หอมกลิ่นรัญจวนอบอวลกลิ่นเสน่หา – เซี่ยวเจียเหริน
.
นี่เป็นนิยายที่... อ่านจบแล้วเหลือเชื่อสุดๆ ไปเลย5555555 แนะนำว่าใครที่ไม่ชอบอ่านนิยายแนวผช.เรดแฟลกที่สมองของบรรดาตัวละครชายส่วนมากขับเคลื่อนด้วยความเง่นแล้วละก็ เราขอแนะนำให้คุณผ่านไปก่อน เพราะผู้หญิงของนิยายเรื่องนี้ค่อนข้างอาภัพเพราะความสวยแพ้ภัยความเง่น ที่สามารถสร้างเรื่องราวให้โกโซบิ๊กได้แบบสุดๆ โชคดีที่ดาวความกรีนความดีงามของพระนางเรื่องนี้ยังพอจะฉุดฉันให้เข็นเธอต่อไปจนจบได้ –
เข้าเรื่องย่อเลย
ว่าด้วยเรื่องราวของ ซ่งเจียหนิง สาวน้อยอวบอิ่มสุดสวยแสนอาภัพ ที่ชาติก่อนหลังสูญเสียบิดามารดาได้ถูกส่งให้ไปอยู่กับครอบครัวของอารอง ถูกหลอกใช้เอาสินเดิมแล้วก็ถูกจับให้ตบแต่งเป็นอนุของเหลียงเส้านายอำเภอคนใหม่ แม้จะอยู่กินด้วยกันอย่างรักใคร่นานกว่าหนึ่งปี แต่แล้วนางก็ถูกสามีวางยาและมอบนางให้ไปเป็นภรรยาลับของกัวเซียวซื่อจื่อจวนเว่ยกั๋วกงอย่างง่ายดาย แม้กัวเซียวจะรักใคร่ดูแลนางอย่างดีมาตลอดเจ็ดปี ทว่าไม่ได้ทำให้นางรู้สึกหวั่นไหวแต่อย่างใด เพราะรู้ดีว่าตนอยู่ในสถานะเมียเก็บที่เขาอยากจะได้ก็ได้มาง่ายๆ เท่านั้นเอง
เมื่อกัวเซียวต้องแต่งงานกับองค์หญิงตวนฮุ่ย นางจึงถูกเรียกตัวเข้าวังหลวงมาเพื่อกลั่นแกล้ง และเป็นครั้งแรกที่ทำให้นางได้พบฮ่องเต้จ้าวเหิงที่มาช่วยปรามเอาไว้ แต่ในระหว่างเดินทางออกจากวังชีวิตอันรันทดทั้งหมดของนางก็เกิดการพลิกผัน เพราะความน่ากินของลิ้นจี่ เพราะรถม้าพลันเกิดการกระแทกอย่างแรง ทำให้ซ่งเจียหนิงตายย้อนกลับไปเมื่อครั้งยังอายุสิบขวบ นางปฏิญาณกับตนเองว่าจะไม่เป็นอนุของเหลียงเส้าหรือกัวเซียว และจะคอยอยู่ข้างกายท่านแม่ไม่ให้โศกเศร้าจนจากนางไปก่อนวัยอันควร แต่เรื่องราวมันดูเหมือนไม่ง่ายเลยสำหรับชีวิตของ2แม่ลูกที่มีความงามเด่นล้ำ รอดจากญาติดองใจทราม แต่ดันมาปะพบเจอกับผู้มีพระคุณหวังผลอย่างเว่ยกั๋วกง หรือชีวิตใหม่ในชาตินี้นางจะได้เป็นน้องสาวบุญธรรมของกัวเซียวแทนเมียเก็บกันนะ
ตอนแรกที่เราเห็นพล็อตเรื่องย่อของนิยายเรื่องนี้ มันก็ดูน่าสนุกดีเลยนะ นางเอกลิ้นจี่ติดคอตาย555 บ้าจริง ไปอ่านเจอรีวิวผ่านตา เขาก็บอกว่าดี สงสารพระรอง รักนางเอกมากแค่ไม่ได้พูด อืมม ยังไงนะ นิยายเรื่องนี้จะมีพระรองที่น่าสงสารเหรอ พอเห็นชื่อคนเขียน เอ๊ะ นี่คนเขียนชายาสุดโปรดนี่ น่าจะมีตัวละครผู้ชายเรดแฟลกบ้างแหละ แต่เขาเขียนเรื่องสนุกดี โอเคลองอ่านเลยละกัน อยากรู้จะเป็นไง
แล้วเป็นไงละ555 จิตใจเซนซิทีฟเพราะผู้หญิงถูกรังแกน้ำตาไหลไม่หยุดตั้งแต่ช่วงแรกๆเลย แม่งเอ้ย คือจะบอกว่ามันปิตาไหมเรื่องนี้ มันก็ไม่ได้จัดขวา แต่ความเรดแฟลกของตัวละครผู้ชายในเรื่องนี้มันเรดแบบเง่นสุดๆ อมกกก
ช่วงแรกของนิยายก็เหมือนกับที่เราเกริ่นไปช่วงเรื่องย่อเลย หลังจากที่นางเอกย้อนกลับมา ด้วยความที่เธอยังเด็กอายุเพิ่ง10ขวบ แถมตัวนางเอกเนี่ยนิสัยดั้งเดิมเป็นคนเรียบง่ายอ่อนโยน ง่ายๆ มีความรู้สึกถูกกดทับต่ำต้อยอยู่ในกระดูก ความหวังในชาตินี้ของนางคือ ไม่อยากให้แม่ตาย มีแม่เป็นที่พึ่งและได้สวมชุดแต่งงานออกไปกับสามีที่จริงใจ
แต่ยังไงคะ.. ชีวิตมันไม่ง่ายนะสิ บอกว่าซ่งเจียหนิงแม้จะอวบอั๋นแต่ก็สวยหยาดเยิ้ม แล้วแม่ของเธอที่เป็นสาวงามผอมเพรียวจะไม่สวยยิ่งกว่าเหรอ ใช่ค่ะ คุณแม่สวยมาก และคนสวยมักอาภัพโชคเจอแต่คนไม่ดีค่ะ แม้ชาตินี้แม่จะรอดชีวิตไม่ตรอมใจตายตามพ่อที่เสียไป แต่ก็ต้องผจญจากภัยความเง่นของผู้ชาย เหมือนหนีเคราะน้อยไปเจอเคราะใหญ่ ในเมื่อชีวิตไม่มีทางเลือก และยังมีลูกที่ต้องดูแล คุณแม่เลยกัดฟันยื่นข้อเสนอขอแต่งเป็นเมียเอกของกั๋วกง และให้เขารับนางเอกเป็นบุตรบุญธรรมให้ได้ แม้จะต้องฝืนใจตัวเองก็ตาม
และด้วยเหตุนี้นี่เองที่ทำให้นางเอกของเรากลายมาเป็นน้องสาวบุญธรรมของอดีตผู้ชายคนที่2ของเธอ (ไม่อยากเรียกสามีเพราะไม่ได้แต่งงานกัน)
อิฉันรู้สึกแบบด้วยใจที่เป็นกลางนะคะ รู้สึกว่าผู้เขียนท่านนี้ค่อนข้างชอบนำเสนอความไม่ได้เพอร์เฟคของตัวละครนางเอกตามแสตนดาร์ดกระแสโบราณเท่าไหร่ มักจะแอบมีกิมมิกความหัวสมัยใหม่ในตัวละครนางเอกให้รักตัวเอง เช่นตอนเรื่องชายาสุดโปรด นางเอกหย่าและไปเป็นอนุพระเอกใหม่ชาติก่อน ชีก็ไม่ได้แคร์เลยนะว่าตัวเองจะเสียเปรียบเพราะร่างกายไม่บริสุทธิ์ เรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน นางเอกชาติก่อนถูกส่งต่อเปลี่ยนมือ เธอก็เคยคิดจะยอมตายแต่สุดท้ายมีชีวิตถึงจะสำคัญที่สุด
ในช่วงต้นเล่มแรกเนี่ย ตัวเอกของเรื่องเลยจะไม่ใช่นางเอกค่ะ แต่เป็นแม่นางเอก วิธีรับมือกับชายสูงศักดิ์เรดแฟล็กให้กลายเป็นกรีนแฟล็ก วีรับมือกับเรื่องราวที่จำยอมก็เพื่อลูกสาว แม้จะยังรักคนเก่า แต่ก็ยอมปล่อยวางและเริ่มต้นใหม่กับสามีใหม่ที่เป็นที่พึ่งพิงให้พวกนางสองแม่ลูกได้ กั๋วกงพ่อบุญธรรมนางเอกก็ดี รักแม่ ก็รักลูกตามไปด้วย ครอบครัวตระกูลกัวแต่ละคนก็ดีกับนางหมด มีไม่ดีอย่างเดียวคือต้องคอยอยู่แบบหลบเลี่ยงกัวเซียว
เรื่องราวจริงๆ ในเล่มแรกก็เล่าสโลวไลฟไปเรื่อยๆ แนะนำตัวละคร ไม่ได้มีจุดพีคอะไรเพราะตัวละครยังเด็ก ในชาตินี้นางเอกได้มีโอกาสรู้จักกับอนาคตฮ่องเต้พูดน้อย(เพราะบกพร่องทางการพูด) อย่างจ้าวเหิง ที่ตอนนี้ยังเป็นองค์ชาย3 ผู้ไม่สนใจสิ่งใดเฉยเมย จนเกือบคล้ายเทพเซียน แต่เพราะเขาเข้าใจผิดว่านางเอกชื่นชอบเขาที่หน้าตา เขาเลยเอ็นดู และสนใจเรื่องของนางเอกมากกว่าคนอื่นบ่อยครั้ง พอขึ้นช่วงเล่ม2 ก็เริ่มโตเป็นสาว เริ่มมีการดูตัวหมั้นหมาย ตัวนางเอกที่มีความฝันอยากจะแต่งงานมาตลอดเลยวาดหวังที่จะได้พบกับสามีที่จริงใจซื่อสัตย์ แต่ฝันนั้นก็สลายเมื่อเขาไม่เลือกเธอ มีเรื่องราวมากมายที่ทำให้นางเอกทั้งเสียชื่อเสียง เสียโฉม และอับอายมาตลอด แต่ดวงชาตินี้นางเอกดันปังทะลุเพดาน เพราะมีผู้ชายพูดน้อยแบบจ้าวเหิงคอยปกป้องค่ะ แต่นั่นแหละ แม้นางเอกจะแต่งงานไปแล้ว แต่คนร้ายที่หมายปองนางเอกก็ยังไม่รามือ..
เห้ออ เราไม่ขอเล่ามาก โดยสรุปเรื่องราวของนิยายเรื่องนี้ถ้าไม่นับตัวร้ายที่คลั่งรักแบบไม่มีเหตุผล เป็นตำหนิของเรื่องนี้สำหรับเรา ด้านการเล่าพาร์ทสตอรี่อื่นๆ คือสนุกเลยนะคะ เป็นเรื่องราวภายในครอบครัวราชวงศ์ต้าโจว การชิงบัลลังก์ และสงครามของเล่มนี้สำหรับเรามันกำลังพอดีกลมกล่อมเลยค่ะ เริ่มจากปริศนาในใจนางเอกว่า พระเอกเป็นคนแย่งชิงบบัลลังก์จากพี่ชายจริงๆแบบที่ในชาติก่อนคนเขาครหาหรือเปล่า เรื่องราวค่อยๆถักทอร้อยเรียงไปตามเล่าไปตามเวลา โดยไม่ได้มีอะไรเปลี��ยนแปลงมากนัก จะมีแค่เรื่องราวรอบตัวนางเอกเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลง แต่คนที่ยึดติดแบบไร้เหตุผลก็ยังเหมือนเดิม อมก. เหนื่อยมากก
อ่านจนจบแล้ว จนถึงตอนพิเศษก็ยังเหม่อ เหม่อกับความบ้าบอของพระรองที่เทิร์นร้าย
วิเคราะห์ชาตินี้กันแบบตรงๆเลย สำหรับบทกัวเซียว
เราไม่สามารถสัมผัสความรัก ยึดติด ชอบนางเอกแบบจริงใจจากพระรองได้เลย เพราะรัก อยากครอบครองจึงทำลายนางเอกอยู่เรื่อย นายไม่ใช่เซฟโซนของนางเอกเลยค่ะ แล้วชาตินี้ยังไงคะ ชีนางเอกแทบจะไม่พูดคุย ไม่พูดด้วย ไม่มองหน้ามองตา พอมองหน้ากัน คุณพี่ก็เห็นกันโต้งๆว่านางเอกกลัวฮีมาก หรือความอ่อนแอไปกระตุ้นสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวคุณพี่เหรอคะ แล้วยึดติดกับนางเอกได้ไร้สาระมาก โมเม้นดีๆต่อกันอะไรก็ไม่มี แต่ยังดึงดันจะเอาตัวนางเอกไปให้ได้ แม้จะต้องทำให้ตระกูลเสียชื่อเสียง แกล้งตาย ทำร้ายคนอื่นๆในครอบครัว พี่แกก็ทำ พี่แน่มากค่ะ ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าคนเขียนยัดความไม่สมเหตุสมผลให้พี่แบบมาเป็นตัวร้ายที่ไม่มีเฉดใดๆ นอกจากความเง่น เง่นอยากได้นางเอก เพราะนางเอกสวยเท่านั้นเลย เห้อ พอไม่ได้นางเอกก็พาลเกลียดพระเอกที่ได้แต่งงานกับนางเอก คนอ่านแบบเราเหนื่อยมากเลย แบบป;ดเฮดกลุ้มฮาร์ต ไม่เข้าใจความรักแบบไร้เหตุผลอันนี้จริงๆค่ะ
ถ้าพระรองที่เทิร์นร้ายเรื่องนี้มันทำให้ใจเราเจ็บช้ำ ยังดีค่ะที่นิยายเรื่องนี้มีพระเอกอย่างจ้าวเหิงที่โคตรจะแสนดีมาฮีลใจ
พระเอกเราเป็นคนที่โคตรจะหนักแน่นมั่นคง รักนางเอกและลูกมาก เห็นพูดน้อยแบบนี้ แต่ก็แซบไม่เบาค่ะ5555555555555555555/คนอื่นเง่นไร้สาระ แต่พระเอกคือมีเหตุผล เพราะเขาสวีตกับเมียจ้า
ส่วนซ่งเจียหนิงเป็นนางเอกที่น่ารักมาก ดีใจกับนางเอกจริงๆ ที่ได้มีความสุข ได้แต่งงานมีชีวิตดีๆ แบบที่ผู้หญิงคนนึงควรจะได้รับเสียที ชีอาจจะไม่ใช่คนเก่งอะไร แต่ชีน่ารักค่ะ อาจดูใสซื่อแต่จริงๆไม่โง่ คอยระวังตัวเองจากอีพวกธงแดงตลอด แต่ก็ซวยตลอดเช่นกัน คนสวยมักอาภัพ นี่สวยหุ่นแซบนุ่มนิ่มเวรี่น่ารัก ก็เข้าใจแหละว่าผู้ชายที่ไหนมันจะทนไหว/ แต่ผู้ชายเรื่องนี้สมองส่วนใหญ่ก็ขับเคลื่อนด้วยความเง่นเกิน
สรุปเลย--เรื่องนี้เนี่ยเราว่ามันก็ยังมีจุดที่ดีหลายอย่าง แต่ไม่ดีตรงยัดคาแรคเตอร์พระรองให้เป็นพระร้ายได้กลวงมาก เกือบจะเทหลายครั้งเพราะฮีเลย เหนื่อยมาก มันคือจุดอ่อนของนิยาย ใครที่คิดไม่เหมือนกันอาจจะตำหนิบอกว่าก็เพราะเธอชอบแต่กรีนแฟล็ก เธอเลยมากดผู้ชายรักจริงเรดแฟล็กไง ก็ใช่ เพราะนอกจากนิยายเรื่องนี้จะมีความปิตากดทับเพศหญิงแบบเวรี่มัช สมองตัวละครชายขับเคลื่อนด้วยความเง่น กว่าจะอ่านจนค้นพบความสนุกของเรื่อง แต่ก็เหนื่อยกับความจังไรของตัวละครไปก่อน
แล้วถามจริงพระรองรักนางเอกที่ตรงไหน รักเพราะอะไร แบบนี้เรียกรักเหรอ ถ้าเรียกการกระทำของพระรองต่อนางเอกว่าความรัก นิยายเรื่องนี้ก็คงเป็นแบบที่คุณชอบจริงๆ แต่ดิฉันขอบายค่ะ
แต่ก็นั่นแหละ... นี่เป็นแค่ความคิดเห็นแค่ของเราคนเดียวค่ะ ส่วนอื่นๆ ของนิยายอย่างที่บอกมันสนุกกำลังดีมีเรื่องราวมีสตอรี่ มีพระเอกดีๆ และนางเอกน่ารักลูกหลานเต็มบ้าน แฮปปี้เอนดิ้งสุดๆ ที่ถึงแม้ตอนพิเศษเล่าอดีตเหมือนคนเขียนลืมไปแล้วว่าเคยเขียนให้นางเอกตายชาติก่อนไว้ยังไงก็ตาม/ หรือจริงๆ มันเป็นมัลติเวิร์ส 555
05.02.2025
Wduffsnk
ห้ามคัดลอก หรือนำรีวิวไปดัดแปลงแก้ไขโดยเด็ดขาด พบเห็นปรับ10,000.-