In the first play he produced on his own behalf, Aristophanes launched a violent attack on Cleon, the leading politician of the day, on the whole style of leadership that he represented and on a system which seemed to guarantee that a bad leader could be displaced by a worse.
Ο Τάσος Αποστολίδης (en: Tasos Apostolides) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947. Σπούδασε μαθηματικά. Σήμερα διευθύνει το δευτεροβάθμιο πρόγραμμα της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Από το 1972 ως το 1984 συνεργάζεται με εφημερίδες και περιοδικά Αθήνας και Θεσσαλονίκης ως χρονογράφος-ευθυμογράφος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 γίνεται γνωστός ως σεναριογράφος κόμικς από τις διασκευές των έντεκα κωμωδιών του Αριστοφάνη. Η σειρά αυτή στα 25 χρόνια κυκλοφορίας της έχει πουλήσει πάνω από 700.000 αντίτυπα. Οκτώ από τους τίτλους της μεταφράστηκαν στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 30 κόμικς-άλμπουμ με δικά του σενάρια ("Oι μύθοι του Αισώπου", "Oι άθλοι του Βούγδουπου", "Χαμένο Φάσμα", "Τήνελλα Καλλίνικε" κ.ά.). Έχει γράψει ακόμα σενάρια για comic-strips, CD-ROM, DVD, καθώς και μικρά κωμικά θεατρικά μονόπρακτα και κείμενα για stand up comedy. Το 1999 ίδρυσε τον Αιρετικό Θίασο και είναι αποκλειστικός συγγραφέας και σκηνοθέτης των παραστάσεών του. Δίδαξε "Τεχνική γραφής σεναρίου" στις Σχολές: Aura, Praxis και Παράλλαξη. Διοργάνωσε και επιμελήθηκε πλήθος εκθέσεων και εκδηλώσεων που είχαν σχέση με κόμικς και γελοιογραφία. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.
Τρομερά επίκαιρος ο Αριστοφάνης, όπως πάντα βέβαια · ένα παραπάνω, για αυτή την "πολιτική" του κωμωδία. Άριστη η μεταφορά στα σημερινά δεδομένα του κόμικ. Σε μια σοβαρή χώρα, θα διδασκόταν στα σχολεία.
Είναι από τις περιπτώσεις που δεν ξέρω πως να νιώσω, και κατ' επέκταση πως να βαθμολογήσω, αυτό το βιβλίο.
Το κόνσεπτ του να διαβάσω κωμωδίες του Αριστοφάνη σε μορφή κόμικ, είναι σίγουρα κάτι που με ιντριγκάρει κι όχι μόνο τώρα, που τελικά κατάφερα και το έκανα, αλλά εδώ κι αρκετά χρόνια. Κι έτυχε οι Ιππείς να είναι το πρώτο που έπεσε στα χέρια μου.
Τι γίνεται όμως: Αν και σίγουρα εκτιμώ το κόνσεπτ, την προσπάθεια, την εικονογράφηση και ως ένα σημείο αντιλαμβάνομαι και τι ήθελε να καυτηριάσει ο Αριστοφάνης, αυτό εδώ δεν μού άρεσε όσο περίμενα.
Και σκέφτομαι τώρα, γιατί; Χμ, μπορεί να είναι επειδή οι Ιππείς τυχαίνει να είναι από τα έργα για το οποίο, σε αντίθεση με την Λυσιστράτη ή τις Όρνιθες, δεν γνωρίζω τίποτα. Μπορεί επίσης να έχει να κάνει με το ότι το χιούμορ του κόμικ, δεν ήταν τόσο του τύπου μου.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι, ότι η πρώτη μου επαφή με τον Αριστοφάνη σε κόμικς, ήταν μέτρια. Θα ήθελα όμως να δώσω μια ακόμη ευκαιρία στη σειρά, ίσως κάποιο επόμενο τεύχος, να μού αρέσει περισσότερο.
If you made it this far, congratulations! 'Til next time, take care :) :) :)
Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τοτε που γραφτηκε η κωμωδία, σαν να μην περασε μια μερα από τοτε που φτιαχτηκε το κόμικ. Όλα τριγυρω αλλαζουνε και όλα τα ίδια μένουν. Με βαση μια από τις λιγοτερες γνωστές κωμωδίες του Αριστοφάνη, μια εντιμη προσπάθεια να αποτυπωθεί όλη η συγχρονη πολιτική ιστορία σε εικονες με Αριστοφανικό ταπεραμέντο. Με σεβασμό στον Αριστοφάνη, στον Αναγνώστη, στην ιστορία όχι όμως στην πολιτική. Μήπως έχει άδικό?