Jump to ratings and reviews
Rate this book

The Order of Time

Rate this book
Time is a mystery that does not cease to puzzle us. Philosophers, artists and poets have long explored its meaning while scientists have found that its structure is different from the simple intuition we have of it. From Boltzmann to quantum theory, from Einstein to loop quantum gravity, our understanding of time has been undergoing radical transformations. Time flows at different speeds in different places, the past and the future differ far less than we might think and the very notion of the present evaporates in the vast universe.

With his extraordinary charm and sense of wonder, bringing together science, philosophy and art, Carlo Rovelli unravels this mystery, inviting us to imagine a world where time is in us and we are not in time.

240 pages, Hardcover

First published May 25, 2017

Loading interface...
Loading interface...

About the author

Carlo Rovelli

43 books3,106 followers
Carlo Rovelli is an Italian theoretical physicist and writer who has worked in Italy and the USA, and currently works in France. His work is mainly in the field of quantum gravity, where he is among the founders of the loop quantum gravity theory. He has also worked in the history and philosophy of science. He collaborates regularly with several Italian newspapers, in particular the cultural supplements of Il Sole 24 Ore and La Repubblica.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
10,952 (38%)
4 stars
11,346 (39%)
3 stars
5,148 (18%)
2 stars
936 (3%)
1 star
160 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 3,418 reviews
Profile Image for Brian Clegg.
Author 206 books2,650 followers
April 26, 2018
There's good news and bad news. The good news is that The Order of Time does what A Brief History of Time seemed to promise but didn't cover: it attempts to explore what time itself is. The bad news is that Carlo Rovelli does this in such a flowery and hand-waving fashion that, though the reader may get a brief feeling that they understand what he's writing about, any understanding rapidly disappears like the scent of a passing flower (the style is catching).

It doesn't help either that the book is in translation so some scientific terms are mangled, or that Rovelli has a habit of self-contradiction. Time and again (pun intended) he tells us time doesn't exist, then makes use of it. For example, at one point within a page of telling us of time's absence Rovelli writes of events that have duration and a 'when' - both meaningless terms without time. At one point he speaks of a world without time, elsewhere he says 'Time and space are real phenomena.' The difficulty I think Rovelli faces is that he uses the common physicist's approach of talking of a model as if it were reality.

The wofflyness often gets in the way of understanding. For example, when talking about the second law of thermodynamics and entropy, he claims (I think - it's difficult to tell exactly what he is claiming) that the only reason we perceive the arrow of time from the increase of entropy is the way we label things. The implication is that, for example, the atoms in your body are no more ordered than the atoms in a scrambled mess - it's just that it's easier to see the order in your body because on the scale of atoms everything is blurred, but if we could see every atom exactly, whatever configuration they would be in would itself be unique. It sounds impressive, but skips over the way that fundamental quantum particles are indistinguishable. The arrangement of the cloud of atoms is only unique if you can tell one hydrogen atom (say) from another.

This is rather a shame, as Rovelli covers a considerable amount in what is a distinctly short book (though, thankfully, you get more for your money than in Seven Brief Lessons). Amongst other things, Rovelli passingly covers the special and general theories of relativity, thermodynamics and, of course, loop quantum gravity. And it's particularly frustrating because his attempt to put across the idea that it’s better to model reality in terms of events rather than things is a very powerful one which isn't often seen in popular science - but the message could easily be lost in the confusion. You come away with very little information - far more that rapidly disappearing odour.

I've no doubt this book should do well for those who are impressed that a physicist can refer to Proust. But I like a popular science book with significantly more meat in it, rather than vague impressions.
Profile Image for Fergus, Quondam Happy Face.
1,029 reviews17.7k followers
May 25, 2023
Before I begin my usual segues, I have to say this is a magnificent book. Though I read it three years ago, I return to it whenever I need to de-clog my brain!

One of the self-appointed gurus of the seventies (who at one point was the leader of a cult headquartered on a Pacific island - you may remember him) used to bash ‘scientism’ as if there was no tomorrow.

Many of us addled hippies agreed back then.

Although I had a nagging feeling he was just in it for the glitz, glam and dineros. And I was right.

Yes, his was a driven life.

He probably never found a worthwhile moment of pure peace in his short life. I think Rovelli shares that blind spot, as do so many of us harried moderns.

Love seems foreign to him. Rovelli, in fact, puts the very human phenomenon of Particularity - the essence of falling for a Special Someone - down to simple physical entropy.

Slowing down!

Now, how can we love someone if not for their particularity? ‘I love her as I love no other’ is the Essence of a man’s love.

Isn’t calling it entropy downright reductionist? I guess maybe science and emotional dryness go well together!

Nevertheless, for all his glaring lack of simple humanity, he cuts a swashbuckling figure as a physicist. You just don’t see that too often! Or someone who explains complex theories so clearly.

Hearing Rovelli talk, you can grasp Einstein’s thoughts about time as if for the first time (try my Kindle notes). His language is clear, concise, readable, and filled with colourful analogy.

He must be as revered by his students as the legendary American physicist Richard Feynman was idolized by his.

It’s a wonderful book.

It puts a simple act like maybe walking to the store into a universal framework.

I think, reading it, you’ll have little problem seeing how vastly the Theory of Relativity has altered our lives, in easy-to-understand language.

And one famous scientist can teach us more about life than any hippie guru ever could!

Though not about love...

But he’ll learn all about THAT over time -

For the Bigger they are the HARDER they fall.
Profile Image for Bradley.
Author 5 books4,101 followers
August 10, 2018
Take two. Time has swallowed my review. My first one anyway.

I wish I could take back the time, do it over, but entropy hit GR (or at least my internet connection) and something less than the total heat-death of the universe made me realign my perceptions of reality and time.

Oh, wait. That was this book!

Half historical science, some equations, the theoretical underpinnings of quantum loop theory, the role of entropy and heat in the determination of what makes TIME, and half philosophy and what makes our consciousness drag together all the underpinnings of the blur we call reality.

Together, this is physics and metaphysics. The Greeks got it pretty damn close, but then, so did St. Augustine and Heidegger and Kant. Is it all relative? Yep. Thank you, Einstein. Every point on the curve of our universe has its own particular Time. Now is meaningless since the relationship between every point can never intersect with the others. It's all past or future and THAT is all perception. Time is change, too, and not to put too fine a point on it, all we can really do is put a rate on it, never carve it up into its smallest particle.

So what about consciousness? It's all interpretation of what we see, baby. The stratifications of what we work by are just an approximation and it says nothing about how a child sees a day versus how an old person sees it.

Carlo Rovelli combines the two and does an admirable job of trying to reconcile it all.

Impossible, you say? Possibly, but he also gets 9 out of 10 points for style. :) Beautifully written.
Profile Image for Bharath.
643 reviews475 followers
October 12, 2021
Time has always been an enigma – with philosophers and even scientists calling it an illusion. And, Carlo Rovelli tells us that it is increasingly appearing to be so. A topic which without doubt captures your attention & is very intellectually stimulating. It would have been an exceptional book, but in parts struggles between being a book for everybody vs being a book of serious science. I have observed many science books do run into this issue – and it is quite obviously a difficult balance to achieve.

The start gets you immediately hooked with the description of how time moves slower at lower altitudes than higher altitudes. When you fall, you are actually tending to go towards the place where time moves slower. The advances in our understanding of time makes for very interesting reading with the big breakthrough coming with Einstein’s theory of relativity. Einstein’s concept of the spacetime fabric affected by mass as well as speed completely changed how time was viewed. This also brings into question what we really mean by present – which really holds only here and is highly localized. The present somewhere else – on a different planet for instance is known to us much later and may mean nothing.

It makes sense for the universe to be seen as a series of events, rather than as objects interacting with each other. Objects are a logical outcome of events and quite possibly so is time - a result of a change of entropy rather than something which passes by objects. There has been progress in creating theories & models of the universe without time. The Loop Quantum theory is discussed – which Carlo is personally involved with as well.

The later part of the book discusses the practical uses of time – emerging out of a universe which does not really need time to explain it.

This is a book which will kindle your curiosity to think and read more about time theories. There are vague & incomplete references to Vedanta & Lord Shiva from Hindu philosophy. Despite the inconsistent treatment – oscillating between simple language and more detail, this is a book to read, for the fascinating topic it explores.

It is not a big book and will not take you too much time to read. Oh well, it will not be that easy to banish time from my mind yet though 😊

My rating: 4.5 / 5.
Profile Image for Liong.
147 reviews116 followers
September 5, 2022
A wonderful book is talking about time.

We all know what is time but do not exactly understand anything about time.

We cannot escape from past time, present time, and future time.

Our present time is not the same as other present times.

I hope you will not be confused by my review. Time to stop writing. Ha ha.

Profile Image for Henk.
875 reviews
October 8, 2022
A book that makes you think about the real order of things, from the micro- to the macroscopic level, and how a familiar, seemingly simple thing as time is much more complicated and complex than one can imagine
The choice is between forcing the description of the world so that it adapts to our intuition, or learning instead to adapt our intuition to what we have discovered about the world.

Wether Carlo Rovelli is a very good physicist I can hardly judge, but how he communicates his vision of time and what science knows about the subject, clearly shows he is a very good writer. In The Order of Time we are presented with the complexity of time when we no longer see it on the human/planetary scale, but start to think of what relativity and the upper limit of the speed of light means for wether something influences other events. Nothing in nature, in terms of fundamental laws, apparently explicitly needs time. We as living, changing creatures, who can perceive cause and effect, do. This elicits questions about wether time as a phenomena is not much more subjective than we normally think.
A fascinating book that makes the reader think of preconceptions and common perspectives on the world, well written and short while tackling complex subjects.

Children grow up and discover that the world is not as it seemed from within the four walls of their homes. Humankind as a whole does the same.

The choice is between forcing the description of the world so that it adapts to our intuition, or learning instead to adapt our intuition to what we have discovered about the world.

This is the way in which we have traditionally conceived of time: counting the ways in which things change.

Time is the measure of change: if nothing changes, there is no time.

Time has loosened into a network of relations that no longer holds together as a coherent canvas.

We therefore describe the world as it happens, not as it is.
We understand the world in its becoming, not in its being.
Things in themselves are only events that for a while are monotonous.

Everything in the world becomes blurred when seen close up.

Time is ignorance

There is no special variable ‘time’, there is no difference between past and future, there is no spacetime.

When we cannot formulate a problem with precision, it is often not because the problem is profound: it’s because the problem is false.
Profile Image for Holly.
1,012 reviews226 followers
July 25, 2018
I suspect that these Carlo Rovelli books are popular because they are short and imaginative! The first half of The Order of Time was clear and thought-provoking. But the second half went a little off the rails and I'm not sure it all even made sense. (His science is sound, I assume, but what about his metaphysical speculations ?) My mind kept wandering as I was lulled by Benedict Cumberbatch's voice (which reminded me of Neil Gaiman's hypnotic audiobook narrations). I amused myself by imagining Cumberbatch not comprehending a single word of it, while still pulling off a marvelous performance.
Profile Image for Brendan Monroe.
591 reviews150 followers
May 28, 2018
It rules over each and every one of us, but is there any greater mystery in life than time? What even is time?

Carlo Rovelli sets out to explain just that question in his latest book, "The Order of Time". Rovelli's explanation of time isn't always clear - there were many moments where I lost the thread - but it is beautiful. For a theoretical physicist, Rovelli is wonderfully poetic. It certainly helps that the audiobook is narrated by Benedict Cumberbatch, whose deeply rich voice lends Rovelli's words added impact. As a result, this is one of the few books that's actually better listened to.

Just imagine Cumberbatch reading the following:

"Things in themselves are only events that, for a while, are monotonous. But only before returning to dust... the absence of time does not mean, therefore, that everything is frozen and unmoving, it means that the incessant happening that wearies the world is not ordered along a timeline, is not measured by a gigantic tic-tocking... it is a boundless and disorderly network of quantum events. The world is more like Naples than Singapore. If by "time" we mean nothing more than happening, then everything is time. There is only that which exists in time."

That's beautiful, even if I don't quite fully understand it.

Rovelli also quotes a beautiful passage by Hugo von Hofmannsthal from the famous aria in Richard Strauss' opera, "Der Rosenkavelier". It's an ode to the passing of time, and it's one of the most somber passages I've ever heard. It's titled "Die Zeit, die ist ein sonderbar ding", in English, "Time Is Weird".

"I remember a little girl, but how can that be? Once I was that little girl, and then I became an old woman. If God wills it so, why allow me to see it? Why doesn't he hide it from me? Everything is a mystery. Such a deep mystery. I feel the fragility of things in time. From the bottom of my heart, I feel we should cling to nothing. Everything slips through our fingers. All that we seek to hold onto dissolves. Everything vanishes like mist and dreams. Time is a strange thing. When we don't need it, it is nothing. Then suddenly, there is nothing else. It is everywhere around us, also within us. It seeps into our faces. It seeps into the mirror. Runs through my temples. Between you and I, it runs silently like an hourglass. Sometimes I feel it flowing inexorably, sometimes I get up in the middle of the night and stop all the clocks."

Like time itself, I often felt the words of Rovelli's "The Order of Time" vanishing from my mind nearly as soon as I read them. Such beautiful words, even if they left me far too quickly.
Profile Image for Darwin8u.
1,599 reviews8,730 followers
February 24, 2020
"We are stories, contained within the twenty complicated centimeters behind our eyes, lines drawn by traces left by the (re)mingling together of things in the world, and oriented towards predicting events in the future, toward the direction of increasing entropy, in a rather particular corner of this immense, chaotic universe."
- Carlo Rovelli, The Order of Time


An interesting short exploration of time as deconstructed (crumbled), shown to not exist except as relationships, and rebuilt through some theoretical poetry that uses psychology, theoretical physics, poetry, and perspective to paint a sense of what time (as we experience) might just be. I do like Dr. Rovelli. I don't even mind if a lot of what he's saying is theoretical (part 2) and speculative (parts 3). It is poetry and even if he isn't right, or physics or science shows a different path, his exploration is beautiful and revelatory. I wish I had a more complicated understanding of Quantum Gravity so Section 2 made more sense. I seemed to grab some of it, but I know I'm grabbing a tail of something I've only seen at the edge of my perception.
Profile Image for HAMiD.
442 reviews
August 1, 2020
استاد رووِلی کارش پژوهش درباره ی گرانش کوانتومی حلقوی است؛ نظریه ای که می کوشد گرانش را از دیدگاه کوانتوم بپردازد و شکلی دیگر از این کوشش هم نظریه ی ریسمان است. رفقای اهلِ فیزیک بهتر می دانند که فیزیک چیزی است جاندار که با رشته های دیگر پیوندهایی نامرئی و ناگسستنی و محکم دارد، سوای ریاضیات که هست و نیستِ آن است بی گمان فلسفه رفیقِ دیرینه ی اوست و همین پیوندهاست که خواندن فیزیک را شبیه می کند به مجادله و مراقبه و سرِآخر گسستن و از نو بازآمدن
آهنگ زمان متنی است هوشیار که از این پیوندها بهره می برد برای شرح دادن همان نظریه ی گرانش کوانتومی حلقوی که خودش به شکلی توضیحِ نسبیتِ عامِ عالیجناب آینشتاین است از دیدگاه کوانتوم؛ یعنی چگونگی کارکرد جاذبه و در پی، اثرش بر نور و زمان(ساز و کار به سبب وجودِ میدان های کوانتومی است که در اندازه ی میدان فضا-زمانِ پلانک کار می کنند و با یکدیگر ارتباط های حلقه وار دارند.) یک سوم متن درباره ی این نظریه است و دو سوم دیگر آماده کردن ذهن است برای این رو در رویی با روایتی انگار فلسفی و تحلیلی و شکستن آن دیدگاهِ مرسوم که درباره ی زمان وجود دارد. اینجا نگرش های کوانتومی تمام آن اسلوب ها را بر هم می زند تا طرحی نو دراندازد و اگرچه ممکن است فهمِ متن و نظریه دشوار باشد اما تلاشِ دانستن و پی بردن و یادآوریِ اینکه باید دیگاه های مان را در هر آنی بتوانیم نو کنیم و ذهنیتِ جامد را سیال کینم متن را بسیار گیرا می کند. این ادعای بیهوده ای است که بگویم همه ی آن چیز را که متن در پی آن است درک کرده ام اما خب اینجا معنای آن علم حقیقی و توهمِ عالم بودن را خوب می شود فهمید! حالِ سرخوشی دارد هم نشینی در مقیاس های ریز اتمی وقتی آدمیان بزرگ ترین دروغ های هر روزه را در ابعاد غول آسا هم چنان نمی توانند درست ببینند

نهم مرداد 1399 خورشیدی
January 5, 2022
Why do we remember the past and not the future? Do we exist in time, or does time exist in us? What does it really mean to say that time “passes”? What ties time to our nature as persons, to our subjectivity?
What am I listening to when I listen to the passing of time? (c)
... the book becomes a fiery magma of ideas, sometimes illuminating, sometimes confusing. If you decide to follow me, I will take you to where I believe our knowledge of time has reached: up to the brink of that vast nocturnal and star-studded ocean of all that we still don’t know. (c)
The ability to understand something before it’s observed is at the heart of scientific thinking. (c)
Profile Image for Ali Karimnejad.
313 reviews166 followers
September 15, 2021

یک مثال ساده، یک چالش بزرگ
فرض کنید در حال مشاهده تصویر لیوان آبی هستید که از طریق دوربین برای شما ارسال می‌شه. لیوان در یک اتاق بسته است. با محیطش کاملا همدماست و اتاق هم ایزوله است.
آیا شما قادر هستید تشخیص بدید، تصویری که می‌بینید، یک عکسه یا یک فیلم؟
بیاید شروع کنیم با این مثال ساده بازی کردن. اگر یک دماسنج درون لیوان آب بذاریم چطور؟ آیا قادریم گذر زمان رو حس کنیم؟
حالا بیاید و به جای دوربین عادی، یک میکروسکوپ قرار بدید. بلافاصله متوجه انبوهی از جنبش‌های مولکول‌های آب و نوسانات ذرات ظرف محتوی آب می‌شیم که انرژی‌شون هر لحظه تغییر می‌کنه.
اگرچه میانگین انرژی کل ذرات (=دما) همچنان ثابته اما حالا ما با دیدن تغییر مکرر ذرات از یک حالت به حالت دیگه، گذر زمان رو حس می‌کنیم.
این آزمایش به غایت ساده، عواقب نگران‌کننده‌ای برای ما داره. درک ما انسان‌ها از زمان ناشی از درک ماکروسکوپی ما از جهانه این در حالیه که واقعیت زمان بسیار متفاوته.

این کتاب به شما کمک می‌کنه تا درک کنید، اونچه که یک وقتی ازش به عنوان یک بُعد تشکیل‌دهنده جهان هستی یاد می‌شد، امروز تا حد یک توهم، که صرفا در ذهن ما انسان‌هاست، تقلیل پیدا کرده.
زمان واقعا چیه؟ در این ریویو طولانی، سعی می‌کنم خلاصه‌ای از این کتاب رو اینجا بیارم. اول بیاید با چند فقره از مواردی که درکش ساده‌تره (!) شروع کنیم. قول میدم با شناخت واقعیت جهان هستی، همه کتابای فانتزی و علمی‌تخیلی که تا حالا خوندید براتون کسل‌کننده بشه 😉

گذر زمان در موقعیت‌های مختلف نسبت به یک جرم، یکسان نیست

علی و کیانوش رو در نظر بگیرید. کیانوش لب دریا و علی روی فلات زندگی می‌کنه. گذر زمان برای این دو نفر یکسان نیست. اگر علی و کیانوش امروز ساعتشون رو دقیقا با هم تنظیم کنن و یکی دو روز بعد ساعتشون رو با هم مقایسه کنن، متوجه می‌شن که ساعت کیانوش از ساعت علی عقب افتاده. یعنی گذر زمان کمتری رو ثبت کرده. به همین ترتیب سلول‌های بدن کیانوش نسبت به علی کمتر پیر شده. یعنی کیانوش زمان کمتری برای فکر کردن داشته و حتی گیاهان باغچه خونش هم زمان کمتری برای رشد داشتن.
در یک کلام، زمان کمتری بر کیانوش گذشته. چون کیانوش به مرکز جرم زمین نزدیک‌تره. زمان در نزدیکی اجرام کند می‌شه.

گذر زمان در سرعت‌های مختلف هم یکسان نیست!ا

مجددا علی و کیانوش رو در نظر بگیرید. هر دو لب دریا و در همسایگی هم زندگی می‌کنن. در یک عصر دل‌انگیز که هر دو لب ساحل هستن، علی تصمیم می‌گیره کنار ساحل بدَوه و کیانوش تصمیم می‌گیره بشینه. اگر قبل از دویدن، علی و کیانوش ساعت‌هاشون رو با هم تنظیم کنن، در پایان روز متوجه می‌شیم که ساعت علی از ساعت کیانوش عقب افتاده. یعنی گذر زمان کمتری رو ثبت کرده. یعنی سلول‌های بدن علی کمتر پیر شدن و همچنین مغز علی زمان کمتری برای فکر کردن و تصمیم‌گیری داشته.
در یک کلام، زمان کمتری بر علی گذشته. چون زمان برای هر چیزی که حرکت می‌کنه به تناسب سرعتش، کند می‌شه.

برای انجام این آزمایش‌ها، نیازی به تجهیزات آنچنان پیشرفته آزمایشگاهی نیست. امروز میشه با ابزار دقیق‌هایی با قیمت چند هزار دلار که توی سایت آمازون هم در دسترس هستن {به گفته کتاب}، صحت این دو ادعا رو ثابت کرد.

داشتی چیکار می‌کردی؟! الان یا "الان"؟!ا

در پی اثبات این دو موضوعی که بالا گفتیم، بحرانی به وجود میاد. اینکه اگر نه تنها برای مکان‌های متفاوت، بلکه حتی برای یک نقطه مکانی خاص هم زمان واحدی وجود نداره (به خاطر اثرات سرعت) پس مفهوم "الان" چیه؟! چون زمانی که بر من می‌گذره با زمانی که بر شما می‌گذره فرق داره. این واقعیته که هر کدوم ما داریم در یک حباب زمانی مجزا زندگی می‌کنیم. با اینحال اندازه این حباب به دقت مورد نظر ما بستگی داره. اگر دقت ما در حد نانو ثانیه باشه، اندازه این حباب فقط چند متره. اما از اونجایی ��ه ما انسان‌ها به سختی می‌تونیم یک‌دهم ثانیه رو تشخیص بدیم، می‌شه گفت، این حباب زمانی تقریبا کل زمین ما رو در بر می‌گیره. به این معنی که با اختلاف زمانی کمتر یک‌دهم ثانیه، "الان" علی در تورنتو، با "الان" کیانوش در جاکارتا یکی هست.

با اینحال اگر کیانوش رو بفرستیم به "پراکسیما بی" که حدود 4 سال نوری با علی فاصله داره، چی؟ اینجا دیگه این سوال که از علی بپرسیم بنظرت کیانوش "الان" داره چی کار می‌کنه، اساسا بی‌معناست.
هیچ لحظه‌ای در "پراکسیما بی" وجود نداره که با لحظه "الان" روی زمین متناظر باشه. چون "پراکسیما بی" خارج از حباب زمانی ماست. مفهوم "اکنون" فقط در مورد چیزهایی ص��ق می‌کند که در نزدیکی ما هستند نه چیزهای دور از ما.
این با تصور عامی ما از زمان، که انگار تیک‌تیک یک ساعت واحد در جهان طنین‌اندازه، فرسنگ‌ها فاصله داره. اما متاسفانه واقعیت اینچنیه. پذیرش این موضوع حتی برای دانشمندان هم ساده نبوده.

آینده در گذشته کامل!ا

لحاظ کردن مکانیک کوانتومی، ماجرا رو از این هم پیچیده‌تر می‌کنه.

انیشتن با ارائه معادلات "میدان گرانشی" در سال 1915 نشون داد، فضا و زمانی که ما می‌شناسیم هر دو مشخصه‌هایی از یک "چیز" واحد هستن. اگر این میدان، صاف و یکدست باشه، می‌شه همون گرانش نیوتونی و هندسه اقلیدسی که تو مدرسه خوندیم. اما مساله اینه که این میدان گرانشی، با سایر میدان‌هایی که شناختیم (الکترومغناطیس، هسته‌ای قوی، هسته‌ای ضعیف) در فعل و انفعال هست و می‌تونه تاب برداره.

با اینحال وقتی می‌خوایم از زمان توی معادلات مکانیک کوانتومی استفاده کنیم، لاجرم بایستی زمان 3 تا خاصیت داشته باشه که چندان با اون فضا-زمان پیوسته و معین انیشتن سازگار نیست. این سه تا خاصیت ایناست:

لازمه زمان گسسته باشه: حداقل مقداری که زمان می‌تونه داشته باشه، "زمان پلانک" نامیده می‌شه. در واقع پوسته فضا-زمان پیوسته نیست. بلکه اگر خوب نزدیک بشید می‌بینید یک عالمه دون-دون هستن که وقتی از دور می‌بینی پیوسته به نظر میان
لازمه تا از شرط عدم قطعیت تبعیت کنه: به این معنی که تعیین دقیق مقدار اون ممکن نیست. بلکه میشه صرفا احتمالش رو اندازه گیری کرد. انگار کنید که فضا-زمان شبیه سیم گیتار در حال نوسان می‌مونه. چطور امکان داره محل دقیق سیم گیتار رو مشخص کرد؟ فضا-زمان هم همونطوری در حال نوسانه. در حال نوسان بودن فضا- زمان به این معنی هستش یک رخداد می‌تونه هم آینده رخداد بعدی باشه هم گذشته‌اش!ا
مقدار یک خاصیت کوانتومی تنها برای مشاهده‌گر اون معینه و برای سایر جهان هستی نامعینه: این دیگه واقعا غیر قابل درک‌ترین حرفی هستش که تو این کتاب زده می‌شه و جزو تئوری‌هایی هستش که از قضا خود روولی توش پیشرو هستش و می‌شه تحت عنوان "نسبیت کوانتومی" توی اینترنت راجع بهش جست‌وجو کرد. به خیلی چیزهای جالبی برخواهید خورد. اگر این رو روی زمان اعمال کنیم به این معنی می‌شه که "زمان تا وقتی که در بخش بخصوصی از هستی اندازه‌گیری نشده باشه، نامعینه. وقتی هم که اندازه‌گیریش کردی فقط برای همون بخش بخصوص از هستی مقدار معینی رو نشون می‌ده که این ناشی از تعامل با مشاهده‌گر هست. در تناسب با سایر بخش‌های هستی، زمان ما، هنوز مشمول عدم قطعیته" جل‌الخالق واقعا!! 🤐🤷‍♂️ا

وقتی همه این‌ها رو کنار هم بذاریم می‌بینیم که چیز زیادی از زمان، تحت اون عنوانی که ما در روزمره استفاده می‌کنیم باقی نمونده! حقیقت اینه که گروهی از فیزیکدانان خیلی وقت پیش نسخه‌ای از معادلات کلی حاکم بر جهان رو ارائه کردن که در اون "زمان" رو به طور کامل حذف شده بود. در این بیان از فیزیک، به جای اینکه تغییرات هر کمیتی رو نسبت به زمان بسنجیم که خودش در نسبیت به سایز چیزها معنی پیدا می‌کنه، میشه زمان رو حذف کرد و تغییر هر کمیتی رو نسبت به تغییر سایر کمیت‌ها تعریف کرد.

تنها سوالی که باقی می‌مونه اینه که پس اونچه که ما انسان‌های روی زمین، اسمش رو زمان گذاشتیم واقعا چیه؟ برای جواب به این سوال باید به همون لیوان آب ابتدای ریویو برگردیم.

روابط نامشروع(!) حرارت و زمان
تمام دنیای فیزیک رو که بتکونیم، هیچ فرمول و قانونی با حرکت زمان به سمت عقب مخالفتی نداره مگر یکی:
"حرارت فقط از جسم گرم به سرد منتقل می‌شه" {یعنی اگر فیلم رو برگردونیم حرارت از جسم سرد در میاد میره تو جسم گرم و این خلاف قانونه} باقی قوانین، از فرمول‌های عیجب و غریب کوانتوم بگیر تا نسبیت عام و سایر قوانین نیوتونی، هیچ کدوم دیگه مخالفتی ندارن!ا

بیراه نیست اگر بگیم تفاوت گذشته و آینده تو همین حرارت نهفته است. از نظر فنی، در هر تغییر دمایی و در هر انتقال حرارتی، مفهومی وجود داره به نام انتروپی که دائما در حال افزایشه. درست مثل زمان. در واقع انتروپی دقیقا همون عاملی هست که وقتی افزایش پیدا می‌کنه وضعیت ماکروسکوپی عوض می‌شه و ما گذر زمان رو درک می‌کنیم و وقتی تغییری نمی‌کنه ما از درک گذر زمان عاجزیم.

این انتروپی به نوعی بیانگر کیفیت انرژی هم محسوب می‌شه. یعنی هرچی انتروپی بالاتر، کیفیت انرژی پایین‌تر. اینکه چرا با سوزوندن چند قطره سوخت می‌تونیم جسمی رو به حرکت در بیاریم اما با گرمای ده‌ها گالن هوای گرم نه، دلیلش انتروپی هست. ما برای انجام کار، نه به انرژی که به انتروپی نیاز داریم. بدن ما نیاز داره غذا بخوره. وگرنه که می‌شد همون انرژی رو از نشستن زیر آفتاب هم دریافت کنه.

برای اینکه به ارتباط انتروپی با زمان برسیم، باید توضیح بدیم که انتروپی به نوعی شاخصی از میزان بی‌نظمی محسوب می‌شه. برای توضیح این مساله، کتاب مثال خوبی می‌زنه: ا
خورشید هر لحظه به سمت زمین داره فوتون‌های داغی رو گسیل می‌کنه. زمین به ازای هر فوتون داغی که دریافت می‌کنه، مثلا 10 تا فوتون خنک‌تر به بیرون گسیل می‌کنه تا میزان انرژیش ثابت بمونه (اگر انرژی زمین ثابت نباشه یعنی گرمایش زمین!) این فوتون‌های داغ سرچشمه حیات روی زمین هستن، چون انتروپی پایین‌تری دارن. چرا؟ چون میزان کل انرژی اون فقط در یک فوتون ذخیره شده در حالی که در مورد 10 فوتون خروجی، همون میزان انرژی به طرز شلخته‌ای بین 10 فوتون ذخیره شده.

وقتی می‌گیم "بی‌نظمی" در واقع منظورمون تعداد توزیع‌های ممکن برای این پراکندگی انرژی هست. به بیان علمی‌تر، انتروپی برابر با تعداد حالت‌هایی هستش که یک مجموعه برای داشتن مقدار معینی از انرژی می‌تونه داشته باشه. از اونجایی که انرژی کوانتیده هست و ذرات فقط سطوح معنی از انرژی رو می‌تونن اتخاذ کنن، این تعداد حالت‌ها برای 10 فوتون اگرچه زیاد اما قابل شمارشه. {مثلا اگر بحث ما راجع به 100 واحد انرژی باشه، یک حالت اینه که همه به طور مساوی 10 واحد انرژی داشته باشن، یک حالت اینه که یکی 91، باقی دونه‌ای 1 واحد و... تعداد کل این حالت‌ها میشه انتروپی این مجموعه. که خیلی زیادتر از تعداد حالاتی هستش که کل انرژی در یک فوتون-یعنی فقط یک حالت- ذخیره شده}. مساله‌ای که نباید از یاد برد اینه که همه این حالت‌ها از لحاظ مجموع کل انرژی با همدیگه هم‌ارز هستن.

این ماجرا درست مثل توزیع‌های مختلف انرژی مولکول‌های آب در یک لیوان می‌مونه که دائما در اثر برخورد، از یک توزیع به توزیع دیگه تبدیل می‌شن اما همگی با هم هم‌ارز هستن و به لحاظ ماکروسکوپی تفاوتی با هم ندارن.
پس تعریف انتروپی رو اینطور تکمیل می‌کنیم: انتروپی تعداد حالات میکروسکوپی از یک مجموعه هستش که انسان با چشم عادی قادر به تمایز اونها از هم نیست.
پس تا وقتی دما بالا نره و بی‌نظمی (انتروپی) افزایش پیدا نکنه، من و شما نمی‌تونیم توی اون مثال لیوان آب، درک کنیم که زمان در حال گذره.

حالا نویسنده ما میاد و با معرفی مفهوم پرسپکتیو، نظریه خودش رو ارائه می‌ده {این نظریات هنوز توسط کل جامعه علمی مورد تایید قرار نگرفته}
کل این نظریه رو می‌شه به این شکل ساده مطرح کرد که: "اوکی. بی‌نظمی جهان که تفاوت بین گذشته و آینده ما رو رغم می‌زنه، داره دائما افزایش پیدا می‌کنه. اما از دیدگاه چه کسی؟ آیا جز اینه که ما انتروپی رو یک مفهوم مطلق تصور کردیم؟ آیا منطقی‌تر نیست که انتروپی هم نسبی باشه؟" این فرض می‌تونه حقیقتا راه گشا باشه اگرچه مشکلاتی هم به وجود میاره که هنوز حل نشدن و البته بحران‌های فلسفی هم!ا

انتروپی نسبی یعنی چی؟
یک دسته کارت که به ترتیب شماره، مرتب شدن رو بر دارید بُر بزنید. حالا ورق‌ها بی‌نظم‌تر شدن. درسته؟ زود نگید آره! روی چه حساب؟ نظم رو ما تعریف می‌کنیم. می‌تونستیم الگوی دیگه‌ای رو مصداق نظم قرار بدیم (مثلا یکی در میون قرمز و مشکی) و در اون صورت ممکن بود متوجه بشیم بعد از بر زدن حتی ورق‌ها منظم‌تر هم شدن!ا

وقتی میلیاردها میلیارد ذره تشکیل دهنده جهان هستی رو در نظر بگیریم، همین استدلال می‌تونه در موردش صادق باشه. این یک حقیقت کاملا علمی هستش که ما تنها با بخش محدودی از جهان هستی تعامل داریم. مثلا در مثال ما، لیوان آب و زمان، آیا اونچه که در کهکشان اندرومدا رخ می‌ده اثری بر تعامل بین ما و لیوان آب داره؟ نه. اگر انتروپی تعداد حالات میکروسکوپی هستش که ما قادر به تمایزشون از هم نیستیم، هرچند انتروپی یک لیوان آب در اثر گرما دیدن از پرسپکتیو ما افزایش پیدا می‌کنه، اما ممکنه از پرسپکتیو ناظر دیگه‌ای در جهان هستی (که خارج از محدوده تعامل ما با جهان هستیه) کاهش پیدا کنه. اونچه که ما بی‌نظمی می‌نامیم، حتی اون هم ناشی از نحوه دید ما به جهانه. منظور شاعر از نسبی بودن انتروپی اینه.
به همین خاطر نویسنده پیشنهاد می‌کنه تعریف انتروپی رو باید به این شکل تغییر داد: انتروپی الف نسبت به ب، تعداد حالاتی از الف رو می‌شماره که در تعامل فیزیکی بین الف و ب، قابل شمارش نیست.

این موضوع ممکنه شاه‌کلید ما در حل معمای زمان باشه. انتروپی جهان، صرفا از پرسپکتیو ما در حال افزایشه. و هیچ راه خلاصی از این پرسپکتیو نیست. ما به هر سویی از جهان که نگاه کنیم، داریم اثرات مشاهده‌گر (خودمون) رو در اون قسمت از جهان لحاظ می‌کنیم. این مساله ممکنه در نگاه اول خیلی غیر عادی و باور ناپذیر به نظر بیاد، اما حقیقت اینه که در مکانیک کوانتومی، این مساله وجود داره و سال‌هاست که شناخته شدست، اگرچه درکش همچنان دشواره. در صورتی که این مطلب رو راجع به انتروپی بپذیریم، لازمه برای درک صحیح جهان این اثرات رو در تمام مشاهدات و محاسبات سابقمون، لحاظ کنیم. تمام این‌ها برمی‌گرده به اینکه همانند همون مثال لیوان آب، ما هرگز قادر نیستیم تغییرات تمام ذرات کیهان رو ه��زمان مشاهده کنیم و همواره محدود به بخشی از کیهان هستیم.

اگر این نظریات ثابت بشه، آخرین سنگر امید ما هم نابود خواهد شد. انتروپی جهان در حال افزایش نیست. انتروپی تنها از پرسپکتیو ما در حال افزایشه و به عبارت ساده:
"زمان رسما یک توهمه"

پذیریش این موضوع حقیقتا بسیار تلخ و بسیار دشواره و تلاش فلسفی شگرفی لازم داره تا انسان بتونه این مطلب رو بپذیره.
چیزی که باید البته درک کرد، اینه که زندگی مایی که روی زمین زندگی می‌کنیم و با محدوده بخصوصی از جهان هستی (و نه همه اون) تعامل داریم، انتروپی همچنان جهت‌دار هستش و رو به افزایشه. لذا زمانی هم که ما درک می‌کنیم تنها در همون جهت پیش‌میره. یعنی از گذشته به آینده. به همین خاطر ما فقط از گذشته می‌تونیم خاطراتی در ذهنمون داشته باشیم و نه از آینده. به علاوه، یک چیزی رو هم نباید در درک ما از زمان فراموش کرد. اینکه ما در این جهان تکامل پیدا کردیم و تمام ساختار ذهنی ما منوط به درک و پردازش سریع حوادث گذشته، برای پیش‌بینی آینده است. ذهن ما هیچ ساختاری برای نگاه کردن به آینده نداره چون در اینجا روی زمین تکامل پیدا کرده. البته از فکر موجوداتی فرازمینی با قابلیت نگاه کردن به آینده هم نباید هیجان‌زده شد. در خارج از محدوده تعاملی ما، آینده اصلا به این معنی که ما می‌گیم وجود نداره.
مشکل از بین رفتن مفهوم زمان، بحران‌هایی هستش که در درک جهان هستی بوجود می‌یاد. اینکه اگر پرسپکتیو ما نسبت به جهان اثر گذاره اساسا چقدر امکان وجود داره تا ما بتونیم جهان هستی رو درک کنیم. همونطور که قبلتر اشاره شد، اگر بخوایم این نظریه رو جدی بگیریم، لازمه تمامی تصاویر ماهواه‌ای‌مون که از کیهان گرفتیم و همه تفکراتمون رو مجددا بازبینی کنیم.

پ.ن: نمره‌ای که به این کتاب دادم، از این جهت بود که بنظرم بعضی جاها واقعا بی‌جهت به توضیح و تفصیل‌های خارج از چارچوب پرداخته بود و بعضی جاها بدون ارائه کردن مثال‌های ساده برای درک آدم‌های غیرمتخصصی مثل من، از کنار تئوری‌های غامض و پیچیده گذشته بود. خصوصا راجع به نظریات خودش. و این قسمت آخرش من خودم به شخصه سوالاتی برام بوجود اومد که با سرچ کردن هم نتونستم پیدا کنم.
Profile Image for India M. Clamp.
223 reviews
December 22, 2021
The entropy of a neutrino is not a common discussion. Nor is how all celestial bodies orbit around a hot massive entity that blasts its' photons or immortal neutrinos to those planets in motion. Orbits are quite ordered and predictable. The movement of things and the construct of time is a poetic undertaking that Rovelli pens. He is the founder of the theory of loop quantum gravity and author of "Seven Brief Lessons on Physics." What we think is the present, past or future may be considered events--like humans.

Much time is needed to contemplate the concepts in "The Order of Time." Additionally, consultations with physicists catalyze comprehension for they have a gifted way of looking at the universe. They encourage questions like why time seems to move slower or faster in different locations (mountain vs. beach). This is not a book that may be consumed quickly---its like a very hot cup of tea that needs time to assimilate. You may try to drink it quickly, yet be prepared for the consequences of such. Why is there no variable for time? What is the ratio of a hot photon to its "cold" companions? Consultant Physicists Jediah (ASH) & C.A.R. (USC) and CH. Sending my thanks and appreciation.

"We are for ourselves in large measure what we see and have seen ourselves reflected back to us by our friends, our loves, and our enemies.”
—Carlo Rovelli (Theoretical Physicist)

Can there be a fundamental granularity of life? How do blurry ideas transform into a crisp reality that has a mathematical dimension to its existence. As color relates to frequency and also the same could be assumed of spectrum of light (Newton studies). Quanta can be thought of as energy packets. German Heisenberg was twenty-five (like Einstein) when he brings about to existence the equations of quantum mechanics. If we can endear a handsome electron to be in existence---by way of a soft, perfumed and mellifluous collision on a silky base with pearls jiggling, butterflies fluttering and some heat being released into the field---surely we can imagine how the many fields exist yet by their limitation do we gain velocity. Not an easy read, yet worth the investment of time.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Profile Image for Sandra.
923 reviews265 followers
June 22, 2018
Non ci siamo, no. E' il primo libro del "fenomeno" Rovelli che leggo, ma non mi ha coinvolto, se non nelle ultime pagine, quando non si parla di fisica, ma di filosofia, di letteratura, di religione... E' sicuramente colpa della mia ignoranza nella fisica ed i suoi principi, purtroppo ci sono stati dei capitoli in cui non ho capito nulla (es. la teoria dei loop, l'entropia...).
Profile Image for Hugh.
1,272 reviews49 followers
April 9, 2021
The final one of my three short books this week was a recommendation from my late father, who was impressed by Rovelli's ability to communicate difficult scientific concepts to a lay audience and felt it would help us to understand the foundations of his own mathematical interests.

The book is an ambitious attempt to explain how ideas of time have been refined to accommodate the needs of modern physics, and for me it was mostly successful, though at times I got a little lost by the arguments. On its own that would be a dry subject, but there is plenty of more personal reflection, and a little poetry (the epigraphs are mostly from Horace's odes).
Profile Image for Jenny (Reading Envy).
3,876 reviews3,115 followers
September 2, 2019
My first read of #scienceseptember (2019) was a bit of a mind blowing experience, with physics meeting philosophy for a discussion of time. I barely grasped the concepts that were already dumbed down for a layperson - the absence of a "present," how time and entropy relate, equations without time, etc. But I did meet my goal of reading more than just nature stuff for the theme!

"In order to exit from a black hole, you would need to move toward the present rather than toward the future!...This is impossible."

"More than a hundred years have passed since we learned that the 'present of the universe' does not exist."

"The world is not a collection of things, it is a collection of events."

"We understand the world in its becoming, not in its being."

"[The world] is a boundless and disorderly network of quantum events."

"What causes events to happen in the world, what writes its history, is the irresistible mixing of all things going from the few ordered configurations to the countless disordered ones."

"Music can occur only in time, but if we are always in the present moment, how is it possible to hear it?"

"We are stories, ... lines drawn by traces left of the (re)mingling together of things in the world, ... in a rather particular corner of this immense, chaotic universe."

"Time is suffering."

A few thoughts I had - this whole "blurring" idea feels like an explanation you throw at something when you just don't understand it yet. I'd send those physicists back to think more about this.

Rovelli also talks about how the only way we identify past vs. future is we can see traces of the past. But what if it's just that our brains don't understand what we see from the future without that particular framing?
Profile Image for hayatem.
687 reviews169 followers
April 9, 2021
هل ساعدتنا الفيزياء الحديثة في الاقتراب من تحديد مفهوم الزمن؟

يتناول الكاتب بالدرس لغز الزمن وتقاطعاته مع الوجود والوعي البشري. في محاولة لعلاج موضوع الزمن في شكله الفيزيائي والنفسي" الفيزياء تساعدنا على اختراق طبقات من هذا اللغز. إنها تبين لنا كيف تختلف البنية الزمنية للعالم عن إدراكنا له. تمنحنا الأمل في أن نستطيع دراسة طبيعة الزمن بمعزل عن الضباب الذي تسببه عواطفنا"
ويطرح روڤيللي عدداً من المحاور المختلفة ك كيفية حدوث الظواهر+ كيفية تطور الأشياء "وفقاً لنظام الزمن" عبر سياق تاريخ الفكر التطوري لعلوم الفلك والفيزياء. "الفيزياء لا تصف كيف تتطور الأشياء " في الزمن" ولكن كيف تتطور الأشياء في أزمنتها الخاصة، وكيف تتطور " الأزمنة" بالنسبة إلى بعضها البعض. "
وكيف يؤثر الزمن في وعينا وإدراكنا لأنفسنا، واكتشاف ذواتنا، والحياة، والعالم. ودور الذاكرة في هذه اللعبة"لغز الزمن يتقاطع مع لغز هويتنا الشخصية، مع لغز الوعي."

ناقش روڤيللي العديد من المواضيع المثيرة للاهتمام والجدل ك: تباطؤ الزمن وفقاً للارتفاع والسرعة؛ عدم وجود الحاضر؛ العلاقة بين الزمن والمجال الجذبيّ ؛ حقيقة أن العلاقات بين الأزمنة المختلفة ديناميكية، أن المعادلات الأولية لا تميز الزمن؛ العلاقة بين الإنتروبيا والتشوّش؛ غياب الزمن من المعادلات الأساسية (الجدل لايزال محتدمًا حول صياغة تلك المعادلات.) أصل الزمن المتعلق باللاتبادلية الكمية، وبالزمن الحراري، وبحقيقة أن تزايد الإنتروبيا الذي نلاحظه يعتمد على تفاعلنا مع الكون.

الجدير بالذكر أن كارلو روڤيللي يكتب بعقلية تأملية لتمثلات الزمن في شعور وبواطن الإنسان، وباهتمام بالغ بفلسفة الإحساس بالزمن؛ وكما يذكر " الزمن هو نحن."

يبقى لغز الزمن أكثر الألغاز حيرة وغموضاً للعقل والوعي البشري؛ ولا يزال الباحثون والعلماء بمختلف التخصصات، ومجالات العلم ؛ ك الفلسفة، الفيزياء، الأدب، علم النفس، وعلم الأعصاب والعلوم المعرفية، وغيرها،... يشتغلون على تفسير إحساسنا بوجوده .

ويظل الزمن أجمل الأوهام البشرية.

رائع !!!!!
Profile Image for Katia N.
585 reviews705 followers
April 30, 2023
I might come back to this, but for now I just leave two quotes.

1. The summary of the author’s argument (which is beautifully explained, expended and substantiated in this book):

“In the end, therefore, instead of many possible times we can speak only of a single time: the time of our experience: uniform, universal and ordered. This is the approximation of an approximation of an approximation of a description of the world made from our particular perspective as human beings who are dependent on the growth of entropy, anchored to the flowing of time. We for whom, as Ecclesiastes1 has it, there is a time to be born and a time to die.”

2. An extract from Hofmannsthal’s Der Rosenkavalier (The Knight of the Rose or The Rose-Bearer), the one of many literary gems quoted throughout:

“I remember a little girl … But how can that be … Once I was that little Resi, and then one day I became an old woman? … If God wills it so, why allow me to see it? Why doesn’t he hide it from me? Everything is a mystery, such a deep mystery … I feel the fragility of things in time. From the bottom of my heart, I feel we should cling to nothing. Everything slips through our fingers. All that we seek to hold on to dissolves. Everything vanishes, like mist and dreams … Time is a strange thing. When we don’t need it, it is nothing. Then, suddenly, there is nothing else. It is everywhere around us. Also within us. It seeps into our faces. It seeps into the mirror, runs through my temples … Between you and I it runs silently, like an hourglass. Oh, Quin Quin. Sometimes I feel it flowing inexorably. Sometimes I get up in the middle of the night and stop all the clocks …”

We can talk about physics, but the poetry does not need to be talked about.
Profile Image for Tahmineh Baradaran.
503 reviews115 followers
May 18, 2020
نویسنده ظاهرا" فیزیکدانی ایتالیایی است . نوشته مخلوطی از فیزیک ، ادبیات و فلسفه است . قراراست به زمان ازاین جنبه ها نگاه کند . توضیحاتی درباب " آنتروپی " و ارتباط آن بازمان ..ارتباط جاذبه با زمان و...نمیدانم که آیا اصل کتاب همین قدر مغشوش است یا درترجمه این اتفاق افتاده . بدیهی است که ترجمه کتابی چندوجهی نیاز به تامل کافی دارد. قبلا" کتابهای تاریخچه زمان استفن هاوکینگ ودنیاهای موازی میچیوکاکو رامطالعه کرده ام واگر نه صد درصد ولی به اندازه کافی ازآنها برداشت کرده ام . با این مفاهیم نا آشنا نیستم . بهرحال بغیر از اشعارو مطالب غنایی کتاب که ترجمه خوبی داشت ، من برداشتی از مطالب علمی نداشتم . نکات فلسفی را هم فلاسفه بهتر دراین باب صحبت کرده اند.
ازاین کتاب ترجمه دیگری هم دربازار و فیدیبو وجود دارد که درباره کیفیتش اطلاعی ندارم. امتیازشخص من دو ونیم است .. درباره مفهوم زمان هم کتابهای قبلی برایم مفید تر بوده است .
Profile Image for Veronika Sebechlebská.
381 reviews129 followers
December 14, 2020
Must-read pre každého nedochvíľneho človeka. Garantujem vám, že keď nabudúce opäť niekam dorazíte s polhodinovým meškaním a vyzliekajúc si kabát začnete vysvetľovať, že podľa Boltzmanna za to môže nízka entropia minulosti, ktorá nám umožňuje používať pojem príčiny ako efektívny koncept a ešte trochu zadýchane dodáte, že v čisto mechanickom systéme by jednosmerný čas identifikovaný kauzalitou neexistoval, budú všetci ďakovať bohu, že ste neprišli skôr.
Profile Image for Rama Rao.
747 reviews106 followers
May 9, 2018
Time is an Illusion, says physicist Carlo Rovelli

Physicists calling time an illusion is not a new idea. Julian Barbour, in his 1999 book argued for the same hypothesis. Contrary to this idea, physicist Lee Smolin proposed that time is real. He suggested that laws of physics are not fixed in the universe but evolve over time. The principle argument in support of his theory is that mathematical models provide an abstraction of reality and ignore time dimension. Carlo Rovelli observes that since theory of general relativity assumes spacetime is smooth and continuous, and quantum theory describes matter and energy in discrete quantities which implies that spacetime is also quantized. i.e. they exist in discrete quanta. These two realities are unconnected because quantum physics cannot deal with the continuous spacetime, and general relativity cannot reconcile with quantization of space and time. In fact, space, time and gravity are suggested as emergent properties of a system. Emergent properties are not identical with, reducible to, or deducible from the other physical properties. Examples include, temperature, pressure, viscosity, spacetime and gravity. Therefore, the author concludes that Isaac Newton’s picture of a universally ticking clock, and Albert Einstein’s relativistic space-time that bends so that local times differ depending on one’s relative speed or proximity to a mass is an over simplification. According to Rovelli, the time; the sequences of past, present and future is an emergent phenomenon of thermodynamics.

One of the principal arguments Rovelli advances is the Wheeler-De Witt equation which describes quantum gravity, but it has no time variable associated with it. Quantum mechanics and general relativity, taken together, imply the possibility of quantum superposition of different spacetimes. But the Wheeler-de Witt equation, which is based on a wave function Ψ[q] over geometries offers new perspectives.

In this book, Rovelli often muses about metaphysics, poetry and spirituality but fails to convince the reader that his idea is on the right track. It reminds me of Einstein’s famous saying that “God does not play dice,” Which makes me believe that if time is an illusion, then space would also be an illusion. There is a beauty and symmetry in the universe, and time alone could not be an illusion without space. Elon Musk, founder of SpaceX and Mars explorer suggest that this universe is a computer simulation on someone’s computer. And black hole physics suggests that the information in 3D world could be described in 2D dimension, in fact reality is a hologram. In quantum reality, the wave functions of a reality must be collapsed by physical observation (conscious observers), until then the reality is smeared out in spacetime. In fact, reality is in the eyes of beholder. Taken together, reality of matter and energy in spacetime could be an illusion (Maya), as interpreted by the Vedanta School of Hindu philosophy.
Profile Image for Daria.
30 reviews44 followers
May 29, 2017
Trovo meraviglioso il modo in cui quest'uomo riesce ad intrecciare scienza e filosofia. I suoi scritti mi stimolano e mi danno moltissimo su cui riflettere; non solo per quanto riguarda la materia di studio, ma anche a livello umano.
Profile Image for Chip Huyen.
Author 8 books3,239 followers
January 13, 2020
Mind-blowing. So beautifully written. Entropy makes the world go round. Time exists within us. I can't see the world the same way again.
Profile Image for Tom Stewart.
Author 4 books139 followers
February 10, 2023
Sometimes I get up in the middle of the night and stop all the clocks.

The temporal structure of the world is different from the naïve image that we have of it.

That some of our most pervasive and important concepts are still so poorly understood—time, consciousness—fascinates me. I’ve now read this book twice in a couple years. It’s exquisite, describing with beautiful prose some of my favourite interests: philosophical inquiry and the fantastic physics of our world. Rovelli isn’t trying to unite beauty and science because they have never been separate; the natural world and our attempts to glean its laws are beautiful. His dynamic use of language—sometimes lean in technical writing, sometimes lush when emphasizing the revelations from scientific exploration and logical inquiry—harmonizes this rare book.

Time, a precious miracle that the infinite play of combinations has unlocked for us, allowing us to exist.

Friends, on the first Tuesday of the month I send out a short newsletter with updates on my novel-in-progress, a glimpse of one writer's life in small-town coastal Tofino, and a link to the month's free eBooks of various authors. It’s a pleasure to stay connected to those who appreciate my work. If interested, and to receive a free collection of my short stories, please sign up here: www.luckydollarmedia.com
Profile Image for Nelson Zagalo.
Author 10 books333 followers
May 14, 2023
Rovelli é fascinante, como Sagan e Hawking foram. Há muito tempo que não me sentia tão curioso durante a leitura de um livro de simples divulgação científica, porque Rovelli usa linguagem e metáforas acessíveis e porque o assunto é o Tempo, algo a que todos estamos presos, queiramos ou não. Descobrir aquilo que Rovelli tem para nos contar é um pouco como descobrir algo sobre nós mesmos, porque este livro não é sobre o Tempo, este livro é sobre aquilo de que nós e o cosmos somos feitos. Rovelli perfura pela matéria e tempo adentro abrindo-nos ao espanto da descoberta. Admirável.

Continuar a ler no VI, em:
Profile Image for Veronica.
102 reviews65 followers
June 29, 2018
One star lost. Either I am simply in a bitter mood tonight, or the last thirty-seven minutes of this audiobook were depressing and existentially soul-crushing. Everything vanishes. Time is suffering. We suffer because we can't hold onto things. This is not physics?! Physics isn't supposed to be depressing; that's philosophy. I do wish he had perhaps confined himself to loop quantum gravity. I might as well next read Buddha's teachings tonight. Desire is suffering. Then Schopenhauer. Will is suffering.

In seriousness, I think Rovelli is a marvelous writer. But I scarcely need another daily reminder that my desire to not suffer the common foibles of human consciousness is a distant dream. The best way to achieve happiness is to surrender the desire to control the entire cosmos, which I surely will never do.
Profile Image for Matteo Fumagalli.
Author 1 book8,536 followers
December 6, 2017
"Ci sono tanti modi diversi in cui diciamo che una cosa esiste: una legge, un sasso, una nazione, una guerra, un personaggio di una commedia, un dio di una religione a cui non aderiamo, un grande amore, un numero...ciascuno di questi enti esiste ed è reale in un senso diverso dagli altri.[...] Chiedersi in generale cosa esiste o cosa è reale significa solo chiedersi come vogliamo usare un verbo o un aggettivo. Si tratta di una domanda grammaticale, non una domanda sulla natura."
Profile Image for Ste Pic.
68 reviews27 followers
October 14, 2017
Il tempo è morto, viva il tempo

Dopo quella imbarazzante eppur fortunata (nelle vendite) operazione editoriale che era stata "sette brevi lezioni di fisica" avevo deciso di dare un'altra chance a Rovelli, perché mi dicono essere un bravo fisico e perché mi sono detto che l'altro libro era in realtà una raccolta di articoli scritti per un quotidiano, solo successivamente raccolti in quell'agile pamphlet, per forza era così superficiale.
In effetti questo libro, incentrato sul concetto di tempo, è più strutturato e organico, scritto in maniera chiara e appassionata, denso di citazioni letterarie e filosofiche, di rapida e persino piacevole lettura. Rovelli si diverte a spiazzarci con i tanti aspetti controintuitivi della fisica moderna, ma evidenzia anche i tanti punti di contatto con il pensiero filosofico di alcuni grandi pensatori del passato e con alcuni aspetti delle filosofie orientali. Quindi un libro perfettamente riuscito? Non proprio perché l'autore tende a ricadere spesso nello stesso difetto ( dal mio punto di vista) del best-seller azzurrino: spiega poco, tende perlopiù a tratteggiare per dare un'idea di massima e parla un po' troppo di sè, della sua idea di mondo della vita (soprattutto nella sezione filosofica finale) e ovviamente di tempo. Non che sia un difetto in assoluto, ma da un libro divulgativo ci si aspetta un po' più di esposizione è un po' meno di attenzione sulle proprie ricerche personali. Forse il titolo giusto sarebbe potuto essere: come io vedo il tempo. Non me la sento però di mettere in croce l'autore poiché condensa in poche pagine, senza la presenza di alcuna formula matematica, concetti e teorie davvero complessi, spaziando tra fisica, biologia, psicologia, filosofia, neuroscienze, corredando il testo con disegnini esemplificativi e una bibliografia ben fatta per gli approfondimenti (così rara nei libri di divulgazione). Tre stellette e mezzo.
Profile Image for Ed Erwin.
956 reviews97 followers
August 2, 2019
The parts summarizing relativity and QM and their implications relative to the concept of time are very well done. When he comes to describing the sort of thing he himself works on, loop quantum gravity, it gets too vague and hand-wavey to make much sense.

PS: This website refused to allow me to put a start date later than the date finished which proves that there is an order of time.
Displaying 1 - 30 of 3,418 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.