Vonkie

by Frouke Arns

Met haar rode krullen en vurige karakter kreeg Fenna als kind de koosnaam Vonkie van haar vader. Ook als ze allang volwassen is blijft ze zijn Vonkie, totdat hij haar op een dag door zijn dementie niet meer herkent. Fenna besluit daarop in een opwelling hun gezamenlijke droom in haar eentje te verwezenlijken: bepakt met een rugzak vol kampeerspullen vertrekt ze naar Schotland om de West Highland Way te lopen. De uitdagende wandelroute van 157 kilometer is precies wat ze nodig heeft nu ze op een kruispunt in haar leven staat. Fenna’s huwelijk is voorbij, haar dochter leidt haar eigen leven en in haar werk als kunstenaar en galeriehoudster voelt ze zich niet meer gezien. Nu ook haar geliefde vader haar niet meer herkent is het tijd voor bezinning.
Terwijl ze het ruige Schotse landschap doorkruist en andere wandelaars ontmoet maakt ze ook een innerlijke reis door haar herinneringen, en met elke wandeletappe komt ze tot nieuwe inzichten en meer acceptatie.

Vonkie is een sfeervol en diepmenselijk coming-to-terms-with-ageverhaal over zelfontdekking en de moed om opnieuw te beginnen, tegen de achtergrond van een van de indrukwekkendste wandelroutes ter wereld.

Genres: Roman, Ebooks, Adult, Audiobook

288 pages, Paperback

Published February 1, 2025

Reviews

[Sarah · Rating 3 out of 5]

Vorige maand was ik naar Schotland, waaronder naar een deel van het gebied waar de West Highland Way doorheen loopt. Een tante mailde me toen ik daar zat dat ze toevallig dit boek aan het lezen was en stuurde hem later naar me op. Ik vond het heerlijk om na thuiskomst over het prachtige gebied te lezen, dat ik zo ontzettend mis (ja, nog steeds...). En de delen over de mensen en de dementerende vader van Vonkie waren interessant.

Ik denk alleen wel dat het boek te dun was. Het duurde even voordat Vonkie uit mn irritatiezone verdween. De eerste helft/driekwart van het boek zit ze namelijk op werkelijk alles te haten. Jonge meiden met make-up doen alleen maar aan duckfaces, een volwassen vrouw met make-up is een bimbo, volwassen vrouwen zonder make-up zijn typische gevallen die zich na de overgang helemaal hebben laten gaan, etc. Pffff, vermoeiend. Natuurlijk volgt tijdens de wandeling de nodige zelfreflectie en wordt dit allemaal wat minder. Alleen tegen de tijd dat ik haar wat sympathieker begon te vinden, was het boek alweer uit.

Plus meer beschrijvingen over de route, de omgeving, e.d. had me ook leuker geleken. Het is gewoon net te kort en blijft daardoor wat oppervlakkig. Desondanks een prima boek, wat me weer even terug naar het prachtige Schotland heeft gebracht.

[Tiemen Hageman · Rating 1 out of 5]

Enige lichtpuntje is dat ik nu zin heb om te wandelen

[Henneke Wateringen · Rating 4 out of 5]

Mooi verhaal lopende voort het leven doordenken. Maar zeker ook heel veel humor. Het einde echt prachtig afgerond.

[Maaike · Rating 1 out of 5]

gestopt met lezen. Teveel stereotypes en voorspelbaar, helaas

[Yolanda · Rating 3 out of 5]

‘Vonkie’ heeft mijn wens om naar Schotland te gaan verder bestendigd met de natuurbeschrijvingen van de West Highland Way en daar word ik blij van. Daarnaast vind ik het interessant hoe herinneren een grote rol speelt, net als gedachten, zien en de associaties die opkomen terwijl je observeert en denkt.

Mogelijk houd ik minder van boeken met veel dialoog, of past de manier waarop dat hier is toegepast niet bij me. Het las makkelijk weg, maar klonk niet altijd natuurlijk in mijn hoofd. Ondanks dat je veel in het hoofd van het hoofdpersonage zit en je veel meekrijgt van haar indrukken, gedachten en haar herinneringen, bleef het geheel naar mijn smaak te veel aan de oppervlakte.

Ik vind Fenna een onsympathiek karakter voor een groot deel, maar vind het toch ook interessant om al die gedachten en oordelen over anderen te lezen. Waarschijnlijk oordelen we allemaal soms op die manier en dat kan confronterend zijn. Dat maakt het niet altijd leuk om in Fenna’s hoofd te zitten, maar het maakt haar wel menselijk.

[Marlies Vandenberghe · Rating 3 out of 5]

Dit boek las ik op mijn zomerse wandeltocht samen met Nora en Eline door de Schotse Highlands. We bewandelden in augustus ‘25 The West Highland Way, een prachtige route die ik iedereen kan aanbevelen:)! Als ontspanning had ik dit boek mee in mijn trekrugzak, een verhaal over een 50 jarige vrouw die haar geliefde vader wilt herdenken door zijn favoriet land Schotland te bezoeken. Ze bewandeld in het boek hetzelfde pad als ik in de zomer van 2025. Het was een ‘simpel’ boek met niet al te veel diepgang maar ik vond het omwille van de plaats (Schotland) wel erg toepasselijk🌞

[Michelle Mooren · Rating 3 out of 5]

2,5. De thema’s zijn mooi, maar het voelt nikserig en onaf. Gekunstelde vergelijkingen en bruggetjes, de beschrijvingen en het decor van de West Highland Way te oppervlakkig. Alles wordt slechts aangeraakt en niet uitgewerkt. Ik had op meer gehoopt.

[Martyvanrijen · Rating 4 out of 5]

Fijn boek. Veel herkenning: het boek gaat over een vrouw van ongeveer mijn leeftijd, van wie een van de ouders alcoholiste was en zelfmoord pleegde en de andere dementerend is (bij mij in iets andere combi, maar toch 😉) waarbij iets in haar leven maakt dat ze zichzelf opnieuw uitvindt. Het lukte me goed me in haar in te leven, en waardeerde de schrijfstijl met humor en de zelfspot maar vond dat er ook wat open eindjes waren (de opmerking van de psychiater over Sam, haar vader in vrouwenkleding bijvoorbeeld, maar wellicht heb ik iets gemist?) Grappig detail: haar hond heet Marty (‘een lelijk mormel’), haar dochter (net als mijn zus) Emmy.

[Marissa Driesprong · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek met een wat onaf en abrupt einde, vandaar vier in plaats van vijf sterren. Een recensie gelezen in het RD én hetzelfde weekend een recensie gehoord op Omroep Zeeland. Het voelde een beetje alsof ik het moest lezen en het bleek inderdaad een schot in de roos. Echt zo'n lekker boek dat je in een paar dagen wegleest, maar dat zeker wel diepgang heeft. Hoofdpersoon Fenna (koosnaam Vonkie) gaat aan de wandel over de West Highland Way in Schotland, omdat ze op een kruispunt in haar leven staat. Haar relatie is al een tijd voorbij, de relatie met haar dochter is moeizaam, op haar werk zit ze niet op het juiste spoor. De druppel is dat haar demente vader haar niet meer herkent terwijl ze hem heel vaak bezoekt, wat vanzelfsprekend veel pijn doet, juist omdat hij in tegenstelling tot haar moeder een anker in haar leven vormde. Ze besluit de West Highland Way te gaan wandelen, iets dat zij en haar vader eigenlijk samen zouden doen, maar wat er niet meer van gekomen is. Tijdens de wandeling ontmoet ze allerlei mensen, de meeste echt, maar ook een soort verbeelding van haar vader in de vorm van een 'grappig oud mannetje'. Dat laatste lag er iets te dik bovenop vond ik, maar verder komt het louterende effect dat de wandeling op Vonkie heeft heel goed en natuurlijk over. Een coming-of-age-verhaal op middelbare leeftijd.

[Els · Rating 4 out of 5]

In Vonkie neemt Frouke Arns je mee op een innerlijke én uiterlijke reis door Schotland. Hoofdpersoon Fenna Waldmer, een vijftiger met een vastgelopen leven, besluit impulsief de West Highland Way te lopen nadat haar dementerende vader haar niet meer herkent. Wat begint als een vlucht, groeit uit tot een zoektocht naar betekenis, verwerking en verbinding.

Fenna is een vrouw die worstelt met de rafelranden van het leven: een scheiding, een gespannen relatie met haar dochter en een creatieve carrière die stil lijkt te staan. De geplande beklimming van de Ben Nevis met haar vader – een droom die nooit werkelijkheid werd – vormt een emotioneel anker in het verhaal. De wandeltocht wordt een ode aan herinneringen, gemiste kansen en onverwachte ontmoetingen.

Arns schrijft met een fijne, toegankelijke pen. Haar stijl is vlot zonder oppervlakkig te worden, en ze weet op natuurlijke wijze diepgang te geven aan Fenna’s ontwikkeling. De beschrijvingen van het Schotse landschap zijn beeldend en sfeervol, en de mensen die Fenna ontmoet zijn geloofwaardig en verrijkend voor het verhaal. Ondanks de zwaarte van de thematiek – ouderdom, verlies, identiteit – blijft het boek luchtig en hoopvol.

Vonkie is een verhaal over loslaten en opnieuw beginnen. Frouke Arns bewijst dat het nooit te laat is om koers te wijzigen, zelfs als je denkt dat je al te lang hebt stilgestaan.

[Marlou · Rating 3 out of 5]

(Funky) Vonkie, een vrouw die, wegens de liefde van haar (dementerende) vader voor Schotland, besluit om de West Highland Way te lopen. Onderweg ontmoet ze mensen die een kleine of grote indruk op haar maken en haar aan het denken zetten. Het verhaal gaat over familiebanden, de natuur in Schotland en (zelf)acceptatie. Makkelijke schrijfstijl, soms ook wat spannende/schurende fragmenten, maar helaas ook af en toe stereotyperend.

[Lynn Rood · Rating 4 out of 5]

Gewoon lekker lezen over een vrouw aan de wandel. Nu wil ik ook weer wandelen. Verhaal gaat alle kanten op, maar zo gaat dat met je brein als je overweg bent. Het leek na een tijdje wel of de auteur niet zoveel zin meer had om te schrijven. De lengte van de hoofdstukken/wandeldagen ging in rap tempo achteruit. Het einde werd een beetje afgeraffeld.

[Willem Fintelman · Rating 2 out of 5]

Nikserig

[Amber Van Heerde · Rating 4 out of 5]

Mooi verhaal
Leest makkelijk weg

[Stefan Meeuws · Rating 4 out of 5]

Misschien ben ik sentimenteel aan het worden, of was het omdat ik koorts had toen ik het boek uit las. Maar ik vond het uiteindelijk best mooi terwijl ik in het begin nog sceptisch was over weer een “verwerking van je relatie met je ouders”-verhaal.

[Mariëlle Eerens · Rating 5 out of 5]

Dit boek had mijn volledige interesse: fijn geschreven, interessante thema’s en lezen over wandelen zorgt voor nieuwe plannen. Wel veel clichés, maar dat vond ik niet storend.

[Linda · Rating 3 out of 5]

Wandelen, alleen zijn met je gedachten en nieuwe mensen leren kennen is een mooi thema, maar de onderwerpen die Vonkie bezighielden zijn niet aan mij besteed. Jammer.

[Elise Van · Rating 5 out of 5]

Mooi geschreven boek over wandelingen door Schots landschap en door hoofd vol met familieverhalen.

[Sanne · Rating 3 out of 5]

2,5 * Zoals meerdere reviews hier al schrijven: de richting ontbreekt. Er komen veel thema’s aan bod, maar geen enkele wordt eigenlijk goed uitgediept en dat is zonde.

Wel weer even kunnen terugdenken aan mijn eigen West Highland Way-vakantie ♥️

[Jacqueline Breedveld · Rating 4 out of 5]

Heel fijn boek om te lezen. Veel herkenning, kwam behoorlijk binnen en dwong mij tot nadenken. De loutering in het boek helpt mij om genuanceerder terug te kijken naar mijn leven.
Maar ook het volgen van de west Highland trail vond ik fijn om te lezen. Het kwam niet tot detail maar dat was, in mijn ogen, niet nodig.

[Aileen · Rating 3 out of 5]

2.5. Makkelijk leesbaar en ik wil ook de West Highland Way lopen!! Maar dit boek zal me niet bijblijven.

[Yasmin Wilnis · Rating 3 out of 5]

Oh Fenna… vurige, nieuwsgierige, full-of-thoughts Fenna.

Het duurde zeker twee derde van het boek voordat ik erin kwam, en dat kan verschillende redenen hebben:

✨ Na jarenlang weer een Nederlands boek te hebben gelezen.
✨ Fenna’s gedachtelijn, waar ik me echt overheen moest zetten, want mannnn, wat ging dat alle kanten op.

Maar langzaam begon ik het te snappen. Het was echt. Het was realistisch. En dat vraagt soms om jezelf in de ogen te kijken en de spiegel te accepteren van hoe onze gedachten zo puur en ongefilterd stromen binnen de Nederlandse samenleving. Dat heeft Frouke Ans op een heel authentieke manier overgebracht.

Het was een kort boek, en ik had graag meer gelezen over de omgeving, de Schotse Highlands, maar daar ging het niet om. Het ging om Fenna. Om haar acceptatie van haar verleden, haar groei en alles wat haar heeft gevormd tot de vrouw die ze nu is.

[Isabelle Degrieck · Rating 4 out of 5]

Mijn tweede boek dit jaar over een vrouw, Fenna, die de omschakeling maakt van de ratrace van het leven waar zorgen voor anderen het doel is naar zorgen voor zichzelf. Ze gaat wandelen in Schotland om te verwerken en te verwelkomen.

Ik heb genoten van de tocht, de poëtische zinnen, de beschouwingen, de taal. Een aanrader.

[Lily · Rating 3 out of 5]

'Elke gedachte is geoorloofd, ook de ongewenste. Klopt ze op je deur, dan verwelkom je haar. Laat de gedachte gewoon bestaan, je hoeft er niets mee. Wees aanwezig met de gedachte. Verzet je niet, open de achterdeur en laat haar weer gaan.'

'Ik ben erachter gekomen dat je goede beslissingen neemt op grond van ervaring, en ervaring krijg je door verkeerde beslissingen te nemen.'

Bijzonder onsympathiek hoofdpersonage. Brb nu een recensie schrijven van 750 woorden voor literaire kritiek.

[Annelies leest · Rating 5 out of 5]

Al zo lang Fenna zich kan herinneren noemt haar vader haar Vonkie, deze bijnaam heeft ze te danken aan haar rode krullen en pittige karakter. Maar wanneer Fenna's dementerende vader haar op een dag niet meer herkend, breekt er wat vanbinnen bij Fenna.

Fenna had de laatste tijd al veel tegenslagen te verwerken. Haar huwelijk liep ten einde, de relatie tussen haar en haar volwassen dochter is zo goed als onbestaande, en ze vindt geen voldoening meer in haar job als kunstenaar. Maar dat haar vader zijn Vonkie niet meer herkent, is de druppel die de emotionele emmer doet overlopen.

In een impulsieve bui besluit Fenna om de gezamenlijke droom van haar vader en haar waar te maken om de West Highland Way in Schotland te lopen. Een wandeltocht van 157 kilometer waar Fenna onmogelijk kan ontkomen aan haar gedachten en herinneringen.


Alles over Schotland is echt my cup of tea. Vonkie had dan ook onvermijdelijk al een streepje voor. Maar los van mijn liefde voor Schotland, is het verhaal over Vonkie een echt pareltje.

Van in het prille begin werd ik meegesleept en geraakt door Vonkie. In één enkele leessessie las ik het ganse verhaal uit, dat zegt wat mij betreft al genoeg.

Ik werd meermaals geraakt en aangegrepen door de gedachten en herinneringen die Fenna doorheen haar tocht wist te ontleden en accepteren. Hoe Frouke Arns dit wist neer te schrijven is zo mooi, zo echt, zo puur…Het komt echt binnen. Ook de mooie woordkeuzes die ze maakt zoals 'deukjes in de koffie blazen', wisten mij helemaal in te pakken.

Schotland is op zichzelf al prachtig, maar door de manier waarop Frouke Arns het omschrijft, wordt het nog 100 keer mooier. Ze weet de schoonheid van Schotland te vatten en echt en gedetailleerd te neer te schrijven. Ze gaf mij even het gevoel heel klein te zijn in al die grootsheid van Schotland.

Vonkie is een aangrijpend en bijzonder verhaal over verlies, onmacht, het zoeken naar identiteit, een zoektocht naar vaste grond en in het reine komen met jezelf.

Een echte aanrader voor de lezers van Het Zoutpad.

[Maryan · Rating 4 out of 5]

Fenna is een vrouw van middelbare leeftijd, haar vader noemde haar altijd Vonkie, vanwege haar rode krullen en vurige karakter. Maar haar vader weet niet meer wie ze is.. Hij woont in een verpleeghuis..
Haar relatie liep op de klippen en haar dochter is druk met haar carrière.
Ze besluit in een opwelling en overmoedige bui de West Highland Way, een lange afstandswandeling in Schotland, te gaan lopen, die ze ooit nog es met haar vader zou doen. Hij vertelde haar vroeger over de Ben Nevis die hij ooit beklom.. Maar nu moest ze het dan maar in haar uppie doen. Ze vertrekt al een paar dagen later met de benodigde kampeerspullen.
Al snel ontmoet ze de jonge Schot Sam, die op blote voeten loopt. Een bijzonder persoon met wie ze vriendschap sluit. Op haar tocht is haar vader af en toe heel dichtbij en zoals dat gaat op zo’n tocht wordt je teruggeworpen op jezelf, zeker als je alleen loopt.. er zijn ontberingen, mooie momenten, terugblikken, inzichten.. En niet te vergeten de schoonheid van de natuur.

Het verhaal switcht gemakkelijk van de wandeling naar herinneringen en terug.. Je leeft gemakkelijk mee met haar gedachten.. en dan.. oh ja, ze was aan het wandelen.. Knap gedaan.
Het is een heel ander verhaal dan het andere boek dat ik een paar jaar terug las van deze schrijver. Dat was poëtischer in mijn herinnering.
Maar het is een mooi, herkenbaar en sfeervol verhaal.
Aanrader!

[Eline · Rating 5 out of 5]

‘Bestaan we alleen in de ogen van de ander?’ Deze vraag stelt Fenna, de hoofdpersoon van Vonkie, zichzelf tijdens haar wandelreis van 157 kilometer door Schotland. In een opwelling besluit ze, als vijftiger, met een rugzak vol kampeerspullen de West-Highlands te gaan lopen. En dan ontvouwt zich een bijzonder verhaal, waarin Fenna andere wandelaars ontmoet en ook een reis door haar herinneringen maakt.

Een heerlijk boek, deze tweede roman van Frouke Arns. Sfeervol, mede door de beeldende beschrijvingen van het ruige Schotse landschap dat ze doorkruist. En herkenbaar voor mij als vrouw van, wat klinkt dat toch naar, middelbare leeftijd. Net als Fenna’s vader herkende mijn vader mij op een bepaald moment niet meer door zijn dementie en ook mijn kinderen zijn volwassen en leiden hun eigen leven. Daar moet je je tot zien te verhouden en tegelijkertijd betekent het dat je jezelf opnieuw moet uitvinden. De persoonlijke inzichten en ervaringen van Vonkie geven de roman diepte en dat geldt zeker ook voor de fijnzinnige stijl van Arns.

Overigens vond ik ook de eerste roman van Frouke Arns zeer de moeite waard: ‘De gelijktijdigheid der dingen’.

[Romy chatrou · Rating 5 out of 5]

Hij vroeg niet waarom ze huilde, voelde vast aan dat met de tranen van vermoeidheid ook vloeibaar oud zeer meedruppelde

Als je aan verschillende mensen die je goed kenden vroeg om je te beschrijven, dan kwamen daar vaak totaal verschillende karakterschetsen uit, al naargelang de blik van de kijker. Hoe een ander je zag zei meer over die ander dan over jezelf. Maar wie ben ik dan, dacht ze, los van de blik van die ander? Los van de predicaten die van buitenaf op me geplakt worden en waar ik in ben gaan geloven, en me naar ben gaan gedragen

ik ben erachter gekomen dat je goede beslissingen neemt op grond van ervaring, en ervaring krijg je door verkeerde beslissingen te nemen.’

Ineens had ze een pesthekel aan die versie van zichzelf die zo cynisch naar deze situaties had gekeken. Milder wilde ze zijn, zachter. Met meer mededogen

[Angelique · Rating 3 out of 5]

Wel een aardig verhaal over afscheid nemen van je ouders, over de onderlinge relaties binnen een gezin, over scheiding, over op zoek gaan naar jezelf, wie ben ik, hoe zien anderen mij. En dit alles speelde zich af tegen het decor van de Schotse West Highland Way. Hoewel er soms de angst ontstond dat het een liefdesroman werd, bleef de lezer dat uiteindelijk bespaard. Toch gebeurde er wel erg veel in één verhaal, zoals een alcoholistische moeder die zelfmoord pleegt, een scheiding, ongewilde seks tussen een student met haar docent en de daarmee gepaard gaande kritiek op de rol van mannen in de maatschappij én uiteraard de rode draad in het verhaal: een dementerende vader. Het werd gelukkig wel soort van behapbaar verteld, waardoor je er uiteindelijk niet lang bij stilstond, maar het was misschien toch wat veel als je erover nadenkt...

[Lonneke Treffers · Rating 4 out of 5]

Genoten van dit verhaal over Fenna (Vonkie) die besluit de West Highland way in Scotland te lopen. Tijdens haar tocht neemt ze ons mee in haar herinnering over haar (dementerende) vader, haar zoektocht naar zichzelf, haar relaties met exman en dochter, maar ook vervelende ervaring in het verleden. Er zit prachtig taalgebruik in en veel humor. Aanrader!

Oh en deze wandeltocht gaat op mijn bucketlist!

“Je kijkrichting bepaald de toekomst”

“Landschapsbemesting” 😂

“Hoe een ander je zag zei meer over die ander dan over jezelf. Maar wie ben ik dan, dacht ze, los van de blik van die ander? Los van die predicaten die van buitenaf op me geplakt worden en waar ik in ben gaan geloven, en me naar ben gaan gedragen.”

Naar mijn idee bestaat ‘ik’ altijd uit meerdere versies van mijzelf, ik ben het allemaal maar niet tegelijkertijd.

‘De impertinentie!’ (Wat een mooi woord)