ラプラスの魔女

Laplace's Witch #1

by Keigo Higashino, 東野 圭吾

彼女は計算して奇跡を起こす。東野圭吾が小説の常識をくつがえして挑んだ、空想科学ミステリ。

Genres: Fiction, Mystery, Japanese Literature, Thriller, Detective, Novels, Crime

452 pages, 単行本

First published May 15, 2015

About the author

Associated Names:
* Keigo Higashino
* 東野 圭吾 (Japanese)
* 東野圭吾 (Traditional Chinese)
* ฮิงาชิโนะ เคโงะ (Thai)


Keigo Higashino (東野 圭吾) is one of the most popular and biggest selling fiction authors in Japan—as well known as James Patterson, Dean Koontz or Tom Clancy are in the USA.

Born in Osaka, he started writing novels while still working as an engineer at Nippon Denso Co.　(presently DENSO). He won the Edogawa Rampo Prize, which is awarded annually to the finest mystery work, in 1985 for the novel Hōkago (After School) at age 27. Subsequently, he quit his job and started a career as a writer in Tokyo.

In 1999, he won the Mystery Writers of Japan Inc award for the novel Himitsu (The Secret), which was translated into English by Kerim Yasar and published by Vertical under the title of Naoko in 2004. In 2006, he won the 134th Naoki Prize for Yōgisha X no Kenshin. His novels had been nominated five times before winning with this novel.

The Devotion of Suspect X was the second highest selling book in all of Japan— fiction or nonfiction—the year it was published, with over 800,000 copies sold. It won the prestigious Naoki Prize for Best Novel— the Japanese equivalent of the National Book Award and the Man Booker Prize. Made into a motion picture in Japan, The Devotion of Suspect X spent 4 weeks at the top of the box office and was the third highest‐grossing film of the year.

Higashino’s novels have more movie and TV series adaptations than Tom Clancy or Robert Ludlum, and as many as Michael Crichton.

Reviews

[Thanawat · Rating 4 out of 5]

ชอบและเต็มอ่มทุกครั้งที่ได้อ่านงานขนาดยาวของ Higashino Keigo เพราะมันการันตีเลยว่าจะได้อ่านดราม่าความสัมพันธ์ที่เข้มข้นของเหล่าตัวละครที่ได้รับการปู background เบื้องลึกเบื้องหลังอย่างอัดแน่น และแน่นอนว่า “ลาปลาซ” เล่มนี้ก็เช่นกัน

นิยายสืบสวนสอบสวนเล่มยาวสัญชาติญี่ปุ่นฝีมือ Higashino Keigo เล่มนี้ ผสมผสานดราม่า สืบสวนสอบสวน และ sci-fi อย่างกลมกล่อมตามสูตรเวทมนตร์ของ Keigo แต่สิ่งที่แตกต่างและชูความเป็น sci-fi ที่แหลมปรี๊ดออกมาคือการเพิ่มปรากฏการณ์ supra natural และความเป็น super human และให้กับตัวละคร ซึ่งมันแตกต่าจากงาน sci-fi อื่นๆ อย่างงานในซีรีย์กาลิเลโอของเจ้าตัว

เปิดเรื่องด้วยการตายที่ดูเป็นอุบัติเหตุของชายสูงวัยในเมืองออนเซ็นจากการสูดดมก๊าซไข่เน่า ที่ตามปกติแล้วเมืองออนเซนก็จะมีกลิ่นของก๊าซนี้เบาบางกระจายอยู่ในอากาศอยู่แล้ว แต่ชายสูงวัยคนนี้กลับบังเอิญพอเหมาะพอเจาะไปอยู่ในสถานที่ที่ก๊าซมากระจุกรวมตัวกันอย่างหนาแน่น
มันเพิ่มความน่าสงสัยขึ้นไปอีกเมื่อมีชายวัยกลางคนเสียชีวิตด้วยสาเหตุเดียวกันแต่ต่างสถานที่ต่างเวลา

ความลับและเงื่อนไขในการกำหนดสถานที่ และเวลาที่พอเหมาะพอเจาะที่พยากรณ์การรวมตัวของก๊าซไข่เน่าเป็นปริศนาที่นายตำรวจและนักวิทยาศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญตัวเอกของเรื่องพยายามหาคำตอบ โดยมีตัวละคร “มาโดกะ” สาวน้อยแม่มดแห่งลาปลาซเป็นเงื่อนงำของการสืบสวน

ลาปลาซกล่าวว่า ถ้าสามารถล่วงรู้ปัจจัยในระดับอะตอมทั้งหมด ก็สามารถใช้กฎทางฟิสิกส์พยากรณ์เหตุการณ์ใดๆ ในอนาคตได้ แต่มันจะมีคนที่มีความสามารถในระดับในได้จริงหรือ

แน่นอนว่างานของ Keigo ต้องมีดราม่าตัวละครและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
ในเรื่องนี้เป็นเรื่องของครอบครัวโปรดิวเซอร์หนังอัจริยะที่ลูกสาวฆ่าตัวตายด้วยก๊าซไข่เน่า จนภรรยาโดนลูกหลงเสียชีวิต ส่วนลูกชายคนเล็กต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา
การรอดชีวิตของลูกชายเป็นคีย์สำคัญในการเดินเรื่อง

ช่วงแรกที่อ่านจะงงๆ เพราะมันมีปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติเข้ามาเป็นตัวหลักจนรู้สึกว่า เอ๊ะ ปกติงานของเคโงะไม่ใช่แนวนี้นี่ แต่เมื่อเริ่มเข้าใจที่มาที่ไปเมื่อผ่านกลางๆ เล่มไป มันก็กลายเปลี่ยนไปเป็นการลุ้นอย่างสนุกว่าทริคทั้งหมดจะถูกเฉลยยังไง อะไรคือมูลเหตุจูงใจในการฆาตกรรม และการตายของทั้งสองคนมันมีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร

เคโงะยังคงใส่ประเด็นทางสังคมสังคมและปัญหาครอบครัวของคนญี่ปุ่นไว้ในงานของตัวเองเสมอ และทำให้มันเห็นภาพได้ชัดดูไม่ได้ห่างไกลจากความรับรู้

แม้จะเล่มหนาแต่ก็ใช้เวลาอ่านไม่นาน

[Chi – cuddle.thereader · Rating 4 out of 5]

Tớ luôn có một hứng thú bất tận với tác phẩm của Keigo, kiểu cuốn nào của bác ra mắt thì tớ đều lót dép hóng đợi đọc cả. Mặc dù bản thân tự biết một sự thật là, không tác giả nào có thể đem tới toàn những tác phẩm xuất sắc hết, đôi lúc sẽ hơi xuống tay hoặc thay đổi không hợp ý người đọc, tớ vẫn theo từng cuốn của tác giả vì cái nhìn đa chiều về những vấn đề Keigo đặt ra trong tác phẩm của mình.
Lần này cũng thế, ‘Ma nữ của Laplace’ lại đưa ra một tình huống bất ngờ và kì lạ khác, đừng bị đánh lừa bởi từ ‘ma nữ’ nhé anh em, bởi đây không phải một cuốn truyện kinh dị đâu.

Cuốn này phần đầu hơi chậm, không chán mà chậm anh em ạ, nhưng cách kể chuyện của Keigo vẫn giữ tớ tiếp tục đọc, vì tò mò về những điều bí ẩn bên trong nó. Án mạng, những nhân vật thân thế kì lạ dần xuất hiện, hay cả những nỗ lực điều tra có chút quẩn quanh của các nhân viên điều tra, mọi thứ có chút quen thuộc nhỉ? Nhưng điều khiến tớ tiếp tục đọc này chính là cái thôi thúc muốn biết về những điều lạ lùng và trùng hợp đến kì quái diễn ra trong đó. Câu chuyện lần này pha lẫn một chút bí ẩn và một chút khoa học, về một chủ đề còn nhiều điều mới mẻ, rằng liệu có thật là chúng ta có thể dự đoán trước được tương lai hay không? Nếu đơn thuần dựa vào các thuật toán máy tính và công nghệ khoa học hay vệ tinh, mọi thứ đã rõ ràng, nhưng nếu là chính tự bộ não của con người thực hiện thì sao?
Câu chuyện càng về sau càng trở nên hấp dẫn, tớ vẫn nhớ tối hôm ấy tớ đã cố thức tới khuya để đọc hết đoạn kết, và gấp sách lại, cảm giác hài lòng khiến tớ ngủ thật ngon.
So sánh một chút thì em này có chút màu sắc tương đồng với ‘Hoa mộng ảo’ ở những điều bí ẩn hơi creepy, cũng như ‘Ngôi nhà của người cá say ngủ’ ở những nghiên cứu và lí thuyết khoa học, vật lý và toán học. Em nó không phải kiểu hồi hộp hấp dẫn trên từng trang viết như ‘Trước khi nhắm mắt’ hay ‘Tên của trò chơi là bắt cóc’, nhưng độ lôi cuốn cũng không hề kém đâu anh em.
Nên thử nếu anh em đã mê Keigo, hehe 🥳

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เคโงะนี่เป็นพ่อมดรึเปล่านะ คิดพล็อตเรื่อง รายละเอียดซับซ้อนขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย เหมือนเรื่องราวจะไม่เกี่ยวข้องกันแต่กลับโยงเข้าหากันได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่การเขียนนิยายวิทยาศาสตร์นี่ก็งานหินเหมือนกันนะ ถ้าเขียนแล้วไม่สามารถทำให้คนอ่านเชื่อได้ว่าเกิดขึ้นจริงคือจบเลย เรื่องนี้นี่เกือบไปเหมือนกัน แต่ด้วยความเก๋าของอาจารย์ก็สามารถทำให้เราอยากอ่านไปจนจบ

เรื่องย่อคร่าวๆ มีผู้เสียชีวิตจากก๊าซไข่เน่าที่เมืองออนเซ็นต่างเมืองกันสองรายซ้อน การเสียชีวิตดูเหมือนเป็นอุบัติเหตุ แต่ผู้ตายทั้งสองกลับมีจุดร่วมบางอย่างเหมือนกัน ปริศนาคือถ้าเป็นคดีฆาตกรรม คนร้ายจะจัดฉากให้เหมือนธรรมชาติรังสรรค์ได้อย่างไร เบื้องหลังของการฆาตกรรมช่างซับซ้อน เหลือเชื่อ ไปอ่านเอง

[Jin · Rating 4 out of 5]

Review will follow

[T O À N P H A N · Rating 4 out of 5]

Công bằng mà nói thì cuốn này khá ổn nếu dẹp bỏ hết những cái bóng quá bự của Keigo trước kia. Nhưng nếu dẹp không được thì hãy chuẩn bị tinh thần nếm một câu chuyện không mấy thu hút và thừa thãi dài dòng.

Tui mất gần nửa tháng để đọc lướt qua một lần rồi đọc từ từ lại lần nữa (trong lúc không có sách mới đọc nên rảnh rỗi), quăng hết mọi kỳ vọng và tự nhiên thấy cũng chẳng đến nỗi nào.

3 sao cho nội dung, cộng thêm 1 sao vì dịch và biên tập tốt (so với những cuốn gần đây của Nhã Nam thì phải nói là tốt thực sự, một điều trước đây Nhã Nam luôn làm tốt, mà giờ thì hiếm hoi).

[Mizuki · Rating 3 out of 5]

"Father, this world works according to the laws of physic."

Laplace's Witch by Keigo Higashino, is a solidly written half mystery and half Sci-Fi hybrid, it does provide an entertaining enough read. And I do like how the author introduces us to the theory of Laplace's Demon and how he uses this theory in his murder mystery.

Here's the wiki information about Laplace's Demon:

We may regard the present state of the universe as the effect of its past and the cause of its future. An intellect which at a certain moment would know all forces that set nature in motion, and all positions of all items of which nature is composed, if this intellect were also vast enough to submit these data to analysis, it would embrace in a single formula the movements of the greatest bodies of the universe and those of the tiniest atom; for such an intellect nothing would be uncertain and the future just like the past would be present before its eyes.

— Pierre Simon Laplace, A Philosophical Essay on Probabilities

The story begins with an ex-cop meeting a mysterious beautiful young girl and a female secretary who acts as the young girl's protector. During the time the ex-cop is hired as the girl's bodyguard, he notices a series of unexplainable phenomena happening around the girl.

Meanwhile, a successful film producer is found dead by inhaling toxic gas in a hot spring. The death is ruled out as an accident but soon enough an actor is also found dead in the exact same way. For twice a time, a young girl had been seen near the scenes of the 'accidents'. So, where is the connection between those mysterious death and the so-called 'Laplace's Witch' who seems to have unexplained power?

The opening and the ending part are the good parts of the story, the murder mystery is very slow paced but I do like the explanation. Still...the middle part....it is just goddamn boring! I know it's a half Sci-Fi story but I can't believe how the author can make scientific details look so DULL!

Another reviewer mentioned the 'scientific details' offered by Keigo Higashino are merely pseudo science and, although my scientific knowledge is by no mean good, I still agree with this pseudo science criticism.

I mean..........the 'Laplace's Witch' in the story can predict the patterns of storms and weather even when a super computer can't? She can even predict the future? I'm not buying it.

I don't have much to say about the characters, I don't care much about them, although the so-called 'Laplace's Witch', the young boy who had been in a coma and the man who lost his wife and daughter in a tragic accident are all very interesting characters. I enjoy their backstories very much.

As to the ending, like I'd mentioned above I do like it, still I find the author overdid a bit when he allows one of his main characters to lecture the killer and us readers about how the society is a complicated collection of countless different individuals and wonders are created by those seemingly insignificant individuals instead of the high and mighty smart/rich/talented people.

Ah, that's exactly one of the main things I dislike about this author, he always tries to lecture us, and I really, really don't need this

Still, I am glad that this time the seemingly cunning and manipulative 'Laplace's Witch' isn't painted as a mere heartless bitch, like the main female character from Journey Under the Midnight Sun.

[Patrawan Dear]

# ลาปลาซ ทฤษฎีฆ่าเหนือธรรมชาติ / ฮิงาชิโนะ เคโงะ

ซับซ้อน หดหู่ และเหลือเชื่อ คือ สามคำที่พูดถึงเรื่องนี้ได้แบบย่อ ๆ ค่ะ

ผู้เขียนนำเอาทฤษฎีวิทยาศาสตร์มาผูกกับเรื่องฆาตกรรมได้อย่างน่าทึ่ง เทคนิคการเล่าเรื่องแบบเล่าไปเรื่อย ๆ แตะโน่นนิด นี่หน่อย แล้วค่อย ๆ เน้นให้เห็นภาพชัดเจนขึ้นในช่วงท้าย ยังคงใช้ได้ผลดีเช่นเคย เพราะแม้จะมีอืดบ้างในช่วงกลางเรื่อง แต่พอเริ่มจับทิศทางได้แล้ว ก็วางหนังสือแทบไม่ลงเลยจริง ๆ

นับเป็นอีกเรื่องที่วางปมได้ละเอียด เก็บได้ครบถ้วน อ่านสนุกพอสมควรค่ะ :)

[nananatte · Rating 4 out of 5]

"ลาปลาซ ทฤษฎีฆ่าเหนือธรรมชาติ" เป็นเรื่องเกี่ยวกับพยากรณ์อากาศกับการตายปริศนาในเมืองท่องเที่ยวที่มีบ่อน้ำพุร้อนค่ะ (ภาพปกเป็นรูปบ่ออนเซ็น)
ความหนา 580 หนา แถมเป็นการเริ่มอ่านซีรีส์ชุดใหม่ของคุณเคโงะอีก... ต้องหายใจเข้าฮึดสู้พอสมควร

ขอบอกให้เตรียมใจไว้ก่อนเลยตรงนี้ว่า เล่มนี้ใช้ตัวละครเปลืองมากกกกก
อ่านไปถึงหน้า 132 แล้วก็ยังมีตัวละครใหม่โผล่มาไม่หยุดไม่หย่อนในทุกๆ บท

ความจริงตัวละครเยอะก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แต่เรื่องนี้ใช้ "มุมมองตัวละคร" เปลืองมากกกกก เช่นกัน
อ่านแล้วเวียนหัวมากว่า ใครเป็นคนเล่า คนนี้รู้ถึงแค่ไหน คนนั้นรู้ถึงแค่ไหน ว่าแต่คนที่เล่านี่เค้าเป็นใคร แล้วเกี่ยวข้องยังไงกับผู้ตายนะ?

เรื่องนี้มีคนรับบท "นักสืบ" มากถึง 3 คน แล้วเรื่องก็เล่าจากทั้งสามมุมมองเลยค่ะ
ต้องจำเยอะเหมือนกันว่าใครสืบไปถึงไหน ใครรู้อะไร ใครเกี่ยวข้องกับใครอย่างไร แล้วอะไรที่คนที่สืบไปแต่ยังไม่รู้

คนที่ 1 เป็นตำรวจ ที่เข้ามาตามสืบคดีเพราะได้รับไหว้วานจากคุณยายในบ้านพักคนชราระดับห้าดาว บอกว่าไม่ไว้ใจลูกสะใภ้ตัวเอง เพราะดูก็รู้ว่าแต่งงานเพื่อหวังสมบัติสามี(ลูกชายของคุณยายเอง)

คนที่ 2 เป็นอาจารย์ มหาวิทยาลัย ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านธรณี เขาต้องอธิบายว่าน้ำพุร้อนเกิดจากอะไร โอากาสที่จะเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ในเมืองน้ำพุร้อนเป็นไปได้จริงหรือไม่ ชาวเมืองจะเฝ้าระวังไม่ให้เกิดอุบัติเหตุกับนักท่องเที่ยวได้อย่างไร
แต่เพราะไปพบเจอบางอย่างเข้า อาจารย์อดรนทนไม่ได้ ต่อมขี้สงสัยถูกเล่นงาน ก็เลยจับพลัดจับผลูต้องกลายเป็นนักสืบจำเป็น ไม่งั้นมันก็จะคาใจเจ้าตัวต่อไป

คนที่ 3 เป็นวัยรุ่นหญิงปริศนาที่มีพลังพิเศษ

บอกตามตรงว่า 200 หน้าแรก เรื่องแทบจะไม่เดินค่ะ ดังนั้นต้องอดทนขั้นสุดจริงๆ
พอหลุดจาก 200 หน้านี้ไปได้ จังหวะการเล่าจะเร่งสปีดติดคันเร่งทันที (ดังนั้น ต้องอดทนข้ามผ่านช่วง 1/3 ของเล่มไปให้ได้นะ)

ความรู้สึกหลังหลุด 200 หน้าแรกไปได้ ก็รู้สึก.... โหหหห.... มาแล้วๆ มีความซับซ้อนที่คาดไม่ถึงซัดเข้ามาเป็นระยะๆ
แต่อ่านไปเรื่อยๆ ก็.... เอ๊ะ เอ๊ะ เอ๊ะ... โอ้...

นึกว่าเล่มนี้จะฉีกไปเป็นแนว "พลังพิเศษเหนือธรรมชาติ" หลุดไปเขียนแนวเวทย์มนตร์เต็มขั้นอะไรทำนองนั้นเสียอีก
แต่คุณเคโงะก็สามารถตลบทุกอย่างกลับมาอธิบายให้ดูวิทยาศาสตร์ได้ทั้งนั้นเช่นเคยล่ะค่ะ

สิ่งที่ดีงามที่สุดในเล่มนี้เห็นจะเป็นคู่ความสัมพันธ์ของ "คุณบอดี้การ์ดร่างยักษ์กับคุณหนูแม่มดเอาแต่ใจ"
แต่ว่า... คุณเคโงะช่างไม่เขียนอะไร service คนอ่านเล้ยยยยย

เล่มนี้คือ แนวสืบสวน ล้วนๆ ไม่ปนแนวอื่นค่ะ
ไม่ดราม่า ไม่โรแมนซ์ ไม่อบอุ่น ไม่ดาร์ค มันคือแนวสืบสวนเพียวๆ ค่ะ

[Junie · Rating 5 out of 5]

Thương hai bạn nhỏ <3
Một công trình khoa học hữu ích và nhân văn như vậy sao lại gọi là ác ma nhỉ <3

[Sơn Lương · Rating 4 out of 5]

Quyển đầu tiên mình đọc năm 2018 là Bạch dạ hành nên năm nay mình cũng mở hàng năm mới bằng Keigo với Ma nữ của Laplace. Như thường lệ mình không đọc giới thiệu gì trước cả nên cũng tò mò không biết là ma nữ nghĩa là sao. Phần đầu hơi rườm rà, đọc cảm giác không lôi cuốn như thường thấy ở Higashino Keigo. Cho đến phần sau, khi đã rõ ma nữ Laplace nghĩa là gì, thì mới bắt đầu cuốn hút, nếu đọc ban đêm thì sẽ cố đọc cho sang cả ngày mới mới thôi.

Song có lẽ mình không viết nhiều về quyển này. Cảm giác hơi giống các vụ án trong Conan, với sự ám ảnh kỳ lạ của người Nhật dẫn đến động cơ của mọi tội ác. Mình nghĩ có thể dễ nhìn ra “công thức” thường thấy ở các truyện khác của Keigo trong quyển này: những nhân vật sẽ lần lượt xuất hiện, tưởng không liên quan nhưng đều có liên kết với nhau; người tò mò với những bí ẩn và thôi thúc muốn giải nó không phải lúc nào cũng là thanh tra viên mà là một người khác; và cuối cùng là luôn lồng ghép nhiều kiến thức của một lĩnh vực nào đó vào câu chuyện điều tra, phá án, tìm câu trả lời cho các bí ẩn.

[Huy · Rating 3 out of 5]

Tự nhủ với lòng không đọc Keigo nữa vì dạo gần đây toàn vớ phải sách dở của ông, nhưng cuối cùng thì thấy cuốn này trên kệ cũng lấy ra đọc, hóa ra cuốn này đọc khá ổn. Keigo xây dựng tình tiết khá thông minh hợp lý nên có lẽ truyện trinh thám pha một tí tâm lý phù hợp hơn là truyện tâm lý đơn thuần, vì mấy cuốn tâm lý của Keigo cuốn nào cũng thấy lê thê dài dòng mắc mệt.

[Cẩm Cẩm · Rating 4 out of 5]

“Con người là nguyên tử. Ngay cả khi từng cá nhân đơn lẻ tồn tại một cách vô thức, thì lúc hình thành một chỉnh thể, quy tắc vật lý sẽ được vận hành. Trên thế giới này, không cá thể nào tồn tại một cách vô nghĩa cả. Không một cá thể nào cả.”
Sau nhiều lần đưa ra những trăn trở về nhiều vấn đề thuộc phạm trù đạo đức trong xã hội hiện này qua nhiều tác phẩm trước của mình. Đến bây giờ bác Keigo đã đạt đến cảnh giới đưa ra những câu hỏi mang tầm vĩ mô về sự tồn tại của con người, về tương lai của xã hội loài người qua tác phẩm này rồi. Cảm tưởng như đang đọc những bước đầu của một công trình nghiên cứu khoa học đội lốt tiểu thuyết trinh thám vậy.
Để nói về các tác phẩm gần đây của bác mà mình đọc, phải nói thật là nó không gây cảm giác mạnh mẽ, khiến mình thổn thức, ám ảnh như những “Bạch Dạ Hành”, “Phía sau nghi can X” hay “Bí mật của Naoko” nữa. Đôi khi còn gây buồn ngủ đặc biệt là cuốn “Ảo dạ” gần đây. Tuy nhiên đến “Ma nữ của Laplace”, một đứa fan cuồng Keigo như mình cuối cùng đã lấy lại được cảm xúc khi đọc tác phẩm của bác, dù nó vẫn không thể so với những tác phẩm trước đây, tuy nhiên đây vẫn là cuốn sách khiến mình thán phục vì sự sáng tạo của bác cũng như lượng kiến thức mà mình nghĩ cần phải có sự đầu tư nghiên cứu chuyên sâu thì mới viết nên được tác phẩm này. Plot truyện và cách đặt vấn đề thực sự rất tuyêth, chỉ cần một chút xíu gì đó cảm giác như lúc bác viết “Phía sau nghi can X” chẳng hạn, thì nó sẽ trở nên hoàn hảo. Maybe là do tác phẩm này liên quan nhiều đến kiến thức vật lý hoá h��c (mà mình nghĩ có một số phần hơi bị thừa) nên chắc nó không được cảm xúc như những quyển kia.
Không cần bác viết nhiều, chỉ cần bác viết chất như này là được.

[C.T. Yen · Rating 4 out of 5]

I feel bad for Detective Nakaoka... he's the only one (technically involved in the case but) still kept in the dark about the whole Laplace Project(?). Professor Aoe pretty much knows everything now, for me, it's only fair the Nakaoka gets to know too! He worked so hard on the case! So close!

If the rating of a story depends on the characters... then the researchers at the Mathematic Institute and U-hara Madoka, and especially Ms. Kirimiya, dragged down the rating to 3 for me. Though I know that withholding information is one of the obstacles in solving the mystery, but it just annoys me. Then again, there's no such thing as a free lunch... I guess, I just feel sorry for Nakaoka. Prof. Aoe and Madoka's bodyguard Takeo sure are my favourite characters. It's a shame that Takeo didn't get as much scenes as the other characters.

But if the rating depends on it's plot and how it's structured... then ok, it's a 4. It got this sci-fi going on and mystery detective investigation that I like. I love the twist at the second half of the story concerning the motive. It's pretty obvious who is responsible for the crimes before I got halfway through the book, so the twist is satisfying to.

Anyway, as always, full review will be up when I know what to say... and when I figure out how to use gifs into my review without any copyright problems.

[Minh Trang · Rating 4 out of 5]

Câu chuyện càng về cuối càng cuốn hút, khiến tôi phải thức đến gần nửa đêm để đọc cho xong mới ngủ được đây 😂

Không biết sao đọc cuốn này mình cứ thấy có gì đó quen quen... Hmm, cảm thấy Keigo-sensei khi viết cuốn này là đã bắt đầu bước trên con đường xây dựng câu chuyện giống như bác Dan Brown vậy. Câu chuyện về những nhân vật đặc biệt, những bí mật to lớn liên quan đến nhân loại, blah blah...

Cảm thấy như nhân vật nào cũng có phần đáng thương và phần đáng giận vậy.

Cảm ơn Hà bé iu quý đã cho Trang mượn sách, hihi 😁😁

[Rayna Wang · Rating 4 out of 5]

东野圭吾的第80部作品，与其说是推理小说，倒不如称为科幻/哲理小说更为贴切。这是因为作案手法以超自然的科学实验为基础，并且东野在尾声透露出强烈的决定论思想。综上，若是读者寻找类似《白夜行》或《嫌疑人X的献身》中那般环环紧扣的推理/犯罪，怕是要失望了。但是，若能抛开理想型推理的模版，并且在读此书前了解一下科学家拉普拉斯（以及拉普拉斯的恶魔的假想; Laplace），则可在字里行间中读出对于概率、命运和科学的新鲜视角：未来究竟如何？更重要的是：未来究竟在多大程度上是可测的？在科技发展，大数据横空出世的时代，这两个问题显得格外相关。

[too lazy to read · Rating 5 out of 5]

บอกได้คำเดียวว่า โอ้ว้าวว 55555 ให้ 10/10 เลยอะ เล่มก่อนหน้านี้ที่อ่านของฮิงาชิโนะคือ รักในโลกพิศวง เล่มนั้นว่าว้าวแล้ว เล่มนี่ว้าวกว่าอีกกกฮือออ ก่อนอื่นเลยต้องชมเลยว่า เล่มนี้น้ำแทบไม่มี เนื้อเน้น ๆ แต่ไม่ได้ถึงขนาดเครียดหรืออึดอัด แต่เป็นการดำเนินเรื่องที่น่าติดตามมาก ๆ เป็นเล่มที่หลากอารมณ์ในเล่มเดียว ไม่ใช่แค่การสืบสวนสอบสวน อ้ออแต่จะติดออกไปทางวิทยาศาสตร์นิด ๆ แต่ส่วนตัวเราชอบมาก มันดูเป็นการผสมผสานที่ลงตัว ดูฉลาดไปหมดทั้งผู้เขียนและบทบาทแต่ละคน จากแค่ก๊าซไข่เน่าเอามาสร้างเป็นนิยายที่ลงตัวขนาดนี้คือสุดจริงมาก ตามสไตล์ฮิงาชิโนะอีกเช่นเคย คาดเดาอะไรไม่ได้ เอาจริง ๆ ตั้งแต่ชื่อเรื่องแล้ว Laplace Witch ตอนแรกคือก็ลังเลว่า เอิ่มจะน่าเบื่อมั้ย ถ้าเป็นเรื่องแม่มดหรืออะไรที่จับต้องไม่ได้จริง ๆ แต่แอบสปอยนิดนึงว่า มันไม่ใช่เลยยย ถถถถ ต้องอ่านเองมากกกกก เป็นเล่มเดียว (เท่าที่อ่านนิยายเคโงะมา) ที่ชอบตัวละครทุกตัว เล่มนี้คือไม่มีคนไหนที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกว่า เกี่ยวอะไรไรงี้ ทุกตัวในเรื่องเกี่ยวหมด แล้วเขาค่อย ๆ เล่าเรียงมา เฉลยมาว่าอะไรยังไง เป็นเล่มที่วางไม่ลงมาก ๆ ทั้งที่เล่มค่อนข้างหนาเลยทีเดียว แต่บอกได้เลยว่าไม่รู้สึกเสียดายเงินที่ซื้อเล่มนี้มาเลย แหะ ๆ ประทับใจมาก ๆ ค่าาา กำลังรอเล่มภาคพิเศษอยู่ (สั่งเรียบร้อย55555555) ปล. เป็นนิยายญี่ปุ่นสืบสวนสอบสวนเล่มแรกที่ทำให้เรารู้สึกว่าชื่อตัวละครจำง่าย ไม่สับสน เพราะทุกตัวมีคาเรกเตอร์ชัดเจนมาก จำได้ครบแบบไม่ต้องเปิดกลับไปดูเลยว่า เอ๊ะนี่ชื่อใคร หรือคือใครเนี่ย

[Kamons · Rating 3 out of 5]

อย่างแรกเลยที่ชอบสำหรับเรื่องนี้คือ ปกสวย แค่ปกก็ทำเอาคนที่ลังเลงานของอาจารย์เคโงะอย่างเราซื้อมาเลย ขอให้ได้สัมผัส ลูบๆ คลำๆก่อน เนื้อเรื่องมาว่ากันทีหลัง
ชื่อ ลาปลาส ทฤษฎีฆ่าเหนือธรรมชาติ แค่ชื่อก็รู้สึกว่ามันต้องมีวิธีการไม่ธรรมดาแน่ๆ จะไซไฟมั้ยหรือจะแหวกไปทางภูติผีวิญญาณเลย ขอแค่อย่างเดียวอย่าหลุดออกไปจากวิทยาศาสตร์มากๆ ละกัน
พออ่านจบก็ขอบคุณ อ.เคโงะ ที่ยังคงใช้กฏโลกนี้ดำเนินไปด้วยกฏฟิสิกส์อยู่
เรื่องนี้ความหนาราวห้าร้อยหน้า แต่อ่านไม่ยากเพราะแบ่งเป็นตอนสั้นๆ อ่านค่อนข้างเพลิน แต่ๆๆ สำหรับเราพออ่านไปราวๆ 300 หน้าเริ่มเบื่อแล้วเพราะเพิ่งมารู้สึกตัวว่าแทบยังไม่ได้ข้อมูลเบาะแสอะไรเลยนา..
และเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่ตัวละครเยอะมาก ต้องขีดแผนผังตัวละครเพื่อช่วยจำเลยทีเดียว
และเรื่องไม่ได้เล่าผ่านตัวละครเดียว เราจะได้อ่านจากหลายๆ เหตุการณ์และหลายๆ คน ดังนั้นจงมีสติค่ะ
เนื้อเรื่องมีส่วนที่ไม่ค่อยปลื้มหลายจุด แต่พอเป็นนิยายสืบสวนก็ไม่อยากแจงรายละเอียดมากเพราะจะเป็นการสปอยด์ เอาเป็นว่าเราไม่ได้ผิดหวังกับเรื่องนี้แต่ก็ไม่เคยคาดหวังกับผลงานของอ.เคโงะแต่แรกแล้ว คืองานของอ.เคโงะกับเรามันยังไม่คลิกกันเลยค่ะ เล่มนี้ก็เป็นอีกเล่มที่ยังไม่คลิกกันแล้วอ่านจบก็ไม่ว้าวด้วย ได้ข่าวว่าซีรีส์นี้มี 2 เรื่องก็อยากจะรู้เล่ม 2 เหมือนกันว่าจะเป็นแนวไหนและให้ใครเป็นตัวเอก

[Hung Nguyen · Rating 4 out of 5]

Xét theo khía cạnh trinh thám, đây là một tác phẩm khá, dù chưa vươn đến tầm của Nghi can X, nhưng vẫn tốt hơn Hoa mộng ảo. Twist ổn, tuy chưa gây được bất ngờ lớn. Nhân vật cũng không được phát triển đồng đều, như anh cảnh sát lại chẳng đóng vai trò gì trong cảnh cuối cùng, dù trước đó dung lượng nội dung dành cho anh cũng khá nhiều. 3,5/5

[Lê Tuyền ICHI · Rating 3 out of 5]

=)))
Đọc được, không dở, nhưng không hay.

[Nam Tran · Rating 4 out of 5]

Higashino Keigo là tác giả yêu thích của mình, thế nên là cốt truyện hay cách viết của ông hầu như chưa bao giờ làm mình thất vọng cả (chỉ có một cú vấp duy nhất ở trước khi nhắm mắt nhưng cách viết cuốn đó vẫn ổn). Nội dung cuốn này ban đầu có chút cảm giác kỳ ảo nhưng về sau mọi thứ được giải thích rất thuyết phục (với bối cảnh trong truyện). Mình đặc biệt thích hướng điều tra đào sâu vào quá khứ ông đạo diễn (nếu nó được khai thác sâu hơn một chút thì tuyệt). Mọi thứ rất ổn nhưng đến cái kết thì mình không quá hài lòng, đưa quá nhiều những cái triết lý, chiêm nghiệm gì đó cảm giác thừa thãi lắm. Chỉ riêng nội dung mình sẵn sàng cho 5 sao nhưng vì đoạn kết đó nên giảm đi 1 sao.

[Makmild · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ออกมาก่อนภาคพิเศษค่ะ แต่ว่าในไทม์ไลน์นิยายแล้วภาคพิเศษเกิดก่อน เพราะฉะนั้นส่วนตัวแล้วคิดว่าอ่านเล่มไหนก่อนหลังก็ไม่ต่างกัน คิดว่าเคโงะเซนเซย์คงออกแบบมาให้เป็นอย่างนั้น
.

เคโงะ���ซนเซย์ขึ้นชื่อว่าแต่งนิยายสืบสวนสอบสวนหลากหลายแนว เราเห็นด้วยมากๆ เพราะนี่เป็นอีกเล่มที่มีกลิ่นอายของไซไฟผสมผสานกับการสืบสวนสอบสวนได้อย่างลงตัว แถมยังไม่ทิ้งปมเรื่องจิตใจไปอีกด้วย
.

ที่แปลกของซีรี่ย์นี้คือ ตัวหลักเป็นหญิงสาว (มาโดกะ เด็กสาวหน้าเหมือนแมว) และมีคู่หูเป็นชายหนุ่ม ตามปกติของเคโงะเซนเซย์ตัวละครหลักมักเป็นผู้ชายค่ะ

ซึ่งถามว่าพอมาแบบนี้ดีมั้ย ส่วนตัวชอบมากๆ ค่ะ แต่ยังไม่เท่ารักข้างเดียว

[Tanan · Rating 4 out of 5]

ถ้าทำน้ำหก เราคาดการณ์ได้ว่าโต๊ะจะเปียก แต่มีบางคนที่ไม่ใช่แค่รู้ว่าโต๊ะจะเปียก แต่ยังคาดการณ์ได้ว่าน้ำจะไหลไปในทิศทางไหน

ถ้ามีเมฆดำตั้งเค้ามา เราคาดการณ์ได้ว่าฝนกำลังจะตก แต่มีบางคนที่ไปไกลกว่านั้นคือ รู้ว่าจะตกเมื่อไหร่ ตกที่ไหน และตกถึงกี่โมง

ถ้าเราเห็นคนโยนโบวลิ่ง เราคาดการณ์ได้ว่าลูกโบวลิ่งกำลังวิ่งไปข้างหน้า แต่บางคนรู้ไปถึงระดับที่ลูกวิ่งไปในทิศทางไหน กระทบพินอย่างไร และเหลือพินกี่อัน

ถ้าเราทอยลูกเต๋า เราคาดการณ์ความเป็นไปได้ว่าเลขที่ออกคือ 1 - 6 แต่มีบางคนรู้ถึงขั้นว่าเลขที่กำลังจะออกคืออะไร

.
ในเมื่อเราคาดการณ์สิ่งที่จะเกิดขึ้นบางอย่างได้ ก็มีคนที่คาดการณ์สิ่งที่เกิดขึ้นได้มากกว่า...ก็แค่นั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด ใครบางคนนั้นที่ว่านั้นไม่ได้เดา แต่สมองเขารับรู้ปรากฎการณ์ทางฟิสิกส์ได้ในระดับที่ละเอียดกว่าคนทั่วไป เช่นขณะที่ลูกเต๋ากำลังกลิ้ง พื้นสัมผัส ความแรง มุมตกกระทบ ข้อมูลทั้งหมดประมวลในหัวทำให้คนนั้นรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้

.
ความสามารถอันน่ามหัศจรรย์นี้ ใช้ทำอะไรได้มากมาย พยากรณ์ลมฟ้าอากาศก็ได้ คีบตุ๊กตาก็ได้ ป้องกันอุบัติเหตุก็ได้ ...ไปจนถึงฆ่าคนก็ได้

.
นี่คือคอนเซ็ปต์ของเรื่อง #ลาปลาซทฤษฎีฆ่าเหนือธรรมชาติ ครับ ชื่อหนังสือตามต้นฉบับคือ #แม่มดแห่งลาปลาซ เป็นนิยายสืบสวนที่มีวิทยาศาสตร์เข้ามาเกี่ยวโยงด้วย สนุกมาก แนะนำให้อ่านได้ ส่วนด้านล่างเป็นความรู้สึกหลังอ่านจบ อ่านแล้วก็ชวนคุยเล่นตามประสาถุงกล้วยแขก (ไม่สปอยล์)

*******
๑)
หนังสือทำรูปเล่มมาเปิดอ่านลำบาก คือสันหนา แต่หน้าแคบ ต้องออกแรงกางเยอะ เมื่อรวมกับน้ำหนักหนังสือ เวลาอ่านนาน ๆ จะปวดนิ้วและข้อมือ ผมเป็นคนที่ไวต่อรายละเอียดอย่างพวกรูปเล่มหรือขนาดตัวอักษรเป็นพิเศษ
ไม่ใช่ความสามารถพิเศษนะครับ อันนี้เป็นที่สังขาร

๒)
อ่านแล้วนึกไปถึงหนังสือสองเล่มของผู้เขียน คือ #เจตนาร้าย กับ #อวตาร วิธีการสืบสวนจากการอ่านบันทึก คล้ายกับเรื่องเจตนาร้าย เป็นพล็อตลวงที่ชวนติดตามดี ส่วนวิทยาศาสตร์ในเรื่องอวตารนั้น ฟังดูธรรมดามากในปัจจุบัน แต่ถ้านึกถึงสมัยที่เริ่มตีพิมพ์เรื่องนี้ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 28 ปีก่อนถือว่าล้ำมาก
ลาปลาซก็เช่นกัน สิ่งที่เกิดขึ้นในเรื่อง (ตีพิมพ์ปี 2015) อาจจะเป็นเรื่องปกติในอีก 50 ปีข้างหน้าก็ได้ ถ้าไม่อดตายเพราะโควิดเสียก่อน มารอดูกันได้เลย

๓)
ชื่อเรื่องฉบับภาษาไทย คือ #ลาปลาซทฤษฎีฆ่าเหนือธรรมชาติ แต่พออ่านจบแล้วผมชอบชื่อเรื่อง #แม่มดแห่งลาปลาซ ตามในต้นฉบับมากกว่าแฮะ ฟังดูมีพลังลึกลับดี แต่อาจเพราะถ้าตั้งชื่อว่า แม่มด จะทำให้คนอ่านเข้าใจผิดว่าเป็นเวทย์มนต์แบบแฮรี่ พอตเตอร์หรือเปล่า อีกอย่างหนังสือแนวนี้ #ถ้าจะให้ขายดีมักมีคำอัปมงคล เช่นคำว่า ฆ่างี้ ฆาตกรรมงี้ ตายงี้ มรณะงี้ สนพ.น่าจะชอบแบบนี้กัน

๔)
เล่มนี้มีภาคพิเศษ ฉบับภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์เมื่อปี 2018 เป็นภาคแยกที่เล่าเรื่องราวก่อนถึงเหตุการณ์ใน #แม่มดแห่งลาปลาซ แต่เนื้อหาออกไปทางดราม่ามากกว่า เรื่องราวในตอนพิเศษนี้ สำหรับคนมีครอบครัวอย่างผมอ่านแล้วก็จะอิน ๆ น้ำตาซึมหน่อย
มานึก ๆ ดูความสามารถในการคาดการณ์ล่วงหน้านี้ เป็นพล็อตให้เล่นได้อีกหลายประเด็นมาก อยู่ที่ว่าผู้เขียนจะเอามาเล่นต่อเป็นซีรีส์หรือเปล่า ตัวละครหลักก็ยังอยู่ครบ

๕)
แม่มดแห่งลาปลาซ มีทำเป็นภาพยนต์เมื่อปี 2018 ด้วย

จบการเม้ามอยแต่เพียงเท่านี้

[Rattatouille · Rating 3 out of 5]

ยังคงชื่นชมนักเขียนที่นำความรู้วิทยาศาสตร์มาใช้ในงานเขียนได้เก่งมาก คือคงต้องมีความรู้มากๆ ทำการบ้านมาเยอะแหละ แถมยังคงเล่นประเด็นดราม่าในครอบครัว ซึ่งเป็นเรื่องที่อ.เคโงะชอบหยิบมาใช้ มาผนวกกับการสืบสวนฆาตกรรมอีก ซึ่งการหยิบโยงทั้งหมดก็ถือว่าเป็นผลงานที่ทำได้ดีตามมาตรฐานของอ.เคโงะแหละ

แต่เล่มนี้เรียกว่าครบทุกรสชาติจนเยอะเกินไปสำหรับเรา เรื่องนี้เลยรู้สึกไม่อิน ไม่ทัช ไม่ค่อยหักมุม คือพอจะเดาทางได้ตั้งแต่ช่วงครึ่งเล่ม ก็พยายามอ่านต่อไปว่าจะมีเซอไพรส์อะไรมั้ย ซึ่งก็คือไม่มี แถมเรายังรู้สึกไม่ชอบตอนจบที่พยายามหาทางจบให้กับทุกตัวละครแบบคือว่ามันต้องจบแล้ว ทั้งที่ร่ายยาวมาตั้งหลายร้อยหน้า ยิ่งพูดถึงตำรวจนากาโอกะ คือเหมือนจะมีส่วนสำคัญในเรื่องแต่จบแบบนี้คือทำร้ายจิตใจคนอ่าน(อย่างเรา)มาก เพราะถ้าไม่มีตำรวจคนนี้ อาโอเอะก็จะไม่ติดใจสงสัยมากจนไปสืบเองเพิ่ม และได้เข้าไปรับรู้ความลับระดับชาติอันนี้เข้า แต่กลับเป็นตัดจบให้แบบก็ความลับอ่ะ เราเป็นแค่เบี้ย... อ่านแล้วขัดใจ แต่ถ้าให้เรามองมุมว่าผู้เขียนอยากนำเสนอว่า ทุกคนคืออะตอม ใช้ชีวิตไปตามทิศทางของตัวเอง ถึงจะดูเหมือนว่าสิ่งที่ทำไม่สลักสำคัญอะไร แต่ก็ทำหน้าที่ตัวเองแล้ว โลกก็ยังหมุนไปต่ออะไรแบบนี้ก็คงได้แหละ แต่เราไม่ชอบจบแบบนี้เท่านั้นเอง

อีกเรื่องที่อยากพูดถึงคือ ไม่ทัชใจกับอารมณ์ที่ใส่มาในเรื่อง อย่างความสัมพันธ์ของมาโดกะ กับเคนโตะงี้ เหมือนจะสนิทจะรักกันมาก แต่ก็ไม่ทำให้เรารู้สึกตาม ก็ไม่รู้ทำไมนะ ความสัมพันธ์พ่อลูกอุฮาระ หรือคู่พ่อลูกอามากาสึ เราก็ไม่อิน ถ้าจะอินที่สุดในเรื่องคงเป็นตอนแม่มาโดกะโดนพายุทำร้ายนั่นแหละ

สรุปดีกว่าเดี๋ยวจะบ่นยาวไปกว่านี้ 555 อ่านสนุกอยู่แต่เป็นเล่มที่เราเฉยๆ ประมาณหน้า300+ ก็อ่านเร็วๆ อยากให้จบไวไว

[Mía · Rating 3 out of 5]

MA NỮ CỦA LAPLACE

Tác giả: Higashino Keigo
Dịch giả: Vương Hải Yến

Như mọi lần, Keigo vẫn có khiếu kể chuyện, trừ 40 trang cuối thì cuốn này hay 🙄

Một tác phẩm hiếm hoi có “happy ending” theo nghĩa nào đó, nhưng lại giống một bộ drama kết hợp giữa phim của Marvel với Drama Hàn. Bởi vậy cũng dễ hiểu vì sao nó được dựng thành phim.

Nói chung là đừng trông chờ vào bom tấn cỡ Bạch Da Hành hoặc những cuốn khai thác nội tâm sâu sắc như X, Naoko, Thánh Giá Rỗng.

Với cá nhân mình thì quả là đầu voi đuôi chuột. Quan trọng hơn, trong số đã xb ở Việt Nam thì đây là cuốn đầu tiên của Keigo có lý do giết người NHẢM NHÍ, ít ra đối với mình là thế.

Huhu, nếu buộc phải cho điểm thì 6-6.5 nhé. Ấy là mình luôn rộng rãi với Keigo rồi 😂

Mía

[Miles Bader · Rating 3 out of 5]

The plotting is intricate, it's quite a while before you have any idea what's really going on, and it's a fun ride finding out. However, the ending isn't so strong; it feels like everything just kind of .... peters out (with the caveat that the last sentence is amazing!).

The characters are appealing and both act and talk like real people.

The semi-SF aspect is interesting. At first it adds a lot of cool twists, and really keeps you guessing, but eventually I think it sort of backfires, by making certain characters too powerful. One of Hisashino's general strengths is his characters' limitations: they aren't supergeniuses, they get confused, miss clues, stumble, and work their way slowly forward (along with the reader). That's all here in this book too, but a little more diluted, and the SF stuff adds a bit too much "then magic happens" to the proceedings.

In the end I'd call this a solid effort, but not spectacular.

[Nats Lakkatham · Rating 4 out of 5]

- ก็ตามชื่อเรื่องเลย จะบอกว่าเป็นแนวสืบสวนสอบสวนหรือแนวไซไฟดีล่ะ 555+
- แกนของหนังสือยังคงเป็นสืบสวนอยู่ เพียงแต่ว่าทริกการฆาตกรรมที่ใช้มันเหนือธรรมชาติและสามัญสำนึกมาก ดังนั้นเวลาอ่านก็จะรู้สึกว่าจะทำยังไงก็ช่างเถอะ แต่มันเกิดอะไรขึ้น บอกมาไวๆ ใจเราไม่ได้ต้องการความสมเหตุสมผลละ
- ชอบเรื่องปมที่มาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันทำให้เรียนรู้ว่าลักษณะนิสัย บุคลิกบางอย่างของคนประเภทหนึ่งๆได้เพิ่มขึ้น
- เนื้อหาเป็นแนวต่างฝ่ายต่างสืบสวน แต่เราเป็นคนอ่าน เราก็จะได้เนื้อหาครบว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง
- ลักษณะการบรรยายเรื่องราวคล้ายกับกาชมภาพยนตร์ บู๊ดุดัน เมามันใส่ไข่บ้าง ก็ถือว่าสนุกดี

[Ng M.Phuong · Rating 4 out of 5]

Tôi thích cuốn sách này ở cách quen thuộc mà Keigo sử dụng khi đưa đời sống vào những trang văn trinh thám của mình. Tôi thích cách Keigo lồng ghép và khơi gợi những suy ngẫm về con người, về kiếp sống nhân sinh vào câu chuyện của mình. Keigo ở Ma nữ của Laplace chuyển đổi thành một Keigo nghiên cứu về khoa học não bộ, về tiềm năng con người, về tương lai nhân loại, nhưng cũng vẫn là Keigo quan tâm tới những khía cạnh sâu sắc nhất của đời sống: tình yêu thương, tình cảm gia đình.
Higashino Keigo vẫn luôn giữ vị trí vững chắc trong lòng tôi.

[_.melancholy._ · Rating 4 out of 5]

Đọc đến cuối mới hiểu tên thấy cũng lạ lạ, đọc rồi mới thấu. Những pha quay xe bể đầu của bác chưa bao giờ gây thất vọng. Chỉ tiếc rằng động cơ và hướng giải quyết còn hơi đơn giản, nhân vật được xây dựng khá công phu. Những câu chuyện tìm về quá khứ để khám phá, lúc đầu nhìn rất phiến diện nhưng càng về sau càng phức tạp hơn rất nhiều.
Mình đánh giá cao cuốn này ở thông điệp về đạo đức của con người. Kiến thức hiểu biết của bác rất rộng.
Mình thêm cảm phục sức sáng tạo của bác Keigo, thấy càng ngày càng thích giọng văn và chất văn này.
Rate 4/5.

[เหม่อมองฟ้า · Rating 3 out of 5]

เฉยๆกับเล่มนี้ ตัวคนร้าย เรารู้แหละว่าบิดเบี้ยวเพราะคนเขียนบรรยายมาอย่างนั้น แต่ในใจตอนอ่านกลับไม่รู้สึกอย่างที่คนเขียนต้องการ ทั้งๆที่มันเป็นอะไรที่น่าหดหู่แท้ๆ ถ้าอ่านตามตัวอักษรน่ะใช่แต่เหมือนจะส่งไปไม่ถึงใจเรา จบแบบนี้ก็ได้ ไม่ได้ติดใจอะไร หรือเพราะไม่มีอะไรในใจเลยต่างหากก็ไม่รู้สิ ก็ประมาณนี้แล

[Sepnine 1992 · Rating 4 out of 5]

เมื่อปรากฏการณ์ธรรมชาติ+ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ กลายเป็นอาวุธหลักในการสังหารคน ความแยบยลของฆาตกรที่เคโงะสร้างขึ้นมาก็ทำให้เราสนุกกับการสืบหาว่าใครกันแน่นะที่ฆ่าผู้คน (แต่อ่านไป ๆ ก็พอจะเดากันได้ถูก) พร้อมกับแทรกเรื่องราวความเป็นมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้ง เพราะอ่านบล็อกของอามากาสึ ไซเซแล้วอินเลยทีเดียว แต่!! กลับมาหลอกกันซะได้