發生在近畿某處的那些事

by Sesuji, 背筋, 黛西 (Translator)

　　「敬請有消息的人盡快與我聯絡。」

　　網路論壇的匿名討論、懸而未解終成懸案的各式報導、
　　來自讀者的投書、詛咒影片中的神祕片段、意義不明的詭異圖片……

　　圍繞近畿某個地區誕生的各種詭異資訊與怪談，
　　在追查的同時，令人恐懼的事實逐漸浮上檯面。
　　隨著好奇心驅使翻動書頁，跟著書中的報導抽絲剝繭。
　　但是會不會，不知不覺中，你也來到了近畿的某處，身陷其中──

　　▐　來自作者的留言
　　初次見面，大家好。我是背筋。
　　收錄在這部作品中各種形式的文章，都是為了在神祕學雜誌中刊載一篇特輯，
　　而由我這位撰稿人以及雜誌編輯，同時也是我朋友的小澤蒐集到的資料。
　　那些全都是跟近畿地區的「某個地方」有關的文章。
　　我們察覺到潛藏於「某個地方」的怪異存在。
　　然而就在調查越加深入的時候，小澤突然音訊全無。

　　我正在找他。

　　敬請各位在看完本書之後，只要有相關消息都與我聯絡。

Genres: Horror, Fiction, Mystery, Japanese Literature, Novels, Japan, Thriller

362 pages, Paperback

First published August 30, 2023

Reviews

[Tyas · Rating 5 out of 5]

Sah, inilah salah satu buku terseru yang saya baca di tahun 2025 ini! Yah, walaupun saya kecele, karena mengira ini sebuah kisah misteri pembunuhan, ternyata horor supranatural... Tapi tidak masalah, karena membacanya bikin ‘nagih’. Saya yang tadinya ingin mencoba mengintip sedikit saja—karena ingin menyelesaikan The Thursday Murder Club terlebih dahulu—malah jadi menyelesaikan buku ini dalam kurang daripada 24 jam.

Penulis buku ini memperkenalkan dirinya dengan nama pena, 'Sesuji'. Ia mengatakan sedang mencari seorang kawannya yang hilang, dan buku ini adalah himpunan bahan-bahan penyelidikannya yang ia sajikan dengan harapan pembaca bisa membantu menemukan si kawan. Akan tetapi, narasi tidak bergulir dengan 'lurus' dengan tuturan pencarian si kawan oleh Sesuji langkah demi langkah. Yang akan kita baca benar-benar kumpulan berita, transkrip wawancara, obrolan forum internet, dan lain sebagainya, yang dikumpulkan Sesuji. Semuanya ada kaitannya dengan sebuah tempat di Kinki yang namanya selalu disensor, hanya dicantumkan sebagai ●●●●●. Bahan-bahan itu pun tidak diberikan secara kronologis, sehingga ‘PR’ kita adalah mencari-cari unsur-unsur yang menghubungkan cerita-cerita itu, termasuk dengan mempertimbangkan urutan kejadian.

Kekuatan Tentang Suatu Tempat di Wilayah Kinki (ngomong-ngomong, saya sangat suka karena Penerbit Phoenix memilih menggunakan judul berbahasa Indonesia!) adalah pada strukturnya, memang. Kejadian-kejadian yang secara individual terlihat seperti legenda urban atau kisah horor biasa dirangkai menjadi suatu skema raksasa tentang kengerian yang bercokol di ●●●●●. Dan ketika akhirnya buku ini mencapai ‘kesimpulan’-nya… silakan pembaca tentukan sendiri, apakah kesimpulan itu memuaskan, atau malah meresahkan. Bisa dibilang itulah hook terakhir buku ini sebagai sebuah novel horor. (Di bagian belakang buku ini, ada sejumlah foto ‘bahan liputan’ yang ujung-ujung halamannya masih tertutup rapat, harus kita robek sendiri. Kalau Anda gampang merasa ‘terusik’ oleh tampilan visual… berhati-hatilah saat ingin melihat foto-foto itu.)

Membaca buku ini tidak akan sememuaskan ini seandainya terjemahannya tidak bagus dan mulus. Terjemahan ini pun tahu kapan harus menggunakan ragam bahasa yang lebih resmi, kapan ragam bahasa percakapan atau obrolan di internet. Oleh karena itu, salut untuk sang penerjemah, Opi Ruhiana.

Dibandingkan novel terbitan Phoenix sebelumnya yang saya keluhkan karena banyak sekali catatan kaki yang tidak perlu dan malah mengganggu, Wilayah Kinki juga relatif bersih dari catatan kaki semacam itu. Catatan kaki yang ada masih cukup informatif dan tidak terlalu mendistraksi. Hanya dua yang saya ingat terasa mengganggu:

1. Ketika digambarkan sebuah mobil menggunakan lampu jauh, istilah yang digunakan adalah ‘lampu high beam’, mungkin karena aslinya dalam bahasa Jepang menggunakan istilah itu. High beam ini lalu diberi penjelasan panjang di catatan kaki, padahal kalau di teks utama langsung diganti ‘lampu jauh’ saja kan sudah cukup.

2. Halaman 162: ada catatan kaki yang menjelaskan kepanjangan ‘UMA’. Catatan ini SANGAT tidak perlu, karena di teks utama di halaman 163, sudah ada penjelasan tentang UMA! Penerjemah dan editor sungguh harus menahan diri agar ‘tidak kebelet’ menambahkan catatan kaki yang tidak diperlukan.

Terlepas dari itu, saya sangat senang Phoenix menerbitkan Wilayah Kinki, tidak begitu lama pula berselang terbit aslinya di Jepang. Bahkan edisi bahasa Indonesia ini terbit duluan daripada edisi bahasa Inggris. Untuk yang menggemari kisah horor dan supranatural, novel ini sangat direkomendasikan!

[Bella Azam · Rating 5 out of 5]

A mixed media format of supernatural horror in a book filled with mysterious scary stories, all connected in an unnamed place in Kinki region. I came across this book on my timeline that Seulgi was reading this, and immediately was intrigued by the synopsis. As someone who loves horror, this book sounds exactly what I like in horror and when I saw that it was adapted into a film by one of my favourite director, Koji Shiraishi, I knew I have to read it asap. And I'm happy that my request for an e-arc was approved by the publisher Yen Press because OMG THIS BOOK CREEPS ME OUT.

This book used a very clever narrative of mixed media where there are newspaper articles, magazine articles, letter to editors, internet threads, interview transcripts, short stories written in a certain monthly magazine featuring these horror tales from readers and I found this storytelling to be brilliant. We opened up with the reason for these stories are shown to us readers as the author addressed themselves in the beginning by saying that they need help to find their missing friend that investigated these stories about a place in Kinki region. As we go deeper, we get more and more information& details from these transcripts shared to us on supernatural/ghostly encounters on curses, mountain, dam, of ghosts, and various spooky stories and we are pulled into this book in wanting to believe and also to not be deceived. As I read along of these creepy stories, I found myself need to stop reading this late at night as my mind started to create these chilling apparitions and I become scared.

I don't want to say much for the fear of spoiling the story but best believe me, just dive into this story blind. Don't look up anything online, don't search for any images, don't even read a review about it. All I can say, this is not a typical horror story, it does not have a storyline, its very much collection of stories on the place in Kinki region but go deeper and you will see whats waiting on the other side.

I am fond of Noroi, Cult and Occult by Shiraishi and I can see how this book is so up to Shiraishi's style and very much screams his movie so I'm looking forward to watch the movie next

Thank you to Edelweiss and Yen Press for the e-arc!. I will certainly purchase the phsyical hardcover since it had a hidden section and I'm dying to get it in my hand and marvel on this book

[Phu · Rating 1 out of 5]

1.5

Tương tư như tác phẩm trước đó là 口に関するアンケート cùng tác giả mình đã đọc, cuốn sách này cũng được viết theo thể loại giả tài liệu. Theo chân một biên tập viên - người đang điều tra về sự biến mất của người cộng sự có cùng sở thích về những chủ đề kỳ bí, mọi thứ đưa người đọc đến với những hiện tượng và sự kiện kỳ quái liên tục diễn ra ở những nơi thuộc vùng Kinki.

Ban đầu tác giả khiến mình rất mong chờ, bởi không chỉ được viết dài hơn tác phẩm trước mà 發生在近畿某處的那些事 mở đầu với những bài phỏng vấn, các đoạn trích từ sách báo về những hiện tượng kỳ quái ở những nơi thuộc vùng Kinki, càng đọc những thông tin càng chồng chéo và mình càng mong chờ tác giả sẽ giải quyết một cách thỏa đáng nhất. Nhưng thực sự là quá đáng tiếc... Việc viết theo phong cách giả tài liệu này khiến mình cảm thấy không hiệu quả khi viết sách, bởi cách trình bày của tác giả quá dài dòng, có những chi tiết phù hợp để làm kịch bản phim hơn là sách.

Ngoài những phần tác giả nói về quan điểm về các chủ đề về sinh vật, sự kiện và hiện tượng kỳ bí, bóc tách và phân tích trong cuộc điều tra của nhân vật thì toàn bộ cuốn sách quá bình thường. Càng đọc thì cái cảm giác hứng thú của mình bị mất đi nhanh chóng vì các đoạn phỏng vấn, thông tin chỉ càng thêm rối. Từng vụ việc được bày ra nhiều vào cũng chỉ cố tỏ ra kinh dị, rồi lại giải quyết quá bình thường, không đủ thuyết phục. Khi cảm giác nhàm chán gần tới đỉnh điểm tác giả tung ra một cú twist nhỏ mà chẳng thấm vào đâu =D Đến cái kết mình thấy nó tầm thường khiếp. Vưa cứ cảm giác tác giả đang cố viết theo Uketsu, vừa tỏ lòng kính trọng cho hiện tượng kinh dị Ring, mà còn cố làm theo phim Incantation (2022) nên đâm ra chả đâu vào đâu.

[Reza Fahdini · Rating 4 out of 5]

Aku bahkan ga percaya hantu, tapi kenapa aku merinding bangsat. Mana tengah malam mau ambil gelas ke dapur aja rasanya was-was

[Sahachad Bank · Rating 2 out of 5]

แค่สองดาว พออ่านเรื่องย่อแล้วโคตรจะน่าอ่าน กระตุ้นต่อมเผือกมาก ๆ แต่พอได้ลองอ่านจนจบพบว่า พอเถอะ พักก่อน เอาเวลาของช้านนนนคืนมา พยายามจะเหมือน "บ้านวิกลคนประหลาด" และ "ภาพวาดปริศนากับการตามหาฆาตกร" แต่ทำไม่ถึง
ข้อดีของเล่มนี้ คือ เรื่องสั้น หรือข้อมูลประกอบต่าง ๆ เล่าเรื่องได้น่าขนลุก เสียวสันหลัง แต่พอเอาทุกเรื่องมาปะติดปะต่อเพื่อเชื่อมกับตอนจบ แล้วมันไม่ได้อะ การหักมุมก็เฉย ๆ

[Justin Vollrath · Rating 3 out of 5]

Sometimes you like the *idea* of a book more than the actual book itself, unfortunately.

“About a Place in the Kinki Region” does have an excellent premise; originally published as an online horror web serial, it has the framing device of a writer for an occult magazine who has gotten missing, and a friend of theirs who is publishing the bits and pieces of the story they were working on online to try and get some closure into their disappearance; eventually, it becomes clear that all of these stories relate to an area within the Kinki region of Japan, and disturbing trends begin to emerge. For anyone who has rea

The book has some multimedia elements, such as photo of letters, drawings, or other images, that give the book a unique identity and helps play into the framing device (think House of Leaves but far less ambitious), but the bulk of the rest of the novel is essentially a collection of short horror stories with minor interview pieces sprinkled in that advance the framing narrative. Horror is subjective, and especially difficult to get right in the written form, but I will say there were some standout great stories, such as the one involving a certain house, and even when the stories weren’t terrifying they usually at least had a great atmosphere or a disturbing final note.

Ultimately, though, many of the stories felt a bit too short, and the way the book ended, though conceptually interesting, felt far too rushed to land with the impact it should have.

Honestly, I think this would have been far more impactful if it had leaned more into the idea of being a multimedia project cobbled together from a variety of sources; have video clips of interviews, images from past issues of the magazine, newspaper clippings and more. The stories already have a feel of scrolling through a thread on an old forum and falling deep into some rabbit-hole, and an ideal version of this project would have leaked far more heavily into that feel (though for a single author working on what started and a small project I can understand why the scope was so much more limited).

An incredible idea with okay execution.

[naya · Rating 3 out of 5]

i started reading this book because of fomo. it isn’t a typical ghost story; rather, it’s an anthology of real life uncanny and supernatural events from across the kinki region. it started off strong some of the stories genuinely gave me chills but after a while, it began to feel like it was going in circles. beyond a certain point, the repetition became hard to ignore. overall, it’s a modest book nothing more, nothing less.

[Pan · Rating 2 out of 5]

แอบผิดหวังกับตอนจบ ระหว่างที่อ่านปักธงในใจไว้ประมาณ 3 มาตลอด แต่ตอนจบมันไม่สุดยังไงไม่รู้ รู้สึกมันไม่ satisfying ไม่พีคพอให้สมเหตุสมผลกับที่เรื่องพยายามขายความใบ้นั่นใบ้นี่มาตลอดทางเลย

ทั้งนี้จุดที่น่าชมเชยคือ เรื่องนี้มีวิธีการเล่าที่น่าสนใจดีค่ะ คนเขียนเล่าเรื่องผ่าน บทความ ข้อมูลจากอินเตอร์เน็ต บทสัมภาษณ์ ฯลฯ ที่ตัวละครหลักที่เป็นบรรณาธิการและนักเขียนรวบรวมมาเพื่อทำนิตยสารฉบับพิเศษ เอามาเรียงให้ได้อ่าน โดยนักอ่านก็จะได้ค้นพบปริศนา คำใบ้ และเรื่องราวของคำสาปไประหว่างที่อ่านเอกสารเหล่านี้ ขณะเดียวกันก็มีปริศนาซ้อนอีกชั้น คือตัวเอกคนหนึ่งได้หายตัวไปขณะที่กำลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคำสาปอยู่ ตัวเอกอีกคนจึงนำเอกสารที่มีมาเผยแพร่เพื่อขอร้องให้เรา(คนอ่าน)ช่วยไขปริศนา+หาเบาะแส

อันที่จริงตอนอ่านก็รู้สึกว่าสนุกใช้ได้นะคะ จุดหลอนก็น่ากลัวดี แต่ว่ามันดันสนุกจากความรู้สึกที่เหมือนอ่านเรื่องผีสั้นๆ ไปเรื่อยๆ มากกว่านี่สิ ในฐานะนวนิยายเรื่องยาว มันไม่ทำให้เรารู้สึกว่าอยากติดตามขนาดนั้นค่ะ ไม่ได้มีอารมณ์ร่วมอยากจะไขปริศนาอะไรมากมาย ฟีลจะหยุดอ่านตรงไหนตอนไหนก็ได้
ความที่เรื่องไม่ได้ปูให้ผูกพันกับตัวละคร และการแค่เอาเรื่องสั้นหลายๆ เรื่องมาต่อกัน ก็ทำให้เพซเรื่องมันเนือยๆ ไม่มีจุดบิ้วอัพ จุดพีค ให้ได้ลุ้นเท่าไร คิดว่าถ้าคนเขียนเขียนให้ผู้อ่านรู้สึกลุ้นว่าใกล้แล้ว ใกล้ไขปริศนาได้แล้ว + ถ้าไขได้จะต้องช่วยคนนั้นได้แน่ ฯลฯ จะทำให้มีแรงจูงใจในการอ่านมากกว่านี้

สำหรับเราความเนือยนี้ ผสานกับตอนจบที่อยู่ๆ ก็เฉลยทุกอย่างตู้ม แต่กลับพีคไม่พอ เลยทำให้รู้สึกว่าต้องหักคะแนนค่ะ
ทั้งนี้ทั้งนั้น เรื่องนี้น่าจะถูกใจคนที่ชอบอ่านงานแนวสืบสวนสอบสวนแบบ whodunnit นะคะ เพราะจะได้รวบรวมคำใบ้ต่างๆ ไปพร้อมกับการพยายามเดาทิศทางและไขปริศนา
เป็นแนวสยองขวัญที่ผสมผสานกับแนวสืบสวนสอบสวนค่ะ

[normnialib · Rating 4 out of 5]

Buku ini awalnya nakutin banget, tapi lama kelamaan kok lucu ya? Atau mungkin ini cara aku aja biar gak terlalu takut? Menurutku buku ini kreatif, penulisnya kayak ngajak pembaca untuk ikut serta dalam pencarian temannya yang hilang. Jadi ada banyak banget riset yang dilakuin si penulis di buku ini. Mulai dari artikel, surat pembaca, sampe ke penelusuran di internet. Ini mungkin kompleks tapi bagi orang yang suka ngulik, cocok banget deh baca buku ini. Nanti cuplikan-cuplikan cerita kecil itu bakalan saling berhubungan menuju ending. Endingnya sendiri gimana ya? Kocak sih. Plot twistnya gak terlalu yang dar der dor, malahan bisa ketebak kalau pembaca jeli. Cuman agak kurang puas aja. Di versi Indonesia ada bagian yang disegel di halaman paling akhir. Gong sih. Itu serem banget! Berasa nonton film dokumenter kalik ah wkwkkw.

[Kamons · Rating 4 out of 5]

(3 ดาวครึ่ง เนื้อหาบางส่วนชวนขนลุกดี มีความสยองขวัญเบาๆ แต่หักคะแนนตอนจบแบบ ลบ ๆ ๆ)

แต่ให้เรท 4 ดาวเพราะอ่านสนุก

ติดใจเรื่องนี้ตั้งแต่ได้อ่านทดลองอ่านเพราะตัดจบแบบชวนให้อยากรู้พอดี

สำหรับเรื่องนี้เป็นการเล่าเรื่องเปิดมาว่าในแถว ๆ เขตที่เรียกว่าภูมิภาคคิงคิมักมีเหตุประหลาด คดีแปลก ๆ เกิดขึ้น ซึ่งก็ต่างกรรมต่างวาระกัน แต่ปรากฎว่ามีบางจุดเชื่อมโยงกันได้อยู่

ทีนี้การเล่าก็จะเป็นแบบตัดเอาบทความ บทสัมภาษณ์ที่เป็นเรื่องประหลาดในเขตนี้มาเล่า โดยส่วนตัวต้องบอกว่า หลาย ๆ เรื่องเล่าทำเอาเราขนลุกเลย ดูเป็นเรื่องเรียบง่ายแต่พิศวงดี จุดนี้น่ากลัว

แต่จุดที่ไม่ชอบมาก ๆ เลย คือตอนจบกับบทสรุป บทสรุปค่อนข้างกำกวม และ...นั่นแหละเหมือนจดหมายลูกโซ่ คนไม่ชอบเรื่องแบบนี้ก็คือสาปใส่คนเขียนเลยนะ

[Pawaran · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือไม่กี่เล่มเลยที่อ่านรวดเดียวจบได้ภายในคืนเดียว
จบแบบงง ๆ แต่ก็สนุกนะ

ชอบวิธีเล่าเรื่องที่เล่นกับความเป็น “เรื่องเล่า” "การ edit และ sensor เรื่องราว" และ "การที่ตัวละคร (ผู้เขียน) มีอำนาจเหนือเนื้อหาในฐานะบรรณาธิการ" ความ “Unreliable narrator”

มันเท่มากเลย
ถือว่าสปอยไหม ติดสปอยไว้ก่อนดีกว่า 😬

[flowersfor___algernon · Rating 4 out of 5]

Surprisingly good read! I thought that the format of internet articles and community threads was really interesting. Though I feel like some of the stories could've been shortened.

[ian without an e · Rating 2 out of 5]

Left me with more questions than answers tbh. The stories are kinda scary on their own but the main plot that's supposed to tie them all just felt disappointing.

(Don't get too caught up in the hype!)

[nat · Rating 5 out of 5]

genuinely terrifying, may or may not be the best horror book i've ever read

[Afew* · Rating 4 out of 5]

ครึ่งแรกสำหรับเราน่ากลัวมาก น่ากลัวจนไม่กล้าอ่านตอนกลางคืน มันโดนจุดเราทุกอย่าง ความมืด อันตรายที่ไม่มีตัวไม่มีตน แต่เราหนีไม่ได้ ความไม่รู้ สิ่งที่อยู่เหนืออำนาจในการควบคุมของเรา

นิยายเซ็ตให้เรื่องที่อ่านเหมือนสารคดี เหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นจริง และชวนให้เราสังเกตุอะไรเล็กๆน้อยๆ ที่ถ้ามองผ่านๆ อาจจะไม่น่ากลัว แต่พอดูดีๆก็น่าขนลุกมากๆ จนเราระแวงในชีวิตจริงไปด้วย

สำหรับเรา หนังสือเล่มนี้น่ากลัวมากตรงที่เราไม่รู้ว่า ”ภัย“ นี้คืออะไร แต่เรารับรู้ได้ว่ามันอันตราย บวกกับความสมจริงจากรูปแบบที่นำเสนอ แต่พอช่วงท้ายๆ นิยายเริ่มเฉลย เริ่มปะติกปะต่อเรื่อง เริ่มทำให้สิ่งลี้ลับนี้มีตัวตนชัดเจนขึ้น ความน่ากลัวก็น้อยลง รวมทั้งจุดเฉลยที่มันจำเจกับงานแนวๆ นี้ด้วย เช่น The Ring, Incantation, Noroi, Kairo (ส่วนตัวคิดว่า Kairo กับ Noroi มีจุดเฉลยและประเด็นที่เล่นมีความน่าสนใจกว่าด้วยซ้ำ)

จริงๆ เล่มนี้ ในช่วงใกล้จบ เสนอประเด็นที่น่าสนใจมากๆ คือ เราสร้างเรื่องสยองขวัญเพื่อให้ ‘ทุกคน’ เข้าใจความกลัวของคนกลุ่มเล็กๆ และ ผีหรือสิ่งลี้ลับ มันมีจริงต่อเมื่อเราเชื่อว่ามี มันทำร้ายเราได้ก็ต่อเมื่อเราคิดว่ามันมีตัวตน แต่ก็แค่นั้น ไม่ได้เอามาใช้ในจุดในตอนจบของเรื่อง กลับจอดลงตรงจุดที่หลายๆ เรื่องเคยจอดลงแล้ว มันเลยกลายเป็นนิยายสยองขวัญที่ต้องการจะสร้างความสยองขวัญ แค่นั้น ไม่มีอะไรที่ลึกล้ำไปมากกว่านั้น (ซึ่งก็ไม่ผิดเพราะมันก็ทำตามจุดประสงค์ของตัวเอง)

ใดๆ เราถือว่าเป็นงานเขียนที่ดี สนุก น่ากลัว อ่านติดมือมากๆ วางโครงที่สลับไปมาได้ซับซ้อนและน่าติดตาม แต่ก็ไม่ได้ทำให้อ่านยากจนหมดความสนุกไป ถ้าใครหางานสยองขวัญ (ที่ไม่ใช่ฆาตกรรมสืบสวนสอบสวน) เราว่าเล่มนี้เป็นเล่มลำดับต้นๆ ที่ควรหยิบมาอ่าน ไม่ผิดหวังแน่นอน

[Angustia⋆Cósmica · Rating 5 out of 5]

ABSOLUTE BANGER OF A BOOK.
This might be my favourite book of all 2026, I knew my desperation to read it was onto something.

The feeling this gave me was similar to when I took my first steps into the internet. Back then when every horror piece you found had chances of being true.
It makes you go “What if it’s all true?” And you’re both itching to continue and wanting to stop before you know too much. THAT is what the Kinki region will make you feel.

You follow the protagonist, a freelance writer desperate to find their missing friend; a fellow writer who went missing after getting too deep in the mysterious Kinki region.
As the dots connect in your mind you’ll have many chances of dropping out and letting this cursed book go, but you won’t want to. I know I didn’t.

Also there’s secret content in the physical copies of this book??? So make sure to grab one if you can, what’s the worst that could happen?
:)

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

หลอนสุด ให้อารมณ์เหมือนตอนอ่าน ‘เดอะริง คำสาปมรณะ’ ที่ไต่ระดับความหลอนจนรู้ตัวอีกทีกลัวทีวีเพราะกลัวผีคลานออกมา 🫣🫣

การเล่าเรื่องเป็นแบบรวบรวมบทความ บทสัมภาษณ์ต่าง ๆ เหมือนเรื่องเล่าจากทางบ้าน

แรก ๆ ก็ไม่หลอนเท่าไหร่ พออ่านไปเรื่อย ๆ ขนลุก นี่มันเรื่องเดียวกันนี่นา จุดเริ่มต้นเดียวกัน ค่อย ๆ แพร่กระจายความหลอนออกไป

รู้ตัวอีกที เริ่มหันมองซ้ายขวา ผีมาบ้านชั้นรึยัง นี่ชั้นรู้มากไปละนะ เลิ่กลั่ก ล่อกแล่ก

ตอนจบยิ่งชอบ เฉลยไม่หมด ทิ้งให้อยากรู้อยากเห็น เหมือนเป็นคำท้าทาย คำเชื้อเชิญ ‘ถ้าเธออยากรู้มากก็ไปสืบเพิ่มสิ’ ใครจะไปสืบให้โง่ เชอะ ชั้นก็ตุยสิ

มีเล่มไหนแนวนี้อีกช่วยแนะนำหน่อย กลัวผี แต่ชอบอ่านเรื่องผี งงใจ

[Meagen · Rating 5 out of 5]

I do not ever post reviews but I feel compelled to this time. This book had me thinking about it and desperate to read more in a way few pure horror novels have. And those last few chapters….hair raised on my arms, full body chills, the whole works; the twist had me genuinely blindsided. Absolutely recommended, particularly to fans of the ju-on/ringu/silent hill f/fatal frame.

Also, to anyone who reads this review…thank you for finding me.

[Abril · Rating 4 out of 5]

UFFF que decir gente.

creo que por la mitad me di cuenta a donde iba pero la emoción de querer adivinar (?) el misterio me pudo.


sin spoilers diría que es buenísimo, atrapa desde el primer momento por como está contado 🙏🏻 encima hay un relato que me dejó re inquieta 🚬🚬

con spoilers diría que es the ring pero moderno. y no, no termine de leer the ring así que quizás es hasta mejor, porque claramente a este si lo pude terminar.

[Ek Guevara · Rating 4 out of 5]

อ่านเพราะมีคนบอกว่าสนุกมาก และเริ่มลังเลเพราะมีคนบอกว่าตอนจบไม่ “พีค” เท่าที่ควร - พอได้อ่านแล้วพบว่าสนุกจริง ๆ เหมือนได้ดู “โครงการแม่มดแบลร์” หนัง found footage ยุคแรก ๆ ที่พลิกวงการหนัง แต่เป็นเวอร์ชั่นนิยายกึ่งสารคดีที่ผู้เขียนสร้างสมดุลได้ดี มีทั้งบทสัมภาษณ์ บทความ เรื่องสั้น ปนกันไป โดยทั้งหมดนำไปสู่ปริศนาเดียวกัน ปะติดปะต่อได้บ้าง/ไม่ได้บ้าง แต่ก็อ่านแล้วเข้าใจ

[Farissa · Rating 3 out of 5]

3.5/5

[Sekarima · Rating 4 out of 5]

4

Read this because I saw people talking about it on Twitter, and the format intrigued me. Saw that there's a film adaptation as well (which I promptly watched after finishing this book), and I'm glad I read before watching. The experience was unmatched. It's superior in all the ways. Hitchcock once said, "There is no terror in the bang, only in the anticipation of it," and that's absolutely correct for how this was written while the film missed the mark completely.

Looking forward to reading his next book.

[Dayna Lee · Rating 3 out of 5]

I wish I didn’t read this (in a good way)… SCARY

[Natasya · Rating 3 out of 5]

as Chandler said "could this book be ANY MORE BORING?!" hahahahah aduh gue ternyata memang kurang cocok dengan horror (dan thriller?) nya Jepang ni, tapi entah knp selalu memberikan kesempatan (iya masih pengen baca buku-buku Keigo). Oke jujurnya sih ini udah lebih bagus dari pada Teka-Teki Rumah Aneh (iya i'm not a fan of Stranger Houses), dia gak jumping ngambil asumsi, ini lebih runut dan jelas, tapi ttp mungkin sbg pengonsumsi Jejepangan (anime, film, series, manga) gue ternyata bosen sama setan-setan dan arah ceritanya😭 kayak yaudah kan itu-itu lagi aja, apalagi buat yang nonton Dandandan atau Japanese Tales of the Macabre kek ya udah setan Jepang ya begitu aja. Terus juga twistnya gak twist gak sih? kayak udah banyak yang begitu. Nah sama satu lagi gue gak cocok dengan cerita-cerita pendeknya karena rasanya jadi gak nyatu aja gitu, terus juga di sini kan karakternya banyakan anonim ya jadi kayak A, B, O, K jadi kurang connect aja gitu sama karakter dan bacaan ini, gak bisa mendalami karena beda beda terus kan, walaupun inti ceritanya sama, tujuannya juga jelas. Sama dia kan ada kayak wawancara gitu ya, itu dia kayak cuman denger dr satu sisi aja gitu dalam tulisan itu, agak menganggu bacanya. Ya ini sih preferensi ya, memang gak semua orang cocok dengan bacaan yang bentuknya begini, tapi buat yang cocok-cocok aja buku ini si bisa jadi best read. Jadi kalian yang mana?

[Seonjae Lee]

Sesusji, the author of the book, narrates the horror cases and incidents based on articles, interviews, and magazines, focusing on "a certain place" in the Kinki region. The book's documentary-like writing style slowly gives details as we follow the narrator's attempt to search for the case.

The book starts with the narrator explaining about her friend who has gone missing after deciding to search for the abnormal cases happening related to "a certain place" in the Kinki region. The book sets off with Sesuji deciding to research the place by puzzling over different interviews and clues she finds. As the book continues, the clues build up a mysterious atmosphere, leading to the truth about the place.

I also liked how the book includes a feature, having pictures of the clues mentioned in the story, organized near the back of the book, to get readers more focused on the book. I would like to recommend this book to readers who are into atmospheric horror connected to old myths and folktales with high detail.

[OmO · Rating 3 out of 5]

ซื้อมาอ่านเพราะเห็นว่าทำเป็นหนังแล้ว และมีนักแสดงที่ชื่นชอบเล่นด้วย เลยอยากรู้ว่าเรื่องเป็นไง
การดำเนินเรื่องสนุก ส่วนตัวเป็นคนไม่กลัวผีแต่อ่านแล้ววางไม่ลงเพราะผูกเรื่องให้อ่านแค่บทแรกก็อยากอ่านต่อว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ละบทเหมือนเป็นเรื่องสั้น ๆ ที่มีจุดร่วม แต่ละเรื่องไม่ยาวมากอ่านแล้วไม่เบื่อหรือเหนื่อย กลับทำให้อยากรู้อยากเห็น มีการทิ้งเบาะแสให้อยากติดตามต่อไปเรื่อยๆ
แต่จบไม่ถูกใจเท่าไหร่ เหมือนขี้เกียจแต่งต่อแล้วตัดจบ ไม่ถึงขั้นปาหมอนแต่ก็อิหยังวะเบาๆ ทิ้งความรู้สึกยังคาใจกับหลายเหตุการณ์ไว้เต็มไปหมดแทบไม่เคลียร์ ปมหลายอย่างที่อยากรู้ว่ามันเกิดจากอะไรหรือเกิดขึ้นได้ยังไงก็ไม่ได้รู้ ดีเทลหลายอย่างที่ควรจะคลี่คลายบอกให้คนอ่านได้หายสงสัยว่าตกลงเป็นมายังไงก็ทิ้งไปดื้อๆ

[Summer · Rating 3 out of 5]

3.5

[Bela Pitria Hakim Nugraha · Rating 5 out of 5]

Buku ini tuh jahatnya bukan di hantu, tapi di cara dia bikin lo ikut terlibat tanpa izin.

About a Place in the Kinki Region bukan novel horor konvensional. Kumpulan laporan, wawancara, potongan artikel, dan cerita pendek yang kelihatannya terpisah, tapi pelan-pelan nunjukin satu hal:

Yang aneh di Kinki itu bukan kejadian, tapi kondisi.

Dan geniusnya?
Kutukannya gak berhenti di karakter. Kutukannya pindah ke pembaca.

Penulis di dalam cerita mati bukan karena bodoh, tapi karena terlalu tuntas.
Dia gak manggil setan.
Gak ritual.
Gak sok heroik.

Dia cuma:
• ngumpulin dokumen
• nyusun pola
• bikin semuanya masuk akal

Dan di dunia buku ini, memahami = terpapar.

Begitu penulis mati, gak ada resolusi.
Catatan berhenti.
Dan secara tidak sadar, pembaca jadi pemegang arsip berikutnya.

Itu momen ketika buku ini berubah dari horor cerita jadi horor meta.
Lo ikut di dalam sistem kutukan itu.

Yang bikin buku ini terasa “dalam” bukan karena filosofis lebay, tapi karena setiap cerita pendek itu fungsional.

Mereka node.

Setiap kisah:
• berdiri sendiri
• bisa dibaca terpisah
• tapi kalau digabung… jadi pola yang gak bisa diabaikan

Horornya lahir bukan dari satu cerita ekstrem,
tapi dari jumlahnya yang kebanyakan dan konsisten.

Cerita soal stiker itu kelihatannya receh, urban legend kecil, nyaris absurd.
Tapi justru itu yang bikin ngeri.

Karena:
• gak ada klimaks
• gak ada ledakan
• gak ada penjelasan

Cuma sesuatu kecil, berulang, dan dibiarkan.

Dan itu inti buku ini:

hal paling berbahaya adalah yang cukup aneh untuk dicatat,
tapi terlalu sepele untuk dihentikan.

Stiker itu metafora sempurna buat kutukan Kinki:
• nempel
• gak jelas asalnya
• susah dilepas
• dan semua orang berpikir “ah, cuma ini doang”

Sampai jumlahnya gak masuk akal.

Kenapa di Ending “Penulis” “Tenang”?

Karena dia udah selesai jadi target.

Bukan karena kutukannya hilang.
Tapi karena:

fungsi penulis sebagai wadah kutukan sudah berakhir.

Begitu arsipnya lengkap dan dipublikasikan:
• tugasnya selesai
• perannya habis
• dan dia tidak perlu dihantui lagi

Dia gak dikejar.
Gak panik.
Gak melawan.

Karena dia bukan target selanjutnya.

Orang sering salah paham:
“oh dia mati, berarti selesai.”

Padahal enggak.

Dia korban fase transisi:
• korban terakhir yang masih tercatat
• korban terakhir yang masih punya arsip
• korban terakhir yang masih bisa ditunjuk

Begitu dia mati, korban berikutnya tidak lagi bisa dinamai.

Karena korban berikutnya adalah:
• anonim
• eksternal
• pembaca

Pembaca jadi korban dengan cara paling jahat

Bukan:
• kerasukan
• mati
• diserang

Tapi:
• lo tahu
• lo menghubungkan
• lo kepikiran

Dan selama lo mikir:

“anjir… berarti sekarang giliran gue?”

Kutukan itu aktif.

The writer dies as the last documented victim.
The reader survives as the next one.

Atau:

The book doesn’t end with a death.
It ends with a transfer.

Lo gak cuma ngerti bukunya.
Lo menyelesaikan mekanisme horornya.

Dan ..
Itu persis yang bikin buku ini the best.

[gee · Rating 4 out of 5]

like most people, i came across this book from a viral tweet on twitter/x. to be honest, i'm not a horror fan, tapi melihat reaksi positif orang-orang yang udah baca bukunya dan formatnya yang merupakan mixed media termasuk hal yang menarik banget buatku, jadi aku coba beraniin diri buat bacanya.

bener aja, buku ini beneran seserem itu sesuai kata orang-orang. i've read strange houses dan strange pictures before, but reading this book makes my skin crawl in a very uncomfortable way because of its creepy stories and the horrifying visual media (to be fair, those two books were more of mystery rather than horror). aku enggak pernah baca buku atau komik horror, apalagi dari penulis jepang, jadi menurutku plotnya fresh walaupun endingnya aku udah bisa sedikit menebak. sedikit mengingatkanku dengan film incantation. foto close up seseorang yang lagi mangap besar-besar itu kayaknya bakalan cukup menggangguku selama beberapa hari ke depan, deh.

i really enjoy the short stories more than i thought so, to the point that i kind of wish it was a collection of horror short stories that are interconnected with another. tapi, thread di percakapan forum online sersan kansai itu kayaknya salah satu favoritku, deh, soalnya di pertengahan bacanya, aku baru ngeh kalau ada akun anonim yang terus ngirim komentar aneh, aku sampai harus kembali ke beberapa halaman sebelumnya buat mastiin kalau komentar-komentar aneh itu berasal dari satu akun yang sama—dan itu bikin aku merinding kebangetan. oh, beserta cerita pendek serta draf awal tentang seorang laki-laki dan ibunya yang memilih tinggal di suatu apartemen dekat gunung.

i think, my biggest problem with the book adalah penggunaan nama alias untuk orang-orang yang terlibat dalam artikel dan keseluruhan buku itu cuma menggunakan inisial huruf, apalagi huruf 'A', yang buatku sendiri justru sering bingung dan lupa karakter si 'A' ini muncul di bagian mana. selain itu, akhir bukunya masih kurang memuaskan buatku karena aku masih kehilangan benang inti soal apa yang mengaitkan keseluruhan kejadian supernatural itu, serta masih banyak pertanyaan yang aku punya soal beberapa hal.

selain itu, karena banyak banget cerita pendek, artikel, transkrip interview, dan bukti-bukti lainnya yang nggak runut sesuai kronologis, serta aku yang membagi waktu baca buku ini untuk diselesaikan selama 2 hari, bikin aku sempat lupa dengan beberapa hal selama membacanya. mungkin lain kali aku harusnya baca ini sambil mencatat di kertas kali, ya, biar ingat apa-apa aja yang udah terjadi.

overall, experience membaca buku ini mengesankan banget, sih, karena aku cuma berani baca buku ini di waktu siang hari, dan itu pun aku harus bacanya di luar kamar buat mencari bising dan ramai aktivitas orang-orang rumah, karena aku terlalu parno buat baca ini di kamar sendirian. setelah ini, aku mau mengumpulkan keberanian dulu buat nonton adaptasi filmnya dan mungkin kesempatan untuk re-read sambil mencatat kunci-kunci inti ceritanya.

[Jenjira · Rating 3 out of 5]

I definitely fell for the hype.

I still plan to watch the movie, which I feel that I might enjoy more than the book due to the nature of the format itself. But for the book... while I did enjoy my time reading it, I was pretty disappointed with the ending. That alone kind of deflated my experience lol. I liked the portions where, after a few segments, our protagonist meets with their friend to go over what we read and how it connects to everything else. It gave me a sense of accomplishment whenever I'd read something that I also thought of earlier, although to be fair, I don't think it's a complicated mystery either?

Except... I have no idea how to feel about the end.

The book started off strong, and it just fizzled out at the end. There are reveals that kind of came out of nowhere or were sudden that still has me scratching my head a bit. For a horror/mystery novel, I'm not going to expect to be spoonfed everything but... yeah. The 'twists' were alright? Again, it happened pretty fast and it felt like it was because we were reaching the end that it needed to be out there. If that makes sense...

I'm talking about Masshiro-san/Mashira-sama. I was kind of meh about it. Which sucked because I was intrigued by the creepy way he would try to lure in women/girls and practically possess men to do it for him. And the thought of him like, repeating the same phrases and being seen as he was in the forest..! Scary! But hearing his origins... it was disappointing. This is more on me than the book, but I'm still lost on the segment with the old man explaining the story behind it and the thing with the shrine. Like, he says it was hastily built but then the interviewer is like "but it doesn't look like it." and the old man just waves it off. I guess we're meant to think that, at the end of the day, we can't just trust everything we're reading/being told. But I thought the story behind the Red Woman and Akio/Akira was straightforward (to the point where I predicted it by the time we got there lol).

For positives, though, there are some segments that I enjoyed quite a bit. Especially earlier on before the second half of the book. There were moments that did unnerve me, imagining it. So I do think it's a spooky piece of work. I think a good chunk of my disappointment is solely because, like I said earlier, I fell for the hype and expected more.

I think three stars is reasonable because I did find myself wanting to keep reading over the past day and a half. But once I finished it, I just felt... like... okay. That was About a Place in the Kinki Region. I suspect I might like it more as a movie lol.