Kieft

by Michel van Egmond

Bijna twintig jaar lang droeg voetballer Wim Kieft een groot geheim met zich mee.

Dat is nu voorbij.

Aan Michel van Egmond vertelt hij zijn onwaarschijnlijke verhaal.

Kieft is het verslag van een bittere strijd tegen zijn verslaving. Tegen de demonen in zijn hoofd. Maar het is ook een hoopvol relaas over de voorzichtige wederopstanding van een veerkrachtig mens.

Het is een boek vol zelfspot en trots. Triest en soms grappig tegelijk. Het gaat over Ajax, PSV, Oranje en uiteraard over die gedenkwaardige kopbal tegen Ierland in 1988. Maar het gaat ook over schuld en schaamte, over eenzaamheid en angst, over de druk, over het eeuwige onvermogen om te genieten van succes. En over de dagelijkse strijd die hij voert om clean te blijven.

Genres: Biography, Nonfiction, Sports, Football, Autobiography

367 pages, Paperback

First published May 22, 2014

About the author

Dutch football journalist and author.

His books about football players René van der Gijp and Wim Kieft have won the NS publieksprijs of the Dutch railways in 2013 en 2014.

Reviews

[Jolanda Wieling · Rating 4 out of 5]

Rauw,eerlijk en zeer oprecht geschreven, respect!

[Henk Rijks · Rating 3 out of 5]

Ik heb weinig met voetbal en nog minder met voetballers, dus las ik dit boek vanwege het verhaal. Dat laat zich makkelijk vertellen: Wim Kieft is een gewone jongen uit Amsterdam Oost. Als blijkt dat hij goed kan voetballen wacht hem een mooie toekomst. Hij verdient goed (en velen met hem), maar is van nature een twijfelkont. Dus zoekt hij zijn heil in drank en drugs, met als gevolg een hoop ellende van psychische en financiële aard (fysiek schijnt het prima met hem te gaan). Hij heeft dringend geld nodig en stemt daarom in met dit tell-all boek, in de hoop met de royalties de schulden af te betalen. Helaas is dat opportunistische motief de achilleshiel van dit boek; het verhaal is namelijk nog niet af. Kieft is een jaar clean en leeft nog steeds van een tientje per dag, maar we willen natuurlijk een échte goede afloop (of een slechte, dat mag ook). Die ontbreekt. Er is nog geen loutering.

Verder is 'Kieft' een lang magazine-artikel vermomd als boek. De blad- en zetspiegel is net zo blond als de hoofdpersoon, om te verhullen dat het met 150 pagina's ook wel had afgekund. Ook valt de auteur voortdurend in herhalingen; anecdotes worden keer op keer opgedist, elke keer krijgen we het gelul over een of ander EK doelpunt te horen, en tot vier maal toe wordt vermeld dat Kieft vroeger dik was met Frank Arnesen, maar nu niet meer en dat hij daar spijt van heeft. Kortom, een beetje eindredacteur had er een beter boek van kunnen maken.

Maar... ondanks alles met plezier gelezen. Fijn voor op de camping. Op het strand. En waarschijnlijk zet het, ondanks het gapende open einde, niet-lezers aan tot lezen. Altijd goed dus.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 1 out of 5]

Dit was voor mij een absolute teleurstelling. Hoe is het mogelijk zo veel pagina's te vullen met zo weinig inhoud? Dat op zichzelf is natuurlijk een topprestatie van van Egmond. Dat dit boek de publieksprijs gekregen heeft zegt veel over de mensen die hiervoor gestemd hebben. Over Kieft kom je zo goed als niets te weten, ook niet over zijn voetbalomgeving, nog minder over zijn wijze van omgaan met relaties, of over de wijze waarop hij day-to-day wist te overleven. Het is een verzameling anekdotes met slechts twee thema's:
1. Ik ben bescheiden en altijd onzeker over mij eigen prestaties
2. Ik voer iedere dag een strijd tegen de wanorde in mijn hoofd, die mij constant bedreigt met terugval in de verslaving.
Uiteindelijk wordt iemand geprojecteerd die altijd een kind van 14 is gebleven.

[Brasikurtz · Rating 2 out of 5]

Staat o.a (blz 157) een storende fout in. Flemming Povlsen kwam in 1989 pas naar PSV. Maar Kieft zei dat de verhouding met Vanenburg en van Breukelen (die beiden liever Povlsen dan Kieft zagen spelen)zo verstoord was dat het invloed had op het E.K in Duitsland. Dat E.K was een jaar eerder in 1988.... Nu had de schrijver van dit boek (V Egmond) dit toch na moeten trekken lijkt me... Maar na zijn financiële klapper met het boek over /met Gijp had hij daar geen zin meer in denk ik. ;-) Kieft had dringend geld nodig dat is de enige reden dat dit boek geschreven werd en de schrijver krijgt waarschijnlijk de helft van de recettes. Kieft zei onlangs op tv dat het enige wat hij zich nog zeker te herinneren wist is dat hij de strafschop met rechts nam in de europacupfinale van 25-5-1988 in Stuttgart. Op Twitter verscheen er gelijk een filmpje. Hij schoot raak met zijn... linkervoet

[Jeroen · Rating 2 out of 5]

Leuk om tijdens vakantie te lezen, wat ik dus heb gedaan. Het hele boek doet een autobiografie behoorlijk tekort. Veel, mateloos veel, herhalingen over de beroemde goal en zijn gebrek aan zelfvertrouwen. Het is dat ik een beetje van voetbal op de hoogte ben en de draad kon vasthouden. Het verhaal over zijn clubs springt van hot maar her en terug. Chronologie is ver te zoeken. Wel interessant om te lezen hoe Kieft als persoon op een voetstuk toch ook maar een, goddank, gewoon mens blijkt te zijn met zijn eigen beperking en tekorten. Vooral richting de mensen die hem dierbaar zijn.

[Mike Verdaasdonk · Rating 2 out of 5]

een beetje langdradig

[Ruben · Rating 4 out of 5]

Dit is gewoon goed en mooi.

[Lub Romkes · Rating 3 out of 5]

Boeiend onderwerp, rommelig geschreven.

[Peter Boschma · Rating 4 out of 5]

Leuk. Geeft aardig inzicht in zijn vroegere turbulente leven. Makkelijk leesbaar.

[Cindy · Rating 5 out of 5]

After this book, I would really like to give Wim a hug because of all he has had to endure, but I suspect that he would not find that comfortably.
What an honest story about what he was and is fighting against, hats off.
I wonder if the people who have read it and are seeing him somewhere still start on that goal against Ireland or that they start talking about this book instead now.
I used to have a poster in my room with Wim on it. I was a fan of him in his PSV time and even followed him when he was playing in Bordeaux as far as that was possible because there was no Internet at that time.
When I heard about this book I was not really sure if I wanted to read about my hero for which I still have a soft spot, and then this story.
But I've actually got more respect for him than I already had. He is not there yet and I wish him all the best in the battle yet to come.
I hope that the people he has been disappointed because of his addiction will read this book and give him a second chance.
A great sportsman although he thinks otherwise himself. Well written, it reads nicely away.

[Johanna]

Persoonlijke levenservaringen in boekvorm wil ik liever niet voorzien van een lezerswaardering. Immers dat impliceert een oordeel over die ervaringen en dat vind ik jegens de betrokkene niet correct. Maar als iedereen zou begrijpen dat mijn waardering gaat over de manier waarop de schrijver het verwoord heeft, dan zit ik toch echt te denken aan 4 sterren. Je hóórt Wim Kieft echt vertellen door de manier waarop Van Egmond de interviewdelen heeft geschreven. En ook de sfeerimpressies vind ik mooi weergegeven. Dus ik trek mij niets aan van alle kritiek over "dit soort boeken", want tussen alle andere boeken door heb ik echt met interesse (en soms verbijstering) dit boek gelezen.

[Mart Koops · Rating 3 out of 5]

Best wel leuk.

[Arne-Jan · Rating 2 out of 5]

Als kind had ik wel wat met de voetballer Kieft, ondanks dat ik hem vooral herinner als speler van PSV (dat FC Groningen geregeld op de pijnbank legde). Hij was natuurlijk een waanzinnige goalgetter, een echt goudhaantje. Als persoon sprak hij mij echter minder aan; hij had een wat afstandelijk imago. De voetbalposters op mijn kamer bevatten ook vaker de beeltenis van Gullit, Maradona of Van Basten en niet die van Kieft. Sinds Kieft aan tafel zit bij VI kijk ik het programma wat minder. Ik denk dat dit toeval is, maar Kieft is voor mij ook geen extra reden om te gaan kijken. Hij zegt daarvoor net even te weinig, voegt net even te weinig toe aan het hilarische verbale geweld van Van der Gijp en Derksen. Tijdens het voorbijzappen zie je direct de elk jaar groeiende stapel VI-boeken in beeld, de glimmende kaften goed leesbaar naar de kijker thuis gekeerd. Ik moet de helft nog zo ongeveer. Een geniaal concept: lekkere wegleesboekjes over voetbal, geschreven door Van Egmond, uitgegeven door de dochter van Derksen en aan tafel voortdurend aangeprezen door Derksen en Genee. Niet voor niets heeft Van Egmond al drie keer de NS Publieksprijs gewonnen. Ook Kieft heeft Van Egmond deze prijs opgeleverd in 2014.

Wat ik zou verwachten als een zegen, een glorieus moment, is voor Kieft vaak een grote vloek. De gebeurtenis waaraan iedereen hem elke dag opnieuw herinnert, de kopgoal tegen Ierland, staat ook bij mij in mijn geheugen geprent. Wat was ik als elfjarig jochie blij en trots. Was ik iets ouder geweest, dan had ik waarschijnlijk bij een ontmoeting met Kieft – net zoals al die duizenden andere Nederlanders doen – verteld dat ik erbij was, toen in Gelsenkirchen. En dat ik toevallig precies in de baan van de bal had gezeten toen hij er zijn hoofd tegenaan zette. Waar dit simpele balcontact de opmaat vormde naar de enige grote prijs die Nederland ooit won, is deze actie voor Kieft zelf misschien wel het markeerpunt waarna alles minder werd. Hij speelde geen verdere rol tijdens het EK ’88, werd verguisd bij de andere spelers wegens zijn zeurderige aard, kwam nooit meer tot de doelpuntenaantallen die hij in zijn eerste jaren liet zien en greep in de jaren na zijn carrière steeds meer naar drank en drugs. Misschien speelde de vervelende rode kaart uit 1985 ook wel een rol: we misten deelname aan het WK in Mexico na de klap die Kieft uitdeelde als reactive op het provoceren van Frankie Vercauteren. Kieft is de volmaakte tragikomedische figuur. Je kunt het wel aan Van Egmond overlaten om dit treffend te beschrijven en de lezer mee te nemen in de val en huidige herrijzenis van Kieft. Wat zou ik het hem gunnen als hij er helemaal bovenop komt en gewoon wordt geëerd als de bijzondere voetballer die hij was.

[Sebastiaan Hooft · Rating 5 out of 5]

Dit boek biedt een aangrijpende en intieme blik in het leven van Wim Kieft, waarbij de donkere kanten van zijn worsteling met verslaving en de vaak harde realiteit van het publieke oordeel in Nederland worden belicht. Dit boek is niet alleen een verhaal over een individu's gevecht tegen persoonlijke demonen, maar ook een kritische reflectie op de manier waarop onze samenleving omgaat met de kwetsbaarheden van publieke figuren. Als auteur die zelf het belang van persoonlijke ontwikkeling en de reis naar een beter leven heeft onderzocht, vond ik Kieft bijzonder resoneren op meerdere niveaus.

Een belangrijke les die ik uit dit boek haalde, is de waarde van innerlijke kracht en zelfredzaamheid. Kieft's verhaal illustreert hoe individuen, ondanks afwijzing en kritiek van de buitenwereld, een bron van veerkracht binnen zichzelf kunnen vinden. Deze les is cruciaal voor iedereen die streeft naar persoonlijke groei en succes, en benadrukt de kracht van zelfreflectie en het overwinnen van interne strijd.

Een ander inzicht is het belang van begrip en empathie in onze interacties met anderen. De reactie van het Nederlandse publiek op Kieft's uitdagingen werpt licht op de soms vernietigende impact die publieke perceptie en media-aandacht kunnen hebben op individuen die al kwetsbaar zijn. Dit herinnert ons eraan hoe essentieel het is om met meer compassie en begrip te handelen, zowel in onze persoonlijke relaties als in het publieke domein.

Tot slot, de reis van Kieft benadrukt de noodzaak van authentieke zelfexpressie en de moed om onze waarheden te delen, hoe moeilijk of ongemakkelijk die ook mogen zijn. Zijn bereidheid om zijn verhaal te delen, ondanks het risico op oordeel en kritiek, is een krachtige herinnering aan het belang van eerlijkheid, zowel naar onszelf als naar de wereld om ons heen.

Kieft is daarmee voor mij meer dan een biografie; het is een spiegel voor de samenleving en een oproep tot meer empathie, begrip, en persoonlijke moed. Voor iedereen die geïnteresseerd is in de dynamieken van persoonlijke transformatie tegen de achtergrond van publieke perceptie, biedt dit boek diepgaande inzichten. Als iemand die het pad naar zelfverbetering heeft bewandeld en de waarde van deze lessen in het eigen leven heeft ingezien, herken ik de universele boodschappen in Kieft's ervaringen. Deze verhalen benadrukken de noodzaak van veerkracht, het belang van zelfkennis, en de kracht die komt met het delen van onze meest persoonlijke verhalen. Om deze redenen moedig ik iedereen aan die zoekt naar inspiratie en kracht in hun persoonlijke en professionele leven, om dit boek te lezen.

[Miranda70 · Rating 2 out of 5]

Rauw, eerlijk, openhartig. Respect om dit allemaal te delen. Voor mij onbegrijpelijk dat je zo naar de klote kunt gaan terwijl je alles hebt. Het is ook zo extreem dat gedrag. Ik kan na het lezen van het boek nog steeds niet in het brein van een verslaafde kijken. Ik dacht ook eigenlijk alleen maar 'wat een nare man'. Ik kon echt geen sympathie opbrengen. Wilde het wel uitlezen omdat het me fascineert hoe je keer op keer jezelf zo extreem kunt verliezen met alle gevolgen van dien. Weten dat het niet ok is en toch weer doen.
Dat hij weinig zelfvertrouwen heeft mag geen excuus zijn om zo te escaleren. Er zijn er zoveel die zich net zo voel(d)en. Worstel ook met het feit of het nu echt bedoeld is om te waarschuwen of gewoon schulden aflossen. Hoe het ook zijn mag: al is er maar 1 iemand mee geholpen die hierdoor gewaarschuwd is. Dat zou al heel mooi zijn.
Vond het niet heel goed geschreven, veel herhalingen. Er zat niet echt vaart of een rode lijn in. Van de hak op de tak. Snap niet dat het een bestseller is.

[Paul · Rating 4 out of 5]

Verwachtingen niet te hoog: tevreden geluisterd naar het verhaal van Willem Kieft. Qua voetbal piekte hij een beetje voordat ik voetbal echt leuk begon te vinden. Als commentator vind ik hem origineel, eerlijk en soms irritant (wat prima is). Dat ie verslaafd is (geweest) was ook allang bekend na het verschijnen van dit boek een paar jaar terug. Dat er achter zo'n succesvolle voetballer die allesbehalve onzeker overkomt zo'n complex karakter schuilgaat vond ik boeiend om te lezen. Hetzelfde had ik bij het lezen van Basta trouwens. Jammer dat het zoveel ellende oplevert.

[Simone · Rating 3 out of 5]

Ik heb deze als luisterboek gedaan met het idee even wat tussendoor. En dat was het ook. Ja het is een openhartig verhaal en het geeft ook wel een kijkje in wat er in het hoofd van iemand omgaat die zo verslaafd is. Maar het is ook vaak hetzelfde, veel herhaling. En ik ergerde me soms aan de persoon die het boek voor las, dat komt deels door het feit dat ik weet hoe Kieft en van Egmond klinken en dan past het gewoon niet. En nu deel 2....want het is gewoon handig om een luisterboek op te zetten als ik saai werk aan het doen ben zoals grasmaaien.

[Jitse]

Daarna was hem de traditionele fruitmand overhandigd en had Jan Medendorp hem afgezet op station Deventer. Net op tijd om de laatste trein naar Amsterdam te halen. Het was inmiddels al midden in de nacht. Daar zat hij dan, de Europees kampioen, eerste klas rijdend met een kaartje voor de tweede, en een inmiddels halflege fruitmand op schoot. De sfeer aan boord was goed. ‘Heeft u een geldig plaatsbewijs?’, vroeg de conducteur halverwege de eindeloze reis. ‘Nee,’ zei Kieft, ‘maar ik heb wel een peer. Of een appel, als u dat toevallig lekkerder vindt.’

[Paul · Rating 2 out of 5]

Zeker interessant hoe een man als Kieft zijn carrière heeft beleefd en de problemen die hij hierna kreeg en Michel van Egmond kan dit optekenen als geen ander maar de bureauredactie schiet ernstig tekort. Zo enorm veel herhalingen; ongekend. Soms denk je bij een boek dat het in het halve aantal pagina's gekund had maar hier had dat simpelweg gemoeten.

[Annet · Rating 3 out of 5]

Kieft houdt ons een spiegel voor hoe we als fans van iconen uniek denken te zijn maar we allemaal t zelfde blaten. Ondertussen zakt hij door verslavingen af naar een tragische levenstijl. Maar er is altijd hoop. Goed boek voor vakanties of tijdens sportevenementen.

[Robert de Roos · Rating 3 out of 5]

Het verhaal achter de 20 jaar durende verslaving en revalidatie van de oud voetballer Willem Kieft.
Met veel relativering van de hoofdpersoon over zijn voetbal verleden. Maar er is ook ruimte voor veel vermakelijke anekdotes over zijn privé leven en voetbal carrière.

[Jan Buijs]

Van dezelfde auteur als de bestseller Gijp. Laat de kwetsbare kant van Wim Kieft zien. Indrukwekkend verhaal!!!

[Roelof Jousma · Rating 2 out of 5]

Openhartige beschrijving van zware verslaving en de ontworsteling hieraan van een bekende Nederlander, die dat helemaal niet wil zijn.

[Maarten · Rating 3 out of 5]

Goed, rauw en teder.

[Kevin · Rating 4 out of 5]

Mooi aangrijpend verhaal over een oud-voetballer die worstelt met zichzelf en zijn verslaving

[Jan Wauters · Rating 4 out of 5]

De beste Nederlandstalig biografie schrijver, Michel van Egmond

[Dirk Flach · Rating 3 out of 5]

Goed, licht geschreven. En een heel wat sympathiekere figuur dan Fernando Ricksen. Maar het is uiteindelijk ook wat hapslikweg. En wat veel dubbelingen.

[Kevin Gabriël · Rating 3 out of 5]

Eerlijk en openhartig verteld Kieft over vooral zijn worsteling met verslaving, boeiend om te lezen.

[Gijs Koopman · Rating 4 out of 5]

Accessible and entertaining. Kieft is honest about the gravitude of his addiction and the destructive impact it has/had on his life. Don’t do drugs kids, or at least not every day all the time.

[Harry Nijkamp · Rating 4 out of 5]

Heftig.