفته، تو ذهن شخصیت ها رفته و با مهارت داستانی نوشته که یک نفس شخصیت‌هایش عوض میشن، میمیرن، میکشن و جایگزین میشن. این رمان رو باید مثل نثرش یک نفس خوند. یک نفس و با تمرکز. که البته وقتی کتاب رو دستت بگیری، چاره ای هم جز یک نفس خوندن نداری و اصلا نمیتونی کتاب رو زمین بذاری. تصویرسازی کتاب بدیع و عالی بود. طنز نهفته تو بعصی از قسمتها بیشتر خواننده رو جذب می‌کرد. در کل برای نوشتن از این کتاب یه کپشن خیلی کمه. به نظرم باید این کتاب رو خوند و متحیر شد از بی‌رحمی بنی بشر.
از کتاب:وقتی بنی بشر حاضر است دست به هرکاری بزند، یک آتش بازی مختصر با روزنامه ها که چیزی نیست.

[Helia]

داستانی که برخلاف اسمش پیش میره .. !
از تهرانِ ۱۰ سال پیش شروع میشه و در تهران دهه ۲۰-۳۰ ادامه پیدا میکنه ... روایت صدها مرد و زن و روح و زندگی و ...
تاریخ زنده ای که در وجود تک تک این قصه ها مثل خون توی رگها جریان داره .. ازون کتابها که موقع خوندنش جداشدن روحتون و سیرکردن توی کوچه های طهران قدیم رو حس میکنید ... کمتر کتابی میتونه انقدر جزئیات رو ظریف توصیف کنه که حس کنی جلوی چشمت داره اتفاق میفته

[Sia]

مجموعه‌ی تودرتوی حوادث سریالی که با یک نخ نازک به هم وصل شده‌اند.
فرم و سبک روایی داستان خیلی جالب و پرکشش‌ـه... ولی بنظرم خیلی طولانی شده و حوادث خیلی زیادی به هم وصل شده که همین نکته که در ابتدای کتاب شما رو بشدت بخودش جذب میکنه در اواخر کتاب باعث خستگی و بی حوصلگی میشه و اگر اینقدر طولانی نبود بهتر بود.

[Nazanin Amani]

آخرهای زمستان سال ۱۳۳۱، توی تهران سرد، آدم کشتن امر روزانه‌ای بوده که اتفاق می‌افتاده، توی شهر تهران آنقدر جنازه این‌گوشه و آن‌گوشه پیدا می‌شده و آنقدر اوضاع خر‌توخر بوده که حتی جسد آدم‌های معروف هم زیاد کسی را حیرت‌زده نمی‌کرده...

[MohammadJavad Talebi]

عجب کششی داشت. خرده‌روایت‌هایی در بطن به هم دیگر اتصال داشتند و مجموعهٔ کاملی رو تشکیل می‌دادند. روایت خون. جگرم از خواندن این کار ایرانی حال آمد. به گمانم اولین رمانش هم بود و چه حیف و شاید چه خوب که حالا خواندم و قدر خوب بودنش را هم می‌دانم.

[Samane Lou]

چقدر تلخ بود! 😶

[Maziyar Fakoori]

ستاره واقعی من چهار یا حتی سه‌و‌نیم است.
اما
وقتی من منچستریونایتد را دوست دارم را در روند آثار نویسنده بررسی می‌کنم پنج ستاره را نارنجی می‌کنم. قدرت نویسنده در بمباران داستانی نه اتفاقی است و نه کاری که راحت باشد برای همین عملا وحدت رمان در فرم متناقض و صدپاره آن است. این وحدت زدایی در دو رمان بعدی او با شکل‌های دیگر ولی برگرفته شده از همین ذهنیت نمایان می‌گردد
میشود این طور گفت که یزدانی‌خرم دارد تلاش می‌کند تا ادبیات ایران بعد سال‌ها یک «نویسنده» داشته باشد با اصولی که یا شیفته آن میشویم یا نسبت به آن مخالف هستیم.
من این جهان را بسیار دوست دارم ولی مخالفان هم در این بستر حاضر و مهیا هستند. بسیار مشتاقم تا بخش آخر این رمان‌ها را بخوانم و ببینم او چطور این وحدت زدایی را به انجام میرساند.

[Maryam]

کتابی متفاوت، در ابتدا گیج کننده، و پر از شخصیت هایی که بی ربط به هم به نظر میرسند. چند صفحه اول بسیار خسته کننده به نظر می آمد. اما ادامه ی داستان فضای تاریخی جالب سالهای نه چندان دور است، خون تا آخر داستان جلوی چشم خواننده است و شخصیت هایی که به نوبت می آیند و می روند عمدتا در ویژگی مرگ و سرگردانی مشترکند.

[Mehdi.Noori]

تمنیک شگفت‌انگیزی در روایت کلاف چهل تکه تاریخ ایران.

[Ahmad]

کتابِ خیلی خوبی بود. یکمی سیاه و تیره مثل حال و روز ایران اون دوره و الان. متنش واقعا قوی بود. فرم کتاب جدید بود. علیرغم این که شخصیت اصلی نداشت و کلی شخصیت تو داستان بودن حوصله سربر و گنگ نبود. عالی بود اقا.

[Mahtab Saraei]

یکی از بدترین رمان‌های ایرانی بود که خوندم. شروعش خوب بود ولی هرچی جلوتر می‌رفتم می‌دیدم مثل آش شله قلمکاره. نویسنده هرچی یاد گرفته و خونده ریخته توش بدون اینکه تلاش کنه اونا رو به هم ربط بده

[Alireza Ghasemian]

ساعتهای پایانی زندگی رهگذرانی در داغی مرداد کودتا.
تلخ اما سرگرم کننده.

[Ali Niazi]

یزدانی خرم خیلی جذاب تاریخ معاصر را با یک رمان به تصویر کشیده است، جذاب و خواندنی بود

[دانیال عماری]

من واقعا منچستر یونایتد رو دوست دارم...
به همین واسطه، وقتی نوجوانی تازه‌آشنا با دنیای کتاب‌ها بودم؛ کتاب «من منچستر یونایتد را دوست دارم» شد انتخاب اول و آخرم حین گردشی بی هدف در یک کتاب فروشی.
اما کتاب با انتظاراتم مغایرت داشت، هرچه می‌خواندم به نام تیم مورد علاقه‌ام نمی‌رسیدم تا عطش‌ام زنده شود؛ پس کتاب را کنار گذاشتم، سال‌ها گذشت و اصلا نفهمیدم چه بلایی سرش آمد.
اکنون این کتاب را به عنوان رمان دوم نویسنده‌اش دست گرفتم. مهدی یزدانی‌خرم، که انتخاب‌اش کرده‌ام به عنوان یک نویسنده هم‌بافت با خودم تا پیگیری کنم شخصیت نویسندگی‌اش را.
رمان مانند اثر اول نویسنده «به گزارش هواشناسی...» به ساختار‌های شناخته شده بی‌وفاست، تمهیدی که خیلی زود مشخص می‌شود و تا انتها به همین منوال پیش می‌رود، شاید حتی پیچیدگی روایی آن از اثر اول کمتر باشد، اما دو عنصر، این کتاب را به نمایش بلوغ نویسنده‌اش بدل می‌کنند: ایده و نثر.
نویسنده در رمان دوم‌اش با ایده و حرفی روشن‌تر و محکم‌تر پا میدان گذاشته، ایده‌ای که کلمه به کلمه به آن متعهد است. در بیان و ایجاد حس خشونت موفق است و راوی بی‌رحمی که ساخته مستقیما در حال ساختن فضای ذهنی‌ای مطابق با ایده عمل می‌کند. این همه آدم و شخصیت در داستان هستند و هیچ‌کدام مهم نیستند، اما زاویه دید و راوی دانای کل بی حد و مرز ثابت است و می‌تازد.
عنصر دوم و تکنیکی‌تر، نثر پویای کتاب است، توجه وسواسی یزدانی‌خرم به ریتم کلمات حرفه‌ایست و این ریتم است که خشونت‌ها، صحنه‌ها و فضاها را در ذهن خواننده جاری می‌کند.
نثر آبروی نویسنده است و یزدانی‌خرم در کتاب دوم‌اش، نویسنده‌ای جدی و سربلند است.

[Ellie]

من منچستریونایتد را دوست دارم پر از شخصیت‌هاییه که همشون به هم وصلن ولی در عین حال هیچ ارتباطی به هم ندارن و هرکدوم کاملا منحصر به فردن. شخصیت‌هایی که برای مدت کوتاهی با مخاطب همراه میشن یه شوک بهش وارد میکنن و همونطور ناگهانی دوباره از داستان خارج میشن جاشون رو به شخصیت بعدی میدن که و همه این‌ها با هم، من منچستریونایتد را دوست دارم رو می‌سازه که برشی از تاریخ معاصر ایران رو روایت میکنه، روایتی سورئال، تلخ و سیاه.
مهدی یزدانی خرم قلمی قوی داره و اتفاقات رو خیلی صریح روایت و خیلی دقیق توصیف می‌کنه، پس اگر روحیه لطیف یا معده ضعیفی دارید سراغ این کتاب نرید که تک تک صفحاتش بوی خون میده.
ولی اگر تحمل تلخی و خشونت داستان را دارید توصیه میکنم این کتاب رو بخونید، این روزها رمان خوب وطنی خیلی کمیاب شده