Хугараагүй Ноён Нуруу

by Лодойдамба Чадраабалын

Unknown Binding

About the author

Чадраабалын Лодойдамба (1917-1970) нь Монголын зохиолч байв.
Тэрээр 1917 онд Говь-Алтай аймагт төржээ. Бага наснаасаа сургууль соёлын мөр хөөж, 1954 онд МУИС төгсөж, улмаар ЗХУлсад аспирантурт суралцан урлаг судлалын ухааны дэд эрдэмтэний зэрэг хамгаалжээ. Уран бүтээлээ 1940 оноос эхэлж «Алтай», «Тунгалаг тамир» роман, «Манай сургуулийнхан» тууж, «Малгайтай чоно», «Солонго», «Дусал нулимс юу гэж хэлсэн бол» зэрэг олон арван шилдэг өгүүллэг бичсэний гадна «Гарын таван хуруу», «Өөрийн замаар», «Итгэж болно» драмын жүжиг, «Энэ хүүхнүүд үү» кино зохиол бичжээ.
Зохиолчийн «Тунгалаг тамир» «Алтайд» роман орос, чех, румын, болгар, вьетнам, япон зэрэг хэлнээ хэвлэгджээ.
Ч. Лодойдамба БНМАУ-ын төрийн шагналыг хоёр удаа хүртсэн юм.
Лодойдамбын Тунгалаг Тамир романы (1970-1973) кино хувилбар гарахад киноны найруулагч Равжаагийн Доржпалам их нэр хүндтэй болсон байна.
Эхнэр Ч.Долгорсүрэн нь Монгол Улсын ардын жүжигчин юм.

Бүтээлүүд

"Малгайт чоно" 1946, 1953 онуудад
"Мялзангийн цагаан өвгөн" 1947
"Алтайд" 1949, 1951 онд
"Манай сургуулийнхан" тууж 1952
"Өнгөрсөн үеийн баатрын өнөө үеийн явдал" 1956
"Миний танилууд" 1962 он
"Гарын таван хуруу" жүжиг 1968
"Тунгалаг тамир" 1971 2 дахь хэвлэл
"Түүвэр зохиол" 1977

Эх сурвалж: Wikipedia page http://mn.wikipedia.org/wiki/%D0%A7%D...

Reviews

[Nyamka Ganni · Rating 4 out of 5]

бас л гоё зохиол шүү. Хорвоогийн хатуу хөтүүд хугараагүй ноён нуруу, монгол сайхан эр, сайхан аав, сайхан хань, сайхан залуугийн тухай...

[Usku Enkh · Rating 5 out of 5]

"Энэ үед Дорж гуаг харахад их үер юм уу салхинд хэсэг мөчирөө хугалуулсан боловч ялж гараад навчаа дэлгэн байгаа бүдүүн улиас шиг байв".
Ч.Лодойдамба гуан энэ зохиол дээр ч Тунгалаг Тамир роман дээр ч тэр зохиолын гол дүрд оноодог амьдралын хатуу бэрхшээл болгоныг сонсохоор л гол дүрээ өрөвдчих юм аа.
Юу ч болоогүй байхад "амьдрал яагаад ийм хатуу юм бээ" зэрэг пост бичээд байдаг үеийн нөхөд энэ номыг уншихад тиймэрхүү зүйлс амнаас нь гарахаа шууд болихоор юм байна хаха.

[нимбэг · Rating 4 out of 5]

Ч.Лодойдамба гуайн Солонго өгүүллэгийг уншаад гэгэлзэн догдолж асан үе, одоогоос хоёр гурван жилийн өмнө. Эцэст нь Солонго яваад өгсөн нь л амттай байж билээ. Хэзээ нэгтээ учрах ёстой бол учирч л таараа даа...
Харин одоо Хугараагүй ноён нуруу.
Хүн амьдралдаа хэчнээн ихийг туулна вэ! Амьдрал богинохон богинохон, хэтэрхий богинохон л гэлцдэг, туулж өнгөрүүлсэн, туучиж гарсныг нь бодохоор уйдмаар урт ч юм шиг. Өгүүллэгт гарч буй хувь заяаны даажигнал, тохуурхал, шалгуур даамай хүнд, дандаа, хүнийг дотроос нь идэж, сэтгэл зүрхийг нь базлан, тасчиж хаяж, хүнд лантуугаар хүчтэйхэн дэлсэж буй ч, эцэст нь монгол эр хүний ноён нуруу үл хугарчээ. Тэр тэсэж тэвчсээр, хааяадаа нууцгай өмөлзөж, ихэнхдээ нурж, бусдыг чин сэтгэлээсээ хайрлаж, гашууныг ханатал амсаж явсаар үхэх тавьлантай юм байж. Ийм их ачааг дааж чадах болохоор нь үүрүүлсэн хэрэг. Дорж өвгөнийх шиг сэтгэлээр өвчилсөн хүнтэй нэг сайхан ярилцах юм сан.

[Энхүүш · Rating 5 out of 5]

Жаахан охин явахдаа уншчихаад өө тэгээд энэ өөдгүй хүүхний хүүхдүүдийг өсгөөд амьдраад байхдаа яахав дээ гэж бодоод дуусгачихаад дургүй цааш нь түлхэж байлаа. Гэхдээ саяхан уншаад үнэхээр хугараагүй ноен нуруу юмаа гэж бодсон. Бас их баЯрласан. Амьд явна гэдэг л их сайхан.

[Naranzul Ganbold · Rating 5 out of 5]

Амьдралын хатуу хүтүүд нухлагдаж бүх гуниг, ганцаардал, зовлон зүдгүүрийг сэтгэлийн их хаттайгаар туулж өнгөрүүлэх тэр их хүч хүн бүрт байж болох тухай өгүүлсэн юм шиг. Тэр тусмаа айл гэрийн эзэн хүний тухай тун чиг тэсвэр тэвчээрийн хязгаарыг харуулсан байх

[Б. Нинжин]

Хугараагүй ноён нуруу

[Go Go · Rating 3 out of 5]

xyjh

[Amraa Amraa · Rating 5 out of 5]

гоё ном