بر حسب تصادف به این مجموعه برخوردم. احتمالا تلقیم این بود که با شاعری از اروپای شرقی یا ... روبرو شوم اما دیدم شاعر ایرانی ارمنی است. من هم از این تصادف استفاده کردم و خواندمش
مجموعه ی "به سوی آغاز" به نظرم نقاط قوت نه چندان کمی داشت و تا حدی خواندنی بود - به این معنا که خواندنش اصلن ضرری نداشت. اما مجموعه ی "فریاد" برعکس چیزی نداشت که به دلم بنشیند یا حتی قدرت خیالی شاعر را برجسته کند
از مجموعه ی "به سوی آغاز"، "دیوارهای بی در"، "اجل"، "نخستین شکار"، "زندانبانان"، "صندلی"، و "حقیقت" را پسندیدم و از مجموعه ی "فریاد" تنها "افسون" را