Η πρώτη φλέβα

by Giannis Makridakis, Γιάννης Μακριδάκης

"Εγώ ταξίδευα στην Αφρική, ταξίδευα στην Αυστραλία. Ο έρωτας δεν είναι μόνο σαρκικός, είναι και πνευματικός. Ήτανε το μυαλό μου αλλού πάντα. Πάντα. Έλεγα άντε να τελειώσει, να φύγει. Κι όλες οι γυναίκες αυτό λέγανε. Δηλαδή της δουλειάς οι γυναίκες. Αυτό σκεφτόντουσαν και αυτό λέγανε. Αυτό κάνανε. Γιατί, ήξερε αυτός πού είναι εμένα το μυαλό μου; Όλοι οι άντρες που πάνε για αγοραίο έρωτα δεν το ξέρουνε ότι η γυναίκα δεν πρόκειται να ανταποκριθεί; Εν γνώσει τους πάνε. Δεν είναι η γυναίκα τους ή η γκόμενά τους. Βέβαια το μυαλό μου εμένα μπορεί να ταξίδευε, αλλά σαν αγγούρι δεν ήμουνα ποτέ. Διότι εντάξει, στο κάτω κάτω ο άνθρωπος έδινε τα λεφτά του."

Ένας ναυτικός και μια πόρνη αφηγούνται ιστορίες από τις ζωές τους. Ο προβολέας του συγγραφέα τους φωτίζει εναλλάξ. Η Λόλα βρέθηκε να δουλεύει στην Ντάπια των Χανίων από τη δεκαετία του '60 έως και τη δεκαετία του '80. Ο Γιώργης ταξίδευε το ίδιο διάστημα από την Ιαπωνία μέχρι τη Βραζιλία και είχε περιστασιακές σχέσεις με πόρνες.
Οι δυο τους εξιστορούν φουρτούνες και απαγωγές, αρραβώνες και βαφτίσια, αυτοκτονίες και έρωτες. Μέσα από τις αφηγήσεις τους διαφαίνεται μια ολόκληρη εποχή, αλλά κυρίως η κανονικότητα της ζωής στα βαπόρια, στα λιμάνια και στα "σπίτια".

Genres: Greece

132 pages, Paperback

First published January 1, 2016

About the author

Giannis Makridakis (gr: Γιάννης Μακριδάκης) was born in Chios in 1971 and studied mathematics. He organizes research and educational programmes and edits publications for the Chios Studies Centre, which he founded in 1997. He edits the three-monthly magazine Pelinnaio and has published two books on the history of Chios. His first novel Anamisis Denekes, published by Hestia in 2008, is already in its fourth edition and translated into Turkish.

Reviews

[Eliasdgian · Rating 5 out of 5]

Αντί σχολίου, πέντε λέξεις κι ένα θαυμαστικό: εκπληκτική νουβέλα, εντυπωσιακή αφηγηματική δεινότητα! Θα επανέλθω (με ακόμη περισσότερα θαυμαστικά)

[somuchreading · Rating 5 out of 5]

Είναι ο Μακριδάκης ο σπουδαιότερος σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας;

Δεν έχω ιδέα, μιας και αυτό είναι το πρώτο του βιβλίο που διαβάζω, αλλά σας τράβηξα την προσοχή εεε;

2 άνθρωποι, ο Γιώργης, ένας ναυτικός που πέρασε τη ζωή του από λιμάνι σε λιμάνι και από γυναίκα σε γυναίκα και η Λόλα, μια πόρνη που δούλεψε για 2 δεκαετίες στην Κρήτη, αφηγούνται τη ζωή τους. Όχι κάτι εξεψιονέλ ως setup, σωστά;

Τα κεφάλαια της ζωής τους περνάνε μπροστά από τα μάτια του αναγνώστη ως κεφάλαια της νουβέλας του Μακριδάκη που εναλάσσονται, δίνοντας τις απαραίτητες ανάσες από την ιστορία του ενός στην ιστορία του άλλου. Ο τρόπος γραφής είναι προφορικός, οι 2 τους μιλάνε σε κάποιον και αφηγούνται με απλό τρόπο τις αναμνήσεις τους.

Έχει μια ειλικρίνα ο λόγος του βιβλίου, κάτι που πολλές φορές χάνει ο συγκεκριμένος τρόπος γραφής και κάνει το λόγο να μοιάζει επιτηδευμένος [βλέπε για παράδειγμα και: χόλι μάουντεν]. Χωρίς να ξεφεύγει ποτέ από τους ήρεμους τόνους του, συγκινεί με τη δύναμη των εικόνων του και όχι με την ένταση της φωνής του ή την πίεση του συναισθήματος προς το μέρος του αναγνώστη.

Ο συγγραφέας δίνει σε μερικές σελίδες μια ματιά σε 2 ξεχωριστές ζωές, σε μια άλλη εποχή, σε άλλους τόπους, συνήθειες και νοοτροπίες, με τη νοσταλγία να έχει βασικό ρόλο σε κάθε πρόταση του κειμένου του.

Δε γράφω περισσότερα, όχι τουλάχιστον πριν έρθω ξανά σε επαφή με το έργο του Μακριδάκη, κάτι που σίγουρα δε θα αργήσει να συμβεί.

Η πρώτη φλέβα: ★★★★½

[Thomas · Rating 5 out of 5]

Στα βιβλία του Μακριδάκη δε βάζω πια αστεράκια, αλλά καρδούλες. Τέλος.

[Margaret · Rating 5 out of 5]

Αυτο δεν ειναι νουβέλα. Ειναι ενα ποτήρι νερο που πίνεται μονορούφι! Και σε 125 σελίδες χωράει δυο ζωές! Κι ο συγγραφέας σε πείθει οτι τις έζησε και τις δυο. Εντυπωσιακό!

[Lazaros Karavasilis · Rating 5 out of 5]

Δεν διαβάζω σύγχρονους έλληνες συγγραφείς και δύσκολα παίρνω και το ρίσκο να το κάνω, είτε λόγω χρημάτων είτε λόγω χρόνου. Κοινώς προσπαθώ να αποφεύγω τις φόλες που να είναι σκέτος ρομάντζο, ή ένα μετριότατο αστυνομικό.
Για τον συγκεκριμένο συγγραφέα ήξερα μόνο ότι γενικά είναι καλός και τίποτα άλλο και ίσως εκεί μου κινήθηκε η περιέργεια, να διαπιστώσω αν όντως είναι.
Δύο διαφορετικές ζωές εκτυλίσσονται σε 125 σελίδες, που είναι σαν να τις έζησε και τις δύο ο συγγραφέας. Τόσο αληθινές που νομίζεις ότι έχεις τους χαρακτήρες απέναντι σου και σου τα διηγούνται.
Τι να πω; Πάω να πάρω και τα υπόλοιπα βιβλία του.

[Sotiris Karaiskos · Rating 2 out of 5]

Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας μου το χαλάει! Ενώ στα προηγούμενα βιβλία του αφηγούνταν θετικές ιστορίες με έναν πολύ όμορφο και ευχάριστο τρόπο εδώ δοκιμάζει κάτι αρκετά διαφορετικό, λιγότερο λογοτεχνικό και ελάχιστα συναισθηματικό. Οι δυο παράλληλες ιστορίες, μιας πόρνης και ενός ναυτικού συνηθισμένου στη συναναστροφή με πόρνες, δοσμένες με έναν ωμό, σχεδόν κυνικό τρόπο, χωρίς συναισθηματικές εξάρσεις και ιδιαίτερη ανάλυση. Δίνει, βέβαια, μια αποστασιοποιημένη εικόνα της πορνείας και αυτό είναι θετικό αλλά πέρα από αυτό δεν ένιωσα να προσφέρει τίποτα άλλο. Περίμενα αρκετά περισσότερα, συνηθισμένος από όλα αυτά τα υπέροχα βιβλία του που διάβασα τελευταία.

[Stratos · Rating 3 out of 5]

Διαθέτει φανατικούς αναγνώστες. Και σαφώς είναι ένα σπουδαίο ταλέντο. Πλην όμως δεν μ΄ ενθουσίασε...

[Maria2 · Rating 5 out of 5]

Εντάξει,η τρανή απόδειξη ότι κάποια βιβλία δε διαβάζονται,τρώγονται,για να μη πω ότι καταπίνονται αμάσητα.Έτσι την έπαθα κι εγώ με το τελευταίο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη το οποίο μέσα στις 125 σελίδες του χωράει όχι μία ζωή ολόκληρη,πολλά παραπάνω και μένεις να αναρωτιέσαι:τελικά το διάβασες το βιβλίο ή σε διάβασε;
Μια πόρνη κι ένας ναυτικός διηγούνται τη ζωές τους σε παράλληλα κεφάλαια και μέσα από την αφήγηση τους φωτογραφίζεται μια ολόκληρη εποχή και όχι μόνο.
Από τις ελάχιστες περιπτώσεις που ένα βιβλίο με τόσο λίγες σελίδες είναι τόσο γεμάτο από γεγονότα,συναισθήματα αλλά και πολλές αλήθειες και είναι απορίας άξιο γιατί δεν είναι στη κορυφή των βιβλίων για φέτος.Ως γνήσιο παράδειγμα πραγματικής λογοτεχνίας χωρίς ίχνος κομπασμού και προσπάθειας επιβολής της γνώσης και της παιδείας,ο Γιάννης Μακριδάκης παραδίδει μαθήματα ζωής αλλά και αληθινής λογοτεχνικής μορφής μέσα από μερικές σελίδες.
Παρόλο που τον συγγραφέα τον γνώρισα μόλις πριν 2 μήνες περίπου με κέρδισε αμέσως με τις ιστορίες του,το ύφος του αλλά και τον τρόπο γραφής του που σε κάθε του βιβλίο είναι διαφορετικός αλλά εξίσου συναρπαστικός.Έχει μια γραφή που κυλάει απίστευτα ευχάριστα,οι ήρωες είναι μπροστά σου,τους βλέπεις,τους ακούς,σου μιλάνε κι εσύ απλά κάθεσαι και τους παρακολουθείς μη κουνώντας ούτε βλέφαρο για να μη χάσεις ούτε λέξη τους.Μεγάλο νομίζω επίτευγμα από έναν άνθρωπο που φαίνεται ότι δεν επιδιώκει τον θαυμασμό και τη δόξα,απλά λέει όσα έχει να πει,τίποτα παραπάνω.
Με λίγα και απλά λοιπόν λόγια,διαβάστε όχι μόνο αυτό,όλα τα βιβλία του Γιάννη Μακριδάκη γιατί είναι σίγουρο ότι αν διαβάσετε το ένα,θα διαβάσετε και όλα τα υπόλοιπα και αναμφίβολα θα ανακαλύψετε ένα νέο συγγραφικό ταλέντο.Εγώ πάντως χαίρομαι απίστευτα που γνώρισα ένα τόσο εξαιρετικό συγγραφικό ταλέντο.Πολλά μπράβο!

[Vasilis Kalandaridis · Rating 4 out of 5]

Αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο,ενός άντρα και μιας γυναίκας.Ένας ναυτικός και μια πορνη.Καπου κάπως τέμνονται οι ιστοριες τους.Αν εχεις συνηθίσει τη γραφή του Μακριδακη,η νουβέλα θα σου φανεί υπέροχη.

[Georgekapa · Rating 3 out of 5]

Με συνήθισε σε πολύ καλύτερα βιβλία του!

[L'amante des livres · Rating 4 out of 5]

Απο την αρχη ο αναγνωστης εχει την αισθηση οτι παρακολουθει ενα ακρως ενδιαφερον ντοκιμαντερ, εχοντας μπροστα στα ματια του, εναλλαξ, δυο ανθρωπους, ο καθενας εκ των οποιων αφηγειται προφορικα τη ζωη του σε ενα δημοσιογραφο και κατ' επεκταση στο θεατη που παρακολουθει τη συνεντευξη και ακουει τους δυο αυτους μονολογους-μαρτυριες. Η γραπτη αφηγηση του συγγραφεα δε μοιαζει δηλαδη με επινοηση δικη του, με μυθοπλασια, αλλα με ακριβη απομαγνητοφωνηση οσων του  διηγηθηκαν τα δυο προσωπα της νουβελας (οπως γινεται και στο κορυφαιο "Γκιακ" του Δ. Παπαμαρκου). Λογος αμεσοτατος και απολυτα ειλικρινης, λες κι ο καθενας ξεγυμνωνει την ψυχη του χωρις ν' αφηνει τιποτα στο σκοταδι. Φοβος της δεσμευσης, ελευθερια, μοναχικοτητα.
Πρωτο βιβλιο του Μακριδακη για μενα, σιγουρα, ομως, οχι και τελευταιο.

[Vana · Rating 4 out of 5]

Το πρώτο βι��λίο του Μακριδάκη που διαβάζω, που μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Μια καλογραμμένη νουβέλα που παρουσιάζει εναλλαξ μέρος της ζωής μιας πόρνης και ενός ναυτικού. Η γραφή του σε κάποια σημεία που θύμισε Βαμβουνάκη, όχι ως προς το "συναισθηματικό κομμάτι", αλλά ως προς την απόδοση του λόγου, σαν να πρόκειται ή να είναι η μεταφορά του προφορικού λόγου των ηρώων του βιβλίου χωρίς καμία παρέμβαση. Ζωντανος λόγος, που έχει τη δυναμη να δημιουργήσει εικόνες. Συστηνεται ανεπιφύλακτα

[Maria Giannisi · Rating 5 out of 5]

Αγαπημένος σε ότι κι αν έχει γράψει ! Τον ακολουθώ πιστά.

[Lila_Sta · Rating 3 out of 5]

Καλογραμμένη νουβέλα όπως πάντα, κάτι όμως σαν να λείπει. Ίσως φταίει που είναι το τέταρτο του Μακριδάκη που διαβάζω και ξεκίνησα με προσδοκίες.

[vasso · Rating 4 out of 5]

Έχοντας διαβάσει προηγουμένως μόνο το ‘αναμισης ντενεκες ‘ του ίδιου , μπορώ να πω ότι αυτό μου άρεσε πολύ περισσότερο. Κατά τη γνώμη μου πιο μεστό, ώριμο και ουσιώδες.

[Mengrelaos · Rating 2 out of 5]

Προσωπικά με κούρασε το βιβλιο επειδή δεν αισθανόμουν πως πήγαινε κάπου η ιστορία. Έξυπνη η εναλλαγή ως δυο αφηγητών / προσώπων και πολυ πιο εύκολη στην παρακολούθηση απο τις εναλλαγές που κάνει ο Τσίρκας στις Ακυβερνητες Πολιτείες. Ίσως και το αντικείμενο ήταν αυτο που δε με έλκυσε, όποτε τελείωσα το βιβλιο απλά για να το τελειώσω ( ευτυχώς, μια και υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στο τέλος)