What do you think?
Rate this book
"Σαν κ' εμένα καμωμένοι": Ο ομοφυλόφιλος Καβάφης και η ποιητική της σεξουαλικότητας
Έχουµε συνηθίσει να θεωρούµε ότι η καβαφική ποιητική ενέργεια παράγεται επειδή ο Καβάφης προσπάθησε να βρει λοχµώδεις τρόπους για να αποφύγει την κοινωνική κατακραυγή, τον καταπιεσµένο έρωτα ή το στίγµα της αντικανονικής σεξουαλικότητας. Το βιβλίο αυτό υποστηρίζει το αντίθετο. Τον Καβάφη η σεξουαλικότητα δεν τον κάνει να θέλει να κρυφτεί. Τον κάνει να συνειδητοποιεί και να ιστορικοποιεί. Δεν τον κάνει να αλληγορεί και να σιωπά. Τον κάνει να αντιδρά.
Να, λοιπόν, για τι µιλάει αυτό το βιβλίο. Για την καβαφική «κάµαρη» και την κατασκευή της. Για την καβαφική ορµή και τη ριζοσπαστική της δυναµική. Για τον πόθο, την επιθυµία, την ηδονή, και το πώς αυτά συνδέονται µε τη σεξουαλικότητα, την ταυτότητα και την πολιτική. Για το πώς γενιές κριτικών προτίµησαν να µιλούν για ερωτισµό και ερωτικότητα ακριβώς για να µην αντιµετωπίσουν τη ριζοσπαστική δυναµική της σεξουαλικότητας και της ταυτότητας στο έργο του Καβάφη. Και για τη βαθιά ηθική στιγµή µε την οποία σε φέρνει αντιµέτωπο –σε πείσµα όσων δεν µπορούν να την κατανοήσουν– η σεξουαλική επιθυµία και η αναπόφευκτη σύνδεσή της µε τον χρόνο, την εξουσία, τη γνώση και την επαφή.
Να, λοιπόν, για τι µιλάει αυτό το βιβλίο. Για την καβαφική «κάµαρη» και την κατασκευή της. Για την καβαφική ορµή και τη ριζοσπαστική της δυναµική. Για τον πόθο, την επιθυµία, την ηδονή, και το πώς αυτά συνδέονται µε τη σεξουαλικότητα, την ταυτότητα και την πολιτική. Για το πώς γενιές κριτικών προτίµησαν να µιλούν για ερωτισµό και ερωτικότητα ακριβώς για να µην αντιµετωπίσουν τη ριζοσπαστική δυναµική της σεξουαλικότητας και της ταυτότητας στο έργο του Καβάφη. Και για τη βαθιά ηθική στιγµή µε την οποία σε φέρνει αντιµέτωπο –σε πείσµα όσων δεν µπορούν να την κατανοήσουν– η σεξουαλική επιθυµία και η αναπόφευκτη σύνδεσή της µε τον χρόνο, την εξουσία, τη γνώση και την επαφή.
- GenresPoetryNonfiction
360 pages, Paperback
First published May 1, 2014
2 people are currently reading
56 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
November 16, 2021
Πρόκειται για αυτές τις περιπτώσεις που είναι τόσο καλές που δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις. Ίσως από το «Ο Καβάφης δεν είναι ερωτικός, αλλά gay».
Ο εξαιρετικός Παπανικολάου έχει κάνει μια εντυπωσιακή βιβλιογραφική ανασκόπηση με κοφτερή πένα και τρυφερό σθένος. Μας ταξιδεύει στο παρελθόν, στα γεγονότα όπως γράφτηκαν και όπως οι ομοφοβικοί ακαδημαϊκοί προσπάθησαν να αλλοιώσουν με την παραδοσιακή κρυψίνοια που τους έχει χαρακτηρίσει ανά καιρούς. Αυτό το βιβλίο μιλάει για το ερμάριο του ποιητή που ήταν πολλά παραπάνω από μια ξύλινη φαντασιακή κατασκευή ντροπής. Δεν αφορούσε ένα κυνηγημένο γέρο που κρυβόταν από όλους και κυρίως από τον εαυτό του. Πρόκειται για έναν έξυπνο άνθρωπο με έργο που υπερκερνάει συμβατότητες και παραμένει μπροστά από τις συνθήκες του 19ου και 20ου αιώνα.
Κλείνει το μάτι στον κοινονικοπολιτικό κόσμο και τις απαγορεύσεις του έρωτα ενώ γράφει για αγόρια που αποκοιμιούνται αποκαμωμένα από την εξαντλητική ηδονή. Ο ποιητής έχει μια γλώσσα που μιλάει και ταυτόχρονα μια γλώσσα που κρύβει, προσθέτοντας πως η ίδια γλώσσα σκανδαλίζει, το τότε και το σήμερα. Όχι ερωτικός, αλλά συχνά ερωτεύσιμος και ερωτευμένος, προς αναζήτηση όσων είναι καμωμένοι σαν εκείνον, πληθαίνουν οι ομοερωτικές γραμμές, μέσα σε γαλλικά βιβλία και ευρωπαϊκά περιοδικά, ανώνυμα και πάντα παρουσιάζονταν ανώμαλα, ως ‘ανάποδη σεξουαλικότητα’ και άλλα που ανήκουν σε κάποιο χρονοντούλαπο με πανάρχαια dsm τεύχη.
Ο Παπανικολάου λοιπόν μας δίνει τον κλασικό Φουκώ, τον Ζολά, τον Φόρστερ, τον Ουάιλντ, την queer θεωρία, την αλλαγή του αιώνα, τον πολιτικό αποκλεισμό, την φανταχτερή decadence και τον έμφυλο λόγο μέχρι το σήμερα.
«Αυτό που αναλυτικά με ελκύει σήμερα σ’ αυτή την κίνηση δεν είναι μια στατική ταυτότητα, αλλά η διαδικασία κάθε ταυτότητας, οι ριζοσπαστικές της στιγμές, η επιθυμία για ιστορία και ιστορικότητα, την επιθυμία για ταύτιση, οι στιγμές κατά τις οποίες ο κοινωνικός έλεγχος αυτή την επιθυμία για ταύτιση την απορρίπτει, την κατηγοριοποιεί, την υποτιμά ή την υπονομεύει. Δεν θέλω απλώς να πω ότι υπάρχει λόγος που ο Καβάφης μοιάζει με τον Wilde ή που εμπνέει τους γκέι συγγραφείς και δημιουργούς με τους οποίους μεγάλωσα»
Ο εξαιρετικός Παπανικολάου έχει κάνει μια εντυπωσιακή βιβλιογραφική ανασκόπηση με κοφτερή πένα και τρυφερό σθένος. Μας ταξιδεύει στο παρελθόν, στα γεγονότα όπως γράφτηκαν και όπως οι ομοφοβικοί ακαδημαϊκοί προσπάθησαν να αλλοιώσουν με την παραδοσιακή κρυψίνοια που τους έχει χαρακτηρίσει ανά καιρούς. Αυτό το βιβλίο μιλάει για το ερμάριο του ποιητή που ήταν πολλά παραπάνω από μια ξύλινη φαντασιακή κατασκευή ντροπής. Δεν αφορούσε ένα κυνηγημένο γέρο που κρυβόταν από όλους και κυρίως από τον εαυτό του. Πρόκειται για έναν έξυπνο άνθρωπο με έργο που υπερκερνάει συμβατότητες και παραμένει μπροστά από τις συνθήκες του 19ου και 20ου αιώνα.
Κλείνει το μάτι στον κοινονικοπολιτικό κόσμο και τις απαγορεύσεις του έρωτα ενώ γράφει για αγόρια που αποκοιμιούνται αποκαμωμένα από την εξαντλητική ηδονή. Ο ποιητής έχει μια γλώσσα που μιλάει και ταυτόχρονα μια γλώσσα που κρύβει, προσθέτοντας πως η ίδια γλώσσα σκανδαλίζει, το τότε και το σήμερα. Όχι ερωτικός, αλλά συχνά ερωτεύσιμος και ερωτευμένος, προς αναζήτηση όσων είναι καμωμένοι σαν εκείνον, πληθαίνουν οι ομοερωτικές γραμμές, μέσα σε γαλλικά βιβλία και ευρωπαϊκά περιοδικά, ανώνυμα και πάντα παρουσιάζονταν ανώμαλα, ως ‘ανάποδη σεξουαλικότητα’ και άλλα που ανήκουν σε κάποιο χρονοντούλαπο με πανάρχαια dsm τεύχη.
Ο Παπανικολάου λοιπόν μας δίνει τον κλασικό Φουκώ, τον Ζολά, τον Φόρστερ, τον Ουάιλντ, την queer θεωρία, την αλλαγή του αιώνα, τον πολιτικό αποκλεισμό, την φανταχτερή decadence και τον έμφυλο λόγο μέχρι το σήμερα.
«Αυτό που αναλυτικά με ελκύει σήμερα σ’ αυτή την κίνηση δεν είναι μια στατική ταυτότητα, αλλά η διαδικασία κάθε ταυτότητας, οι ριζοσπαστικές της στιγμές, η επιθυμία για ιστορία και ιστορικότητα, την επιθυμία για ταύτιση, οι στιγμές κατά τις οποίες ο κοινωνικός έλεγχος αυτή την επιθυμία για ταύτιση την απορρίπτει, την κατηγοριοποιεί, την υποτιμά ή την υπονομεύει. Δεν θέλω απλώς να πω ότι υπάρχει λόγος που ο Καβάφης μοιάζει με τον Wilde ή που εμπνέει τους γκέι συγγραφείς και δημιουργούς με τους οποίους μεγάλωσα»
May 3, 2020
"Ξανά: τα λογοτεχνικά κείμενα δεν έχουν, τα ίδια, σεξουαλική ταυτότητα, κι όποιος υπονοεί ότι κάτι τέτοιο το υποστηρίζουν οι σπουδές φύλου και η κουήρ κριτική, απλώς δεν τις έχει κατανοήσει. Όμως τα κείμενα μπορούν να εκφράσουν σεξουαλικές ταυτότητες, να περιγράψουν τη διαδικασία διαμόρφωσής τους, να επηρεάσουν την εξέλιξη και τη διαπλοκή τους με άλλες ταυτότητες. Γι αυτό είναι σημαντικό και το ποιος παίρνει την ηθική ευθύνη για την ομοφυλόφιλη αναφορά ενός λογοτεχνικού κειμένου. Γιατί αυτή η ηθική ευθύνη δεν λαμβάνεται μια και καλή και για πάντα, αλλά είναι μια μάχη συνεχής, που ενώνει λογοτεχνικά κείμενα, σημειώσεις, δημόσιες παρεμβάσεις συγγραφέων, αναγνώσεις, κοινότητες αναγνωστών, στιγμές ανάσυρσης, στιγμές έντασης, στιγμές υπονόμευσης, στιγμές συγκίνησης, στιγμές αντίστασης, στιγμές υποκουλτούρας και στιγμές πολιτισμικής κανονιστικότητας."
June 23, 2024
" Τον Καβάφη η σεξουαλικότητα δεν τον κάνει να θέλει να κρυφτεί. Τον κάνει να συνειδητοποιεί και να ιστορικοποιεί. Δεν τον κάνει να αλληγορεί και να σιωπά. Τον κάνει να αντιδρά. "
Displaying 1 - 3 of 3 reviews