سرودههای کردی که با وزن هجایی سروده شده اند و دارای دو مصرع هستند. سیاوچمانه از ترکیب دو کلمه سیاو و چمان ساخته شده است که به معنای سیاه چشمان است. در این دفتر برخی از این سروده ها که مضمون عاشقانه دارند گرد آوردی شده است
مقدمه ی کوتاه آغاز کتاب علمی نیست و از صرف ادعا فراتر نمی رود - مثلا اینکه این سروده ها ریشه در آیبن های باستانی، به طور خاص دین زردشت، دارند. دائم این مضمون تکرار می شود که "بعضی محققان بر این باورند که ..."؛ بدون آنکه هیچ اشاره ای به این محققان یا آثار تحقیقیشان شود
در مورد اشعار هم من تا حدی جذبشان شدم نه به خاطر صورتشان و نه حتی به خاطر محتوایشان بلکه به خاطر موقعیتی که در آن شکل گرفته و حکایت گر آن بوده اند و همچنین صداقت ساده ی گویندگانشان. همچنین تصویر یار به مثابه کسی که در سفر است و تا به خود بیایی دیگر در ییلاق نیست، به نظرم یک تصویر حقیقی است؛ زیرا یاران ما همه در سفرند - سفر عمر و تجربه و ... - و تا به خود بیایی می بینی مسیر سفر ما و آنها دیگر روی یک جاده نیست. به گمانم دو مفهوم سفر و عشق قرابت های استواری با هم دارند
به نظرم خیلی خوب می شد اگر همراه کتاب، فایل صوتی خواندن اصل کردی رو هم می ذاشتن تا بشه کمی در لذت آوایی این ترانه ها سهیم شد. من کردی بلد نیستم و طبیعتا هیچ بهره ای در خواندن اصل کردی از نظر صوری و محتوایی نمی برم. البته این هم باید گفته شود که کلا وزن هجایی برای من غریب است
«سیاوچامه»ها از جمله ترانه های باستانی کُردی هستند که با گویش هورامی و بر اساس شیوه ی هجایی سروده شده اند. سیاوچامه ترکیبی است از دو واژه ی "سیاو" به معنی سیاه، و "چَمان" به معنی چشم ها و به ترانه هایی گفته می شود که در وصف سیاه چشمان سروده شده اند. سیاوچامه از معدود ترانه های عامیانه ی کردی است هنوز مورد توجه مردم هورامان است و به آن عشق می ورزند و با طلوع و غروب خورشید بر بلندای کوهستان زمزمه اش می کنند ____________________
آوازِ کبک از میان صخره ها به گوش می رسد بدون دخترانِ سیاه چشم ییلاق دلپذیر نیست
*
یادگاری های ات هنوز دست من است نه تو پس گرفتی نه من پس دادم شان
*
صبح از خواب برخیر شالِ کمرت را اما نبند تنها گردنبند طلایی ات را بر سینه آویزان کن
*
شب ها با حسرت و تمنای تو خواب ام می برد رو به روی ات می نشینم و بوی نفس های مان یکی می شود