Νυχτερινή ακρόαση

by Ευγενία Φακίνου

Ένα χωριό, όπου οι παππούδες μεταδίδουν στα εγγόνια τους τη μελαγχολία και τη θλίψη. Η Φεοδώρα με φι, που μεγαλώνει με αλήτικα ζώα. Η νεαρή Ελένη με τη γατίσια όραση και τη σκυλίσια ακοή. Ο Μάξιμος, που της αφηγείται υπέροχες ιστορίες φαροφυλάκων με αντίδωρο ερωτικά χάδια. Ο βίαιος χωρισμός τους. Οι δίδυμες μοδίστρες Σία και Σία με τις εμμονές τους. Ο Λουκάς, τζογαδόρος ολκής, δάσκαλος οδήγησης αλλά και ερωτικών μαθημάτων. Η Αθήνα αποκλεισμένη από τα χιόνια. Η Αμαλίτσα, ορφανή εξήντα ετών, και ο αρτοποιός «Κοσμάς ο Αιτωλός». Η νοσοκόμα «η Αντ’ αυτής» και ο «Ιώβ ο υπομονετικός» με τα δελτία καιρού από τα ημερομήνια. Η παροπλισμένη λαϊκή τραγουδίστρια, που λέει πάντα το ίδιο ρεφρέν. Ο νταλικέρης «Άρχοντας της Εθνικής» και ο ερημίτης με το σκύλο του που έχει όνομα πόλης.

Άνθρωποι με ματαιωμένες ελπίδες και ακυρωμένα πάθη, στωικοί αλλά όχι παραιτημένοι, που τους συνδέει το ραδιόφωνο και οι νυχτερινές εκπομπές, στις οποίες βρίσκουν ένα αντίδοτο στη μοναξιά, μια ελπίδα για την επόμενη μέρα και την προσδοκία μιας φωτεινής ανατροπής. Η Νυχτερινή ακρόαση είναι ένα εγκώμιο στο όνειρο, στους αφηγητές φανταστικών ιστοριών και στις αγάπες που κρατάνε μια ζωή.

Genres: Fiction

208 pages, Paperback

First published March 1, 2018

About the author

Η Ευγενία Φακίνου (English: Eugenia Fakinou) γεννήθηκε το 1945 στην Αλεξάνδρεια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και ξεναγός. Εργάστηκε για μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστρια.

Το 1976 δημιούργησε το αντικειμενοθέατρο "Ντενεκεδούπολη". Έχει γράψει και έχει εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Αστραδενή". Τα μυθιστορήματα της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβικά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημα της "Η μέθοδος της Ορλεάνης" και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων "Φιλοδοξίες κήπου".

Reviews

[Sofia · Rating 4 out of 5]

Δεν είχα ξαναδιαβάσει ποτέ την συγκεκριμένη συγγραφέα κι όμως από το οπισθόφυλλο ήξερα ότι αυτό το βιβλίο ήταν ο,τι χρειαζόμουν για το σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Πρόκειται για την ιστορία της Ελένης και του Μάξιμου, δοσμένης με εναλλαγές ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Αυτά τα flash back στα μυθιστορήματα μπορεί να γίνουν αρκετά κουραστικά, όταν όμως ο συγγραφέας κρατά έναν ρυθμό και μένει συνεπής στην ιστορία είναι πραγματική απόλαυση. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει και η Νυχτερινή Ακρόαση.

Με αφορμή όμως την ιστορία αυτών των δύο ανθρώπων η Φακίνου αναφέρει αποσπασματικά, χρησιμοποιώντας το απλό αλλά τόσο εύστοχο εύρημα των ραδιοφωνικών εκπομπών, τις ιστορίες πολλών ανθρώπων. «Φέτες από ζωές», όπως λέει χαρακτηριστικά που μπορεί να μην μοιάζουν αλλά έχουν ένα κοινό σημείο αναφοράς, το πιο επίπονο. Την μοναξιά:

«Άφηνε τους διπλανούς της στο μετρό να της πιάνουν κουβέντα, τους άκουγε χωρίς να αντιδρά, να τις αραδιάζουν ψεύτικες ιστορίες με ευτυχισμένες οικογένειες και πολλά εγγόνια, ή άλλες, στενάχωρες, με παιδιά που είχαν μεταναστεύσει λόγω της κρίσης στα τέσσερα σημεία του κόσμου. Όλες αληθοφανείς, όμως τα βλέμματα των συνομιλητών της έφευγαν έξω απ’ το παράθυρο και χάνονταν στη σκοτεινιά του τούνελ, τα χέρια τους αρπαγμένα από την πλαστική σακούλα που κρατούσαν, το ταλαιπωρημένο παλτό τους και τα φαγωμένα στην μύτη παπούτσια τους φώναζαν μοναξιά. Μοναξιά.»

[Maria Bikaki · Rating 3 out of 5]

Ενα βιβλιο αντίδοτο απέναντι στη μοναξιά των ανθρώπων
RTC

[Jennie · Rating 4 out of 5]

"Γέρασαν πριν την ώρα τους τα παιδιά, έγιναν μουρτζούφλικα και εριστικά, έπαιζαν άγρια παιχνίδια με σπρωξιές και τρικλοποδιές, δεν άφηναν κανένα κουσούρι συμπαίκτη τους να πέσει κάτω, αδιάφορα στο σχολείο, άντε να τελειώσουν κι αυτό το βάσανο, να πάνε στα ξένα να συναντήσουν τους γονείς τους, που θα τους έβρισκαν ξένους κι αυτούς. Πάντα θα ήταν μετέωρα, θα είχαν τον αβόλευτο στην ξενιτειά, χωρίς να θυμούνται στην πραγματικότητα τον πατέρα, τη μάνα ή τ' αδέλφια τους που είχαν μεγαλώσει αλλιώς, αλλά δε θα χωρούσαν ούτε στο χωριό όταν θα επέστρεφαν μετά από χρόνια. Μια γενιά που μεγάλωσε με γέρους κι ενηλικιώθηκε με ξένους, αν και συγγενείς πρώτου βαθμού."

Ένα μυθιστόρημα για τη μοναξιά κατά κύριο λόγο και δευτερευόντως για τον έρωτα. Μπορεί ο έρωτας να κρατήσει χρόνια και η ανάμνησή του;

Στη σύγχρονη Ελλάδα του 2018, έχουμε πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους που όλους τους συνδέει το ραδιόφωνο. Έχουν καταφύγει εκεί για παρέα και συντροφιά.

Πολλά τα νήματα, όμως η Φακίνου πιάνει ένα συγκεκριμένο. Την ιστορία και τον έρωτα του Μάξιμου και της Ελένης.
Δύο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον πολύ αλλά η μοίρα δεν τους άφησε να είναι μαζί τότε και χαθήκαν. Για καλή τους τύχη όμως βρίσκονται ξανά χάρης το ραδιόφωνο, μετά από πολλά χρόνια.

Ένα μικρό και μελαγχολικό μυθιστόρημα που διάβασα μέσα σε μια μέρα. Θα ήθελα όμως να μην ήταν τόσο «απότομο» το τέλος του. Ήθελα να δω παρακάτω πως θα εξελισσόταν. Όμως ίσως μετά ξέφευγε από το κύριο νόημά του και παραγινόταν ρομαντικό.

Ένα τραγούδι που θα ταίριαζε εδώ θα ήταν: Ας ερχόσουν για λίγο, μοναχά για ένα βράδυ.

[Niki · Rating 3 out of 5]

Δεν θα έλεγα οτι είναι απο τα καλύτερα βιβλία της Φακίνου, αλλά διαβαζόταν πολύ εύκολα και είχε ενδιαφέρον.

[Νατάσσα · Rating 4 out of 5]

Είναι σαφές πως με κάποιους συγγραφείς δεν μπορείς να είσαι "αντικειμενικός", ποτέ. Την Ευγενία Φακίνου την αγαπώ από παιδί, από την πρώτη φορά που είδα την Ντενεκεδούπολη. Έχω διαβάσει ό,τι έχει γράψει, για μικρούς και μεγάλους, και την θεωρώ σπουδαία, από τους πιο σπουδαίους σύγχρονους συγγραφείς που έχουμε.

Τούτη η ιστορία είναι απλή, σαν μεγάλο διήγημα. Καθόλου απλή, ωστόσο ρέει σα νερό. Δεν ξέρω αν χρειάζεται να γράψω παραπάνω - την απόλαυσα μέχρι την τελευταία σελίδα.

[Marianna Arvaniti · Rating 4 out of 5]

Απολαυστικό ανάγνωσμα

[Marianna Vassiliou · Rating 4 out of 5]

Πάρα πολύ τρυφερό - μελαγχολικό μυθιστόρημα.
Μοναχικοί άνθρωποι με ζωές καταπιεσμένες, με αποφάσεις που πήραν άλλοι για αυτούς.
Διαβάζεται απνευστί και μένει ανεξίτηλο στη μνήμη.
Πολύ δυνατό!

[ΔουΨου · Rating 3 out of 5]

Το μεγάλο ταλέντο της συγγραφέως αναδεικνύεται μέσα από την σχειτικά απλοϊκή αυτή υπόθεση.

[Marina Maidou · Rating 5 out of 5]

Κάτι ρομαντικά ξεπερασμένο για τη σημερινή εποχή, το ραδιόφωνο, και η ελληνική πάλαι ποτέ επαρχία αποτελούν την αφορμή για να ξεδιπλώσει η συγγραφέας με την ήσυχη και ανατομική φωνή της, για μια ακόμη φορά, μια ιστορία με μαγικές προεκτάσεις και απραγματοποίητες επιθυμίες.
Η μοναχική Ελένη, με τις ιδιότητες των ζώων που αγαπά και τα ματαιωμένα όνειρα να γίνει κτηνίατρος - αντί γι' αυτό γίνεται η πιο επιδέξια ράπτρια στις παράξενες δίδυμες θείες της, Σία και Σία. Ο περιθωριοποιημένος Μάξιμος που ήθελε να γίνει φαροφύλακας, αλλά παρέμεινε οδηγός φορτηγών. Γύρω από αυτούς, γαϊτανάκι σχεδόν Παπαδιαμαντικών δεύτερων και τρίτων χαρακτήρων αλληλεπιδρούν είτε στο μικρό μελαγχολικό χωριό της ελληνικής υπαίθρου ενώ ο έρωτας ανθίζει, είτε στη νυχτερινή ραδιοφωνική εκπομπή, όπου άνθρωποι παραιτημένοι από τα μεγάλα όνειρα της νιότης τους, καταθέτουν ωστόσο σαν κύκνειο άσμα την ανώνυμη παρουσία τους, ενώ ο έρωτας έχει από καιρό χαθεί.
Χάθηκε ωστόσο;
Το κείμενο ρέει τόσο όμορφα, χωρίς να είναι διόλου λυρικό, η ψυχολογία των ηρώων, το περιβάλλον γύρω τους που τους στραγγαλίζει ή τους ελευθερώνει είναι παραστατικό και υποβλητικό, όλη η ατμόσφαιρα του βιβλίου παραμένει ζωντανή πολύ μετά την ανάγνωσή του. Η ακριβής ψυχογραφία της γενιάς των παιδιών των Ελλήνων που μεγάλωσαν με τους παππούδες, ενώ οι γονείς τους εργάζονταν μακριά στη Γερμανία με αποτέλεσμα την μετέωρη προσωπικότητα των παιδιών αυτών είναι εξαιρετικά ρεαλιστική. Απόλαυσα πολύ και την όμορφη ατμόσφαιρα των ακροατών στην διαδραστική νυχτερινή εκπομπή ραδιοφώνου, μια που κάποτε, αν κι όχι προσωπικά, αποτελούσε το πλαίσιο μιας λίθινης διαδικτυακής κοινότητας με τη δική της ζεστασιά παρά την ανωνυμία της.

[Antonio Papadourakis · Rating 4 out of 5]

Με πολύ όμορφη γραφή ξεκινάει σαν φαντασία για να καταλήξει σε πικρό ρεαλισμό.
Η Ελένη στα τρία της χρόνια μένει ορφανή και την μεγαλώνει στο χωριό η θεία της Φεοδώρα (λάθος του παππά στην βάφτιση της). Ερωτεύεται τον Μάξιμο, το μπακαλόπαιδο, που εκτός από χάδια της διαβάζει ιστορίες για φαροφύλακες, αλλά λόγω της κατακραυγής του χωριού χωρίζουν φεύγοντας και οι δύο από το χωριό,  ο Μάξιμος νταλικέρης και η Ελένη βοηθός μοδίστρας στην Αθήνα.
Αφού ζήσουν ζωές ανούσιες θα ξανασμίξουν μέσα από μία νυχτερινή ραδιοφωνική εκπομπή.
"Να μην σου δώσει ο θεός όσα μπορείς να αντέξεις."
"Ο μπαρμπέρης μελαγχόλησε και πέθανε από απόπληξία, τον βρήκαν καθισμένο να κοιτιέται έκπληκτος στον μεγάλο καθρέφτη."

[Μαρία Ζαχαριάδου · Rating 4 out of 5]

-"Πες μου μια ιστορία"...
Από τις αγαπημένες μου συγγραφείς. Έχω διαβάσει τα περισσότερα βιβλία της. Λατρεύω τις περιγραφές της σε πρόσωπα, τοπία, καταστάσεις, τόσο όμορφα γραμμένες, βυθίζεσαι μέσα πραγματικά.
Έτσι κι εδώ σ'αυτο το βιβλίο, μας χαρίζει άλλη μια ευφάνταστη ιστορία, με τα ίδια στοιχεία, αλλά διαφορετική φυσικά από τα υπόλοιπα βιβλία της. Την ιστορία της Ελένης και του Μάξιμου του φαροφύλακα.
Γνωρίζονται από παιδιά, ερωτεύονται και ονειρεύονται την κοινή τους ζωή. Όμως κάποιοι αποφασίζουν γι αυτούς, επεμβαίνουν και τους χωρίζουν. Ακολουθούν ξεχωριστούς δρόμους για χρόνια αλλά πάντα ο ένας έχει τον άλλο στο μυαλό του και αναρωτιέται πως θα ήταν αν...

-"Πες μου μια ιστορία"...

[gigi_booksworld · Rating 2 out of 5]

Βαρύ, μελαγχολικό, που κάπου με κούρασε γιατί δεν με άγγιξε.

[Maria G. · Rating 3 out of 5]

3,5⭐

[Genny Eugenia Fotaki · Rating 3 out of 5]

Αν και δεν ήταν από τα καλύτερα βιβλία της Φακίνου που έχω διαβάσει, η ιστορία με τον φαροφύλακα με συγκίνησε. Ένας ανεκπλήρωτος Έρωτας που διακόπτεται απότομα. Δυο ζωές που απλά ακολούθησαν αδιαμαρτύρητα την μοίρα τους. Δυο μοναχικές καρδιές που έμελλε να ξανά συναντηθούν μετά από χρόνια... Μελαγχολικό, νοσταλγικό.