Αν ο Πλούτος ήταν πράγματι Θεός και προτιμούσε να χαρίζει τα αγαθά του στους σοφούς, στους δίκαιους και στους τίμιους, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος. Αρκεί βέβαια, όλοι αυτοί να μέναν έτσι και μετά!... Γιατί υπάρχει και η άποψη ότι τα πλούτη χαλάνε τον άνθρωπο!
Ο Τάσος Αποστολίδης (en: Tasos Apostolides) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947. Σπούδασε μαθηματικά. Σήμερα διευθύνει το δευτεροβάθμιο πρόγραμμα της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Από το 1972 ως το 1984 συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά Αθήνας και Θεσσαλονίκης ως χρονογράφος-ευθυμογράφος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 γίνεται γνωστός ως σεναριογράφος κόμικς από τις διασκευές των έντεκα κωμωδιών του Αριστοφάνη. Η σειρά αυτή στα 25 χρόνια κυκλοφορίας της έχει πουλήσει πάνω από 700.000 αντίτυπα. Οκτώ από τους τίτλους της μεταφράστηκαν στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 30 κόμικς-άλμπουμ με δικά του σενάρια ("Oι μύθοι του Αισώπου", "Oι άθλοι του Βούγδουπου", "Χαμένο Φάσμα", "Τήνελλα Καλλίνικε" κ.ά.). Έχει γράψει ακόμα σενάρια για comic-strips, CD-ROM, DVD, καθώς και μικρά κωμικά θεατρικά μονόπρακτα και κείμενα για stand up comedy. Το 1999 ίδρυσε τον Αιρετικό Θίασο και είναι αποκλειστικός συγγραφέας και σκηνοθέτης των παραστάσεών του. Δίδαξε "Τεχνική γραφής σεναρίου" στις Σχολές: Aura, Praxis και Παράλλαξη. Διοργάνωσε και επιμελήθηκε πλήθος εκθέσεων και εκδηλώσεων που είχαν σχέση με κόμικς και γελοιογραφία. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.
Η συγκεκριμένη κωμωδία της σειράς είναι ίσως η μόνη που δεν μου πολυαρέσει, μιλώντας πάντα για την προσαρμογή της σε κόμικ. Δεν έχει κάτι το ιδιαίτερα αστείο, οι σύγχρονες αναφορές είναι υπερβολικά πολλές (υποθέτω επειδή ίσως οι αρχαίες να ήταν πολύ δυσνόητες για τη συγκεκριμένη προσέγγιση), και γενικά δείχνει μια κούραση - ενδεχομένως και του ίδιου του Αριστοφάνη, αλλά αναμφίβολα του Αποστολίδη.
Περαιτέρω, δεν καταλαβαίνω καθόλου γιατί ο αρχικά στριφνός χορηγός με τον οποίο μιλάει ο Αριστοφάνης φέρεται να διασκεδάζει τόσο πολύ και να αλλάζει ραγδαία γνώμη για τη χρηματοδότηση.
Σχολιαστικά είναι φυσικά εύστοχη και διαχρονική, ακόμα δε περισσότερο δεδομένων των γεγονότων της τελευταίας δεκαετίας, αλλά υστερεί πολύ σε σχέση με τις άλλες της σειράς.