(Ειδική έκδοση για την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ σε 2 τόμους με ISBN 9789605770341 [Τραγωδίες με αρχαία θέματα ΤΟΜΟΣ Α'|36122688] και 9789605770358 [Θεατρικό έργο: Τραγωδίες με αρχαία θέματα: Τόμος Β'|25214145] )
Ο Νίκος Καζαντζάκης (English: Nikos Kazantzakis) υπήρξε ένας από τους πιο πολυσχιδείς και δημιουργικούς Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα, γνωστός για το πλούσιο συγγραφικό του έργο που εκτείνεται από το μυθιστόρημα και την ποίηση έως το θέατρο, τη φιλοσοφία και τη μετάφραση, αλλά και για τη βαθιά στοχαστική του διάθεση που διαμόρφωσε τη δική του κοσμοθεωρία. Γεννημένος στο Ηράκλειο Κρήτης, μεγάλωσε σε μια εποχή πολιτικών αναταραχών και κοινωνικών αλλαγών, οι οποίες επηρέασαν έντονα την προσωπικότητα και την πνευματική του πορεία. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου μαθήτευσε κοντά στον Ενρί Μπερξόν και ήρθε σε επαφή με τις σύγχρονες φιλοσοφικές και λογοτεχνικές τάσεις. Από τα πρώτα του κιόλας έργα φάνηκε η ανησυχία του για τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα, η αναζήτηση νοήματος μέσα από τη θρησκεία, την τέχνη, την επιστήμη και την πολιτική. Ταξίδεψε σε πολλές χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Κίνα και η Αγγλία, και κάθε του ταξίδι κατέγραφε εντυπώσεις που μετουσίωνε σε έργα γεμάτα ζωντάνια, στοχασμό και αλληγορία. Πολιτικά δραστήριος, διατέλεσε για μικρό διάστημα υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Σοφούλη και ασχολήθηκε με θέματα εκπαίδευσης και πολιτισμού, ενώ συνεργάστηκε και με διεθνείς οργανισμούς όπως η UNESCO. Η πνευματική του παραγωγή είναι τεράστια: τα μυθιστορήματα «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά», «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», «Καπετάν Μιχάλης», «Ο τελευταίος πειρασμός» και «Ο φτωχούλης του Θεού» είναι έργα που γνώρισαν παγκόσμια αναγνώριση και μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, μεταφέροντας τη φωνή της ελληνικής ψυχής σε διεθνές κοινό. Ιδιαίτερα ο «Ζορμπάς» έγινε παγκόσμιο λογοτεχνικό και πολιτιστικό σύμβολο, χάρη και στη διάσημη κινηματογραφική του μεταφορά. Παράλληλα, ασχολήθηκε με την ποίηση, με κορυφαίο του έργο την «Οδύσεια», ένα μνημειώδες επικό ποίημα σε 33.333 στίχους, το οποίο εκφράζει την αδιάκοπη αναζήτηση του ανθρώπου για ελευθερία και υπέρβαση. Στον τομέα της μετάφρασης, προσέφερε σημαντικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας στο ελληνικό κοινό, μεταφράζοντας μεταξύ άλλων την «Θεία Κωμωδία» του Δάντη και έργα του Ομήρου, του Νίτσε και του Δαρβίνου. Ο Καζαντζάκης διαμορφώθηκε πνευματικά από ποικίλες επιρροές: τον χριστιανισμό, τον βουδισμό, την αρχαία ελληνική σκέψη, τον υπαρξισμό, τη φιλοσοφία του Μπερξόν, αλλά και τις εμπειρίες του από την πολιτική και την κοινωνία. Η σκέψη του χαρακτηρίζεται από την ένταση ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, την ανάγκη να υπερβεί κανείς τα όριά του και να αγωνιστεί για ελευθερία, αλήθεια και δημιουργία. Προκάλεσε πολλές φορές αντιδράσεις για τις τολμηρές του ιδέες, ιδίως σε σχέση με τη θρησκεία, με αποτέλεσμα η Ορθόδοξη Εκκλησία να καταδικάσει ορισμένα έργα του. Ωστόσο, η πνευματική του δύναμη και η λογοτεχνική του αξία αναγνωρίστηκαν διεθνώς. Υπήρξε υποψήφιος επανειλημμένα για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, χωρίς όμως να το κερδίσει, αν και η παγκόσμια απήχηση του έργου του τον καθιστά έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς της εποχής του. Στην προσωπική του ζωή, παντρεύτηκε δύο φορές και βρήκε στο πλευρό της Ελένης Καζαντζάκη μια σύντροφο που στήριξε και διέσωσε το έργο του. Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ταξιδεύοντας και γράφοντας ακατάπαυστα, μέχρι τον θάνατό του στο Φράιμπουργκ, ενώ η σορός του αναπαύεται στο Ηράκλειο. Η επιγραφή στον τάφο του, «Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι λεύτερος», συνοψίζει με τον πιο λιτό και δυνατό τρόπο την κοσμοθεωρία του. Ο Καζαντζάκης άφησε μια παρακαταθήκη που υπερβαίνει τα σύνορα της Ελλάδας, με έργα που αγγίζουν τον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης, και εξακολουθεί να εμπνέει αναγνώστες, στοχαστές και καλλιτέχνες σε όλον τον κόσμο, αποτελώντας έναν αληθινά οικουμενικό συγγραφέα που έδωσε νέα πνοή στη νεοελληνική λογοτεχνία.
Αποτελούνται από την τριλογία του Προμηθέα, δηλαδή Προμηθέας πυρφόρος, Προμηθέας δεσμώτης και Προμηθέας λυόμενος, και τον Κούρο (αφορά τον Θησέα με τον Μινόταυρο) με το τυπικό γλωσσικό ιδίωμα του Καζαντζάκη και την εμμονή του στον Νιτσεϊκό υπεράνθρωπο. "Μεγάλος είσαι νους, καλά ζυγιάζεις το τι μπορείς, τι δεν μπορείς, και ξέρεις, όσο κι αν θες, το αδύνατο δεν φτάνεις- σκύψε λοιπόν το σβέρκο στην ανάγκη!" "Τα σύνορα της δύναμης του ανθρώπου να σέβεσαι, μην τα πατάς, γενναίος αν είσαι αλήθεια νούς, για να δουλέψεις και το αλωνάκι αυτό της γης σε φτάνει." "Χαρά σε αυτόν που του 'λαχε σε αφέντη περίσσια ανώτερο του να δουλεύει, τούτη η σωστή στον κόσμο ελευτερία." "Το ξέρω, κακοτράχαλος ο κόσμος, πίκρες πολλές, χαρές γοργές, ιδρώτας πολύ αρμυρός να βγάλεις το ψωμί σου." "Ανάγκη ποια καμιά, τι θα 'χουν γίνει κορμιά στερεά κι οι πιο τρανές σου ελπίδες, ελπίζουν μονάχα οι δυστυχισμένοι." "Ελεημοσύνη η λευτεριά δεν είναι." "Πάντα πιο πέρα είναι ο στερνός μας άθλος, πάντα πιο μπρος, και τελειωμό δεν έχουν."
"Ένα μονάχα υπάρχει στον κόσμο σίγουρο αγαθό. Η κάθε στιγμή που διαβαίνει αυτή είναι το ανώτατο αγαθό, βαστάει μίαν αστραπή και σβήνει αιώνια. Από μία στιγμή μπορεί να κρεμαστεί η μοίρα του κόσμου." "Τυφλή δεν είναι η Μοίρα, τυφλή 'ναι η ψυχή του ανθρώπου." "Αυτό θα πει νιότη, να θαρείς πώς είσαι ένα με τον θεό." "Μα δύναμη θα πει να κρατάς τη δύναμη σου." "Η περίσσια, χαρά δεν ταιριάζει σε μία μεγάλη ψυχή! Μητε κι η περίσσια θλίψη, μα μητε κι ο αδιάντροπος λόγος. Μπορείς και στον πιο άγριο χόχλο της δύναμής σου και της νίκης να κρατάς δροσερό, αδιάφορο, απάνω από τη νίκη, το νου σου;" "Απάνω από τη γυναίκα ο άντρας, απάνω από τον άντρα, ο θεός. Χρέος έχει καθένας να υπακούει και να παραδίνει τα πάντα στον αρχηγό του, έτσι μονάχα ο ακατάστατος συρφετός των ανθρώπων απάνω στη φλούδα της γης οργανώνεται και γίνεται στρατός."