เธอคือชีวิต

by ดวงตะวัน

ชีวิตในอดีตจบสิ้นไปแล้ว ไม่ว่ามันจะเป็นอย่างไรก็ตาม
อนาคตยังมาไม่ถึง ทั้งมิรู้จะเป็นเช่นไร
ปัจุบันนี้ต่างหากที่อยู่กับเรา ชีวิตในวินาทีนี้ต่างหากที่เป็นของเรา
และจะทำให้มันเป็นชีวิตอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น

"พอหายเจ็บหายไข้ ฟื้นกลับมาอีกครั้ง
ยิ่งวันที่เล็กเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ เล็กยิ่งรักชีวิตเหลือเกินนะคะ
พูดไปอาจไม่มีใครเฃื่อ แต่เล็กรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ
ว่าชีวิตเป็นสิ่งมีค่าที่เราควรใข้มันอย่างดีที่สุด ให้มีค่าที่สุด
สมกับที่ได้เกิดมามีชีวิตของตัวเอง"

"ผมเชื่อครับ มีคนคนหนึ่งเคยบอกผมว่า
ทางเดียวที่เราจะใช้ชีวิตได้อย่างดีและงดงามที่สุด
คือใช้ชีวิตทุกวันของเรา...ด้วยความรัก"

"เล็กก็เชื่ออย่างนั้นเหมือนกัน"

Genres: Fantasy

616 pages

About the author

ชื่อจริง ขวัญใจ เอมใจ
นามปากกา ดวงตะวัน (เขียนนิยาย)
ดาราราย , ดาวกระจาย (เมื่อเขียนวรรณกรรมเยาวชน)


การศึกษา
ระดับประถมศึกษา โรงเรียนศรีอุลัย
ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
ระดับอุดมศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน
ปี 2532-2542 ทำงานเป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการ นิตยสาร “สารคดี”
ปี 2536-2537 เริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว
ปี 2542 ลาออกจากงานประจำที่นิตยสารสารคดี เพื่อเขียนนิยาย
ปี 2549-ปัจจุบัน ก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตัวเองในชื่อ “สำนักพิมพ์ดวงตะวัน” โดยมีจุดมุ่งหมายหลักคือการจัดพิมพ์นิยาย ทั้งหมดของ “ดวงตะวัน”


รางวัล
ปี 2544 ผลงานนวนิยายเรื่องแรก คือ ภูแสนดาว ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2544 ผลงานวรรณกรรมเยาวชนสองเรื่องแรกที่เขียน คือ “เด็กหญิงนางฟ้า”และ “ส้มสีม่วง” ได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลนายอินทร์อะวอร์ดทั้งสองเรื่อง
ปี 2545 ผลงานสารคดีเรื่อง “คนเล็กๆ” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “ดินสอสีในหิมพานต์” ได้รับรางวัลดวงดาว (จัดโดย กระทรวง ICT)
ปี 2547 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “เด็กหญิงนางฟ้า” ได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังสือเพื่อเด็ก หรือ Thai IBBY

ผลงาน
ผลงาน นิยาย 45 เรื่อง
วรรณกรรมเยาวชน 2 เรื่อง
สารคดี 1 เรื่อง

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

จำไม่ได้ว่าเคยอ่านนิยายสนุกแต่อ่านแล้วปวดหัวตุบๆเครียดเว่อร์ๆแบบนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่....😵
..💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️

#เธอคือชีวิต
#ดวงตะวัน

#โปรดอโหสิให้ผู้รีวิว_หากหลงมาอ่านแล้วเจอสปอยล์แพลมๆ
#ชีวิตมันสั้นคนเราควรอภัยให้กันและรักกันให้มาก_นิยายเรื่องนี้สอนไว้😆
#สปอยล์เพราะอยากสปอยล์ตัวเอง...บอบช้ำเหลือเกิน😌💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️


1.สนุก แปลก แหวกและมีเงื่อนงำชวนให้อยากรู้ อยากอ่านจนจบ

--เครียดค่ดๆ ~ในส่วนของเรื่องราวรุ่นปู่ๆ ย่าๆที่ไม่สมหวัง รักพัง นั้นดราม่าร้าวรานหัวใจมากกก(((คือ ตอนอ่าน ดันชอบ-ปู่ใหญ่ จิรัสย์- มากกกก #หมอหล่อบอกต่อด้วย😍 ...อ่านไปๆเลยผิดหวังปวดตับซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะดันเป็นตัวละครที่ ร้ายสุด เชียร์อะไรไม่ขึ้นเลย จะสงสารก็สงสารไม่ได้(สงสารตัวเองมากกว่า) จะซาบซึ้งก็ก้ำกึ่ง แถมมีเงื่อนงำในจุดที่เราแอนตี้(มีชู้)มาหลอกให้เราเข้าใจไปเองว่าปู่ใหญ่xxxกับ(ย่าพัดชา)น้องเมียตัวเองอีก  #โอยย ไม่โอเลย😵😵💆‍♀️💆‍♀️)))

--ในส่วนของรุ่นปัจจุบันพี่โตกับตัวเล็ก จบดีจบฟินจบน่ารักแบบที่เรายินยอมอนุโมทนา+อโหสิแล้วถวาย5ดาวให้เลย

2.นางเอก -อรอินท์ =ตัวเล็ก=ลูกจัน=ตมิสา=แขไข=แพทย์หญิงแสงตะวัน=สูกสาวกำนันทอง..มีใครให้นางเอกเยอะชื่อได้เท่านี้บ้าง..😆😆

3.พระเอก-โตมร-ไอ้หมาโต-รุจ

4.คุณแสง-หมอใหญ่-จิรัสย์
(คือแค่พิมพ์ว่าโตมรคือใคร อรอินท์คือใคร คุณแสงคือใคร นี่เหมือนสปอยล์หมดแล้วทั้งเรื่องไปเลยแหละคุณเอ๊ย🙈🙈)

5.ย่าพัดชา
เรื่องผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในโกฏอัฐฐิรุจ;เรื่องในโรงแรมห้องมืดจุดกำเนิดของจิรายุ...พีคมากกกกกกกก 😨😨😨😨

4. มี44บท/บทที่40คุณดวงตะวันยังหลอกดาว...ทำให้เข้าใจไปเองว่านางเอกคือลูกสาวจุดจุดจุด ทั้งที่ความจริงคือ จุดจุดจุด...งือออ

5.จุดที่รื่นรมย์ นิยมชมชอบจนต้องให้เรื่องนี้5ดาวคือ ช่วงจะจบ ของโตมรและนางเอกของเขา จบดีน่ารักมุ้งมิ้งมากก กลายเป็นนิยายแนวโคแก่ พระเอก34-นางเอก24 คุณหมอสาวกับศิลปินหนุ่มใหญ่ อายุห่างกันสิบปีกำลังดี จีบกันงุงิ งุงิ น่ารัก เป็นอะไรที่โดนใจเรามากกกก อ่านมาเหนื่อยๆมึนๆล้าๆมาเจอตอนจบแบบนี้ก็ฟินๆ เขินๆ ยิ้มๆ ละมุน ชุ่มชื่นหัวใจดี


ข้อคิดเยอะมากกกก...โดยเฉพาะเกี่ยวกับการใช้ชีวิต อย่างรู้คุณค่าในทุกลมหายใจ ไม่เสียเวลาชีวิตไปกับการถือโทษโกรธเคืองหรือชิงชัง ควรซื่อตรง ดื่มด่ำ ทุกสิ่งทุกอย่างในทุกลมหายใจให้เต็มที่รักก็บอก ชอบก็กอด ไม่เก็บไว้บอกวันที่สายไป

ดีใจที่อ่านจบ💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️💆‍♀️😆

[YuzuChu · Rating 5 out of 5]

ชอบภาษาจัง คุณนักเขียนเปิดให้อ่านฟรีในช่วงเวลาสั้น ๆ (ถึง 5 มกราคม 2568) ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ เขียนคาร์พระเอกได้ถูกจริตเรามากกก เด็กดี No.1 อยากได้เป็นลูกชาย!!! 😭❤️

คาร์แรคเตอร์พระเอกกับนางเอกโคตรน่ารัก! นิยามยังไงดี คนรักหมากับสาวไทป์หมาอะ555 พระเอกก็แสนดีมากกก หนุ่มสินกำ วาดรูปสวย เด็กกำพร้า คนกตัญญู เจียมเนื้อเจียมตัวกับผู้มีพระคุณ ดูแลคนแก่อย่างดี แถมแทนตัวเองว่าเราว่าโตกับนางเอกอีกต่างหาก

คำพูดคำจาน่ารักน่าชังอยากได้เป็นลูกชายที่สุดดด มีมุมแกล้ง ๆ นางเอกบ้าง ดุบ้าง อ้อนบ้าง แต่นายคนนี้ก็น่าเอ็นดูอะ อยู่ดี ๆ นางเอกมาบอกว่าเป็นยมทูตน้า ทั้งที่พระเอกเพิ่งจะเสียรุ่นพี่ที่เคารพรักไป เจองี้ใครจะไปเชื่อวะ บ้า555 ความคิดของพระเอกที่กะจะเอาไปคืนวอร์ดจิตเวช ไม่ก็คิดว่าเด็กนี่คงบ้าคือถูกต้องที่สุดละ 🤣

แต่ด้วยความน่ารักน่าเอ็นดูของนางเอก ที่ก็ต้องยอมรับว่าคนอ่านอย่างเราก็โดนตกเช่นกัน เลยพยักหน้าหงึกหงัก เห็นด้วยกับทุกคนตลอดว่าให้เด็กคนนี้มาอยู่ในบ้านเถอะ สร้างนิสัยตัวละครได้น่ารักน่าเอ็นดูมากค่ะ ถึงจะมีอาการเลิ่กลั่กบ้างตอนนางเอกเอาแต่ปลอบคนว่าไม่เป็นไรหรอก เขาไปสบายแล้ว คือไปสบายอะป้ารู้ ทุกคนรู้ลูก แต่บางทีอย่าเพิ่งพูดออกมาเลยนะ 😭 คนเพิ่งตาย ญาติเขาไม่ได้อยากรู้ว่าจะไปสบายหรือไปลำบาก เขาอยากให้คิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นแค่ฝัน แล้วได้คนรักของเขากลับมากันทั้งนั้นแหละ แต่นักเขียนเก่งมากที่ทำให้นางเอกยังดูน่าเอ็นดูและอุ่น ๆ นุ่ม ๆ ในใจได้

และนี่น่าจะเป็นนิยายเรื่องแรกที่เราประทับใจในความรักหมาของพระเอกมากกก เขารักหมาจริง ๆ อะ รักแบบตะโกน!! รักจนถึงขั้นเก็บหมาจรมาเลี้ยงดูให้ความรักอยู่ด้วยกัน เจอหมาเด็กในตลาดเพิ่งคลอดก็วิ่งปรู๊ดเข้าไปหาเตรียมเก็บไปเลี้ยง แถมเรื่องมองนางเอกในแง่ดีก็ตอนน้องเอ็นดูหมา เป็นผู้ชายไทป์ love me love my dog ที่เป็นทั้งสำนวนและแบบตรงตัวเลย ยอมรับอย่างมั่นใจด้วยรอยยิ้มตลอดว่ารักหมามากจ้ะ

แล้วเอาดี นางเอกก็สาวไทป์หมาอะ! น้องยิ้มแหะ ๆ เป็นหมาไทยน่ารัก กระดิกหางรอพระเอกตลอด วิ่งหาพระเอกตลอด อยากรู้อยากเห็น ขี้อ้อนหน่อย ๆ ขยันทำพระเอกหน้าแดงกับใจสั่นด้วย ยัยหมาน้อยคนนี้ชีรุกอยู่เด้อออ555

ส่วนเรื่องข้อคิดการเห็นค่าของชีวิต อันนี้เราตกผลึกความคิดของตัวเองที่ออกไปในเวย์แตกต่างจากสิ่งที่เรื่องนี้สอนแบบสุด ๆ มานานมากแล้ว และก็ไม่คิดจะเปลี่ยนใจง่าย ๆ ด้วย ก็เลยไม่ได้อินหรือเห็นเป็นข้อคิดที่ชวนน้ำตาคลออะไรขนาดนั้น ต้องขอโทษด้วยนะคะ

แต่เราชอบความรักในเรื่องนี้ และชื่นชมในจุดที่คุณนักเขียนไม่เป๋หรือออกทะเลเลยนะ เห็นเรื่องยาวขนาดนี้ แต่ทุกบท ทุกตัวอักษร ทุกคำพูดของตัวละคร ต่างถูกชักโยงกลับมาหาเนื้อเรื่องและแก่นหลักที่วางไว้ได้อย่างน่าชื่นชมเลย

ส่วนซีนหวาน ด้วยความพล็อตสาวยมทูตได้ร่างเนื้อมาแบบงง ๆ เราว่าหลายคนพอจะเดาออกว่าเนื้อเรื่องมันจะเป็นสเต็ปแบบไหน และตอนจบจะต้องลงเอยกันยังไง พระเอก 20 นางเอก 17 (นี่มองว่ายังเด็กกันทั้งคู่เลย ไม่ได้ทำอะไรเสียหายด้วย เลยให้ผ่านค่ะ555) เป็นการตกหลุมรักที่น่ารักและน่าเอ็นดูมาก ด้วยความนิยายมีความเก่าเล็กน้อย ก็เลยไม่มีฉากถึงเนื้อถึงตัวชวนให้ไม่สบายใจ แต่เป็นฉากน่ารัก ๆ อย่างการกอดกัน คุยกัน และแสดงความรักแบบอ้อม ๆ ที่ทำให้ยิ้มเอ็นดูในการค่อย ๆ ตกหลุมรักกันของสองคนนี้ค่ะ 😊

ที่จริงตอนแรกจะให้ 4 แต่ปัดให้เพราะชอบภาษาและการบอกใบ้ที่สอดแทรกเข้ามาในบทบรรยายและถ้อยคำพรรณนาของตัวละครเป็นพิเศษ ถึงเดาเนื้อเรื่องได้ แต่ก็ยังสนุกไปกับการเขียนให้ความเกี่ยวพันเหล่านี้ได้สอดคล้องกันเอามาก ๆ เลยค่ะ

สำหรับเรา เสน่ห์ของนิยายที่ต้องตามหาความลับหรือเรื่องที่มีใครบางคนปิดบังเอาไว้น่ะ ไม่ใช่การหักมุมหรือพล็อตที่เลิศล้ำอลังการจนร้องเห้ยขนาดนั้นหรอก ไม่ต้องซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากก็ได้ เราชอบใจที่จะอ่านลีลาและการบอกใบ้ของคนเขียนมากกว่า ว่าจะเล่นกับสำนวน กับภาษา และบทบรรยายยังไง ให้คนอ่านได้เอะใจหรือลองขบคิดแล้วร้องว้าวออกมาในที่สุด ว่าอะไรเนี่ยยย ใบ้มาตลอดเลยนี่นา! เ���่งจัง สุดยอด! นั่นแหละคือสิ่งที่เรื่องนี้สอบผ่านได้คะแนนดีพอสมควรในใจของเราค่ะ

ด้วยกาลและเวลา เราว่าถ้าจับเล่มนี้มาอ่านตอนนี้ก็อาจมีใครหลายคนเดาพล็อตเรื่องถูก แต่มันก็ไม่ได้ลดทอนความสนุกของความลับในเรื่องนี้เลย เพราะสำนวนการเขียนทำได้เพลิดเพลินมากจริง ๆ ดีใจมากเลยค่ะที่มีโอกาสได้อ่านเรื่องนี้ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

มีตัวละครในเรื่องคนหนึ่งที่ร้ายและเราชอบมาก ร้ายแบบเห็นแก่ตัวจริง ๆ อะ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขารักของเขาจนไม่มอบตัวและใจให้ใครอื่นเลย น่าชื่นชมในจุดนี้หน่อย ๆ แอบเร้าใจอยู่ เอาเป็นว่าชาติหน้ามีจริงก็คงมีสักชาติที่ผีผลักให้สมหวังอะเนอะ เอาใจช่วยนะ สู้เว้ย555

ส่งท้าย เส้นทางอาชีพที่พระเอกเลือกในตอนท้าย เป็นสายที่นาน ๆ ทีจะเจอในนิยายด้วย ว้าวมากกกก แล้วเราไม่แปลกใจเลยอะที่เขาเลือกทางนี้ เพราะตลอดทั้งเรื่องก็ใบ้มาตลอดจริง ๆ นึกย้อนไปแล้วแบบ ว้าววว ว้ายยยย เลยเหรอออ สุดยอดอะ และเรื่องนี้เคยถูกทำเป็นละครช่วงปี 2551 มาแล้วค่ะ เราเกิดทันแต่ไม่ยักกะเคยดู พอลองไปค้น ๆ ถึงได้อ๋อออ เหมือนช่วงนั้นฉายชนกับสวรรค์เบี่ยงด้วยแหละ ตอนนั้นเราดูสวรรค์เบี่ยงอยู่ 🤣 ดีใจที่ได้เวียนวนมาพบกันค่ะ :)

[Ning · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มที่ทำให้เราจำได้แล้วว่า
เพราะอะไรถึงได้กลายมาเป็นแฟนประจำของนักเขียนท่านนี้

เป็นเล่มที่มีส่วนประกอบค่อนข้างครบ
หวาน ขำขัน สาระ ไม่ถึงกับเครียด แต่ไม่เบาโหวง
มีลึกลับเล็ก ๆ น่าค้นหา
อ่านได้เพลิดเพลินมาก ๆ

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

ชอบมากค่ะ ซึ้งมากน้ำตาไหลพรากๆ

[LookPla · Rating 4 out of 5]

นิยายที่สะท้อนให้เห็นคุณค่าของการมีชีวิต
พล็อตน่าสนใจ แล้วก็เขียนได้น่าติดตามดีค่ะ
เสน่ห์ของนิยายดวงตะวันไม่ใช่แค่พล็อตที่เจ๋ง
แต่ตัวละครดูมีเสน่ห์ มีชีวิตชีวา
อรอินท์ ยมฑูตสาว ที่เกิดมีชีวิตขึ้นมาด้วยความบังเอิญ
เป็นตัวละครที่อ่านแล้วอมยิ้ม ดูน่าหยิก น่าเขกหัวดีค่ะ
ปมที่มีในเรื่อง อาจไม่ได้ยากนักในการคาดเดา
แต่ก็ยังแอบมีหักมุมให้อึ้งอยู่บ้างเหมือนกัน
เมื่อยมฑูตเกิดมีชีวิตขึ้นก็คงไม่น่าจะอยู่บนโลกนี้ได้อย่างถาวรจริงๆ
คาดเดาได้ไม่ยากค่ะสำหรับประเด็นนี้
แต่นั่นแหละ เมื่อพระเอกดันหลงรักยมฑูตเข้าแล้วจะทำอย่างไรดี
ชอบ ชอบกับบทสรุปตอนจบของเรื่อง
ชอบที่คนเขียนวางแนวทางให้จบแบบนี้
แถมจบแบบให้คนอ่านยิ้มไปเขินไปได้อีกต่าหาก
ไม่เล่าหรอกว่าจบยังไง คงต้องไปหาอ่านกันเองนะ
รู้แต่ว่า ส่วนตัว ชอบค่ะสำหรับนิยายเรื่องนี้
ดวงตะวันไม่ทำให้อิชั้นผิดหวังอีกเช่นเคย

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้เป็นนิยายโรแมนติกดราม่า ออกแนวแฟนตาซีนิดๆ ค่ะ ตรงที่นางเอกเป็นยมทูตน้อยนี่แหละ พี่โตได้เจอกับไอ้ตัวเล็กในวันที่พี่ชายเสีย เพราะตัวเล็กที่เป็นยมทูตกำลังมารับพี่ชายพร้อมกับคุณแสง ยมทูตพี่เลี้ยง แต่จู่ๆ ก็เกิดเหตุประหลาดไม่คาดฝัน ทำให้ยมทูตน้อยที่ไม่ควรมีชีวิต ไม่ควรมีใครมองเห็น กลับถูกพี่โตมองเห็น คราวนี้ตัวเล็กก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยได้แต่ติดสอยห้อยตามพี่โตไปอยู่ด้วย เพราะมันเป็นฟีลลิ่งว่าอยู่กับคนนี้ได้ พี่โตที่เศร้าก็เศร้ามากอยู่แล้ว ยังต้องมาปวดหัวเพราะยัยเด็กสมองเสื่อม เพราะไม่เชื่อว่าเธอคือยมทูต ไปอีก นอกจากนั้น ทั้งสองยังต้องช่วยกันตามหาคนๆ หนึ่ง ที่เป็นคนสุดท้ายที่พี่ชายพี่โตพูดชื่อออกมาก่อนตายด้วย หาไปหามา ไปเจอความลับดำมืด เจ็บปวดต่างๆ มากมายที่หลายคนพยายามปิดไปอีก แม้จะเป็นนิยายเก่าแล้ว แต่อยากให้ลองไปอ่านกันดูค่ะ ว่ารัก โลภ โกรธ หลง มันทำให้คนทำอะไรได้บ้าง

อ่านจบแล้ว ความรู้สึกคือ overwhelm มากๆ ค่ะ ไม่รู้จะใช้คำไทยว่าอะไร คงประมาณ มันปริ่มมากๆ นิยายเรื่องนี้แม้จะเป็นนิยายเก่าแล้ว แต่เอามาอ่านในตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่ามันดีมากตามประสาความเก่าของมัน ผู้เขียนเขียนดีมากค่ะ ไม่เคยผิดหวังกับนักเขียนคนนี้จริงๆ เนื้อเรื่องน่าติดตามในหลายๆ แง่มุมมาก พล็อตเรื่องน่าสนใจ น่าติดตาม ไม่ว่าจะเป็นตัวเล็กนี่มาจากไหน มายังไง คุณแสงคือใคร แล้วคนที่ตามหานี่เกี่ยวข้องกันยังไง และอื่นๆ ที่พูดไปก็จะสปอยล์แล้ว หกร้อยหน้านี่ไม่มีช่วงน่าเบื่อเลยค่ะ เสียดายตอนท้ายที่เรารู้สึกว่าเฉลยไม่เคลียร์นิดหน่อยสำหรับเรา หรือไม่นักเขียนก็อาจจะตั้งใจเขียนปลายเปิดไว้ก็ได้ อันนี้ไม่แน่ใจ แค่อยากรู้ว่าแล้วสุดท้ายคุณแสงไปไหน คุณย่าแขล่ะ

และที่ลุ้นมากๆ ก็คือจะจบแบบ happy มั้ย คือไม่ซีว่าเรื่องจะจบแบบไหน แต่ใจก็แบบ สงสารพี่โต อยากให้สมหวังอะไรแบบนี้ แต่ตอนท้ายก็จะเคืองพระเอกหน่อย ที่เหมือนมีบทเรียนเรื่องการใช้ชีวิตมาแล้วยังไม่จำ ยังปล่อยปละลเลยและคิดว่าแค่จดหมายก็พออยู่ได้ น่าตีจริงๆ เชียว ขอตีหน่อยเถอะ (ใส่ฟิลเตอร์ตัวเล็กตอนพูด) ชอบมากๆ อีกคนก็ตัวเล็กเวอร์ชั่นอรอินท์ อ่านแล้วคำว่า น้องงงง แวบมาในหัวตลอดเลย ให้ความรู้สึกเป็นเจ้าก้อน ตัวเล็กตัวน้อย น่ารักนุ่มนิ่มมาก

และไม่ใช่แค่สองตัวละครเอกที่น่าสนใจ แต่ทุกตัวละครที่มีบทบาทในเรื่องคือน่าสนใจทุกตัวเลย ถ้าไม่นับพี่เอื้อเฟื้อกับพี่ชีวาแล้ว นับว่าทุกคนมีเรื่องราวเป็นของตัวเอง มีบทบาทสำคัญกับเนื้อเรื่องกันหมดเลย ชอบการผูกเรื่องราวนำพาเอาตัวละครต่างๆ มาเจอกัน อ่านแล้วไม่รู้สึกเลยว่ามีตรงไหนที่โดดหรือไม่ smooth เลย

เนื้อหาในส่วนต่างๆ ของเรื่องก็ดีค่ะ อ่านสนุกเลยล่ะ ตอนพี่โตกับตัวเล็กทะเลาะกันก็น่ารักมาก ตอนดราม่าก็เขียนออกมาได้บีบหัวใจดีเหลือเกิน อ่านแล้วก็อดร้องไห้ตามไม่ได้เลย ฉากโรแมนติกก็น่ารักแบบน่ารักมาก less is more สุดๆ ชอบมากๆ ก็ฉากเก็บดอกปีปมาให้แล้วขอร้องให้ตัวเล็กดมสิๆ แล้วก็ฉากทายานวด ไอ้ตัวเล็กมันร้าย อ่านแล้วเหมือนอารมณ์เก็บกด รอบอกรักมานานแล้ว อะไรแบบนั้น อ่านไปยิ้มไปแก้มแทบแตกค่ะฉากนี้

และเนื่องจากมันเป็นนิยายเก่า มันก็จะมีบางฉากที่ขัดใจนิดหน่อย แต่ทำใจไม่หักคะแนนได้ เช่น ฉากช่วยคนจมน้ำ หรือการตรวจหาว่าใครเป็นพ่อแม่เด็กอะไรแบบนี้ แต่ส่วนนี้ที่ไม่มีหรือตั้งใจไม่พูดถึงก็พอเข้าใจได้ว่าอาจจะต้องการจะนำเข้าสู่ปมดราม่าหลักในเรื่องด้วยก็ได้

ส่วนเรื่องแง่คิด ไม่มีทางที่ดวงตะวันจะไม่สอดแทรกเข้ามาในนิยาย เรื่องนี้นำเสนอการเห็นค่าในการใช้ชีวิตได้ดีมาก เปรียบเทียบโต้งๆ ตรงๆ เลยก็คือกับคนที่ไม่เคยมีชีวิตแล้วได้มาลองใช้ชีวิต เลยทำให้รู้สึกรู้คุณค่าของชีวิต และมีปณิธานในใจว่าจะใช้ชีวิตยังไง แม้จะดูอุดมคติอย่างที่พี่โตค่อนคอดตัวเล็กเอาไว้ แต่ก็ยังรู้สึกว่า มันก็ดูเป็นเรื่องที่ถ้าทำจริงๆ บ้างในชีวิตเราจริงๆ มันก็ยังเป็นสิ่งที่ดีมากๆ อยู่ดี กระตุ้นให้คนที่มีชีวิตอยู่แล้วได้ตระหนักว่า ชีวิตมันสำคัญนะ ทำอะไรที่จะไม่ทำให้เสียใจในภายหลังเสียตั้งแต่ตอนยังมีชีวิตอยู่ดีกว่า

เพราะฉะนั้น เรื่องนี้อย่าเห็นว่าหนาแล้วปล่อยผ่านเลยค่ะ แล้วคุณจะไม่เสียดายเวลาเลยที่จะได้อ่านมัน นี่พูดจริงๆ นะ อยากให้ลองอ่านกันดูค่ะ

[Laksamee Phanpradit · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้นางเอกเป็นยมทูตฝึกหัดที่กลับไปยมโลกกับยมทูตพี่เลี้ยงไม่ได้เลยต้องมาอยู่กับพระเอก และได้เริ่มต้นใช้ชีวิตแบบมนุษย์ ทำให้ยมทูตที่อยู่กับความตายมาตลอดได้เห็นคุณค่าของชีวิต และรักที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป เป็นเรื่องที่น่ารักและซับซ้อนซ่อนเงื่อนในขณะเดียวกัน ซึ่งทั้งสองอย่างผสมกันได้ลงตัวมากๆ

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

เธอคือชีวิต / ดวงตะวัน
โตมร (โต), รุจ
อรอินทุ์ (ตัวเล็ก), แสงตะวัน(เล็ก, ตมิสา, ลูกจันทน์)

[Matilda Sweet · Rating 5 out of 5]

เพิ่งได้อ่าน ดีจนต้องมารีวิว
พอจะเดาได้แล้วล่ะ ว่า ตัวเล็กคือใคร โตมรคือใคร คุณแสงคือใคร แต่ก็ยั
ทำให้ลุ้น และตามจนถึงตอนจบได้


พาร์ตตัวร้ายทำให้เราน้ำตาไหล
อยากให้ทำเป็นซีรีย์ลง Netflix แนวๆซีรีย์ลึกลับเกาหลี