ديوانگان تاريخ تحليلي است بر جنبه هاي پنهان شخصيت ها و وقايع تاريخي، تاريخ از وراي قرون و اعصار بسياري از حوادث و انسان ها را پالايش يا تحريف مي كند و گاه آنچه تحويل ما مي دهد، روايت دگرگون شده اي است مقبول اوضاع زمانه.
در اين كتاب، ديوانگي به مفهوم وسيع آن در نظر گرفته شده است. نمونه هايي از ديوانگي باليني، جنون سياسي و اختلال موقت به دست داده شده.
اما اكثر موارد مورد بحث، جنونشان به خاطر يك آرمان يا يك انگيزه سياسي انجام گرفته است.
"دیوانگان تاریخ" از آن دست کتاب هایی است که حتی اگر کمترین علاقه ای هم به تاریخ ندارید٬ خواندنش به شدت توصیه می شود!
در این کتاب زندگی 11 شخصیت تاریخی (به ترتیب: راسپوتین، ایوان مخوف، تورکمادا، روبسپیر، جان ویلکس بوث، موسولینی، هیتلر، آیشمن، یوکیو میشیما، تروخیلو و لی هاروی اسوالد) روایت شده است. نقطهی قوّت کتاب این است که برشی از کودکی یا دوران پیش از به قدرت رسیدن هر فرد را روایت کرده و ریشهی تمایلات جنونآمیز برخی را شاید بتوان بدین وسیله توجیه کرد. منظور از دیوانه در این کتاب به معنای تخصّصی مدّ نظر طبقهبندیهای علمی روانپزشکی نیست؛ بلکه جنون قدرت و جنون سیاسی نیز از منظر نویسنده در چتر اصطلاح دیوانگی گنجیدهاند. از طرفی نقاط ضعف کتاب چنین هستند: در وهلهی اوّل آن که نویسنده هیچ معیار و ملاکی به دست نداده است که چرا از میان همهی شخصیتهای تاریخ، این یازده تن را برگزیده است؟ در وهلهی دوم آن که در مقدّمه گفته شده که «دیوانگان تاریخ» یک کتاب قصّه نیست و یک کتاب تاریخ است؛ حال آن که اقلاً در نسخهی ترجمهی فارسی کتاب، هیچ گونه منبعی برای ادّعاهای مطرحشده ذکر نشده است و بیشتر به یک داستان زندگینامهگونه میماند تا یک کتاب تاریخ قابل اتّکا. با این حال به نظر میرسد که این کتاب برای آگاهی عام از زندگی افراد مذکور مفید باشد، امّا به عنوان یک منبع مستند پژوهشی نتواند نقش خود را خوب ایفا کند. این امر به طور ویژه خود را در جایی نشان میدهد که هنوز قطعیّت و اتّفاق نظری وجود ندارد؛ مثلاً هنوز برخی معتقد هستند که راسپوتین یک قدّیس بود و برخی دیگر مخالف هستند. برخی معتقدند او عامدانه مقدّمات سقوط نظام تزاری را فراهم کرد و برخی دیگر به گونهای دیگر میاندیشند. و یا در مورد مسئلهی ترور کندی به دست اسوالد، شاید نتوان برچسب دیوانگی را بر او زد؛ چرا که برخی معتقدند این ترور نه از روی دیوانگی که اقدامی سازمانی و از سوی گروههایی در پشت پرده بود.
DNF. The writing is not very polished, and it has a lot of "hooky" phrases, which come across as "clickbaity" but that also read more like opinions than facts.