Το θαύμα της αναπνοής

by Dimitris Sotakis, Δημήτρης Σωτάκης

Ένας άνδρας αναγκάζεται να αποδεχθεί μια παράξενη θέση εργασίας προκειμένου να βγει απ’ το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται. Η εταιρία, την οποία ανακαλύπτει στις μικρές αγγελίες των εφημερίδων, του υπόσχεται ευημερία και γρήγορο πλουτισμό, γεγονός που του επιτρέπει να ονειρευτεί μια ζωή που ποτέ δεν είχε. Η συνεργασία τους ξεκινάει με τις καλύτερες προϋποθέσεις και, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια απ’ τη μεριά του, βλέπει τον τραπεζικό του λογαριασμό να αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς. Όμως με το πέρασμα του χρόνου, συνειδητοποιεί ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, και πλέον βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια καινούρια εφιαλτική καθημερινότητα που σταδιακά του αφαιρεί το δικαίωμα να ζει και να κινείται ελεύθερα.

Genres: Fiction, Greece, Contemporary

209 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα. Σπούδασε μουσική στο Λονδίνο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Το Σπίτι, εκδόθηκε το 1997. Τα έργα Η Πράσινη Πόρτα (2002), Έντεκα Ερωτικοί Θάνατοι (2004), Ο Θόρυβος (2005) και Ο Άνθρωπος από την Αίγυπτο (2007) έλαβαν θετικές κριτικές, μεταφράστηκαν σε άλλες γλώσσες και απέσπασαν βραβεία. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας Athens Prize for Literature και το 2011 με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Το Θαύμα της Αναπνοής, που κυκλοφόρησε το 2009, καθιέρωσε τον Σωτάκη ως έναν από τους σημαντικούς συγγραφείς της εποχής του.

1973’te Atina’da doğdu. Londra’da müzik eğitimi aldı. İlk romanı Ev 1997’de yayımlandı. Yeşil Kapı (2002) ve On Bir Erotik Ölüm (2004), Gürültü (2005), Mısır Adam (2007) başlıklı çalışmaları olumlu eleştiriler aldı, başka dillere çevrildi, ödüller kazandı. Yazar, 2010’da Vincitore dell’ Athens Edebiyat Ödülü’nü, 2011’de de Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü’nü aldı. 2009 yılında yayımlanan Soluğun Mucizesi ise Sotakis’i çağının önemli yazarlarından biri haline getirdi.

Reviews

[Sinem A. · Rating 4 out of 5]

Modern zamanların bizi nasıl boğduğuna, pasifliğimize, kendi kendimizi kendi elimizle nasıl boğduğumuza dair güzel bir ironi.
Kitabı okurken insanda sıkışmışlık ve nefes alamama hali yaratıp bunun üzerine düşünmeye sevk ediyor. Kitap bittiğinde de müthiş bir nefes alıyorsunuz. oh be!

[A. Raca · Rating 5 out of 5]

Tüketim çılgınlığı ve eşyanın kölesi olmak üzerine harika harika bir eleştiri. Ve mecazen değil gerçekten kölesi olacak hâle geliyor.
Ama en azından korunaklı alanında, ev alabilecek durumda ve soluğun mucizesi de yanında :)
Gerisi mühim değil...

(Sotakis favori yazarım olma yolunda ilerliyor.)

[George K. · Rating 4 out of 5]

Πρώτη επαφή με το έργο του Δημήτρη Σωτάκη και μπορώ να πω ότι μου έκανε μια κάποια εντύπωση. Το βιβλίο είναι αρκετά περίεργο και ιδιαίτερο, αξίζει να διαβαστεί περισσότερο σαν αλληγορία για τα οικονομικά, κοινωνικά και υπαρξιακά προβλήματα και αδιέξοδα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο, παρά για την πλοκή του.

Η ιστορία, σε γενικές γραμμές, έχει ως εξής: Ένας άνδρας, άνεργος και με πολλά οικονομικά προβλήματα, με άρρωστη μητέρα και κοπέλα που θέλει κάποια στιγμή να αποκαταστήσει, αποδέχεται μια εντελώς παράξενη θέση εργασίας από μια μυστηριώδη εταιρεία, που κατά τα φαινόμενα είναι ευυπόληπτη και τίμια. Τι του ζητάνε; Να παραχωρήσει το διαμέρισμά του σαν αποθηκευτικό χώρο για έπιπλα και διάφορα άλλα αντικείμενα, με τον ίδιο να είναι πάντα παρών. Η αμοιβή εξαιρετικά υψηλή, εντελώς δυσανάλογη με τον κόπο του. Το πράγμα όμως ξεφεύγει...

Πολύ ενδιαφέρουσα και ιντριγκαδόρικη η κεντρική ιδέα, η ατμόσφαιρα αρκούντως καφκική (δεν έχω διαβάσει Κάφκα ακόμα αλλά έχω καταλάβει τι σημαίνει "καφκική ατμόσφαιρα"), οι καταστάσεις από ένα σημείο και μετά καταντούν σουρεαλιστικές, ο πρωταγωνιστής και συνάμα αφηγητής της ιστορίας συμπαθητικός, όμως η πλοκή ίσως και να είναι το πιο αδύναμο σημείο του βιβλίου. Θέλω να πω, υπάρχει μια επανάληψη των καταστάσεων, στην αρχή όλα είναι καλά, κάτι διαφορετικό περιμένεις να γίνει, μετά όμως υπάρχει μια επανάληψη, μια μονοτονία. Και, βέβαια, πολλά ερωτήματα μένουν αναπάντητα, μάλλον κάτι αναμενόμενο για τέτοιου είδους βιβλία. Η γραφή είναι καλή, κοφτή και λιτή, σίγουρα ευκολοδιάβαστη, αν και πιθανότατα όχι για όλα τα γούστα.

Γενικά, έμεινα αρκετά ικανοποιημένος και έπιασα ως ένα σημείο όλα τα αλληγορικά στοιχεία της ιστορίας. Στην βιβλιοθήκη μου έχω ένα ακόμα βιβλίο του, το "Ο θάνατος των ανθρώπων", που φαίνεται και αυτό αρκετά ενδιαφέρον. Και τα δυο βιβλία έτυχε να μου κοστίσουν κάτι λιγότερο από έξι ευρώ. Όχι και άσχημα.

[Ümit Mutlu · Rating 5 out of 5]

José Saramago'nun da bayılacağı bir kitap bu. Hatta belki okumuş da bayılmıştır -biz ne bilelim!

Fakat cidden; yaratıcı basit bir fikirle yola çıkıp sembolik anlatımla işlenen kitaplar kategorisinde güzel bir yere oturabilir bu kitap da. Sotakis, Yunanlığının da getirdiği krizgörmüşlükle, harika yazmış bu romanı.

Tüketimi, salt bağımlılık açısından da vurmuyor üstelik; dandik orta sınıfın kendisine yarattığı korunaklı dünyayı da bir güzel eleştiriyor. Bakın şöyle diyor, şehri yakıp yıkan ayaklanmayla kendi durumunu bağdaştırarak:

"Diğerleri dışarıda yanıyordu; fakat ben yaşıyordum. Bu daireyi istila etseler bile, bütün bu mobilyaların altında beni bulacaklarından kuşkuluydum; saklanma yerim çok güvenliydi. Güçlüydüm."

Evet, satın aldıkça ve aldıklarımızla kendimize korunaklı kaleler inşa ettikçe, dışarıda yanıp kül olan dünyaya yönelik ilgimizi de giderek kaybediyoruz. Kaybediyoruz, çünkü kaybedeceğimiz şeylerin sayısı gün geçtikçe artıyor. Dışarıda yanan yansın, ölen ölsün. Biz kendimizi tamamlamaya bir adım daha yaklaşmışken, diğer her şeyin ne anlamı kalıyor?

Yani bir nevi, sahip olduğumuz eşyalar bize sahip olmaya başlıyor. (Evet, Dövüş Kulübü'nde diyor bunu; ne var yani?)

Neyse. Sözlerime, tabii ki Cenk Taner'le son veriyorum; zira o da bu 'alınan şeyler altında esir kalma' mefhumunu pek sever:

"İş sahibi olursun,
bir sevgili bulursun;
Ana haber sana yeter
Günün birinde.
Bir mucize beklersin
Sessiz evlerde,
Törpülenir cesaretler
Zaman içinde."

https://www.youtube.com/watch?v=ZhNg2...

[Tuna Turan · Rating 4 out of 5]

Bir adam, içinde bulunduğu finansal çıkmazdan çıkmak için teklif edilen garip bir işi kabul etmek zorunda kalır. İşbirlikleri en iyi koşullarla başlar ve kendisi en ufak bir çaba göstermeden banka hesabının hızla büyüdüğünü görür.

Ancak zamanla hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlar. Yaptığı iş onun özgürlüğünü satın almıştır artık. Arka planda annesi hasta yatağına mahkûm olmuşken, kız arkadaşıyla ilişkisi sapa sarmışken o eşyaların arasına artık sıkışmıştır.

Modern insanın mutluluk arayışını ve bu mutluluk peşinde koşarken neleri feda ettiğini anlatan bir hikâye. Dimitris Sotakis bu kitabı ile ‘Atina Edebiyat Ödülü’ne layık görüldü.

[Ferda Nihat Koksoy · Rating 5 out of 5]

(parasızlık nedeniyle)
"Uzunca bir süreden beri, benim yaşımda bir adam için öngörülen davranışların hepsinden el çekmiştim; arkadaşlarımla çıkmıyor, asla eğlenmiyor, aksine tekdüze ve renksiz bir hayat yaşıyordum. ...dış dünyayla bağlantım yalnızca iki kişiyle sınırlıydı ve bir anlamda, insan topluluğunun bir üyesi olduğumu yalnızca onlar hatırlatıyorlardı."

(evini bir şirkete, kendisi içinde yaşarken eşyalarla doldurmak ve her defasında ciddi paralar almak üzere kiraladıktan sonra)
"...artık benim de gelecekten alacak bir payım vardı, geleceği ellerimde tutuyordum; dolayısıyla bu düşsel yolun sonuna kadar gidecek, payıma düşenlere sahip çıkacaktım. Çok beklemiştim, güçlü hissediyordum, başarısızlığın sonsuz dehşetinden ve kenara itilmenin verdiği acıdan uzak, arzu ve talepleriyle insan topluluğunun bir üyesi, normal bir insan olmaya hazırdım."

(Ressam arkadaşı Dito tamamı eşyalarla dolu evi gördüğünde):
"Bu odanın resmini yapmak isterdim...
Ender bulunur bir manzara; ahşabın bu kompozisyonu ve biçimlerin farklılığı, bir canavarı andırıyor, ahşaptan kolları, camdan ve alüminyumdan bedeni olan bir canavar."

"Günler geçtikçe zaman duygumu gitgide daha fazla yitirmeye başladım; çünkü bu meseleyle meşgul olmayı bırakmıştım. Hangi gün olduğunun ya da örneğin hafta sonuna yaklaşıyor olmamızın ne önemi vardı?
...Şirket bana işle birlikte, aynı zamanda umut etme hakkını da vermiş, hayatın gevşek, kokuşmuş karışımından ve yoksulluk hapishanesinden kaçmamısağlamıştı."

"Zehir (para hırsı) zavallı bedenimin her zerresini sarmış ve ben son hücreme dek hastalanmış olduğuma göre, düşlerimdeki evi almak için, düşündüğüm gibi bir hayat yaşamaya çalışmak için artık geçti, çok geç... Ama benim de hayatta aradığım bu değil miydi zaten? Yumuşak tenim için özel olarak bilenmiş bıçakların altına kendini şehvetle bırakan, hem kurban hem işkenceci olan, ben değil miydim?"

"İnsanlık adına bir semboldüm. Dışarıda her yer yanıyordu. Umutlar tükenmişti ve ben gülüyordum. Kötülüğün kök salmasına izin vermeyecek bir şey yapabilirdim. Çığlıklar çok yakındaydı, az sonra hiç kimse ayakta kalmayacaktı. Bir zamanlar bu gezegende yaşamın var olduğuna ilişkin tek kanıt ben olacaktım, yalnızca ben kalacaktım. Canlıydım ben, nefes alıyordum. ...Diğerleri dışarıda yanıyordu fakat ben yaşıyordum. Bu daireyi istila etseler bile, bütün bu mobilyaların altında beni bulacaklarından kuşkuluydum; saklanma yerim çok güvenliydi. Güçlüydüm. O mübarek gün geldiğinde yerimden kalkacak ve yine sokaklara çıkacaktım; suçluluk ve kederden boğulmuş, yıkılmış bir dünya görecektim. Tek gözlemci bendim. Gözlemciler eylem yapmaz."

[kübra terzi · Rating 5 out of 5]

Olağanüstü! Finansal sıkıntılar içinde olan bir adamın tuhaf ama gerçekten tuhaf bir iş teklifini kabul etmesi ile başlıyor hikaye. Hasta yataktan çıkamayan annesi, çok sevdiği ressam dostu, ev alma ve birlikte yaşama hayali kurduğu kız arkadaşı ile arasına mesafeler koyan eşyalar ve esiri olmuş özgürlük anlatılıyor. Ressam arkadaşın gördüklerine sanatsal bakışı en çok etkilendiğim bölüm oldu. Büyülü gerçeklik baştan sona nefesimi kesti.

[Pelin Okumuş · Rating 4 out of 5]

Tüketim toplumunun geleceği Son Nokta. Bu kitabı bir solukta ve büyük keyifle okudum. Yazarın da yayınevinin de okuduğum ilk kitabı. Önüne havuç koyulan zavallı bireyleriz hepimiz

[Ezgi · Rating 4 out of 5]

Sotakis en sevdiğim çağdaş yazarlardan biri. Umarım büyük roman yazma girişiminde bulunur, altından kalkabileceğinden eminim. Soluğun Mucizesi yine modern dünyanın sorunlarına odaklanan bir metin. Aslında tüm kitapları modern sorunlara odaklanıyor. Sosyal medya, göçmen meselesi, kapitalizm gibi büyük sorunlar romanlarındaki çatışmanın çıkış noktası oluyor. Her romanında modern dünyanın sorunlarına odaklanıp her seferinde de sizi şaşırtacak bir yazar Sotakis. Hayranlık uyandırıcı muziplikte düşünceleri var.

Soluğun Mucizesi’nde işsizlik sorununu konu ediniyor. Hayatını idame ettirmek için insanların neler yapabileceğini/yapabildiğinin absürt bir hikayesi. Karakterimizin işi evine eşya depolamak. Ama bir ardiye gibi kullanılıyor. Karakter eşyalara dokunamıyor. Sadece evinde bulunduruyor. Büyük de bir para alıyor bunun karşılığında. Roman saçmalıkları normalize ediyor. Evde kıpırdayamayacak şekilde eşya istiflenirken hala banka hesabını kontrol ettiren bir karaktere sahip. Metin sembolik olarak da birincil anlamıyla da çok ilginç. İş uğruna neleri kabullenebildiğimizi gösteriyor. Bu yıkımı fark edip kendine gelebilmeye çalışanların olmasını dileyebiliyorum yalnızca.

[Sara Jovanovic · Rating 3 out of 5]

3.5

[Martina Di Luzio · Rating 3 out of 5]

Chi si aspetta un classico romanzo fatto di personaggi, avventure, svolte e sviluppi rimarrà sicuramente spiazzato. "Il miracolo di respirare" si presenta più come una lunga e sofferta descrizione del tormento che precede un'epifania, una presa di coscienza.
Il linguaggio scarno ed essenziale, quasi povero, fa da contrappunto a una riflessione corposa, soprattutto nella seconda metà della storia, in cui le cose smettono letteralmente di accadere e il processo introspettivo diventa protagonista.
Un libro decisamente originale e insolito, claustrofobico, che meriterebbe 5 stelle per il concept e a stento 2 per la capacità di attrattiva, poiché è in tutto e per tutto attraversato da una grigia sensazione di pesantezza e inviluppo. Avrei apprezzato una maggiore varietà di toni e qualche descrizione o dialogo in più... Rischia di essere un piatto insipido da mandare giù . 3 stelle in definitiva.

[Cecilie Broholm · Rating 3 out of 5]

spændende overvejelser om, hvad der bliver tilbage af identiteten, når ens livsrutiner gradvist bryder sammen (krydret med et ret sketchy flyttefirma i mangel af en bedre betegnelse). man kan tænke med på hvilken (u)frihed det giver at omgive sig med materielle ting. men føles på en måde uafsluttet og ikke altid lige fængende

[Vassiliki Dass · Rating 4 out of 5]

Αυτό το βιβλίο που δεν θα είχα ποτέ ανακαλύψει μόνη μου ήρθε στο δρόμο μου όπως και κάθε τι στη ζωή που πρέπει να γνωρίσει κανείς ή να βιώσει: απρόσμενα και μέσω κάποιου άλλου. Μου άρεσε από την αρχή ο τρόπος γραφής, τόσο απλός και προσιτός, μη επιτηδευμένος, σύγχρονος τόσο ώστε να εμπλέκεσαι αμέσως προσωπικά στην υπόθεση και να γίνεται ο ήρωας κάτι σαν πολύ γνωστός, φίλος, συγγενής ή ακόμη κι ο εαυτός σου ο ίδιος. Η σταδιακή κορύφωση του δράματος με πέρασε μέσα από ασφυκτικές τάσεις και τάσεις θυμού απέναντι στους άλλους που δεν αντιδρούν και δεν επεμβαίνουν παρά με την στάση τους ενθαρρύνουν τον (αυτο)εγκλεισμό του ήρωα ή και κερδίζουν από αυτόν, προς την τελική σκηνή όπου το σώμα και το πνεύμα αντιδρώντας στην καταπίεση καταλήγουν στην ψευδαίσθηση της ελευθερίας και στην εκτίμηση της απόλυτης και μοναδικής αξίας αυτού που μας κρατά εντέλει ζωντανούς.
Πολυεπίπεδο τόσο ώστε ο καθένας να μπορεί να δώσει την δική του ερμηνεία με βάση τα βιώματά του και μάλιστα τόσο ώστε πολλαπλές ταυτόχρονες ερμηνείες να μπορούν να αποδοθούν άνετα. Και από την άλλη τόσο απλό που είναι σαν να μας απευθύνεται ο εμπνευσμένος κ. Σωτάκης προσωπικά: «πόσο πιο απλά να σας το ζωγραφίσω για να δείτε τι κάνετε στους εαυτούς σας;» . Ναι κ. Σωτάκη, ευχαριστούμε ειλικρινά για την απίστευτη ιδέα! Ένα βιβλίο που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν οι ψυχολόγοι για να εξηγούν μερικά ουσιαστικά πράγματα στους ασθενείς τους

[Özlem Güzelharcan · Rating 3 out of 5]

Kafka ve Edgar Keret'e hafiften göz kırpan bir kitap.

[Eleni · Rating 4 out of 5]

Είμαι φαν του Δημήτρη Σωτάκη έχοντας διαβάσει μόνο δύο βιβλία του. Προφανώς θα υπάρξει συνέχεια.
Μετά τον (καταπληκτικό) "Μεγάλο Υπηρέτη" (Κέδρος, 2019) που καταδύεται στην ανθρώπινη ψυχή με τη χρήση του doppelganger μέσα από εντελώς σουρεάλ καταστάσεις, τελείωσα τώρα το (βραβευμένο) "Θαύμα της Αναπνοής" (Κέδρος, 2009), στο οποίο ο συγγραφέας φέρνει τον ήρωά του απέναντι από τον ίδιο του τον εαυτό, σε ένα εξωφρενικά καφκικό σύμπαν, όπου η εταιρεία πληρώνει αδρά και δεν ζητάει τίποτα μωρέ. Μόνο όλο τον χώρο του σπιτιού του και όλο τον χρόνο του.
Αυτό που μου αρέσει στον Σωτάκη είναι ότι γράφει εμπνευσμένα αλλά στρωτά. Η γραφή του έχει μέτρο και ομορφιά χωρίς να χάνει την απλότητά της. Είναι δύσκολο να έχεις ουσία, φόρμα και περιεχόμενο παραμένοντας απλός (έχουμε πήξει στην επιτήδευση, σόρι κιόλας). Και στα βιβλία του κάνει ένα ύπουλο escalation προς το υπερβατικό πριν προλάβεις να το συνειδητοποιήσεις. Παίρνει ένα αληθοφανές, τυπικά καθημερινό σκηνικό και οδηγείται σε υπερρεαλιστικές, φανταστικές σφαίρες in no time, με πικρό χιούμορ, με τρόπο που άλλοτε γελάς και άλλοτε σου ραγίζει η καρδιά. Είναι πολυμεταφρασμένος βλέπω, ευτυχώς.
Επόμενη θα είναι μάλλον η Ιστορία ενός Σούπερ Μάρκετ, ή η Μισή Καρδιά, θα δω.
Να τον διαβάσετε, τα καλά πρέπει να τα λέμε 🙂

[DilekO · Rating 5 out of 5]

Çok etkilendim !

“İyi ki böyle bir işim yok” diyor musunuz ? Emin misiniz?

[Bilgen · Rating 5 out of 5]

yine beş yıldızlı bir okuma! büyük hizmetkar kitabıyla tanıdığım yazarın ikinci kitabı da beni şaşırtmadı. Aslında konu gayet şaşırtıcı. işsiz olunca kendini parasız, yetersiz, mutsuz hisseden genç bir adam iş bile sayılamayacak kolaylıkta bir sözleşmeyi imzalar. evini mobilyalar ve eşyalar depolamak için kullanılacağını sanan karakter, önce çok sevdiği balkonundan, sonra yatağından, en sonunda da vücudundan olur. çünkü heryer eşya ile dolar, nefes alamaz hale gelir. okurken klostrofobik hisler yaşayabileceğiniz kitap, modern dünyada iş hayatında yaşadığımız kapana kısılma hissini tarif etmiş sanki. çünkü karakter de sadece ev almak hedefine saplantılı bir şekilde kilitlenmiş durumda. Aynı zamanda yaşadığı şehirdeki ayaklanma bile onun umurunda olmaz, tek derdi yeni eve sahip olup olamayacağıdır. hakikaten bazen soluk olmak bile bir mucize.

[ozoz🪭 · Rating 4 out of 5]

“Teslimat için yer kalmadı; fakat bedenimi açabilir ve mobilyalarınızı tıka basa oraya doldurabilirsiniz.”

Kitap, eşyaların ve maddi değerlerin bizi özgürleştirdiğine inanırken aslında onlara nasıl tutsak hale geldiğimizi hatırlatıyor. Konforun, sahip olmanın ve alışkanlıkların arasında yavaş yavaş boğuluşumuzu ve türlü bahaneler üreterek bunu görmezden gelebilme yeteneğimizi gözler önüne seriyor. Okurken o kısıtlanmışlığı, boğulma hissini iliklerime kadar hissettim. Bencillik, duyarsızlık, kabulleniş… Hepsi tanıdık ve hepsi rahatsız edici biçimde yakın. Hem sade anlatımıyla hem de yarattığı klostrofobik atmosferle insanı içine çeken etkileyici bir kitap. Çok sevdim.

[Ercan Tutar · Rating 4 out of 5]

Bir gün bir sözleşme imzaladı, bütün hayatı değişti.

[Simone Noto · Rating 2 out of 5]

Il romanzo “Il miracolo di respirare” di Dimitris Sotakis, è uscito nel 2009 in Grecia, ed è è stato pubblicato solo dieci anni dopo in Italia a cura dell’editore Del Vecchio. Il libro, costruito sul racconto diretto del protagonista che ci rende partecipi di ciò che gli accade nello stesso momento in cui la storia si svolge, poggia la sua trama su una proposta di lavoro che lo stesso protagonista accetterà: rendere la propria casa disponibile per accumulare mobili ed oggetti per conto di una grande e misteriosa azienda per un periodo di un anno, senza potersi rifiutare di accettare le consegne e senza poter lasciare la propria abitazione, a fronte di una contropartita economica allettante soprattutto per un povero disoccupato.
Ciò che sembra un accordo che presuppone un criterio logico, nel suo svolgersi mostra tutta la propria irrazionalità: lo spazio che gli oggetti occuperanno nell’appartamento e nella vita del protagonista divengono sempre più invadenti, come le persone autorizzate e monitare le consegne, fino a ridurre al mimimo illogico lo spazio vitale del protagonista.
I quesiti che si porta dietro questo romanzo prendono sempre più corpo; fino a che punto siamo disposti a cedere parte della propria libertà sia fisica che mentale per il denaro; fino a che punto il consumismo ci può inghiottire; perchè per apprezzare ciò che abbiamo dobbiamo prima perderlo.
Il protagonista vive tutti questi dubbi esistenziali: un rapporto sentimentale minato da tutto questo, un rapporto di amicizia che rischia di vacillare, un rapporto familiare che potrebbe scomparire; ma vive anche la crisi econimica che ha visto una popolazione impoverirsi ed essere disposta a sacrifici sempre maggiori.
Se c’è un premio in fondo a questo cammino oscuro, non è certo il riscatto economico (anche se sicuramente è un valore aggiunto da non tralasciare), ma la consapevolezza di quanto sia importante e necessaria la luca, l’aria, la compagnia e la parola.
Sotto l’aspetto stilistico il libro non presenta particolari frasi ad effetto o ricercatezze letterarie; l’unico reale pregio è quello di riuscire a mantenere una certa tensione e uno stato di frustrazione crescente che sono sicuramente i suoi punti di forza. Per contro, se l’idea appare originale e il ritmo avvincente, in alcuni momenti la trama sembra abbandonarsi in dettagli che appaiono alle volte inutili e in ripetizioni concettuali abbastanza frequenti. Il finale a mio parere non soddisfa l’atmosfera creata durante lo svolgersi della storia e lascia un po’ di insoddisfazione almeno nel sottoscritto.

[Leggi la Grecia · Rating 3 out of 5]

Il miracolo di respirare si legge tutto d’un fiato e viene spontaneo rintracciarvi una metafora della crisi economica greca e del suo conseguente “piano di salvataggio”. Anche il fantomatico istituto del romanzo dichiara, infatti, di avere a cuore le sorti del nuovo assunto, nondimeno ogni sua “iniezione” di denaro sottrae ossigeno e vitalità all’individuo. Eppure – come nota lo stesso Maurizio De Rosa in La scatola nera del traduttore presente a fine volume – Sotakis ha scritto questo libro prima del 2009, vale a dire prima dell’esplosione della crisi. L’autore l’aveva, probabilmente, presagita in quanto considerata connaturata nel Capitalismo.
Il romanzo si presta certo anche ad altre interpretazioni che volgono lo sguardo a un piano esistenziale.Il disagio fisico o psicologico, la fragilità, l’insicurezza possono, per esempio, immobilizzarci e spingerci a procrastinare all’infinito scelte e azioni. La paura stessa di vivere diventa madre di una paralisi, nell’attesa sconfinata di un domani migliore...

Trovate il mio consiglio di lettura su: https://www.leggilagrecia.it/2019/09/...

[Argiri Maglari · Rating 3 out of 5]

Διαβάζοντας το έπρεπε να θυμάμαι να αναπνέω. Με άγχωσε και ένιωσα πολλές φορές να με πνίγει.
Ιδιαίτερη ιστορία, αλληγορική, δεν ακολουθεί το "αρχή, μέση, τέλος", θα έλεγα μάλιστα ότι το τέλος είναι ανύπαρκτο... Η γραφή ήταν απλή, το κείμενο ε��αναλαμβανόταν αρκετά αλλά δεν με κούρασε.
Είναι το πρώτο βιβλίο του συγκεκριμένου συγγραφέα, το οποίο μάλιστα έπεσε τυχαία στα χέρια μου. Κανονικά είναι για 2,5/5 κυρίως για το συναίσθημα ασφυξίας που μου δημιούργησε ενώ το διάβαζα.

[Kai · Rating 4 out of 5]

Read this book in Chinese, since I could not find it in English.
A good reflection of life and the extents we would go through and the sacrifices we make for the 'rewards' through/from 'work' and the things we 'want/need' to achieve in life.

An interesting mirror of the dilemmas met by people in real life.

[Kromagnon44 · Rating 4 out of 5]

Νομίζω ότι πρόκειται για το καλύτερο βιβλίο του Δημήτρη Σωτάκη. Ισως πάλι να ήμουν στην κατάλληλη φάση για να βυθιστώ στην ιστορία, αυτό δε μειώνει βέβαια καθόλου την ποιότητα του κειμένου. Σπάνια περνάω καλά διαβάζοντας συγγραφείς απ' την Ελλάδα κι αυτή ήταν μία από αυτές τις φορές.

[Terss · Rating 3 out of 5]

Kitabın konusu müthiş, kurgunun olay örgüsü de güzel ancak sorun 100 sayfa sonra yazarın hikayenin içinde kaybolması... Müthiş güzel bir hikaye sonlara doğru hedefini bulamayan bir ok gibi dağılıp kaybolmuş.

[Pelin · Rating 5 out of 5]

Müthiş. Tüylerim diken diken oldu.

[Sabina · Rating 5 out of 5]

Food for thought.

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 4 out of 5]

Ένας άντρας που βρίσκεται σε άθλια οικονομική κατάσταση αποδέχεται τη θέση εργασίας που του παρουσιάζεται. Στην αρχή όλα φαίνονται ιδανικά από την άποψη ότι οι αποδοχές είναι άκρως δελεαστικές όμως στη πορεία τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή.

Ο Σωτάκης μέσα από αυτή την αλληγορία μας παρουσιάζει τους συμβιβασμούς που μπορεί να κάνει ένας σύγχρονος άνθρωπος για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις εργασιακές συνθήκες. Στη προκειμένη περίπτωση έχουμε καταπάτηση του προσωπικού χώρου και μη σεβασμό στον άνθρωπο. Έχοντας ως στόχο τα χρήματα ο ήρωας του βιβλίου δέχεται να χάσει τον ίδιο του τον εαυτό.

Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που μου άρεσε για την πρωτότυπη ιστορία του. Το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από το συγγραφέα και μου άφησε πολύ καλή εντύπωση.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση

[Trifunović Zorica · Rating 4 out of 5]

Да вам понуде "посао" где треба да не радите ништа, животе у свом дому као и до тада а на рачун леже огроман новац, да ли би пристали?
Ово питање је постављено јунаку овог дела. Све што треба да уради је да отвори врата када намештај буде стизао у његов стан. Лака зарада је помамила и дала наду јунаку. У томе је видео бег из своје финансијске утопије, планови су направљени, па зашто не пробати.
Но, свака прича има две стране медаље.
Јунак бива жив сахрањен испод намештаја, уз реченицу: "Новац је уплаћен на Ваш рачун!“
Докле смо спремни да идемо, колико да трпимо зарад финансијских благодети?!
Јунак је имао сасвим довољно времена, док је мумифициран лежао, да размисли о прихваћеном послу, о себи, свом животу и о бесмислу трчања за новцем.

[Michalis Lalopoulos · Rating 4 out of 5]

Μέσω του μύθου που λαμβάνει χώρα στον μοναδικό κόσμο του Δημήτρη Σωτάκη, το βιβλίο απηχεί κοινωνικούς και υπαρξιακούς προβληματισμούς, εστιάζοντας στις «θυσίες» του εργαζόμενου της σύγχρονης κοινωνίας, με απώτερο σκοπό να ικανοποιήσει στόχους «δημιουργήματα» του καπιταλισμού (υψηλός μισθός, ακριβό σπίτι στα προάστια, ιδιωτική υγεία). Ο συγγραφέας μάς θυμίζει τις στιγμές ή τις εκτενείς χρονικές περιόδους, κατά τις οποίες υπομείναμε αλλόκοτες καταστάσεις (συνθήκες εργασίας) σκεπτόμενοι ότι πρόκειται για κάτι περιστασιακό, το οποίο όμως θα μας δώσει τη δυνατότητα να ικανοποιήσουμε όνειρα που νομίζαμε πως ήταν δικά μας.