Μόνη, άνεργη κι έγκυος στον πέμπτο μήνα, η Ελένη εγκαταλείπει την πρωτεύουσα και περιφέρει την απόγνωσή της σ’ έναν τόπο παρακμής και λήθης, με ωραία φύση και ρημαγμένα χωριά. Συναντά τους Πλανόδιους Θεριστές, ενώνεται μαζί τους, αλλά σύντομα τους αφήνει επειδή η εγκυμοσύνη της την εμποδίζει. Συμπτώσεις κι ανεξήγητα συμβάντα την υποχρεώνουν να συγκατοικήσει μ’ έναν εκκεντρικό ομοφυλόφιλο, έναν παλαιό αγωνιστή μεταλλωρύχο, μια γυναίκα έτοιμη να κάνει φόνο κι ένα ουρανοκατέβατο παιδάκι. Είναι μια δύσκολη συμβίωση που τους εξωθεί στα όριά τους ή και πέρα απ’ αυτά, καθώς η ώρα της γέννας πλησιάζει. Πώς θα βγουν από αυτή τη συνύπαρξη; Ποιος είναι ο προορισμός τους και ποιος τον καθορίζει; Ισχύει ότι όλοι οι άνθρωποι πρέπει ν’ αγαπηθούν με κάθε τρόπο ή κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο; Ένα ταξίδι στο σκοτάδι αλλά και στο φως των καιρών μας. Μια περιπλάνηση που αφορά όλους μας.
Η Ευγενία Φακίνου (English: Eugenia Fakinou) γεννήθηκε το 1945 στην Αλεξάνδρεια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και ξεναγός. Εργάστηκε για μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστρια.
Το 1976 δημιούργησε το αντικειμενοθέατρο "Ντενεκεδούπολη". Έχει γράψει και έχει εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Αστραδενή". Τα μυθιστορήματα της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβικά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημα της "Η μέθοδος της Ορλεάνης" και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων "Φιλοδοξίες κήπου".
Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, έξω από τα καθημερινά και τα συνηθισμένα, μιας νέας γυναίκας που επιλέγει μια πορεία διαφορετική γι’ αυτήν και το μωρό που έχει στην κοιλιά της. Άνθρωποι από ξεχωριστούς κόσμους έρχονται κοντά, δένονται κι απαρτίζουν μια ιδιαίτερη οικογένεια.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που εχουν τον τρόπο οι ιστοριες τους διχως να σε αφορουν να μπορουν να σε κανουν συμμετοχο στα κειμενα τους και να ανακαλύπτεις οταν διαβασεις την τελευταία λέξη πως φυσικά και σε αφορουν ΟΛΑ. Η Φακίνου είναι μια από αυτους τους συγγραφείς που σε κανουν συναυτουργό κάθε σκέψης, με αποτέλεσμα να να νιωθεις ενα αισθημα εγγατ'αληψης οταν το βιβλίο τελειώσει. Σαν να ειχες φίλους καλεσμένους και εφυγαν λίγο νωρίτερα απ οτι ηλπίζες.
Η μοναξιά είναι το βασικό στοιχείο που θίγεται στο εν λόγω βιβλίο. Οι χαρακτήρες των ηρώων και ο τρόπος με τον οποίο ανέπτυξαν τη μεταξύ τους σχέση είναι μοναδικός. Η περιγραφή των γεγονότων και η γραφή της Φακίνου είναι πολύ καλή. Θα ήθελα περισσότερους διαλόγους που θα έδιναν μεγαλύτερη ζωντάνια και ενδιαφέρον. Το τέλος θα το χαρακτήριζα κάπως απότομο, αν και το μήνυμά του είναι σπουδαίο.
Ένα πολύ καλό βιβλίο που σε κρατάει από την πρώτη στιγμή μέχρι την τελευταία. Θίγει το θέμα της μοναξιάς και την δύναμη που πρέπει να έχουμε ώστε να βρούμε τον δρομο προς την ευτυχία, όποια είναι για τον καθένα.
Ήταν το τελευταίο βιβλίο του 2022 και ομολογώ ότι έκλεισε πολύ όμορφα η χρόνια.Τη συγγραφέα δεν την ήξερα πρώτη φορά διάβασα κάτι δικο της.Είναι ένα βιβλίο που το διαβάζεις άνετα σε 1-2 μέρες το πολύ αφού η ιστορία του κυλάει πολύ εύκολα.Απ την αρχή το βιβλίο σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον θέλοντας να μάθεις τι θ απογίνει με την έγκυο πρωταγωνίστρια.Θίγει το θέμα της μοναξιας και τη δύναμη που μπορεί να κρύβουμε μεσας μας για ν’αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που εμφανίζονται στη ζωή μας. Άνθρωποι άγνωστοι μέχρι πριν μεταξύ τους συναντιούνται και δένονται συναισθηματα.Άραγε η συνάντηση τους είναι τυχαία η εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή για να καθοριστεί ο προορισμός τους.
Ενδιαφέρον! Η Φακίνου θίγει το θέμα της μοναξιάς εν μέσω της κρίσης μέσα από τα μάτια μίας εγκύου, που δεν έχει έναν άντρα ή κάποια οικογένεια για να στηριχθεί εν όψει της γέννησης του παιδιού της. Έτσι αποφασίζει, μετά από μια στιγμιαία έμπνευση, να ξεκινήσει ένα ταξίδι, στο οποίο συναντά πρώτα τους 'πλανόδιους θεριστές', μια παρέα νέων που κερδίζουν το ψωμί τους κάνοντας εποχιακές αγροτικές δουλειές από τόπο σε τόπο, και έπειτα δύο ηλικιωμένους που, για δικούς του λόγους ο καθένας, ζουν μια απομονωμένη ζωή σε χωριό. Μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος με τον οποίο τα τρία πρόσωπα έρχονται πιο κοντά το ένα στο άλλο, σπάζοντας το φράγμα της μοναξιάς τους. Συναρπαστική είναι επίσης η αναπάντεχη είσοδος στην πλοκή ενός παιδιού, το οποίο έρχεται να καθορίσει ως ένας άγγελος τα πράγματα. Το τέλος μου φάνηκε αρχικά απότομο, αλλά συμβαδίζει με την γενική πλοκή και είναι ιδιαίτερα συμβολικό και ελπιδοφόρο. Αξίζει οπωσδήποτε να διαβάσετε το βιβλίο!
Ένα πολύ καλό βιβλίο. Αν και υπερέβαλλε κάποιες φορές αναφερόμενη συχνά στην κρίση και στην μιζέρια της επαρχίας, μου άρεσαν πάρα πολύ οι χαρακτήρες του βιβλίου, η Ελένη, που έκανε κάτι που όλοι έχουμε ονειρευτεί να κάνουμε, να φύγουμε προς το άγνωστο, ο Βάιος, ο Σάββας και το παιδάκι, χαρακτήρες που αλληλοσυμπληρώνονται. Δεν έκανε καθόλου κοιλιά, ξεκάθαρη γραφή και πολύ καλή περιγραφή γεγονότων. Ίσως μου έλειπαν λίγοι περισσότεροι διάλογοι για εναλλαγή και θα το ήθελα λίγο μεγαλύτερο -είναι 250 σελίδες- για να το απολαύσω περισσότερο.