بهمن فرزانه

“تمام آن جملات تمام آن بوسه ها در آن زمان چیزهایی بودند که می بایستی وجود داشتند. بزرگ تر ها همیشه می گویند قدر جوانی را بدانید. ولی بیش از این چه می شود کرد؟چطور می توان قدر دانست؟ و تو می بینی که سال های سال بعد همان طور قدر دانسته و عاشق مانده ای. همان طور یک نفس او را دوست داشته ای. حتی ازدواج کردن هم دردی را دوا نکرده است. عشق در تو رسوب کرده است. عادی مثل نفس کشیدن مثل جریان خون در رگ.”
― بهمن فرزانه, چركنويس