این، اولین اثری بود که از جواد مجابی خوندم. از ایدۀ کتاب، حقیقتاً خوشم اومد. آوردن عبید به زمان ما و مواجهش با مسائل سیاسی و اجتماعی امروز. از اوایلِ داستان هم خیلی لذت میبردم. اما فکر میکنم نویسنده گاهی به جادۀ خاکی میزد. با این وجود و حتی توی جادۀ خاکی هم، قلم بسیار عالیش باعث میشد همچنان از خوندن کتاب لذت ببرم. علاوه بر نثر بسیار خوب و گستردگی واژهها، گاهی طنزِ کتاب، گاهی اشارات اسطورهای، گاهی طعنههای سیاسی و گاهی هم موقعیتهای دراماتیکِ خلقشده، لذت داستان رو بیشتر میکرد.
اما قصه که پیشتر رفت، فکر میکنم در یکی از همون جادههای خاکی، راهش رو گم کرد. انگار مقدار دغدغهها و تنوع موضوعات، برای گنجوندن توی یه کتاب زیاد بوده و نمیشه همۀ اون حرفها رو به خوبی توی یه داستان بیان کرد. آخرش هم که یه گریزی به «دنیای قشنگ نو» زد و بعد، فضا تا حدودی «بلید رانر»ی شد که واقعاً انتظارش نمیرفت.
مدت ها بود به دنبال کتابی با نثر قوی از نویسنده ای ایرانی بودم؛ تا یکی از دوستان خوش سلیقه در انتخاب کتاب «عبید باز می گردد» مجابی را به من امانت داد. گیرایی نثر داستان از همان جمله های اول هر ذهن آشنا با ادبیاتی را محسور خود می کند، در ضمن وقتی به حضور عبید در دوره ای به دور از قرنی که خود در آن می زیسته مواجه شدم جایی در وجودم لبخندی زدم و گفتم: «حالا شد یه چیزی» و این رضایت وقتی عمیق تر شد که داستان تا حدی از دنیای واقعی فاصله گرفت. گویا این عبیدزاکانی که جواد مجابی ساخته است با آن عبید زاکانی ای که می شناسیم همزمان هم یکی است و هم متفاوت است. این عبید زاکانی بر روی شانۀ راستش بال دارد! بالی عجیب با ویژگی هایی منحصر به فرد که برای من خواندن لذت بخش ترین صفحه های کتاب را رقم زد. اما این عیش مدام نبود، تقریبا از نیمۀ کتاب رو به آخر انگار نویسنده در گرداب تخیل خود افتاد و خط روایت شکست، از آن به بعد هنوز نثر قوی جاهایی دستم را می گرفت اما حس می کردم چیزهایی که می خوانم را نمی فهمم! با انتخاب نیمۀ اول کتاب، این کتاب را دوست دارم.
امید بازیافتهام بود به رمان فارسی. تسلط نویسنده به زبان، گزینش واژههایی دقیق، خلق فضاهای گوناگون و متنوع که همه چنان شفاف و پیش چشم آمدنی بودند که حظ از ادبیات را معنا میکرد . خلق شخصیتهای به یاد ماندنی همچون قلیواج که نظیرش را در عالم واقع یا داستانی به یاد ندارم و از همین وجه بینظیر بودنش است که گمان نکنم از یادم برود.