گرچه در روی جلد این کتاب نام هرماس هسه به طور برجسته به چشم می خورد. در واقع از این کتاب 230 صفحه ای تنها یک داستان - حدود 12 صفحه - به هسه تعلق دارد. داستان های این کتاب بدین ترتیب اند:
1 - افسانه: هرمان هسه
2 - داستانی در نه نامه: داستایوفسکی
3 - مرگ: توماس مان
4 - سقراط مجروح: برتولت برشت
5 - پرسش از تقدیر: آرتور شنیتسلر
6 - مرگ: پاول ارنست
7 - لامای سفید: ونتورا گارسیا کالدرون
8 - افسانه ی آشیانه ی مرغان: سلما لاگرلف
9 - خشکسالی: کارلوس سالازار هره را
10 - برای بوته ی گل سرخ: پتروس خاریس
11 - پسری که دروغ می گفت تا بتواند کتاب بخواند: ارنست کلائس
12 - فصلی از کتاب گیون طبیب « خزه ی دریایی »: هانس کاروسا
13 - کشور نادیدنی: فولکمان لئاندر
14 - آب زلال: آدولف رودنیتسکی
این کتاب برای من کتاب جذابی بود. از آن رو که تنوع موجود در آن باعث شد تقریبا هر داستانی از جهتی به من لذتی متفاوت ببخشد. هم اموری نظری می شد درشان یافت و هم امور ذوقی. نخواندنش انتخاب خوبی نیست به گمانم...