Κεντρική Μακεδονία… Μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα που εξαφανίστηκε πρόσφατα βρίσκεται βάναυσα κακοποιημένη και δολοφονημένη πλάι σε ένα ποτάμι, αρκετά κοντά στο κτήμα ενός πάμπλουτου άντρα. Σύντομα η αστυνομία ανακαλύπτει, λίγο μακρύτερα, έναν ομαδικό τάφο, με τα πτώματα τεσσάρων άλλων κοριτσιών που είχαν επίσης εξαφανιστεί πριν από κάποια χρόνια, από διαφορετικές όμως περιοχές της χώρας. Η Ρωξάνη Βαλαωρίτου, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πρόσφατο θάνατο του συζύγου της, αποφασίζει να πραγματοποιήσει το ένα και μοναδικό της όνειρο: να αγοράσει ένα αγρόκτημα με τα χρήματα που κληρονόμησε και να μετακομίσει με την κόρη της και τον γιο του άντρα της από τον προηγούμενο γάμο της στο μέρος όπου συνήθιζαν να περνάνε παλιά τα καλοκαίρια τους. Η γνωριμία της με τον πλούσιο κτηματία γείτονά της Φίλιππο Βενιέρη, αλλά και με τον γοητευτικό αστυνόμο Πέτρο Ζάνο, που έχει αναλάβει την υπόθεση και έχει βρεθεί στον ίδιο τόπο προσπαθώντας να ξεφύγει από τα δικά του «φαντάσματα», θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της. Ακόμα περισσότερο, όταν οι δολοφονίες θα συνεχιστούν, θα αντιληφθεί πως οι εφιάλτες της εμφανίζουν μπροστά στα μάτια της τους φόνους των κοριτσιών πριν ακόμη γίνουν, και ότι η κόρη της μπορεί να είναι η επόμενη στη λίστα με τα θύματα ενός κατά συρροήν δολοφόνου και βιαστή, που δρα με απόλυτη ακρίβεια και δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη για την ταυτότητά του.
Κάποτε, αρκετά χρόνια πριν – όχι πολλά μα αρκετά - γεννήθηκε ένα κορίτσι, ευαίσθητο και ονειροπόλο που λάτρευε να παρατηρεί τις δροσοσταλίδες στα λουλούδια, πιότερο όταν έμπαινε ο Μάρτης και η ανοιξιάτικη του μυρωδιά πλημμύριζε την ατμόσφαιρα. Μεγάλωσε σε ένα μέρος μαγευτικό, σε μια από εκείνες τις γειτονιές με τα πέτρινα σπίτια, τους μοσχομυρωδάτους κήπους, τα γιασεμιά και τις ευωδιές από τις τριανταφυλλιές στα παρτέρια. Τα παιδικά της χρόνια ανέμελα, κυριευμένα από χρώματα. Από πολύ μικρή οι γονείς της διαπίστωσαν την αγάπη της για το γράψιμο. Πρώτος ο πατέρας της επειδή έγραφε κι εκείνος. Είχε μια παλιά γραφομηχανή και αρκετά βράδια, πολύ αργά, μια - δυο ώρες πριν από το χάραμα, άκουγε τους χτύπους της. Στην αρχή δεν κατάλαβε τι ήταν εκείνο που έφτανε στα αυτιά του. Ένα βράδυ όμως που σηκώθηκε είδε το κοριτσάκι να κάθεται και να πληκτρολογεί. Και μπορεί στο λευκό χαρτί να υπήρχαν απλά σύμφωνα και φωνήεντα, χωρίς καμιά απολύτως σημασία, αφού στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων δεν ήξερε ακόμη να γράφει, ο πατέρας όμως αισθάνθηκε περήφανος για τη μικρή του κόρη. Γι’ αυτό και όταν πήγε σχολείο και άρχισε επιτέλους να διαβάζει, σεβόμενος την λατρεία της για τα βιβλία, την πήγε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης και της αγόρασε παραμύθια, αλλά και κλασικά αριστουργήματα, ανάμεσα σε αυτά τον Οδυσσέα, τον Ιβανόη, την Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά και την Παναγία των Παρισίων, πλημμυρίζοντας την καρδούλα της με ευτυχία. Πόσο της άρεσε η μυρωδιά του χαρτιού και τα ονειρεμένα εκείνα ταξίδια τα οποία βίωνε μέσα από το διάβασμα. Τα λάτρευε. Στην ηλικία των 9 χρονών βρέθηκε στο χωριό του πατέρα της για τις διακοπές του Πάσχα. Και ήταν εκεί, κάτω από τον ήλιο που έλουζε λαμπρός ολάκερη την πλάση, με θέα μια κυματιστή πεδιάδα, κατακλυσμένη από δεκάδες κίτρινες κουκκίδες, χαραγμένες με πράσινο, που από κοντά θα μπορούσε άνετα κανείς να διακρίνει πως ήταν μαργαρίτες και καμπυλωτούς λόφους οι οποίοι έσμιγαν δαντελωτά με την άκρη του απαλού, γαλάζιου ουρανού που θα δημιουργούσε την πρώτη της ιστορία. Μια ιστορία που είχε να κάνει με μια πανέμορφη κοπέλα της οποίας ο αγαπημένος είχε μετατραπεί, εξαιτίας μια κατάρας, σε πέτρα κι έπρεπε εκείνη να τον έσωζε. Τα δαχτυλάκια της λοιπόν κινήθηκαν στο χαρτί κι έγραψε το πρώτο της παραμύθι σε ένα τετράδιο με ξύλινο εξώφυλλο, το οποίο κιόλας εικονογράφησε και μόνη της με εικόνες που είχε ζωγραφίσει η ίδια. Κάποια χρόνια αργότερα θα το έπιανε ξανά και θα δημιουργείτο το παιδικό της μυθιστόρημα η Αυγή και το Μυστικό του μαύρου διαμαντιού. Η αρχή είχε γίνει. Στην ηλικία των 14 ετών ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που παραμένει ανέκδοτο στη βιβλιοθήκη της μέχρι σήμερα, ενώ στην ηλικία των 18 χρόνων κι ενώ σπούδαζε δημοσιογραφία στην Αθήνα άρχισε να γράφει το Πέρα Απ’ Τους Αμμόλοφους, ένα βιβλίο που ολοκλήρωσε μερικά χρόνια αργότερα και ήταν το πρώτο της που έχει εκδοθεί. Ακολούθησαν τα: Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ, Ο άγγελος της ομίχλης, το μονοπάτι των ονείρων, Και ύστερα σου λένε έφταιγε η Εύα, Άγριος Γαλάζιος Ουρανός, Υπάρχουν στιγμές που κρατάνε για πάντα, το αρχοντικό της λίμνης, Όπου πάει η καρδιά, το μπλε ρόδο και η κατάρα της μάγισσας (μόνο e book). Το Τριαντάφυλλα του ανέμου είναι το δωδέκατο σε σειρά βιβλίο της.
Τη Μαρία Προδρόμου τη γνωρίζω σαν συγγραφέα μέσα από τα βιβλία της. Με το συγκεκριμένο βιβλίο της, τα Ματωμένα Νούφαρα, κάνει την έκπληξη, γιατί ανήκει σε διαφορετικό είδος από αυτό με το οποίο την γνώρισα. Η ιστορία που έχει χτίσει είναι καλοδουλεμένη, οι χαρακτήρες σωστά δομημένοι και ανεπτυγμένοι και η ροή της κυλάει. Με ιντρίγκαρε ιδιαίτερα το γεγονός ότι κάθε κεφάλαιο άρχιζε με τις σκέψεις του δολοφόνου. Μα πιο πολύ μου άρεσε το γεγονός οτι δεν μάντεψα το δολοφόνο νωρίς. Η προσπάθεια της συγγραφέως σε αυτό της το βιβλίο είναι αξιοθαύμαστη και αξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία! Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!
Κλείνοντας το βιβλιο μπορώ να πω ότι είχα καιρό να απολαύσω ένα βιβλιο αστυνομικού περιεχομένου που είχε τόσα πολλά στοιχεία μέσα...δεν σας κρύβω μερικά μικρά στοιχεία με παρέπεμψαν σε κάποια ταινία...Η δομή του βιβλίου βασίζεται καθαρά σε ένα κατά συρροή δολοφόνο ...παράλληλα όμως η συγγραφέας με μαεστρία καταφέρνει να συνδυάσει την ιστορία συσχετίζοντας σύγχρονος άλλες παράλληλες ...τα συναισθήματα που μας προσφέρει ο κάθε ήρωας του βιβλίου είναι πολλά....εκτός από τους θανάτους που προσπαθούμε με κομμένη ανάσα σε κάθε σελίδα να διαλευκανουμε,μας προσφέρει άπλετα συναισθήματα για σκέψη....πόση δύναμη μπορεί να βρει μια γυναίκα για να πραγματοποιήσει το όνειρο της...πόση αγάπη μπορεί να έχουν δυο αδέρφια...πως ένας επιχειρηματίας προσπαθεί να δώσει και την ζωή του για αυτό που απέκτησε..μια δαιμόνια ψυχολόγος μέχρι που μπορεί να φτάσει για την εξιχνίαση ενός εγκλήματος...και τέλος ο γοητευτικός και όχι ο κλισέ αστυνόμος με τα υπαρξιακά προβλήματα του...θα μπορέσει να βρει τον δολοφόνο....? Σας μπέρδεψα ... εεεε τότε πρέπει να το διαβάσετε,είναι ένα απολαυστικό αστυνομικο που μας προσφέρει πολλά... ⭐️⭐️⭐️⭐️
Σύνοψη του βιβλίου "Ματωμένα νούφαρα"
Κεντρική Μακεδονία…
Μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα που εξαφανίστηκε πρόσφατα βρίσκεται βάναυσα κακοποιημένη και δολοφονημένη πλάι σε ένα ποτάμι, αρκετά κοντά στο κτήμα ενός πάμπλουτου άντρα. Σύντομα η αστυνομία ανακαλύπτει, λίγο μακρύτερα, έναν ομαδικό τάφο, με τα πτώματα τεσσάρων άλλων κοριτσιών που είχαν επίσης εξαφανιστεί πριν από κάποια χρόνια, από διαφορετικές όμως περιοχές της χώρας.
Η Ρωξάνη Βαλαωρίτου, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πρόσφατο θάνατο του συζύγου της, αποφασίζει να πραγματοποιήσει το ένα και μοναδικό της όνειρο: να αγοράσει ένα αγρόκτημα με τα χρήματα που κληρονόμησε και να μετακομίσει με την κόρη της και τον γιο του άντρα της από τον προηγούμενο γάμο της στο μέρος όπου συνήθιζαν να περνάνε παλιά τα καλοκαίρια τους.
Η γνωριμία της με τον πλούσιο κτηματία γείτονά της Φίλιππο Βενιέρη, αλλά και με τον γοητευτικό αστυνόμο Πέτρο Ζάνο, που έχει αναλάβει την υπόθεση και έχει βρεθεί στον ίδιο τόπο προσπαθώντας να ξεφύγει από τα δικά του «φαντάσματα», θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της. Ακόμα περισσότερο, όταν οι δολοφονίες θα συνεχιστούν, θα αντιληφθεί πως οι εφιάλτες της εμφανίζουν μπροστά στα μάτια της τους φόνους των κοριτσιών πριν ακόμη γίνουν, και ότι η κόρη της μπορεί να είναι η επόμενη στη λίστα με τα θύματα ενός κατά συρροήν δολοφόνου και βιαστή, που δρα με απόλυτη ακρίβεια και δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη για την ταυτότητά του.
Τι να πω γι'αυτή τη βιβλιαρα?? Δεν μπορουσα να το αφήσω απο τα χέρια μου, δεν κουράζει καθόλου, σε καθηλώνει, ουτε μια λεξη περιττή!!! Ειναι το πρώτο της κ.Προδρόμου που διαβάζω και εννοείται θα παρουν σειρά και τα αλλα.
Ένα βιβλίο απρόβλεπτο, γεμάτο ανατροπές, μυστήριο και περιπέτεια. Ένα βιβλίο εντελώς διαφορετικό από ότι έχουμε συνηθίσει τη συγγραφέα αλλά με την ίδια αγαπημένη γραφή. Έκανε την καρδιά μου να χτυπήσει πολλές φορές από φόβο, αγωνία, θυμό και αγανάκτηση. Απλά το αγάπησα!!!!
Ένα βιβλίο που ρούφηξα κυριολεκτικά!!Η πρώτη προσπάθεια της αγαπημένης Μαρίας Προδρόμου να γράψει αστυνομικό μυθιστόρημα στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία!!Από την αρχή μέχρι το τέλος είσαι μές την αγωνία!!Ψάχνεις και συμπάσχεις με τους ήρωες!!Νιώθεις τον πόνο και την απόγνωση τους!! Το βιβλίο μας μεταφέρει στη Νάουσα όπου ανακαλύπτεται το πτώμα μιας 17χρονης κοπέλας που ήταν αγνοούμενη πρόσφατα.Η κοπέλα ήταν βάναυσα κακοποιημένη και βιασμένη.Ξεκινώντας τις έρευνες,η αστυνομία εντόπισε ένα ομαδικό τάφο 4 κοριτσιών σκοτωμένες με τον ίδιο τρόπο.Ένας κατα συρροή δολοφόνος δρά στην περιοχή.Η Ρωξάνη Βαλαωρίτου μετά το χαμό του συζύγου της αποφασίζει να αλλάξει παραστάσεις και με τη βοήθεια του προγονού και της κόρης της αγοράζει ένα αγρόκτημα και μετακομίζουν στην Νάουσα.Η γνωριμία της με τον γείτονα Φίλιππο Βενιέρη αλλά και το αστυνόμο Πέτρο Ζάνο που έχει αναλάβει την υπόθεση του κατά συρροή δολοφόνου,αναστατώνουν τη ζωή της.Ενώ οι δολοφονίες συνεχίζονται,η Ρωξάνη ανησυχεί καθώς οι εφιάλτες της εμφανίζουν σκηνές από τους φόνους προτού αυτοί συμβούν!! Δεν έχω λόγια να περιγράψω την αριστοτεχνική γραφή της συγγραφέως που σου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία τελεία!!Εύχομαι να συνεχίσει να με συναρπάζει με την υπέροχη γραφή της.Και περιμένω με αγωνία το επόμενο αστυνομικό της μυθιστόρημα!!Εξάλλου απέδειξε ότι τα καταφέρνει τέλεια!!Το προτείνω!!!!!❤❤❤
Ένα βιβλίο που πραγματικά απόλαυσα. Γρήγορη πλοκή χωρίς περιττές και κουραστικες περιγραφές. Η ιστορία κυλάει γρήγορα και η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Με μαεστρία η συγγραφέας καταφέρνει να μας μπερδεύει κάθε φορά για το ποιος είναι ο δολοφόνος. Εγώ ομολογώ ότι δεν τον ανακάλυψα ...το τέλος αναπάντεχα ανατρεπτικό.
Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που απόλαυσα μέχρι την τελευταία σελίδα!!! Γρήγορο, γεμάτο αγωνία και ανατροπές που διαδέχονταν η μια την άλλη. Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στη Νάουσα , όπου η Ρωξάνη Βαλαωρίτου έπειτα από τον θάνατο του συζύγου της αποφασίζει να εκπληρώσει ένα όνειρο ζωής αποκτώντας ένα δικό της αγρόκτημα και μετακομίζει εκεί μαζί με την κόρη της και τον πρόγονο της. Στην περιοχή εκεί την ίδια χρονική περίοδο ανακαλύπτεται το πτώμα μιας 17χρονης κοπέλας που είχε εξαφανιστεί πρόσφατα από το σπίτι της. Η αστυνομία με επικεφαλής τον αστυνόμο Πέτρο Ζάνο, ξεκινώντας τις έρευνες για τον φόνο ανακαλύπτει έναν ομαδικό τάφο τεσσάρων κοριτσιών δολοφονημένων με τον ίδιο τρόπο. Η Ρωξάνη προσπαθώντας να οργανώσει το αγρόκτημα μαζί με τα παιδιά της γνωρίζει και τον αινιγματικό κτηματία- γείτονα της Φίλιππο Βενιέρη όπως επίσης και τον αστυνόμο Ζάνο, που αναστατώνουν την ζωή της. Οι δολοφονίες συνεχίζονται και η Ρωξάνη ανακαλύπτει πως στα όνειρα της εμφανίζονται σκηνές από τους φόνους πριν αυτοί συμβούν…. Όσο προχωράει η ιστορία, η αγωνία κορυφώνεται και προσπαθούμε και εμείς μαζί με τους ήρωες να ανακαλύψουμε το δολοφόνο, που ομολογώ ότι δεν τον ανακάλυψα τελικά… Το τέλος , ανατρεπτικό και η τελευταία παράγραφος!! Αξίζει να το διαβάσετε!!!
Πρώτη γνωριμία με τη συγγραφέα, πραγματικά θα ψάξω να διαβάσω και άλλα βιβλία της! Το συγκεκριμένο με κράτησε ξάγρυπνη, μου κέντρισε το ενδιαφέρον, με έκανε να αγωνιώ για τη συνέχεια και το σπουδαιότερο, στο τέλος κατάφερε να με ανατριχιάσει απολαυστικά! Με ωραία, στρωτή γραφή, υπέροχους χαρακτήρες (λάτρεψα τον Βενιέρη!), σκοτεινό και απειλητικό κλίμα, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από ξένα αστυνομικά. Η συγγραφέας καταφέρνει να δέσει αρμονικά την ιστορία της, με την εναλλαγή σκηνών και τη σταδιακή σκιαγράφηση των χαρακτήρων, μυστικά, παλιά γεγονότα έρχονται στο φώς ανατρέποντας συνέχεια το σκηνικό και απομακρύνοντας την αποκάλυψη του δολοφόνου. Το τέλος λυτρωτικό, έρχεται και σε αποζημιώνει, ώσπου η συγγραφέας σου κλείνει συνωμοτικά το μάτι με μια πανέξυπνη επιλογική παράγραφο, που φέρνει έντονο το ρίγος στη ραχοκοκαλιά σου...
Το βιβλίο “Ματωμένα νούφαρα” είναι η πρώτη προσπάθεια της Μαρίας Προδρόμου να δοκιμαστεί στην συγγραφή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος. Αν δεν το ξέρεις όμως δεν το καταλαβαίνεις πουθενά. Η συγγραφέας ακολουθώντας τις τεχνικές του αστυνομικού μυθιστορήματος και προσηλωμένη στα κύρια χαρακτηριστικά του, στήνει από τις πρώτες κιόλας σελίδες με τρόπο αριστουργηματικό το σκηνικό της ιστορίας της και καταφέρνει αβίαστα να εντάξει σε αυτό τους αναγνώστες της. Ακολουθεί λιτή γραφή, με χαλαρή αφήγηση, που δεν κουράζει και δεν πλατειάζει. Ο ρυθμός γρήγορος από την αρχή, με τις σωστές εντάσεις στα καίρια σημεία, παρασύρει τον αναγνώστη στην δίνη των γεγονότων που ξετυλίγονται στις σελίδες του βιβλίου και καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του αμείωτο ως το τέλος. Στο βιβλίο της η Μαρία Προδρόμου συνδυάζει με απόλυτα ισορροπημένο τρόπο την περιπέτεια με το μυστήριο. Μυστικά, μπερδεμένες ταυτότητες, ανατροπές δεδομένων, αμφιλεγόμενοι χαρακτήρες δίνουν έναν αέρα κινηματογραφικό στις σκηνές που διαδραματίζονται, χωρίς όμως να στερεί το κοινωνικό υπόβαθρο, από τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει η συγγραφέας, στους αναγνώστες του βιβλίου. Κάθε φορά που ο αναγνώστης νιώθει ότι μπορεί να βρίσκεται κοντά στην αποκάλυψη του δολοφόνου, η Μαρία Πρόδρομου, ταχυδακτυλουργικά θαρρείς, ανακατευτεί ξανά την τράπουλα στην πλοκή της ιστορίας της και τότε όλα ανατρέπονται και η αναζήτηση του δολοφόνου ξεκινά από το μηδέν. Σκέψεις, λέξεις, πράξεις και συναισθήματα που βιώνουν οι ήρωες της, ξεδιπλώνονται στο χαρτί, μπερδεύοντας ακόμα περισσότερο τον αναγνώστη και με αυτόν τον ευρηματικό τρόπο η συγγραφέας έχει την δυνατότητα να δημιουργήσει νέα βαθύτερα κίνητρα ή να απομακρύνει υποψίες από κάποιους μέσα σε λίγες μόνο σελίδες. Τα ερωτήματα έτσι συνεχίζουν να ταλανίζουν ως το τέλος. Ποιος είναι ο δολοφόνος; Τι σημαίνουν τα νούφαρα που αφήνει δίπλα στα θύματα του; Γιατί επιλέγει πάντα κορίτσια στην εφηβεία με συγκεκριμένα χαρακτηριστικα; Τι τον συνδέει με τους υπολοίπους ήρωες του βιβλίου; Οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες του βιβλίου άψογα δομημένοι, με χαρακτηριστικά που τους κάνουν οικείους σε όλους, ενώ η εμβάθυνση της συγγραφέως στην ψυχοσύνθεση του καθενός, βοηθάει να τους κατανοήσει καλύτερα ο αναγνώστης και του επιτρέπει να μελετήσει τις συμπεριφορές τους. Σκιαγραφημένοι άψογα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες του βιβλίου εμπεριέχουν τον ρεαλισμό που απαιτείται για ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που χαρίζει στους αναγνώστες ένταση, αγωνία, μυστήριο, ανατροπές, εκπλήξεις, μα και μεγάλες δόσεις συγκίνησης. Η συγγραφέας επέλεξε να κινηθεί με μια ιστορία προσαρμοσμένη στην ελληνική πραγματικότητα και αυτό ταυτίζει τους αναγνώστες ακόμα περισσότερο και πιο εύκολα. Ο έρωτας πλανιέται διακριτικά σε όλο τα βιβλίο, περιμένοντας την δική του σειρά υπομονετικά, παίζοντας με ήρωες και αναγνώστες το δικό του κρυφτό, προσφέροντας ταυτόχρονα την δίκη του απολαυστική αύρα. Το βιβλίο “Ματωμένα νούφαρα” είναι σίγουρα το βιβλίο που θα εκπλήξει ευχάριστα όποιον το επιλέξει. Η Μαρία Προδρόμου χειρίζεται άψογα την πλοκή, δομώντας μια υπόθεση άκρως θελκτική για το αναγνωστικό κοινό. Είναι ένα βιβλίο που κρατάει τα μυστικά του μέχρι τις τελευταίες σελίδες, προσφέροντας ένα τέλος πέρα από οτιδήποτε έχει φανταστεί ο αναγνώστης του. Και αν νομίζετε πως υπερβάλω..σας προκαλώ να το διαβάσετε για να το διαπιστώσετε..
Τι να πρωτοπω για αυτό το βιβλίο που ειναι φιλόδοξο μεν, αποτυχημένο δε. Απ΄ότι καταλαβαίνω η συγγραφέας ούσα προσανατολισμένη προς τη ρομαντική λογοτεχνία την είδε Τami Hoag και αποφάσισε να γράψει αστυνομικό με ολίγη από paranormal. Τι να ξεχάσω και τι να θυμηθώ! Η γραφή σε γενικές γραμμές δεν είναι κακή και η ιδέα είναι συμπαθητική αλλά το βιβλίο ήθελε άλλες ικανότητες έτσι ώστε η ιστορία να απογειωθεί. Τι να πιασεις: την απόφαση να αγοράσουν αγρόκτημα χωρις να έχουν ιδέα από το σπορ, ότι αγόρασαν υποτίθεται αγρόκτημα χωρίς να ελέγξουν τη νομιμότητα των τίτλων του ακινήτου και τη στατικότητα, ότι υποτίθεται ότι μετακομίζουν τα υπάρχοντά τους και τα ζώα φτάνοντας βράδυ και χωρίς να ξέρουν την κατάσταση του σπιτιού, ότι σε μια φάση ο ετεροθαλής αδελφός πετάει ατάκα για την ετεροθαλή αδελή "τα παιδιά μας δεν θα κάνουν αυτό" και η μάνα της κοπέλλας καταλαβαίνει ότι ο νεαρός το εννοούσε αιμομεικτικά αλλά δεν μας λέει τίποτα άλλο για αυτό, ότι ο αστυνομικός που αναλαμβάνει τη διαλεύκανση της 5ης δολοφονίας δεν έλαβε τους φακέλλους των υπολοίπων τεσσάρων υποθέσεων, η ψυχολόγος της αστυνομίας κάνει αναζήτηση δακτυλικών αποτυπωμάτων διότι - λέει - έχει καλύτερο κομπιούτερ, δεν φαίνεται να γίνεται έλεγχος του χώρου των εγκλημάτων, η διαδικασία της σύλληψης δεν έχει σχέση με την ελληνική έννομη τάξη και η συγγραφέας έγραψε ότι έχει δει σε αμερικάνικες σειρές, η πρωταγωνίστρια έχει αντιδράσεις κακού άρλεκιν όταν ο επιβλητικά ωραίος γείτονας γεωκτήμονας της κάνει κομπλιμέντα του σκάει χαστούκι (σκεφτείτε αυτό να γινόταν στην πραγματική ζωή! στην αστυνομία θα ήταν τα περισσότερα ζευγάρια), ο αστυνομικός που ερευνά την υπόθεση αναφέρεται στον δράστη ως "ψυχάκια" και όταν κάτι δεν του πάει καλά "σφίγγει τα χέρια σε γροθιές" και χτυπά τοίχους και γραφεία (σκεφτειτε να γινοταν κατι τετοιο στη ΓΑΔΑ! τοιχους με τρύπες θα είχαμε!), η τοπική κοινωνία σαν να μην συμβαίνει τίποτα με την άγρια δολοφονία 6-7 νεαρών κοριτσιών, η ηρωίδα ερωτεύεται τον αστυνομικό άνευ λόγου και αιτίας αλλά θέλγεται και από τον γεωκτήμονα, έχουν κτήμα όπου θέλουν να εκθρέψουν ζώα αλλά δεν έχουν ούτε έναν άνθρωπο να τους βοηθήσει, η κορη και ο αδελφος ερωτευονται τον πρώτο και την πρώτη που τους την πέφτουν χωρίς να μας εξηγήσει η συγγραφέας τι τράβηξε τον έναν στον άλλο, κυκλοφορεί δολοφόνος ελεύθερος, κάνει ντου στο σπίτι αλλά όταν η ηρωίδα ξ��φεύγει, η αστυνομία δεν της προσφέρει προστασία. Τέλος ο δολοφόνος είναι άσχετο πρόσωπο και η συγγραφέας δεν έδωσε κανένα στοιχείο για αυτόν , θα μπορούσε να είναι ο περιπτεράς της περιοχής ή ο πλανόδιος μουσικός, απλά πέταξε ένα όνομα χωρίς να συνδέσει την προηγούμενη δράση του με τις πράξεις του. τα δε παραπάνω είναι όσα θυμάμαι απ΄έξω γιατί αν ξανανοίξω το βιβλίο θα βρω κι άλλα. Δεν το συστήνω σε καμμία περίπτωση και δεν θα ξαναδιαβάσω τιποτα της συγγραφέως. Tragic!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Η Μ.Προδρόμου στην πρώτη της επαφή με το αστυνομικό μυθιστόρημα πέρασε τις εξετάσεις με αρκετά καλό βαθμό. Το βιβλίο της "ματωμένα νούφαρα " μου κέντρισε το ενδιαφέρον από το εξώφυλλο ήδη. Η περίληψη στο οπισθόφυλλο προιδεάζει αρκετά για την πλοκή. Στη Κεντρική Μακεδονία , ένας κατά συρροή δολοφόνος βιάζει και κακοποιεί τραγικά νέα κορίτσια. Ο αστυνόμος Ζάννας καλείται να διελευκάνει το μυστήριο με τη συνδρομή μιας ψυχολόγου και με μιας χήρας ,η οποία ήρθε για να κάνει νέα αρχή στην περιοχή με τα παιδιά της μετά το θάνατο του άντρα της . Η άφιξή της Ρωξάνης , λοιπόν, θα προκαλέσει αναστάτωση στους ντόπιους για πολλούς λόγους και διαφορετικούς στον καθένα . Σ άλλους ευχάριστη και σ άλλους δυσάρεστη. Άλλωστε , κάποιος θα τη φοβηθεί. Ο ένοχος. Ο βασανιστής των κοριτσιών με την παραφροσύνη. Η ίδια βλέπει όνειρα που " φωτογραφίζουν " το δολοφόνο . Ποιος είναι τελικά και ποια τα κίνητρά του; Ομολογουμένως η πλοκή ήταν γεμάτη ανατροπές , εξελίξεις και ένταση. Οι εικόνες παραστατικές και ένιωθες πως παρακολουθείς ένα θρίλερ μυστηρίου για γερά νεύρα . Η Μ.Προδόμου με δεξιοτεχνία "κτίζει" μια υπόθεση που σοκάρει με τα ειδεχθή της εγκλήματα και την παραφροσύνη του ανθρώπινου νου . Αρρωστημένα μυαλά με ψυχολογικά συμπλέγματα δολοφονούν ψυχές και συνειδήσεις. Αμείλικτα , χωρίς αιδώ κάνουν κακό. Μου άρεσε ο τρόπος που βήμα βήμα σκιαγράφησε ενδελεχώς το προφίλ του δολοφόνου . Κατανοεί ο αναγνώστης το τι συμβαίνει στο ταραγμένο και θολωμένο μυαλό του. Όμως, η ένστασή μου είναι πως ενώ η συγγραφέας τον ηθογράφησε άψογα και κατάφερε να πλανάται μυστήριο για την ταυτότητα του ως το τέλος αφήνοντας τη φαντασία του αναγνώστη να στοιχηματίζει για τον θύτη , η επιλογή του δολοφόνου μου φάνηκε άκυρη και άστοχη . Ξαφνικά , ο κατα συρροήν εγκληματίας ήταν ένα πρόσωπο αφανές στην ιστορία . Άλλοι ήρωες της ιστορίας θα μπορούσαν να επιλεχθούν για αυτό, γιατί υπήρχε υπόβαθρο πιο στερεό που θα δικαιολούσαν πολλά. Επίσης , αρνητικό στα μάτια μου φάνηκε πως στο φινάλε για κάποιους βασικούς ήρωες η συγγραφέας δεν αναφέρθηκε στο πως εξελίχτηκαν οι ζωές τους και στις τελευταίες σελίδες ήταν απόντες. Το μυθιστόρημα "ματωμένα νούφαρα" μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Ενώ ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές και εξελισσόταν πολύ δυναμικά , η λύση του μυστηρίου είχε κενά . Ωστόσο, η γραφή της Προδρόμου σε συνδυασμό με το ότι η πλοκή είχε δράση και σασπένς είναι θελκτικά για να το διαβάσεις και να σου κρατήσει συντροφιά ,που θα σε κάνει να χάσεις τον ύπνο σου μέχρι να βρεις το δολοφόνο. Βαθμολογία :8 /10
Ενώ ξεκίνησε με συντονισμένη γραφή κ πλοκή εξελίχθηκε παντελώς άσχετα. Ενώ είπα οκ πάει στο καλό να έχει η ψυχολόγος καλύτερο υπολογιστή για ταυτοποίηση αποτυπωμάτων κλπ έρχεται το τέλος κ τρως τέτοιο ξενέρωμα που λες καλά τι στο καλό κάτι μου ξέφυγε δεν μπορεί. Κ όμως δεν σου ξέφυγε ούτε όσον αφορά τον δράστη, ούτε το ειδύλλιο από το πουθενά. Κρίμα γτ ξεκίνησε πολύ όμορφα.
Είναι η πρώτη μου αναγνωστική γνωριμία με τη συγγραφέα. Και η δική της πρώτη προσπάθεια να εισβάλει στον όμορφο, σκοτεινό χώρο της αστυνομικής λογοτεχίας. Ωστόσο δε ξεφευγεί και πολύ απο το ρομαντισμό της γραφής της. Τα ματωμένα νούφαρα εινάι ένα βιβλίο γεμάτο δράση και περιπέτεια. Θυμίζει κλάσικη παλία εποχή και ειναι γεματό αρώματα ζωη και φόβου. Άλογα, αγροκτήματα, μια μικρή κοινωνία και ένας δολοφόνος με μια αγκαλία νούφαρα. Ομολογώ οτι έπεσα έξω στο δολοφόνο και εξεπλάγην οταν κατάλαβα ποιος είναι. Το βιβλιό μου θυμίσε κλασίκη, αστυνομικη λογοτεχνεία.
Η συγγραφέας μας δίνει τις σκέψεις και σκιαγράφει το μυαλό αλλά και την προσωπικότητα του δολοφόνου. Προσπάθει να βάλει τον αναγνώστη στο ψυχισμό του δειχνωντάς μας την αρρωστεία της ψυχής του.
Απο την άλλη οι ήρωες που τρυγυρνούν γυρώ απο το 'εγκλημα ειναί δυνατοί μα οχι και όλοι απαραίτητοι.
Θα ήθελα λίγο παραπάνω ωμή βία, λίγο πιο ωμή σκληρότητα. Να βιώσω, να ζήσω τις σκήνες του εγκλήματος και όχι να προσπέρναν σαν εικόνες απο το μυαλό μου.
Ειχέ δράση, αγωνία, περιπέτεια. Μου κόπηκε πολλές φόρες η ανάσα . Ξεγελάστηκα και εγω μάζι με τους αστυνομικούς και βάδιζα στα ίδια λάθος βήματα. Ο κεντρικός αστυνομικός δε με ελκύε πολύ αλλά απο την άλλη μου θυμίσε παλίες ελληνικες σείρες.
Ενα πολυ καλό, δυνατο βιβλιο. Η συγγράφεας μέσα απο το βιβλιο πέρνα ένα μυνημά. " Οι άνθρωποι δε μέγαλωνουν πάντα με τις κατάληλες συνθήκες, μερικοί ζουν μέσα σε σκοτάδια πνιγμένα με αιμα της ψυχής και άλλοι ζουν μια κανονική ζωή. Όμως αυτο δε καθορίζει και την μετέπειτα ζώη τους . Παλέυωντας ο κάθε ένας με τον ευατο του μα και με τα θερια που τον κυνηγουν μπορεί να χτίσει τις δικές του αναμνήσεις , και στιγμαιοτυπα μιας φυσιολογικης όμορφης ζώης ή αφηνέτε σε εκεινά τα σκοτάδια και τα κάνει περισσότερο θορυβωδή. Ναι φταίνε πολοι πάραγόντες για την αρχή της ζωής μας. αλλά μονο εμεις μπορούμε να φτίαξουμε απο την αρχή το παρόν και το μέλον μας. Καμια άσχημη αναμνήση, κάνενα σημάδι στην ψυχή δε μπόρει να μας κάνει δολοφονους πάρα μονο η αρρώστεια του μυαλού μας "
Ένα δεκαεπτάχρονο κορίτσι βρίσκεται κακοποιημένο και βάναυσα δολοφονημένο πλάι σ'ένα ποτάμι στην Κεντρική Μακεδονία.Η αστυνομία ερευνώντας την υπόθεση θα ανακαλύψει έναν ομαδικό τάφο με τα πτώματα τεσσάρων ακόμα κοριτσιών που είχαν εξαφανιστεί από διαφορετικές περιοχές, που έχουν όμως κακοποιηθεί και βάναυσα δολοφονηθεί με τον ίδιο τρόπο. Η Ρωξάνη Βαλαωρίτου μετά την απώλεια του συζύγου της,στην προσπάθεια της να την αποδεχθεί και να την ξεπεράσει, αποφασίζει, με τη σύμφωνη γνώμη της κόρης της και του προγονού της, να εκπληρώσει ένα οικογενειακό όνειρο και να αποκτήσει ένα αγρόκτημα στη Νάουσα. Εκεί θα γνωριστεί με τον μυστηριώδη και γοητευτικό πλούσιο γείτονα της Φίλιππο Βενιέρη(απ'τον οποίο ..γοητεύτηκα κι εγώ πολύ!!!),ο οποίος αντιτίθεται στην απόκτηση του αγροκτήματος από τη Ρωξάνη,μια και διακαώς το επιθυμούσε ο ίδιος, καθώς και με τον αστυνόμο Πέτρο Ζάνο που έχει αναλάβει τη διαλεύκανση της υπόθεσης των δολοφονημένων κοριτσιών. Τι θα γίνει όταν η Ρωξάνη ανακαλύπτει πως οι εφιάλτες που την βασανίζουν το τελευταίο διάστημα σχετίζονται με τις υποθέσεις των δολοφονημένων κοριτσιών,θα αποφασίσει να το αναφέρει στον Πέτρο Ζάνο και να βοηθήσει όπως μπορεί την αστυνομία?? Ποιος κρύβεται πίσω από τις εξαφανίσεις-δολοφονίες των κοριτσιών και τι συμβολίζουν τα ματωμένα νούφαρα πλάι στα πτώματα? Η κ.Προδρόμου αποφάσισε να μας χαρίσει ένα εξαιρετικό κατά τη γνώμη μου αστυνομικό βιβλίο,γεμάτο ένταση,ανατροπές μέχρι την τελευταία σελίδα ή για να είμαι ακριβής μέχρι την τελευταία παράγραφο!!Με τη γνωστή γραφή της, αναλύει ξεχωριστά τον κάθε ήρωα του βιβλίου(προσωπικότητα,σκέψεις-πράξεις),περιγράφει μοναδικά την ελληνική ύπαιθρο(είχα την αίσθηση πως κάλπαζα στο αγρόκτημα της Ρωξάνης,έτρεχα-φοβισμένη το ομολογώ!!-στο δάσος...), μας ωθεί να έχουμε την αίσθηση πως συμμετέχουμε σε όλα (ομολογώ επίσης πως θα ήθελα να χορέψω κι εγώ με τον Φίλιππο Βενιέρη!!!),καθώς και να συμμετέχουμε στη διαλεύκανση των εγκλημάτων (ένιωσα στο έπακρο την αγωνία των κοριτσιών καθώς και της ψυχολόγου της αστυνομίας Όλγας ενώ προσπαθούσε να ανακαλύψει τον ένοχο) αν και εγώ δεν τα κατάφερα και τόσο καλά μια και στάθηκε αδύνατο να βρω τον δολοφόνο!!Αν και δεν πολυδιαβάζω αστυνομικά και απ'ότι αποδεικνύεται δεν θα ήμουν καλή ...αστυνομικός,το απόλαυσα απ'την πρώτη ως την τελευταία σελίδα.Εσείς μήπως είστε??Θα βρείτε τον ένοχο??Αξίζει να δοκιμάσετε!!!
Το βιβλίο αυτό είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα άκρως ανατρεπτικό, απρόβλεπτο, γεμάτο μυστήριο και περιπέτεια. Γρήγορη πλοκή, άρτια δομημένοι χαρακτήρες και η ιστορία κυλάει τόσο γρήγορα, που η αγωνία χτυπάει κόκκινο και η καρδιά του αναγνώστη κατακλύζεται από φόβο, θυμό και αγωνία. Η κ. Προδρόμου με μεγάλη μαεστρία έπλεξε το πέπλο του κατά συρροήν δολοφόνου και καταφέρνει κάθε φορά να μπερδεύει τον αναγνώστη για το ποιος είναι ο δολοφόνος. Όλοι είναι ύποπτοι!! Μηδενός εξαιρουμένου. Εκεί που φτάνεις σε ένα σημείο και όλα τα στοιχεία μπαίνουν στην θέση τους και είσαι ένα βήμα από την αποκάλυψη του δολοφόνου, η συγγραφέας τεχνηέντως ανακατεύει τα χαρτιά της τράπουλας στην πλοκή της ιστορίας, όλα ανατρέπονται και αρχίζει εκ νέου η αναζήτησή του…
Η Ρωξάνη, μετά τον θάνατο του συζύγου της, αποφασίζει να εκπληρώσει το όνειρό της, αγοράζοντας ένα δικό της αγρόκτημα. Μετακομίζει στην Νάουσα μαζί με την κόρη της Ειρήνη και τον πρόγονό της Άλκη, ευελπιστώντας σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Παράλληλα, την ίδια χρονική περίοδο, στην περιοχή ανευρίσκεται βάναυσα κακοποιημένο το πτώμα μιας 17χρονης κοπέλας, η οποία πρόσφατα είχε εξαφανιστεί από το σπίτι της. Η αστυνομία ξεκινάει πυρετωδώς τις έρευνες για τον φόνο με επικεφαλής τον αστυνόμο Πέτρο Ζάνο. Σύντομα όμως ανακαλύπτουν έναν ομαδικό τάφο τεσσάρων κοριτσιών, οι οποίες βρέθηκαν δολοφονημένες με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Σημαντική αρωγή στις προσπάθειες της αστυνομίας θα παράσχει η Ρωξάνη, η οποία μέσα από τους εφιάλτες που βλέπει και την στοιχειώνουν, βλέπει χαρακτηριστικά του δολοφόνου αλλά και σκηνές από τους φόνους, πριν ακόμη αυτοί συμβούν…
Συγχαρητήρια Μαρία Προδρόμου!!! Είσαι μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης και ταλέντου. Το βιβλίο σου αυτό είναι ένα διαμάντι στη σύγχρονη ελληνική, αστυνομική λογοτεχνία.
ΜΕΣΟ ΤΕΧΝΗΣ!! Λίτσα Κοντογιάννη Η πρώτη συγγραφική προσπάθεια της κυρίας Προδρόμου στο αστυνομικό μυθιστόρημα ήταν κατά την ταπεινή μου γνώμη πολύ πετυχημένη. Tο δε εξώφυλλο, απόλυτα εναρμοσμένο με την υπόθεση, μας βάζει από τη πρώτη στιγμή μέσα στο κλίμα του βιβλίου. Το πόνημα αυτό της συγγραφέως αποτελεί αληθινή έκπληξη, είναι απόλυτα καλογραμμένο, με πλοκή, δράση, μυστήριο, αγωνία, περιπέτεια, που βασικά τα περιέχει όλα. Οι χαρακτήρες του μυθιστορήματος δεν είναι σε καμία περίπτωση καρικατούρες. Είναι άριστα δομημένοι, πολύπλευροι και ολοζώντανοι. Η παρουσίαση δε της ελληνικής επαρχίας, όπου διαδραματίζεται η ιστορία είναι αληθινά μαγική. Στην κυριολεξία είναι μια περιγραφή που σφύζει από ζωή. Και ο τίτλος του βιβλίου παίζει και αυτός το ρόλο του στην υπόθεση. Η αφήγηση είναι απόλυτα ισορροπημένη, εξιτάρουν οι σκέψεις του δολοφόνου στην αρχή κάθε κεφαλαίου. Κάπου στη μέση του βιβλίου αρχίζει να αχνοφαίνεται ο δολοφόνος, αλλά ….. είναι άραγε αυτός; Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Απολαύστε την ιστορία και αφήστε τη να σας παρασύρει, δεν θα χάσετε. Η λύση του μυστηρίου είναι αληθινά αναπάντεχη, και στο τέλος τα συμπεράσματα … δικά σας.
Ένα βιβλίο το οποίο με κέρδισε στην περίληψη, αλλά στην πράξη έπρεπε να περάσουν κάμποσες σελίδες. Η αλήθεια είναι ότι δεν ένιωσα ταύτιση με κανέναν χαρακτήρα, όλοι μου έβγαζαν κάτι το προσποιητό. Παρόλα αυτά, δεν περίμενα το τέλος, το οποίο με εξέπληξε ευχάριστα. Πολύ ωραία γραφή στις περιγραφές τοπίων, απλώς αισθάνθηκα ότι πολλές φορές η συγγραφέας έλεγε πολλά αντί να αφήσει τις λέξεις να δείξουν όλη τους τη δύναμη.
Αγόρασα το βιβλίο τυχαία και είναι το πρώτο που διαβάζω της κας. Προδρόμου. Το τελείωσα σε μια ημέρα γιατί πράγματι μου άρεσε και με κράτησε σε αγωνια, αν και τα αστυνομικά δεν είναι το αγαπημένο μου είδος. Σίγουρα θα διαβάσω και άλλα βιβλία της συγγραφέως
Ενω η ιστορια ειχε ενδιαφερον, στο τελος μου αφησε μια μπερδεμενη αισθηση. Δεν ενιωσα οτι ξεκαθάρισαν τα πράγματα οπως επρεπε. Επισης υπήρχαν μερικα παιδαριωδη λαθη στην ιστορια και που στην πραγματικοτητα δεν ισχυουν και με απογοητευσαν.
Το λάτρεψα αυτό το βιβλίο ! Παρότι δεν διαβάζω Έλληνες συγγραφείς συχνά ,ήταν ένα από τα καλύτερα βιβλία θρίλερ που έχουν πέσει στα χέρια μου τους τελευταίους μήνες, με γρήγορη πλοκή και εξαιρετικά γραμμένους χαρακτήρες. Το προτιμώ ανεπιφύλακτα σε όλους!
Όμορφο βιβλίο..γεμάτο αγωνία. Μου άρεσε που έδειχνε πως σκέφτεται ο δολοφόνος.με κράτησε σε αγωνία μέχρι τέλος όπου κι δεν περίμενα τον δολοφόνο..θα ήθελα περισσότερο ανάλυση στο τέλος,σχετικά με τη ζωή των πρωταγωνιστών...αλλά γενικά ένα πολύ όμορφο βιβλίο...το προτείνω ανεπιφύλακτα!!!! ☺️☺️☺️
Ποιος είπε ότι το εξώφυλλο δεν επηρεάζει την απόφαση να διαβάσεις ένα βιβλίο; Το πρώτο πράγμα που με τράβηξε σ' αυτό το βιβλίο ήταν το εξώφυλλό του! Έρωτας με την πρώτη ματιά! Τι κι αν τα αστυνομικά μυθιστορήματα δεν ήταν το αγαπημένο μου είδος; Γι αυτό το βιβλίο, θα έκανα μια εξαίρεση! Όταν διάβασα την περίληψη στο οπισθόφυλλο κατάλαβα ότι δεν θα υπήρχε πιο ταιριαστό εξώφυλλο για το συγκεκριμένο βιβλίο. Ό,τι έγραφε πίσω, το περιέγραφε η εικόνα μπροστά! Πόσο μυστήριο έκρυβε, πόσο "σκιαγραφούσε" τον χαρακτήρα του δολοφόνου! Και τα γράμματα ανάγλυφα, λευκά σαν τα νούφαρα και λίγο κόκκινο να τα λερώνει σαν το αίμα! Δεν υπήρχε περίπτωση να μην το αποκτήσω! Η Ρωξάνη, προσφάτως χήρα, αποφασίζει να μετακομίσει με την κόρη της και το γιο του άντρα της στην περιοχή της Νάουσας φτιάχνοντας ένα αγρόκτημα που θα εκτρέφουν άλογα. Ο γείτονας τους όμως, ο γοητευτικός Βενιέρης είναι αποφασισμένος να τους διώξει από κει και να αποκτήσει το κτήμα τους που συνορεύει με τα δικά του. Την ίδια περίοδο, ένα νέο κορίτσι εξαφανίζεται και ανακαλύπτεται ένας ομαδικός τάφος με κορίτσια που είχαν εξαφανιστεί από καιρό και από διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ο αστυνόμος Ζανας που αναλαμβάνει την υπόθεση, έχει κι αυτός τους δικούς του δαίμονες να τον καταδιώκουν, όσο αυτός κυνηγά τον κατά συρροή δολοφόνο. Συγχρόνως η Ρωξάνη αρχίζει και βλέπει όνειρα που αφορούν τις δολοφονίες και αποφασίζει να βοηθήσει τον αστυνόμο και την ομάδα του. Ο δολοφόνος όμως είναι πάντα ένα βήμα μπροστά! Τι είναι αυτό που επιδιώκει; Κάποια διαστροφή του μυαλού ή μια αρρωστημένη ανάγκη να αγαπηθεί; Τι σχέση έχουν τα νούφαρα που αφήνει στα θύματά του; Διαβάζοντάς το, αισθάνθηκα όλο το δράμα των κοριτσιών που έπεσαν στα χέρια του απαγωγέα, τον πόνο των γονιών που τα έχασαν, την αγωνία της Ρωξάνης, το πείσμα του αστυνόμου Ζάνα, την οξυδέρκεια της Όλγας, της ψυχολόγου! Ακόμη και το γινάτι του γαιοκτήμονα Βενιέρη να διώξει την οικογένεια Βαλαωρίτη από το κτήμα τους και να το κάνει δικό του! Τόσα πολλά συναισθήματα, που γίνονταν εντονότερα με τις σκέψεις του δολοφόνου στην εισαγωγή κάθε κεφαλαίου! Ένα μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στη Νάουσα, με όμορφες εικόνες και λεπτομερείς περιγραφές της εξοχής, των αγροκτημάτων, του ποταμιού αλλά και έντονες σκηνές βίας ανάμεσα στο θύτη και τα θύματά του. Μέσα από αυτό το εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα, η Μαρία Προδρόμου μας μεταφέρει από τη μια στην ελληνική ύπαιθρο και από την άλλη, στις πιο ενδόμυχες επιθυμίες ενός αρρωστημένου μυαλού. Ένα βιβλίο που σε κάθε κεφάλαιο οι υποψίες στρέφονται και σε άλλο πρόσωπο. Και παρόλο που κάποιο ''μαρτυριάρικο πουλάκι'' μου είχε φανερώσει το δολοφόνο πριν καν αποκτήσω το βιβλίο, μέχρι το τέλος πίστευα ότι είχε κάνει λάθος και ήταν άλλο πρόσωπο! Τόση μαεστρία στη δομή των χαρακτήρων που να αμφιβάλλεις ακόμη και για το αυταπόδεικτο! Και το τέλος… Α! δεν θα μιλήσω για το τέλος! Θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας!
Σήμερα αποφάσισα να σας μιλήσω για ένα πολύ ενδιαφέρον αστυνομικό βιβλίο το οποίο διάβασα αυτές τις ημέρες.Ο λόγος για το βιβλίο ΄΄Ματωμένα νούφαρα΄΄ από την συγγραφέα κυρία Μαρία Προδρόμου.Για να είμαι ειλικρινής είναι το πρώτο της βιβλίο το οποίο διάβασα ��αί εξ'όσων έχω το πιο διαφορετικό απ΄όλα μέχρι σιγμής,αφού συγκαταλέγεται στα αστυνομικά μυθισορήματα ενώ τα υπόλοιπα έχουν έναν καθαρό αισθηματικό χαρακτήρα.Αυτός άλλωστε είναι καί ο πρωταρχικός λόγος που ξεκίνησα με αυτό πρώτα κι όχι από τα άλλα.Ήθελα να δώ πως μπορεί μία συγγραφέας κατά κόρον αισθηματικών βιβλίων να προχωρήσει στη συγγραφή ενός εκ διαμέτρου αντίθετου είδους όπως είναι η αστυνομική λογοτεχνία.Με ιντρίγκαρε η ιδέα αν θα τα κατάφερνε επιτυχώς.Κατά την άποψή μου μας έδωσε ένα δυνατό,καλογραμμένο καί με αρκετό σασπένς βιβλίο το οποίο με κράτησε από ην αρχή ως το τέλος. Λίγα λόγια όμως τώρα για το βιβλίο.Αρχικά ο λιτός του τίτλος μου κίνησε το ενδιαφέρον.Θεωρώ ότι έχει έναν τρόπο τινά οξύμωρο τύπο.Τα λουλούδια-στην περίπτωση μας εδώ τα νούφαρα-έχουν έναν ευγενικό,γλυκό ακόμα κι αθώο προσδιορισμό καί χαρακτήρα που έρχεται σε αντίθεση με το ''ματωμένα''.Κι όμως όταν διαβάσετε την ιστορία,θα καταλάβετε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ταιριαστός τίτλος όπως καί καλύτερο εξώφυλλο από αυτό που ήδη το κοσμεί. Όσον αφορά ην ιστορία δεν θα ήθελα να σας πώ πολλά αλλά προτιμώ να σας δώσω ένα γενικό πλάνο καί τα υπόλοιπα να τα ανακαλύψετε από μόνοι σας κατά την διάρκεια της ανάγνωσης.Μία χήρα με δύο παιδιά λαμβάνει μία μεγάλη περιουσία μετά το θάνατο του συζύγου της.Έτσι αποφασίζει να πραγματοποιήσει το κοινό τους όνειρο αγοράζοντας ένα μεγάλο αγρόκτημα.Τα εμπόδια που θα συναντήσει πολλά όσο ο όμορφος καί πλόυσιος γαιοκτήμονας γείτονας που ζεί δίπλ α τους.Μέσα στην ησυχία όμως της επαρχιακής πόλης η ύπαρξη ενός κατά συρροήν δολοφόνου καί βιαστή νεαρών κοριτσιών μαζί με τα προφητικά της όνειρα,θα είναι η αφορμή για την γνωριμία της με τον επίσης γοηευτικό αστυνόμο που ερευνά την υπόθεση.Ο δολοφόνος δείχνει σχεδόν αλάθητος καί άτρωτος.Θεωρώ μεγάλο υπέρ στη γραφή της συγγραφέως τη δεξιοτεχνία της να μας μπερδέψει με το ποιός είναι τελικά ο πραγματικός δολοφόνος μέσω της περιγραφής καί της σκιαγράφησης των χαρακτήρων των υπόπτων.Οι ύποπτοι πολλοί καί ο καθένας είχε περισσότερους ή λιγότερους λόγους να το κάνει.Όταν τελικά φτάνουμε στη λύση του μυστηρίου η ανατροπή είναι ακόμη μεγαλύτερη.Ο δολοφόνος είναι........Εννοείται πως δεν πρόκειται να σας το αποκαλύψω.Οι τελευταίες γραμμές όμως του βιβλίου κάνουν εμάς τους αναγνώστες να ξαφνιαστούμε ακόμη παραπάνω καί να θέλουμε καί δεύτερο βιβλίο. Θα κλείσω την βιβλιοκριτική μου λέγοντάς σας ότι είναι ένα βιβλίο που μου άρεσε πάρα πολύ καί θα μείνει στο μυαλό μου πολύ καιρό.Καλές σας αναγνώσεις.
Η πρώτη μου επαφή με την συγγραφέα και έχω να πω ένα τεράστιο μπράβο!! Εξαιρετική πλοκή με αγωνία. Ένα βιβλίο που δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου! Εκεί που έλεγα βρήκα τον δολοφόνο εκεί όλα ανατρέπονταν!!